"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

"Πάσα πνοή, δόξαζε Πνεῦμα Κυρίου,
Δὲ οὗ πονηρῶν πνευμάτων φροῦδα θράση."
Ἐλθέ ὁ ἀόρατος καί ἀναφής πάντῃ ἀψηλάφητος,
ἐλθέ ὁ ἀεί μένων ἀμετακίνητος
καί καθ᾿ ὥραν ὅλος μετακινούμενος
καί ἐρχόμενος πρός ἡμᾶς τούς ἐν τῷ ᾅδη κειμένους,
ὁ ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν,
ἐλθέ τό περιπόθητον ὄνομα καί θρυλούμενον,
λαληθῆναι δέ παρ᾿ ἡμῶν, ὅπερ εἷς,
ἤ γνωσθῆναι, ὁποῖος ἤ ποταπός, ὅλως ἡμῖν ἀνεπίδεκτον.
Ἐλθέ ἡ αἰώνιος χαρά, ἐλθέ τό στέφος τό ἀμαράντινον,
ἐλθέ ἡ πορφύρα τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί βασιλέως ἡμῶν,
ἐλθέ ἡ ζώνη ἡ κρυσταλλοειδής καί διάλιθος,
ἐλθέ τό ὑπόδημα τό ἀπρόσιτον,
ἐλθέ ἡ βασίλειος ἁλουργίς καί αὐτοκρατορική ὄντως δεξιά!
Ἐλθέ, ὅν ἐπόθησε καί ποθεῖ ἡ ταλαίπωρός μου ψυχή,
ἐλθέ ὁ μόνος πρός μόνον, ὅτι μόνος εἰμί, καθάπερ ὁρᾷς!
Ἐλθέ ὁ χωρίσας ἐκ πάντων
καί ποιήσας με μόνον ἐπί τῆς γῆς,
ἐλθέ ὁ γενόμενος πόθος αὐτός ἐν ἐμοί
καί ποθεῖν σε ποιήσας με, τόν ἀπρόσιτον παντελῶς!
Ἐλθέ ἡ πνοή μου καί ἡ ζωή,
ἐλθέ ἡ παραμυθία τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς,
ἐλθέ ἡ χαρά καί ἡ δόξα καί ἡ διηνεκής μου τρυφή!
Εὐχαριστῶ σοι, ὅτι ἕν πνεῦμα ἐγένου μετ᾿ ἐμοῦ˙
ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀναλλοιώτως ὁ ἐπί πάντων Θεός,
καί αὐτός μοι τά πάντα ἐν πᾶσι γεγένησαι,
τροφή ἀνεκλάλητος καί εἰς ἅπαν ἀδάπανος,
ἀενάως ὑπερεκχεομένη τοῖς τῆς ἐμῆς ψυχῆς χείλεσι
καί ὑπερεκβλύζουσα ἐν τῇ πηγῇ τῆς καρδίας μου,
ἔνδυμα ἀπαστράπτον καί καταφλέγον τούς δαίμονας,
κάθαρσις διά ἀφθάρτων καί ἁγίων δακρύων ἐκπλύνουσά με,
ὧν ἡ σή παρουσία, πρός οὕς παραγίνῃ, χαρίζεται.
Νῦν οῦν ἐνσκήνωσον, Δέσποτα,
ἐν ἐμοί καί κατοίκησον καί μεῖνον ἀδιαστάτως,
ἀχωρίστως μέχρι τέλους
ἐν ἐμοί τῷ δούλῳ σου, ἀγαθέ,
ἵνα κἀγώ εὑρεθῶ ἐν τῇ ἐξόδῳ μου καί μετά τήν ἔξοδον
ἐν σοί, ἀγαθέ, καί συμβασιλεύσω σοι, τῷ ἐπί πάντων Θεῷ!
Μεῖνον, Δέσποτα, καί μή ἐάσῃς με μόνον,
ἵνα ἐρχόμενοι οἱ ἐχθροί μου,
οἱ ζητοῦντες ἀεί τοῦ καταπιεῖν τήν ψυχήν μου
καί εὑρίσκοντές σε μένοντα ἐν ἐμοί, φεύξωνται παντελῶς
καί μή ἰσχύσωσι κατ᾿ ἐμοῦ,
βλέποντές σε, τόν ἰσχυρότερον πάντων,
ἔνδοθεν καθήμενον ἐν τῇ οἰκίᾳ τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς.
Μυστική ευχή στο Άγιον Πνεύμα .
Αγ. Συμεών του νέου θεολόγου.

