Σελίδα 7 από 10

Δημοσιεύτηκε: Παρ Δεκ 07, 2007 10:45 pm
από friend
συμφωνω μαζι σου νικο και θελω επισης να προσθεσω οτι θα πρεπει να παρει επισημα θεση και γι αυτο η εκκλησια μας δεν μπορει να λενε ανεκδοτα με τον χριστο χαριν σατιρας και σε καθε επεισοδιο χαριν σατιρας να διαπομπευουν την εκκλησια και να μην μιλαει κανεις σας και να γελαμε με τα ανεκδοτα

Re: Γοργόνες - Νέα προπαγάνδα;

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 12:37 am
από eortologio_gr
Evi_J έγραψε:Ανοίγω νέο θέμα με στόχο τις.... γοργόνες. Τις γνωστές γοργόνες! Πρώτα από όλα να πω πληροφοριακά γι' αυτούς που ζουν στο εξωτερικό και δεν ξέρουν, ότι "Γοργόνες" είναι ένα έργο στο Mega...
Θα δω στο Μεγκα το επόμενο επεισόδιο και θα επανέλθω...

Χρ.

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 4:00 am
από Evi_J
Evi_J μετά συγχωρήσεως αλλά πολύ ανάλυση του κάνεις του θέματος...
Μπορεί να ασχολούμαι πολύ όπως λες. Αλλά όταν βλέπω:
1) πνευματισμούς (όπως στα γνωστά "τραπεζάκια") με αόρατες δυνάμεις
2) χειρονομίες τύπου καταστολής ή επιβολής αόρατων δυνάμεων
3) λυποθυμίες ως ενδεικτικό αποτέλεσμα αυτών των δυνάμεων
4) μάτια που αλλάζουν χρώμα επειδή "έτσι ήθελε" ο ιδιοκτήτης τους.... ο οποίος εντελώς κατά τύχη είναι γοργόνα (δηλ ποιος ξέρει τι φαντασιώσεις θα δώσει στα παιδιά περί μαγικών πλασμάτων)
5) μαγικά ξόρκια τα οποια ΠΡΕΠΕΙ εντελώς κατά τύχη να γίνουν μια νύχτα με πανσέλληνο
6) μενταγιόν αιώρισης (ξέρεις... αυτό της αναζήτησης χαμένων προσώπων)
7) μια καταλάθος απόπειρα πνιγμού που επιτυγχάνεται με το "θέλω" των συναισθημάτων του ατόμου που επίσης και αυτό εντελώς κατά τύχη είναι επίσης γοργόνα άρα επιβεβαιώνεται το Νο4 ποιο πάνω
8 ) προτάσεις τύπου "έχετε φοβερές δυνάμεις κορίτσια"

....ε... που θες να πάει το μυαλό μου;; Ο σκατογένης ήταν άλλο ένα από αυτά... Και κατά την γνώμη μου αρκετά βαρύ γιατί πολύ απλά όπως είπες και εσύ: Και δεν ξέρω αν θα μπαίνανε πολλοί σε αυτή τη διαδικασία να ψάξουν να βρουν τι εστί σκατογένης. Άντε να μένανε με την πρώτη εντύπωση που δίνει η λέξη..... Αυτο ακριβώς!! Θα ΜΕΝΑΝΕ με την λέξη! Δεν θα ήξεραν καν τι σημαίνει (όπως ακριβώς γίνεται και με το "μαλάκας" που κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει) αλλά που θα το λέγανε και θα είχαν και ενδεικτικό την σκηνή... Να με συγχωρείς αλλά δεν νομίζω να υπερβάλλω. Αν ήταν (όπως είπε και η Μελπωμένη) έργο ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων θα έλεγα μάλιστα έχεις δίκιο γιατί σε αυτούς είναι (δυστυχώς) κομμάτι της κουλτούρας τους. Τι δουλειά όμως έχει στην Ελλάδα;

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 4:13 am
από Evi_J
Friend: Δεν μπορώ να είμαι υπεύθυνη για τα λόγια όλων των ανθρώπων στον πλανήτη. Δεν μπορώ να λέω στον Λαζόπουλο τι θα κάνει, και σαφέστατα δεν μπορώ να εξηγήσω στους πλανεμένους την πλάνη τους...

Μπορώ όμως να προειδοποιώ τους άλλους, μπορώ να τους λέω ότι παρατήρησα και μπορώ να τους εξηγώ "γιατί" και "πως" όταν έχω γνώση περί του θέματος. Αν κάποιοι δεν θέλουν να ακούνε δικαίωμα τους....


