Το καθημερινό άγγελμα
Συντονιστής: Συντονιστές
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Κάποτε ο Κύριος ήρθε σε σύγκρουση με τους φανατικούς Ιουδαίους, που Του λέγανε πως δεν μπορούσε να ήτανε πιο μεγάλος από τον Μωυσή που τους έδωσε το "μάννα" από τον ουρανό. Τότε αυτός τους διόρθωσε λέγοντας πως αυτό ήτανε έργο του Θεού και όχι του Μωυσή, αλλά προχώρησε και τους είπε μια καταπληκτική αλήθεια, που και σήμερα επαναλαμβάνεται, διαστρεβλωμένη βέβαια. "Ουκ επ' άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος". (Ματθαίος δ΄ 4).
Δεν φθάνει μονάχα το ψωμί και η υλική τροφή, τόνισε ο Κύριος, μα χρειάζεται και κάτι άλλο πέρα και πάνω από αυτή, που το χαρίζει και αυτό ο Θεός. Και είναι μια αλήθεια που την αισθάνεται κάθε άνθρωπος. Όταν η στομαχική πείνα είναι πολύ δυνατή και απαιτητική, όλα υποτάσσονται σ' αυτήν. Μα όταν αυτή κορεσθεί και ο άνθρωπος ηρεμήσει, τότε μια άλλη πείνα παρουσιάζεται μέσα του, σε κάποιο άλλο κέντρο, στην ψυχή του, που είναι απαιτητική περισσότερο από την πρώτη και που δεν μπορεί να της κάνει τίποτα το ψωμί και το κρασί, όπως ανόητα φανταζότανε ο άφρων πλούσιος, που έλεγε "έχεις ψυχή μου αγαθά δι' έτη πολλά, φάγε..." (Λουκάς ιβ΄19).
Δεν φθάνει μονάχα το ψωμί και η υλική τροφή, τόνισε ο Κύριος, μα χρειάζεται και κάτι άλλο πέρα και πάνω από αυτή, που το χαρίζει και αυτό ο Θεός. Και είναι μια αλήθεια που την αισθάνεται κάθε άνθρωπος. Όταν η στομαχική πείνα είναι πολύ δυνατή και απαιτητική, όλα υποτάσσονται σ' αυτήν. Μα όταν αυτή κορεσθεί και ο άνθρωπος ηρεμήσει, τότε μια άλλη πείνα παρουσιάζεται μέσα του, σε κάποιο άλλο κέντρο, στην ψυχή του, που είναι απαιτητική περισσότερο από την πρώτη και που δεν μπορεί να της κάνει τίποτα το ψωμί και το κρασί, όπως ανόητα φανταζότανε ο άφρων πλούσιος, που έλεγε "έχεις ψυχή μου αγαθά δι' έτη πολλά, φάγε..." (Λουκάς ιβ΄19).
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
"Αυτός δίδει εις πάντας ζωήν και πνοήν και τα πάντα.... εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν" (Πράξεις Αποστόλων ιζ΄ 25, 28)
"Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να βυθίσει αυτό το πλοίο", απάντησε ο αξιωματικός του Τιτανικού σε μια κυρία που στεκόταν με έκπληξη θαυμάζοντας το ολοκαίνουριο υπερωκεάνιο, όταν τον ρώτησε αν ήταν πραγματικά αβύθιστο! Δεν μπορεί να το βυθίσει ούτε ο ίδιος ο Θεός.... Χρειάστηκε μόνον ένα παγόβουνο να συρθεί για λίγο επάνω στη ράχη του, για να διαψευσθούν εύκολα αλλά και τραγικά όλοι και όλα γύρω από το μεγαλύτερο και πολυτελέστατο υπερωκεάνιο της εποχής του. Ο ίδιος ο ναύαρχος-σχεδιαστής του Τιτανικού Τόμας Άντριους χάθηκε μαζί με το δημιούργημά του στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Ξαφνικά ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος, σαν κάποιος να έσυρε ένα γιγαντιαίο δάχτυλο στα πλευρά του πλοίου. Δεν ήταν παρά ένα παγόβουνο από τα πολλά που έπλεαν στην περιοχή και που ο πλοίαρχος του Τιτανικού το αγνόησε... Η υπεροψία, ο εγωισμός μαζί με την ανοησία είναι βέβαιο ότι σκοτώνουν... Ήδη ετοιμαζόταν ο υγρός τάφος τους... Μερικοί επιβάτες άφησαν τη διασκέδασή τους, τα χαρτιά που έπαιζαν στα σαλόνια και βγήκαν να δουν. Ο σκοτεινός όγκος του παγόβουνου απομακρυνόταν στο βάθος και το πλοίο συνέχιζε το ταξίδι του υπερήφανο, μεγαλόπρεπο, αμέριμνο... Ήταν 11.40 μ.