"Ο αμεσότερος τρόπος της δικής μας άμυνας, είναι η Θεία επίκληση.."
Δεν έχει εξουσία ο διάβολος απ' ευθείας ή αισθητά να πειράξει τον άνθρωπο.
Μόνο με τη φαντασία, με εικόνες, που προβάλλει στην οθόνη της διάνοιας, και με έννοιες μέσω του νου, προκαλεί.
Τότε ο άνθρωπος μόνος του αποφασίζει να αποδεχθεί την πρόκληση (προσβολή) ή να την απορρίψει. Αυτός είναι ο κύριος τρόπος επαφής του πονηρού με τον άνθρωπο.
Η συνέχεια πλέον εξαρτάται από τη θέληση του ανθρώπου. Ή να υποκύψει ή να αντισταθεί.
Ο αμεσότερος τρόπος της δικής μας άμυνας και αντιστάσεως είναι η θεία επίκληση (προσευχή) και η ενθύμηση του σκοπού και προορισμού μας.
Το παράδειγμα του Κυρίου μας, όταν ήταν στην έρημο, μας χάραξη τον πρακτικό τρόπο της πάλης με τον εχθρό, καθώς και όσα συντελούν σ' αυτόν.
Ο διάβολος δεν έχει προορατική ικανότητα, ούτε γνωρίζει τί σκέπτεται ο άνθρωπος. Συμπεραίνει από τις κινήσεις των συναισθημάτων και ερεθίζει ανάλογα τα μέλη και τις αισθήσεις με εμπαθή νοήματα.
Όταν βλέπει να κλίνει η διάθεση μετά την εικόνα είτε του πράγματος είτε του νοήματος, που προσέβαλε τη φαντασία, καταλαβαίνει ότι σ' αυτό έχει ο άνθρωπος την επιθυμία και την πρόθεσή του και φέρνει τα κατάλληλα αίτια για να υποτάξει το θύμα του.
Στη φύση του ο διάβολος είναι όμοιο με τη φύση του νου.
Είναι ταχύτατος, ακούραστος, ανύστακτος και αδίστακτος, αμετάβλητος στην πονηρία και κακία.
Μεταβάλλεται και μετασχηματίζεται αμέσως σε διάφορα σχήματα και μορφές, αν αυτό βοηθά τον πονηρό του σκοπό..
Μετακινείται πάντοτε ταχύτατα, σε κάθε χώρο, και μετέρχεται κάθε τρόπο, με κύριο σκοπό της παρεμπόδιση του θείου θελήματος.
Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