ΥΓ: Και μια παράκληση. Μην ξαναδείξεις θέματα με τον Λαζόπουλο σε μένα. Όχι μόνο δεν βλέπω Λαζοπουλο, όχι μόνο δεν βλέπω Τατιάνα (όπως νόμιζε και ο Μάνος πριν) αλλά ούτε και Χαρδαβέλλα που ουσιαστικά είναι ποιο σοβαρή εκπομπή από της άλλες δύο. ΔΕΝ με ενδιαφέρει να βλέπω τίποτα στην τηλεόραση. Χρόνια τώρα έχω, Δόξα τω Θεώ, τις δικές μου επιλογές μέσω internet. Δεν ήξερα τίποτα από αυτά που μου έδειξες, και δεν ήθελα να τα δω. Και αυτό που με στεναχώρησε δεν ήταν ότι μου τα έδειξες μόνο, αλλά ότι αυτός που το έκανε ήσουν εσύ: ο χριστιανός. Αυτοί δεν ξέρουν. Εσύ;



eortologio: Οκ!

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 10:05 am
από Kyrie_Elehson
Evi_J έγραψε: Αυτο ακριβώς!! Θα ΜΕΝΑΝΕ με την λέξη! Δεν θα ήξεραν καν τι σημαίνει (όπως ακριβώς γίνεται και με το "μαλάκας" που κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει) αλλά που θα το λέγανε και θα είχαν και ενδεικτικό την σκηνή...

Εννοείς δηλαδή ότι οι λέξεις έχουν κακή ενέργεια από μόνες τους?? 8O Είναι κακιά δηλαδή η λέξη "μαλάκας" και η λέξη "σκατογένης" από τη φύση τους? όχι από την έννοια που τους δίνουμε εμείς όταν τις χρησιμοποιούμε?
Αν ήταν (όπως είπε και η Μελπωμένη) έργο ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων θα έλεγα μάλιστα έχεις δίκιο γιατί σε αυτούς είναι (δυστυχώς) κομμάτι της κουλτούρας τους. Τι δουλειά όμως έχει στην Ελλάδα;
Στα παραμυθάκια που σου έλεγε η μαμά σου ή η γιαγιά σου( ή δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος έλληνας συγγενής σου:roll: ) όταν ήσουν μικρή... δεν σου λέγανε για φανταστικές μάγισσες? για μαγικά φίλτρα? για πράγμτα που γινότανε χωρίς τη λογική? σε επηρέαζαν αυτά στο να πιστέψεις ότι θα περιμένεις κι εσύ βοήθεια στην καθημέρινότητά σου από κάποια τέτοια δύναμη? Εκεί κολλάνε με την ελληνιή νοοτροπία... Στο παραμυθέ της υπόθεσης...
Και για να μη παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω την ποιότητα της σειράς, (μεταξύ μας είναι και λίγο βαρετή και πολύ νεραϊδένια και δεν την παρακολουθώ, απλά μου κεντρίσατε το ενδιαφέρον και έψαξα εκ των υστέρων να δω τι είναι) αλλά είναι ακριβώς αυτό, μια χαζομαρίτσα στα όρια της φαντασίας... Δεν είναι για πανικό δηλαδή...

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 11:06 am
από Evi_J
Kyrie_Elehson έγραψε:Εννοείς δηλαδή ότι οι λέξεις έχουν κακή ενέργεια από μόνες τους?? 8O Είναι κακιά δηλαδή η λέξη "μαλάκας" και η λέξη "σκατογένης" από τη φύση τους? όχι από την έννοια που τους δίνουμε εμείς όταν τις χρησιμοποιούμε?
Οι ιάπωνες νομίζουν ότι "ναι". 8O
Παρόλα αυτά εγώ δεν έννοούσα καθόλου αυτό. Εννοούσα ότι θα έχουν την επιρροή.
Στα παραμυθάκια που σου έλεγε η μαμά σου ή η γιαγιά σου( ή δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος έλληνας συγγενής σου:roll: ) όταν ήσουν μικρή... δεν σου λέγανε για φανταστικές μάγισσες? για μαγικά φίλτρα? για πράγμτα που γινότανε χωρίς τη λογική?
Με δυο λόγια: Όχι, όχι και όχι. (Ατύχησες :lol: :D)