μ. της 14ης Απριλίου του 1912. Η ανθρωπότητα ετοιμαζόταν για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πλοίαρχος και μερικοί αξιωματικοί του κατέβηκαν αμέσως στο κύτος του σκάφους. Το ρήγμα που άνοιξε το παγόβουνο είχε μήκος σχεδόν 90 μέτρων. Αμέσως τα νερά της παγωμένης θάλασσας όρμηξαν μέσα στα αμπάρια και άρχισαν να τα πλημμυρίζουν. Πέντε από τα στεγανά αμπάρια του Τιτανικού γέμισαν γρήγορα νερά. Αν είχαν πλημμυρίσει μόνο τα τέσσερα, ο Τιτανικός θα έφτανε στη Ν. Υόρκη... Ακολούθησαν σκηνές τραγικές αλλοφροσύνης. Στις 12.05 μεσάνυχτα ο πλοίαρχος διατάζει να εγκαταλειφθεί το σκάφος... Στις 12.15 φεύγει το πρώτο SOS... Στις 12.45 οι πρώτες 20 βάρκες κατεβαίνουν στη θάλασσα... Από τους 2.220 επιβάτες επέζησαν μόνον οι 713... Στις 2.20 τα χαράματα την επόμενη μέρα οι 46.328 τόνοι του Τιτανικού χάθηκαν κάτω από την παγωμένη και ήρεμη θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού...
Ούτε τρικυμία, ούτε θύελλα, ούτε απρόβλεπτη θαλασσοταραχή, κακοκαιρία... Μόνον ο ανόητος εγωισμός, μόνον έπαρση προκλητική ανθρώπινη. "Αυτό το πλοίο ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να το βυθίσει..." Ο αβύθιστος Τιτανικός κείτεται πάνω από 85 χρόνια σιωπηλός και νικημένος, στην υγρή και σκοτεινή αγκαλιά του Ατλαντικού, για να μας θυμίζει κάτι πολύ χρήσιμο για τον καθένα μας:
"Ο εγωισμός είναι ίσως η φονικότερη αρρώστια".
Και είναι αρρώστια, αφού αχρηστεύει τον άνθρωπο
"Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να βυθίσει αυτό το πλοίο", απάντησε ο αξιωματικός του Τιτανικού σε μια κυρία που στεκόταν με έκπληξη θαυμάζοντας το ολοκαίνουριο υπερωκεάνιο, όταν τον ρώτησε αν ήταν πραγματικά αβύθιστο! Δεν μπορεί να το βυθίσει ούτε ο ίδιος ο Θεός.... Χρειάστηκε μόνον ένα παγόβουνο να συρθεί για λίγο επάνω στη ράχη του, για να διαψευσθούν εύκολα αλλά και τραγικά όλοι και όλα γύρω από το μεγαλύτερο και πολυτελέστατο υπερωκεάνιο της εποχής του. Ο ίδιος ο ναύαρχος-σχεδιαστής του Τιτανικού Τόμας Άντριους χάθηκε μαζί με το δημιούργημά του στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Ξαφνικά ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος, σαν κάποιος να έσυρε ένα γιγαντιαίο δάχτυλο στα πλευρά του πλοίου. Δεν ήταν παρά ένα παγόβουνο από τα πολλά που έπλεαν στην περιοχή και που ο πλοίαρχος του Τιτανικού το αγνόησε... Η υπεροψία, ο εγωισμός μαζί με την ανοησία είναι βέβαιο ότι σκοτώνουν... Ήδη ετοιμαζόταν ο υγρός τάφος τους... Μερικοί επιβάτες άφησαν τη διασκέδασή τους, τα χαρτιά που έπαιζαν στα σαλόνια και βγήκαν να δουν. Ο σκοτεινός όγκος του παγόβουνου απομακρυνόταν στο βάθος και το πλοίο συνέχιζε το ταξίδι του υπερήφανο, μεγαλόπρεπο, αμέριμνο... Ήταν 11.40 μ.