"Ώ, αυτή η επαφή του Αγίου των Αγίων!"
Την ημέρα της Πεντηκοστής δόθηκε στους Αποστόλους το Άγιον Πνεύμα ως πύρινες γλώσσες και κατάλαβαν ένα άλλο είδος προσευχής, την καρδιακή προσευχή.
Πρώτη φορά προσεύχονταν με την καρδιά τους…
Ο αληθινός χριστιανός ζει μέσα στο Πνεύμα το Άγιο, με την πίστη στον Ιησού Χριστό. Το Άγιο Πνεύμα αιχμαλωτίζει ακόμα και το σώμα μας με τη γλυκύτατη αγάπη του ελευθερώνοντάς το από τη δουλεία των παθών.
Κράτα σταθερά τον νου σου στον Θεό και θα έλθει στιγμή κατά την οποία το αθάνατο Πνεύμα θα αγγίξει την καρδιά.
Ώ, αυτή η επαφή του Αγίου των Αγίων!
Είναι αδύνατον να συγκριθεί με οτιδήποτε άλλο: Αρπάζει το πνεύμα μας στον χώρο του ακτίστου Είναι· πληγώνει την καρδιά με αγάπη, διαφορετική από εκείνη που συνήθως εννοούμε με τη λέξη αυτή.
Το Φως αυτής της αγάπης εκχύνεται σε όλη την κτίση, σε όλο τον κόσμον των ανθρώπων, μέσα στη μακροχρόνια εμφάνισή του…
Το ζωοποιό Πνεύμα του Θεού μας επισκέπτεται, όταν εμείς διαμένουμε σε καταστάση ταπεινού ανοίγματος προς Αυτόν.
Δεν παραβιάζει την ελευθερία μας· μας περιβάλλει με τόση ιλαρότητα, ώστε μπορούμε και να μην Το παρατηρήσουμε αμέσως.
Δεν πρέπει να περιμένουμε ότι ο Θεός θα εισβάλει μέσα μας με τη βία, χωρίς τη δική μας συγκατάθεση.
Ώ, όχι:
Σέβεται τον άνθρωπο, ταπεινώνεται μπροστά του: Η αγάπη Του είναι ταπεινή· αγαπά όχι αφ’ υψηλού, αλλ’ όπως η στοργική μητέρα το βρέφος της που πάσχει.
Όταν ανοίγουμε σε Αυτό την καρδιά μας, τότε επικρατεί το δυνατό αίσθημα ότι Αυτό μας είναι «οικείο» και η ψυχή σκύβει με θαυμασμό ενώπιόν Του εν ταπεινή αγάπη…
Αγίου Σωφρονίου (Σαχάρωφ), ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ, σελ. 21, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ, Αγγλία,

ς αφήσουμε τους άλλους, να μας μιλάνε όπως αισθάνονται!
Ας μή ζητιανεύουμε την αγάπη!
Επιδίωξή μας να είναι,
ν’ αγαπάμε και να προσευχόμαστε με όλη μας την ψυχή, για εκείνους!
Τότε θα προσέξομε ότι όλοι θα μας αγαπάνε, χωρίς να το επιδιώκουμε! Χωρίς καθόλου να ζητιανεύουμε την αγάπη τους!
Άγιος Πορφύριος.

"Το Άγιον Πνεύμα.."
Έφτασε η μεγάλη γιορτή, η γιορτή της μέγιστης χαράς για τους Χριστιανούς.
Το Άγιο Πνεύμα κατήλθε στους Αποστόλους. Και όχι μόνο στους Αποστόλους.
Το Άγιο Πνεύμα ήρθε στον κόσμο για να εκπληρώσει την υπόσχεση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού που είπε: ''Δεν θα σας αφήσω ορφανούς, αλλά θα αποστείλω το Άγιο Πνεύμα, τον Παράκλητο.
Το Άγιο Πνεύμα αγίασε τη γη και θα συνοδεύει όλο το Χριστιανικό γένος στο δρόμο προς τη σωτηρία, μέχρι το τέλος των αιώνων.
Το Άγιο Πνεύμα ας κατοικήσει στην καρδιά μας.
Το Άγιο Πνεύμα ας μας βοηθήσει στο δύσκολο δρόμο της σωτηρίας.
Το Άγιο Πνεύμα ας παρηγορήσει εμάς και όλους τους θλιμμένους.
Άγιος Λουκάς Κριμαίας