Σε γενικές γραμμές: ΠΟΤΕ δεν άκουσα παραμυθάκια με μάγισσες γιατί πολύ απλά οι μάγισσες οι σημερινές δεν υπήρχαν τότε. Τότε υπήρχε ο κακός του έργου (γυναίκα συνήθως) που απλά ήταν κακιά και τέρμα. Το έργο βασιζότανε στο καλό. Στοκαλό, το καλό, και μόνο το καλό. Μας έλεγε τα προβλήματα που είχε ο ΙΔΙΟΣ ο ήρωας και ΟΧΙ ο κακός. Και μάλιστα μας έδειχνε παραδείγματα ΣΚΕΨΗΣ όχι αχαλίνωτης φαντασίας (ούτε ΚΑΝ φαντασίας, όχι δα και μαγείας) και μαζί βάζανε και το θετικό συναίσθημ α(τιμιότητα, δικαιοσύνη κ.τ.λ) και μετά μας βάζανε και ερωτήματα για να μαθαίνουμε να σκεπτόμαστε. Τα παραδείγματα αυτά ήταν ΠΑΝΤΑ υπέρ του καλού και δεν υπήρχε το κακό παρά μόνο ως πυροδότησηαυτών των σκέψεων. Δηλ μπορεί ο κακός να υπήρχε αλλά υπήρχε μόνο και μόνο για την δικαιολογία. Τίποτα άλλο.
σε επηρέαζαν αυτά στο να πιστέψεις ότι θα περιμένεις κι εσύ βοήθεια στην καθημέρινότητά σου από κάποια τέτοια δύναμη? Εκεί κολλάνε με την ελληνιή νοοτροπία... Στο παραμυθέ της υπόθεσης...
Όταν μεγάλωσα κάπως (7-8) άρχισα να έχω δικαίωμα να βλέπω τηλεόραση (8O) όπως γίνεται σήμερα με τα παιδιά πριν γεννηθούν καν.... Τότε ναι φυσικά άρχισα να έχω αχαλίνωτη φαντασία που όμως ήταν ολοφάνερο ότι ήταν απλά φαντασία. Π.χ αν και έβλεπα τον Ταρζάν να τρώει σκουλήκια (!!) εγώ δεν πήγα να φάω βέβαια. :lol: Ήταν σαφέστατα ολοφάνερο ότι αυτό ήταν ξένο, τρίτο, άσχετο, ΨΕΜΜΑ! Σήμερα αυτό δεν ξεχωρίζεται.
Και για να μη παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω την ποιότητα της σειράς,
Α, μην ανυσυχείς.... ούτε εγώ μιλάω ειδικά για αυτήν.... απλά είναι μία από τις πολλές... (δυστυχώς)
Δεν είναι για πανικό δηλαδή...
Κανείς δεν μίλησε για πανικό (δεύτερη φορά που ακούω αυτήν την λέξη... τι φαγωθήκατε όλοι σας με δαύτον; :roll: ). Απλά από την φόβο μην πανικοβληθούμε αδιαφορήσαμε τόσο πολύ ώστε έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουμε αποκοιμηθεί.... είπαμε....

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 11:31 am
από Evi_J
Evi_J έγραψε:Όταν μεγάλωσα κάπως (7-8)
Εννοούσα 7-8.....ξέχασα ότι όταν βάζουμε το "8" δίπλα από παρένθεση που κλείνει βγαίνει αυτό το emoticon -----> 8)

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 11:31 am
από Kyrie_Elehson
Evi_J έγραψε: Σε γενικές γραμμές: ΠΟΤΕ δεν άκουσα παραμυθάκια με μάγισσες γιατί πολύ απλά οι μάγισσες οι σημερινές δεν υπήρχαν τότε. Τότε υπήρχε ο κακός του έργου (γυναίκα συνήθως) που απλά ήταν κακιά και τέρμα. Το έργο βασιζότανε στο καλό.
χχμμμ... :roll: Και στον Χάνσελ και τη Γκρέτελ? τι γινότανε? Ποιος φυλάκιζε τα παιδάκια? Δεν ήταν μάγισσα σε σας? 8O Μας δουλεύανε δηλαδή εμάς??
Στη Χιονάτη και στους 7 νάνους? Δεν υπήρχε μαγικός καθρέφτης και μάγισσα μητριά γεμάτη κακή ενέργεια? Πολύ δούλεμα τρώγαμε στη δική μου εποχή...
Αααα κι έχω και μια άλλη ιδέα τώρα... Να το ρίξω στην ηλικία... Εξαρτάται λοιπόν από την ηλικία σου. Στα δικά μου μικράτα μας λέγανε τέτοια κακά παραμύθια... :razz: Εξαρτάται λοιπόν από το ποιος είναι πιο κοντά στη σημερινή εποχή.... :razz: (πλάκα κάνω, έτσι?)
Ήταν σαφέστατα ολοφάνερο ότι αυτό ήταν ξένο, τρίτο, άσχετο, ΨΕΜΜΑ! Σήμερα αυτό δεν ξεχωρίζεται.
Και γιατί παρακαλώ τότε ξεχωριζόταν ενώ σήμερα δεν? Βάλε να υπολογίσεις και το ότι τα παιδάκια σήμερα είναι λίγο πιο ξύπνια από τότε...:wink:
Απλά από την φόβο μην πανικοβληθούμε αδιαφορήσαμε τόσο πολύ ώστε έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουμε αποκοιμηθεί.... είπαμε....
Δεν φοβόμαστε μη πανικοβληθούμε... Απλά να ξυπνάμε σε πράγματα που είναι άξια ξυπνήματος! όχι στα παραμυθάκια της τηλεόρασης... Άντε γιατί νομίζω θα ανεβεί η τηλεθέαση της σειράς από την τόση συζήτηση...