μ. της 14ης Απριλίου του 1912. Η ανθρωπότητα ετοιμαζόταν για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πλοίαρχος και μερικοί αξιωματικοί του κατέβηκαν αμέσως στο κύτος του σκάφους. Το ρήγμα που άνοιξε το παγόβουνο είχε μήκος σχεδόν 90 μέτρων. Αμέσως τα νερά της παγωμένης θάλασσας όρμηξαν μέσα στα αμπάρια και άρχισαν να τα πλημμυρίζουν. Πέντε από τα στεγανά αμπάρια του Τιτανικού γέμισαν γρήγορα νερά. Αν είχαν πλημμυρίσει μόνο τα τέσσερα, ο Τιτανικός θα έφτανε στη Ν. Υόρκη... Ακολούθησαν σκηνές τραγικές αλλοφροσύνης. Στις 12.05 μεσάνυχτα ο πλοίαρχος διατάζει να εγκαταλειφθεί το σκάφος... Στις 12.15 φεύγει το πρώτο SOS... Στις 12.45 οι πρώτες 20 βάρκες κατεβαίνουν στη θάλασσα... Από τους 2.220 επιβάτες επέζησαν μόνον οι 713... Στις 2.20 τα χαράματα την επόμενη μέρα οι 46.328 τόνοι του Τιτανικού χάθηκαν κάτω από την παγωμένη και ήρεμη θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού...
Ούτε τρικυμία, ούτε θύελλα, ούτε απρόβλεπτη θαλασσοταραχή, κακοκαιρία... Μόνον ο ανόητος εγωισμός, μόνον έπαρση προκλητική ανθρώπινη. "Αυτό το πλοίο ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να το βυθίσει..." Ο αβύθιστος Τιτανικός κείτεται πάνω από 85 χρόνια σιωπηλός και νικημένος, στην υγρή και σκοτεινή αγκαλιά του Ατλαντικού, για να μας θυμίζει κάτι πολύ χρήσιμο για τον καθένα μας:
"Ο εγωισμός είναι ίσως η φονικότερη αρρώστια".
Και είναι αρρώστια, αφού αχρηστεύει τον άνθρωπο
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Η Αγια Γραφη περιεχει τις βιταμινες για την υγεια της ψυχης.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Ζωη χωρις Θεο σημαινει θανατος χωρις ελπιδα.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Στη δημιουργια ο Θεος φανερωσε το χερι Του.Στη σωτηρια μας εδειξε την καρδια Του.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Το κεντρο της Βιβλου είναι το προσωπο του Χριστου.Η Παλαια Διαθηκη προφητευει τον ερχομο Του στον κοσμο και η Καινη Διαθηκη εξιστορει την ζωη Του.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Μονο ο θανατος του Χριστου ηταν ικανος να διαγραψει το τρομερο κακο της αμαρτιας.Με αυτή την απολυτρωτικη θυσια,μας δοθηκε η Θεια συνχωρεση και η θεραπεια για την αμαρτια.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Δεν υπαρχει δικη Του παραβαση,διοτι σταθηκε σε ολη Του τη ζωη αναμαρτητος ο Ιησους Χριστος,αλλα η δικη μας αμαρτια ηταν εκεινη που Τον εφερε επανω στο σταυρο.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- fotis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4712
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 12, 2011 7:01 am
- Τοποθεσία: ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Σωτηρια είναι να κατοικησει ο Χριστος δια της πιστεως μεσα στην καρδια μας.
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.
- Captain Yiannis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3182
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 18, 2008 9:34 pm
Re: Το καθημερινό άγγελμα
Φώτη , πως θα το χαρακτήριζες το γεγονός ότι οι επιστήμονες και εν ολίγοις και οι Θεολόγοι, δεν παραδέχονται την Καινή Διαθήκη σαν ιστορικό γεγονός , και άκουσον-άκουσον , δεν τα παραδέχονται λέει , διότι στηρίζονται στην πίστη και άρα δεν είναι αλήθεια,fotis έγραψε:Το κεντρο της Βιβλου είναι το προσωπο του Χριστου.Η Παλαια Διαθηκη προφητευει τον ερχομο Του στον κοσμο και η Καινη Διαθηκη εξιστορει την ζωη Του.
Επιπλέον δε το δυστύχημα είναι,λ ότι αυτό διδάσκουν και στα σχολεία .
Άκουσον-άκουσον.
Ο Θεός να μας λυπηθεί
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.