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, ανοίξτε την καρδιά σας, για να χαράξει εκεί το Άγιο Πνεύμα την εικόνα του Χριστού. Τότε θα γίνετε σιγά-σιγά ικανοί να έχετε μέσα σας τη χαρά και το πένθος, το θάνατο και την ανάσταση.
Μην παραλείπετε να παρακαλείτε κάθε μέρα τον Θεό να σας δίνει το Άγιο Πνεύμα, τη χάρη, για να εκπληρώνετε και να αφομοιώνετε τις εντολές του Χριστού, μέχρις ότου γίνουν δεύτερη φύση σας.
Όταν ο νους μας είναι εξ ολοκλήρου στραμμένος προς τον Θεό, παύουν όλα τα ερωτήματα. Δεν υπάρχει πια παρά ένα ερώτημα: Πώς να αποκτήσουμε το Πνεύμα μέσα μας και να το φυλάξουμε.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

" Τον εφώτισε το Πανάγιον πνεύμα".
Ο Γέροντας Βησσαρίωνας ταξίδευε για τη Χαλκίδα. Το λεωφορείο σταμάτησε για αρκετή στη διασταύρωση προς Θήβα. Εκεί έφτασε μια αστυνομική κλούβα, από την οποία οι αστυνομικοί κατέβασαν τρεις κρατουμένους, των οποίων τα χέρια ήταν δεμένα με χειροπέδες.
Ένας αστυνομικός ανέβηκε στο λεωφορείο από την πίσω πόρτα και παρεκάλεσε τους επιβάτες των πίσω θέσεων να πάνε μπροστά. Ήθελε στις πίσω θέσεις να βάλει τους κρατουμένους για να τους ελέγχει. Όλοι σηκώθηκαν εκτός από έναν, τον πατέρα Βησσαρίωνα.
" Σήκω και συ παππούλη, δεν άκουσες τι είπα;" του είπε ο αστυνομικός.
" Εγώ παιδί μου θέλω να καθήσω εδώ, δεν θέλω να σηκωθώ".
" Μα πάτερ μου, πρέπει να σηκωθείς. Υπάρχει λόγος".
" Σε παρακαλώ παιδί μου, μη με ταλαιπωρείς".
Ο αστυνομικός τον σεβάστηκε και δεν επέμεινε άλλο. Ανέβασε τους κρατουμένους στο λεωφορείο και ο ένας από αυτούς κάθησε δίπλα στον Γέροντα.
Είδε ο Γέροντας τις χειροπέδες και ρώτησε τον κρατούμενο: " Τι κάνατε; Γιατί σας έχουν δεμένους;
" Σκοτώσαμε έναν άνθρωπο, πάτερ, και μας πηγαίνουν στις φυλακές της Χαλκίδας".
Κουβέντιασε αρκετή ώρα ο Γέροντας μαζί του. Άκουσε τα κρίματά του και του ξαλάφρωσε την ψυχή.
" Θέλουν και οι άλλοι ,πάτερ, να εξομολογηθούν , ζητήσαμε πνευματικό στη φυλακή και δεν μας έφεραν".
Με τη σύμφωνη γνώμη του αστυνομικού, ήλθαν ένας- ένας δίπλα στον παππούλη και οι άλλοι δύο κρατούμενοι και εξομολογήθηκαν. Όταν κατέβηκε, πήγε στον ιερό ναό της Αγίας Παρασκευής και διάβασε την συγχωρητική ευχή.
Ώ των θαυμασίων Σου Κύριε! Ο πατήρ Βησσαρίων ανυπάκουος και απείθαρχος; Όχι. Τον εφώτισε το Πανάγιο Πνεύμα , γιατί έτσι ενεργεί η Χάρις του Θεού μας που "θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν".
+ Αρχ. Δαμασκηνός Ζαχαράκης