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 12:57 pm
από Evi_J
Kyrie_Elehson έγραψε:Και στον Χάνσελ και τη Γκρέτελ? ........... Στη Χιονάτη και στους 7 νάνους?...........
Κοίτα, αν το ρίξεις στην ειρωνία χάνεις το νοήμα. Σκοπός δεν είναι να σου πω όλα τα παραμύθια που μάθαινα μικρή αλλά να καταλάβεις ότι η εποχή μου (ε, εσύ πόσο είσαι; Εγώ 30) τα πράγματα ήταν 10 φορές ποιο αθώα από ότι σήμερα.

Όσο για τα παραμύθια.... Δεν ξέρω τι να πω για να το χωνέψεις, αλλά εγώ όταν έπεφτα για ύπνο απλά κοιμόμονα. Παραμυθάκια γιοκ! Τα πρώτα μου παραμύθια δεν τα άκουσα όταν ήμουν νεογένητο (άντε μέχρι 4 το πολύ ετών) γιατί τότε είχα άλλη δουλειά. Στο οικογενειακό μου περιβάλλον το οποίο αποτελούταν από καθηγητές δεν υπήρχε περίπτωση να υπήρχαν παραμυθάκια. Αν μου έλεγες όμως να σου πω την αλφάβητο απέξω θα την ήξερα. Παραμύθια άκουσα για πρώτη φορά γύρω στα 6 μου όσο περίεργο και αν σου φαίνεται. Δηλ σε μια ηλικία που δεν είχα δική μου κρίση να καταλάβω ότι τα σκουλίκια δεν τρώγονται (μπλιαχ!)
Εξαρτάται λοιπόν από το ποιος είναι πιο κοντά στη σημερινή εποχή.... :razz: (πλάκα κάνω, έτσι?)
Γιατί ψέμμα είναι ότι όσο ποιο παλιός είσαι τόσο το καλύτερο; Εγώ π.χ μπορεί να είμαι 30 αλλά σε διαβεβαιώνω ότι οι ιδέες μου είναι τουλάχιστον 60. Βλέπεις εγώ δεν μεγάλωσα με την τηλεόραση στο χέρι όπως κάνουν σήμερα αλλά με την ΑΚΡΩΣ παραδοσιακή γιαγιά μου. Αν συνεχίσουμε να μιλάμε θα το διαπιστώσεις και μόνος σου.
Και γιατί παρακαλώ τότε ξεχωριζόταν ενώ σήμερα δεν? Βάλε να υπολογίσεις και το ότι τα παιδάκια σήμερα είναι λίγο πιο ξύπνια από τότε...:wink:
Αν παρομοιάζαμε τις γνώσεις που μπαίνουν στο μυαλό των σημερινών παιδιών με αριθμούς βιβλίων, σήμερα βάζουμε στο ίδιο ράφι 10 φορές ποιο πολλά βιβλία από ότι στην δική μου εποχή. Αυτό οδηγεί στην ποιο γρήγορη ανάπτυξη και πάει λέγοντας. Μόνο που αυτό αντί να οδηγεί σε καλά οδηγεί και σε κακά. Το παιδί δεν αντέχει τόσες γνώσεις (απόδειξη ένα είδος αμνησίας που παθαίνουν γύρω στα 6 τους χρόνια... είχα διαβάσει ένα άρθρο περί αυτού κάποτε...), δεν προλαβαίνει να τις νιώσει και να τις αντιληφθεί με αποτέλεσμα όλα να παστώνονται εκεί μέσα χωρίς να ξέρουνε καν τι είναι. Και πολλά από αυτά ξέρεις πολύ καλά ότι δεν είναι τα πρέποντα.... Φαντάσου τώρα μερικά ράφια να έχουν άσχημου περιεχομένου βιβλία τα οποία να πληθαίνουν όλο και ποιο πολύ.... Πώς θες μετά εσύ το παιδί να ξεχωρίσει το ένα κάποιο άσχημο βιβλίο όταν όλα μετατρέπονται σε άσχημα σιγά-σιγά; Ποιο μορφωμένο γίνονται ναι, ποιο καλοί άνθρωποι όμως όχι...
Δεν φοβόμαστε μη πανικοβληθούμε... Απλά να ξυπνάμε σε πράγματα που είναι άξια ξυπνήματος! όχι στα παραμυθάκια της τηλεόρασης...
Παραμύθια; Πώς εσύ ξεχωρίζεις ότι είναι παραμύθια; Λόγο ηλικίας μήπως; Τα παιδιά που είναι παιδιά πως; Έχεις δίκιο να λες ότι είναι παραμύθια... αλλά μερικοί δεν το ξέρουν....
Άντε γιατί νομίζω θα ανεβεί η τηλεθέαση της σειράς από την τόση συζήτηση...
:lol: :lol: Λες;

