Misha έγραψε:Αγαπητή μου Μελπομένη...
δλδ η ιδια η φυσικη λειτουργία απορρίπτει το 30% των γονιμοποιηθεντων ωαριων...
αλοιμονο αν σε όλες αυτες τις περιπτώσεις ομιλούμε για διακοπή κυησης,παλίνδρομη κύηση ή ακομη χειρότερα για έκτρωση!!!
όταν δε αυτά ακούγονται απο πνευματικούς, συνιστουν μειζον ατόπημα για το οποίο τοποθετηθηκα νωριτερα...
Misha Χριστός Ανέστη!
Μια αδελφική "παρέμβαση" αναστάσιμη και λαμπροφόρα.
Πάνω σ' αυτά έχει τοποθετηθεί με ενάργεια ο σεβ. Ναυπάκτου, Ιερόθεος. Περιγράφοντας μάλιστα το εχθρικό κλίμα που συνάντησε στην επιτροπή του υπουργείου , όταν συζητούσαν για την εξωσωματική κλπ, γράφει πως συνάντησε μεγάλες δυσκολίες να πείσει τα μέλη- καθηγητές της ιατρικής, ότι το "γονιμοποιημένο ωάριο " ή "γενετικό υλικό" πρέπει να αναφέρεται με την ονομασία " έμβρυο" και ότι δεν πρέπει να κατονομάζεται με αυτό τον τρόπο, γιατί εκμηδενίζει την αξία του ως έμβιο έμψυχο όν. Φαίνεται όμως,ότι οι καθηγητές ιατρικής δεν παραδέχονται την ύπαρξη της ψυχής. Αρκεί κάποιος να διαβάσει τα άρθρα του Αλαχιώτη, ( παν. Πατρών) καιθα καταλάβει πολλά. Τελικά στο νομοσχέδιο μπήκε η υλιστική έννοια "γενετικό υλικό" και "γονιμοποιημένο ωάριο" επειδή έλειπε ο Ναυπάκτου και τον αντικαθιστούσε καποιος άλλος, λιγώτερο ίσως πειστικός ,αρχιερέας...
Η όλη θεολογία της ανθρώπινης σύλληψης βασίζεται, όπως γνωρίζεις καλύτερα από εμένα, στην ακαριαία και ταυτόγχρονη εμφύσηση της ψυχής , όταν ένα ωάριο" καταδεχθεί" να μπεί μέσα του ένα σπερματοζωάριο. Η εκκλησία μας πάνω σ' αυτό είναι κατηγορηματική : ούτε η ψυχή υπάρχει πρίν την σύλληψη( Ωριγένης) , ούτε δημιουργείται μετά από αυτήν (ειμαρμένη).
Γι' αυτό, όπως άλλωστε πολύ διακριτικά τοποθετήθηκε η Μελπομένη, εορτάζουμε και τις συλλήψεις της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού. Και γι' αυτό τον λόγο, να προσθέσω, υπαρχει και ειδική συγχωρητική ευχή σε γυναίκες που απέβαλαν με ή χωρίς την θέλησή τους , όπως αυτό αναγράφεται στο μέγα ευχολόγιο. Και είναι ένας επίσης απο τους λόγους που δεν επιτρέπεται να προσκυνούν τις εικόνες οι έχουσες τα έμμηνα γυναίκες, ότι ακουσίως μπορεί να ευρίσκονται σε κατάσταση αποβολής χωρίς να το γνωρίζουν.
Eπομένως η εξωσωματική γονιμοποίηση , ως καταστρέφουσα έμβρυα- και όχι "γονιμοποιημένα ωάρια " όπως η επιστημονική ορολογία τεχνηέντως συγκαλύπτει , έχει το ίδιο εφάρματο βάρος με την έκτρωση, διότι καταστρέφει - φονεύει εν τη απληστία της- ανθρώπινες ,και μάλιστα αβάπτιστες, ζωές.
Ο Μέγας Βασίλειος για την εκ προθέσεως ανθρωποκτονία είναι σαφής : εφ' όρου ζωής ακοινωνησία, μία μόνο μετάληψη προ του θανάτου!
Ο 'Άγιος Ιωάννης ο νηστευτής οικονομεί κάπως τα πράγματα, αλλά παραμένει το γεγονός ότι ο φόνος - εκουσίως ή και ακουσίως-απομακρύνει τόσο πολύ τον άνθρωπο από τον Θεό, που μόνο η αποτομία των μεγάλων πατέρων -αλλά και των ακριβολόγων πνευματικών, που πείθονται "τοις κείνων ρήμασι"- μπορεί κάπως να συνεφέρει τον άνθρωπο.
Γιατί δεν έχει συναίσθηση του τι έπραξε.
Και άν μεν εκ προθέσεως (κάνει φόνο), έχει την τάση να δικαιολογεί τον εαυτόν του. Εάν δεν εγνώριζε, ( όπως με την εξωσωματική ή την παλίνδρομο κύηση),έχει μεν ελαφρυντικά, αλλά εξακολουθεί να δέχεται δαιμονική επίδραση χωρίς να το καταλαβαίνει( Άγ. Παϊσιος).
Η ανθρώπινη ζωή αρχίζει με την σύλληψη. Βρίσκεται όμως υπό το κράτος του θανάτου, τουτέστι τον διάβολον. Γράφει ο πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης στο ανυπέρβλητο έργο του "το προπατορικόν αμάρτημα", ότι " ουδαμού λέγει ο Παύλος ότι ο Θεός καταλλάσσεται τω ανθρώπω, αλλα΄πάντοτε ο Θεός καταλλάσσει εαυτώ τους ανθρώπους".
Τον σκοπό αυτό έχουν τα επιτίμια. Δεν αποτελούν ανθρώπινο εφεύρημα, αλλά είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος, ώστε μέσω της Θείας Χάριτος να επέλθη η καταλλαγή. Δεν είναι για να φοβίζουν ή να απομακρύνουν από τον Θεό, ούτε και να εκμηδενίσουν την προσωπικότητα μέσω δήθεν εξευτελισμού,αλλά να φέρουν σε συναίσθηση τον αμαρτήσαντα, να καταλάβη την απόσταση που τον χωρίζει απο τον Πλάστη του, ώστε να ζητήσει την αποκατάστασή του μέσω της συντριβής του θελήματός του και πάντοτε δια της Θείας Χάριτος.
Ο εγωϊσμός μας όμως είναι ο κύριος υπεύθυνος που δεν δεχόμαστε τον κανόνα του πνευματικού. Πολλές φορές αλλάζουμε πνευματικό, χωρίς μάλιστα να ζητήσουμε την ευλογία του προηγούμενου. Δεν κερδίζουμε τίποτε βέβαια, γιατί και με πιό "ήπιο" επιτίμιο, πάλι τα ίδια πράττουμε, γιατί δεν έχουμε θεραπευτεί απο τον κύριο υπεύθυνο, τον εαυτούλη μας.
Δεν αποδέχομαι την άποψη περί "ιεροεξεταστών " πνευματικών, ούτε συντάσσομαι με εκείνους που βλασφημούν τον Άγιο Νικόδημο στα βιβλία τους. Δηλώνω , εν γνώσει μάλιστα των συνεπειών, ότι έχω κάψει τα βιβλία τους ως αιρετικά και αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τις αντιορθόδοξες θέσεις τους.