"Όπου φώς, φεύγει το σκοτάδι.."
~Τώρα σε συμβουλεύω να μεταχειρισθείς τέσσερα όπλα ακαταμάχητα:
• Πρώτο όπλο κατά του εχθρού είναι η αίσθηση της παρουσίας του Θεού.
• Δεύτερο όπλο είναι να συνηθίσεις να λες ακατάπαυστα την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με».
• Τρίτο όπλο κατά του διαβόλου είναι η ταπείνωση.
• Τέλος, τέταρτο όπλο κατά των παγίδων και των πειρασμών του διαβόλου, είναι η αγάπη, η καθαρή, η αληθινή, η ολόψυχη. Όποιος έχει αυτή την αγάπη έχει μαζί του το Θεό, που είναι αγάπη: «Ο Θεός αγάπη εστί, και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α’ Ιω. 4:16).
Όταν ο άνθρωπος έχει μαζί του τον Θεό προστάτη και βοηθό, τότε ποιον θα φοβηθεί;
Όπου φώς, φεύγει το σκοτάδι·
όπου αλήθεια, φυγαδεύεται το ψεύδος·
όπου ο Θεός, φεύγει σαν αστραπή ο διάβολος.
Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

"Είθε το Πανάγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας.."
`Η κλειστή καρδιά δεν έχει πληρωθή ακόμη υπό του Πνεύματος του Αγίου.
Είναι βουτηγμένη στην μοναξιά της, στην θλίψι της, στην αγωνία της, στον προβληματισμό της, στην ερημιά της. Είναι άδεια.
Όπως, όταν το στομάχι μας μείνη άδειο, διαμαρτύρεται και συρικνούται,
κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την κλειστή καρδιά.
Ὅλος ὁ ἄνθρωπος κλείνεται ἐν ἑαυτῷ, ἀντί νά ἀνοιχθῆ πρός τόν Θεόν, ἀντί νά χωρέση ὁ Θεός καί νά τά σκεπάση ὅλα.
Τότε αὐτός ὁ ἄνθρωπος τρώγεται μέ τά νύχια του, βγάζει τά μάτια του μόνος του, τσακώνεται μέ τόν ἑαυτό του.
Οἱ λογισμοί του, οἱ περιπέτειές του, τά πάθη του, οἱ νόμοι συγκρούονται μέσα του.
Καί τί γίνεται ὁ ἄνθρωπος;
Ὅπως κάποιος πού κρατάει ἕνα μαχαίρι κόβει τά πάντα καί τά πετάει, ἔτσι καί ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου διασπᾶται, κατακρεουργεῖται."
Καί ἀφοῦ ἡ ψυχή εἶναι κλειστή, σκοτεινή, ἀκυριάρχητη, διότι ἔκανε αὐτοκράτορά της κάποιον πού δέν μπορεῖ νά τῆς δώση εἰρήνη καί ἠρεμία,
μέσα της βασιλεύει ἡ παγωνιά, οἱ φόβοι, ἡ μοναξιά.
Γ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

“Η ουράνια μέθη..”
Αυτοί που μεθούν από το Άγιο Πνεύμα, αγάλλονται συνέχεια από την στοργή του Θεού, του Πατέρα τους.
Αν μεθύση ο άνθρωπος πνευματικά με το ουράνιο κρασί, η ζωή του εδώ στην γη γίνεται μαρτυρική, με την καλή όμως έννοια. Αχρηστεύεται για τον κόσμο, αδιαφορεί για καθετί γήινο και όλα τα «θεωρεί σκύβαλα». Βλέπεις, όσοι πίνουν πολύ και μεθούν, μετά δεν νοιάζονται για τίποτε. «Μπαρμπα-Θανάση, το καλύβι σου καίγεται», φώναζαν σε κάποιο γεροντάκι που το καλύβι του είχε πάρει φωτιά. «Άσ᾿ το να καή», έλεγε αυτός, γιατί είχε πιει και ήταν μεθυσμένος!…
Η άλλη μέθη, η ουράνια, είναι καλή, αλλά πρέπει να είναι κανείς συνέχεια εκεί, στο ατέλειωτο βαρέλι, το ουράνιο. Εύχομαι να βρήτε την παραδεισένια θεία κάνουλα και να πίνετε και να μεθάτε συνέχεια από το παραδεισένιο κρασί. Αμήν!
Άγιος Παΐσιος