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 08, 2007 1:29 pm
από Kyrie_Elehson
Evi_J έγραψε:Παραμυθάκια γιοκ! Τα πρώτα μου παραμύθια δεν τα άκουσα όταν ήμουν νεογένητο (άντε μέχρι 4 το πολύ ετών)
Η αλήθεια είναι ότι βασικά δε αναφερόμουν προσωπικά σε σένα παρόλο το πρώτο πρόσωπο... (Παρεμπιπτόντως έχασες που δεν άκουσες παραμυθάκια μικρή!:wink: ) Αναφερόμουν γενικά στην πλειοψηφία των ανθρώπων που ακούνε από μωρά παραμύθια με μάγισσες και μαγικά φίλτρα. Σε διαβεβαιώ λοιπόν ότι όλοι αυτοί δεν πιστεύουν στη δύναμη της μαγείας επειδή απλά ακούνε παραμύθια. Και για τη σειρά τώρα συγκεκριμένα τίθεται το όλο θέμα σαν παραμύθι... Θα πίστευε κανείς ότι υπάρχουν γοργόνες για παράδειγμα? Είναι το στόρι τελείως παραμυθέ ούτως ή άλλως...
Επίσης συγγνώμη αλλά ένα παιδάκι 4 χρονών να κοιμάται πρέπει την ώρα που μεταδίδεται η σειρά, όχι να βλέπει τηλεόραση! Από την ηλικία των 6 έχουν όλα τα παιδάκια κρίση ούτως ή άλλως! άρα δεν τίθεται θέμα...
Εγώ π.χ μπορεί να είμαι 30 αλλά σε διαβεβαιώνω ότι οι ιδέες μου είναι τουλάχιστον 60. Βλέπεις εγώ δεν μεγάλωσα με την τηλεόραση στο χέρι όπως κάνουν σήμερα αλλά με την ΑΚΡΩΣ παραδοσιακή γιαγιά μου. Αν συνεχίσουμε να μιλάμε θα το διαπιστώσεις και μόνος σου.
60?? 8O Και όταν φτάσεις τα 60 θα αισθάνεσαι 90? Κρίμα δεν είναι? τελείως φιλικά στο λέω και με όλη την καλή διάθεση μα χρυσή η γιαγιά η παραδοσιακή αλλά για την εποχή της... Δεν είναι ανάγκη να συμβαδίζεις... Μπορείς απλά να κρατήσεις ότι καλό σου έδωσε και να το φιξάρεις στην εποχή μας... (Παρεμπιπτόντως όντως με περνάς καμιά 10αριά χρόνια και με λένε και Μαρία)
Και πολλά από αυτά ξέρεις πολύ καλά ότι δεν είναι τα πρέποντα.... Φαντάσου τώρα μερικά ράφια να έχουν άσχημου περιεχομένου βιβλία τα οποία να πληθαίνουν όλο και ποιο πολύ.... Πώς θες μετά εσύ το παιδί να ξεχωρίσει το ένα κάποιο άσχημο βιβλίο όταν όλα μετατρέπονται σε άσχημα σιγά-σιγά; Ποιο μορφωμένο γίνονται ναι, ποιο καλοί άνθρωποι όμως όχι...
Ακριβώς σε αυτό το σημείο της διαλογής έρχεται ο γονιός να πράξει τα δέοντα... Ερχεται να βοηθήσει το παιδάκι με διάκριση πολύ να ξεκαθαρίσει τα "βιβλία" του και να μελετήσει τα πιο σημαντικά. (Όλα αυτά τα λέω τελείως θεωρητικά χωρίς να ξέρω πως είναι να αντιμετωπίζεις τη βιβλιοθήκη του μυαλού ενός παιδιού.)