Σπάρτακος έγραψε:Avva αν μου επιτρέπεις, ελευθερία σημαίνει και ότι έχω επιλογές. Αν μου διαμορφώσεις αρνητικό περιβάλλον, μειώνεις τις θετικές επιλογές μου, και στο όνομα δήθεν ελευθερίας μου κάνεις κακό.
Ας μιλήσουμε λοιπόν για επιλογές.. μιάς και για τα παρακάτω όπως γράφεις
έχουμε περισσότερες ερωτήματα παρά απαντήσεις.. και δεν κάνω τον δικηγόρο του Θεού.
Νομίζω όμως πως κανένας πιστός άνθρωπος δεν μπορεί να είναι αυστηρότερος του Θεού.
Και για να ακριβολογώ «ουαί στον άνθρωπο που είναι αυστηρότερος του Θεού»
Ας μιλήσω λοιπόν απ την δική μου προσωπική εμπειρία .. περί Θρησκευτικών γιατί αυτό είναι το θέμα..
Έκανα μάθημα Θρησκευτικών 12 χρόνια, στο δημοτικό και στην μέση εκπαίδευση.
Και μάθημα αυστηρό πειθαρχημένο τόσο που ούτε να το φανταστείς, ειδικά στη μέση εκπαίδευση.
Μέσα σε αυτά τα 12 χρόνια τι έμαθα;
Το «Δόξα Πατρί.. » το «Δι ευχών..» το «Πιστεύω» το «Βασιλεύ Ουράνιε..» το «Πάτερ ημών..»
το «Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι..» και όσο και αν σου φαίνεται παράξενο τις 12 φυλές
του Ισραήλ νεράκι απ' εξω και ανακατωτά και τις θυμάμαι ακόμα «Ρουβείμ, Συμεών, Λευϊ κλπ»
Αυτάαααα..
Και αυτά γιατί; γιατί απλά οι δάσκαλοι και οι καθηγητές τότε έδερναν.
Και αν δεν ήξερες το μάθημα έδερναν πόλύ άγρια! Οπότε μάθαινες..
Και εν τω μεταξύ μισούσες κάθε τι που είχε σχέση με θρησκεία
ειδικά αν το σπίτι σου δεν είχε κάποια σχέση με την Εκκλησία.
12 ολόκληρα χρόνια για κάτι που μπορεί να μάθει κάποιος σε 5 ώρες διάβασμα σαν ενήλικας.
Όταν έκανα θρησκευτικά στο σχολείο είχα κάποια σχέση με την Εκκλησία; Καμμία απολύτως!
Μόνο αν ο ιερέας της ενορίας έρχονταν στο γυμνάσιο / λύκειο για να εξολογήσει μαθητές και αν έρχονταν μέρα Τρίτη που είχαμε Χημεία για να γλυτώσω το μάθημα εξομολογιόμουν και ότι δεν είχα κάνει! Αυτή ήταν η σχέση μου με την Εκκλησία όλα τα χρόνια που έκανα θρησκευτικά..
Οι συμμαθητές μου; Ουδεμία σχέση και κανένας! η Εκκλησία ήταν για λούφα μόνο.
Δύο τρία άτομα και σαν ενήλικες απέκτησαν μετά κάποια σχέση με την Εκκλησία..
Ειδικά η δική μου γενιά με τα υποχρεωτικά Θρησκευτικά ήταν μια γενιά άθεων κυριολεκτικά
Το υβρεολόγια προς τα θεία των νέων σήμερα δεν έχει καμμία σχέση με το τι γίνονταν τότε.
Σήμερα απ τους νεώτερους βλέπω έναν σεβασμό προς τα θεία κατά πολύ μεγαλύτερο απ την γεννιά μου. Ακόμα και από νέους εκτός της εκκλησίας.
Τι με ωφέλησαν λοιπόν τα Θρησκευτικά; τίποτε απολύτως!
Μέχρι που κάποτε εγώ αποφάσισα ή μάλλον ο Θεός αποφάσισε να με βρεί....
Οι σημερινοί λοιπόν πολιτικοί που θέλουν να διαλύσουν την θρησκεία
και που θέλουν να πετάξουν κάθε τι που θυμίζει Ορθοδοξία όλοι έκαναν θρησκευτικά!
Και πόσο ωφελήθηκαν; το βλέπεις κάθε μέρα δεν χρειάζεται να είσαι και σοφός...
Τότε λοιπόν είχαμε ένα ιδανικό - σύμφωνα με τα Ορθοδοξα χριστιανικά πρότυπα - περιβάλλον. Δεν είχαμε - στα πλαίσια του εφικτού - αρνητικά διαμορφωμένο περιβάλλον
Η κατάληξη;
η σημερινή κυβέρνηση, οι χτεσινοί υπουργοί, οι αυριανοί βουλευτές, η σημερινή κοινωνία.
Ακόμα και όσοι επικαλούνται την Ορθοδοξία για ψηφοθηρία το κάνουν.
Η εξαφάνιση της Ορθοδοξίας μέσα απ την εκπαίδευση και από κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα.
Ακόμα και στην Θεολογική σχολή φοιτούν και γίνονται θεολόγοι άθεοι.
Για ποιό λοιπόν περιβάλλον μιλάμε;
Είναι δυνατόν να διανοηθεί κάποιος πιστό άνθρωπο με το ζόρι;
Είναι σαν να σου φέρνω εγώ μια γυναίκα που δεν σ' αρέσει και να σου λέω:
«Ερωτεύσου την!»
Θα την ερωτευτείς; Με τίποτε!
Η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό είναι ερωτική σχέση
Και με το ζόρι έρωτας ΔΕΝ γίνεται που να χτυπιέται κάτω ο άνθρωπος.
Απλά.. δεν γίνεται!
Και εμείς με όλα αυτά που συζητάμε περί εξαναγκασμών σε αναμαρτησία,
με το ζόρι θρησκευτικά, με το ζόρι θρησκευτικός γάμος τι κάνουμε ουσιαστικά;
Λέμε σε κάποιον που ΔΕΝ θέλει: «ερωτεύσου τον Χριστό!».
Αυτός όμως την καρδιά του την έχει δώσει στον κόσμο.
και .. «ου δύνασαι δυσίν κυρίοις δουλεύειν...». Ού δύνασαι.
Εμένα πάντως όλα αυτά που συμβαίνουν με χαροποιούν και δεν με στενοχωρούν..
Όσο πληθαίνει η αμαρτία τόσο χαίρομαι.. ειλικρινά.
Γιατί ...«
όπου επερίσσευσεν η αμαρτία υπερεπερίσσευσεν η χάρις»
Ζούμε στην ιδανική εποχή που
υπερπερισσεύει η Χάρις του Θεού..
Και αυτό ακριβώς επειδή στις μέρες μας επερίσσευσεν κατά πολύ η αμαρτία..
Αρκεί να βρισκόμαστε στην πλευρά της χάριτος και όχι της αμαρτίας...
Τέλος το θέμα από μένα.. και συγχωρέστε μου την αργολογία
Αλλά να... βρήκα χώρο εδώ να κάνω και γώ το «κομμάτι μου»...