Σελίδα 4153 από 4153

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 26, 2026 10:39 am
από toula
Ὁ χρυσός, μὲ τὴν δοκιμασία μέσα στὴν φωτιά, καθαρίζεται καὶ λάμπει
«Ἐὰν ὀ Κύριος φροντίζει γιὰ τὴν διατροφὴ τῶν πουλιῶν καὶ τῶν ἄλλων ζώων, δὲν θὰ φροντίσῃ γιὰ μᾶς; Μία ἀφορμὴ ἀσκήσεως τῆς ὑπομονῆς μᾶς παρουσιάζει καὶ ἐμεῖς βαρυγκομοῦμε τόσο; Ἐὰν ὑπομείνουμε μὲ ὑπομονὴ τὴν σύντομη αὐτὴ δοκιμασία, θὰ κερδίσουμε μεγάλα ὀφέλη. Ὁ χρυσός, μὲ τὴν δοκιμασία μέσα στὴν φωτιά, καθαρίζεται καὶ λάμπει»
Ὁσίου Σεργίου τοῦ Ῥάντονεζ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 26, 2026 10:39 am
από toula
Ω, πόσο αξιο­λύ­πη­τοι εί­ναι οι πλα­νε­μέ­νοι άν­θρω­ποι!
Αυ­τοί δεν μπο­ρούν να ξέ­ρουν τι εί­ναι η αλη­θι­νή χαρά. Με­ρι­κές φο­ρές δια­σκε­δά­ζουν και γε­λούν, αλλά το γέ­λιο και η από­λαυ­ση, που δο­κι­μά­ζουν, θα με­τα­βλη­θούν σε θρή­νο και θλί­ψη. Δική μας χαρά εί­ναι ο Χρι­στός. Με τα πάθη Του μας έγρα­ψε στο βι­βλίο της ζωής, και στη Βα­σι­λεία των Ου­ρα­νών θα εί­μα­στε αιώ­νια με το Θεό και θα βλέ­που­με τη δόξα Του και θα ευ­φραι­νό­μα­στε μαζί Του. Η χαρά μας εί­ναι το Άγιο Πνεύ­μα. Εί­ναι τόσο γλυ­κό και ευ­χά­ρι­στο! Αυτό μαρ­τυ­ρεί στην ψυχή για τη σω­τη­ρία.
Άγιος Σιλουανός

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 27, 2026 7:53 am
από toula
Όσο προ­χω­ρεί ο άν­θρω­πος στην πνευ­μα­τι­κή ζωή, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο ανοί­γουν τα μά­τια της ψυ­χής του. Ο νους του λαμ­πι­κά­ρε­ται, δια­κρί­νει κα­λύ­τε­ρα τα σφάλ­μα­τά του και τις πολ­λές ευερ­γε­σί­ες του Θεού, τα­πει­νώ­νε­ται, συν­τρί­βε­ται εσω­τε­ρι­κά και έρ­χε­ται φυ­σιο­λο­γι­κά η Χά­ρις του Θεού, ο Θεί­ος φω­τι­σμός και απο­κτά διά­κρι­ση. Τότε σε κάθε πε­ρί­πτω­ση βλέ­πει κα­θα­ρά ποιό εί­ναι το θέ­λη­μα του Θεού και δεν σκον­τά­φτει στην πνευ­μα­τι­κή του πο­ρεία. Για­τί η διά­κρι­ση εί­ναι το τι­μό­νι που οδη­γεί τον άν­θρω­πο με ασφά­λεια, ώστε να μην ξε­φεύ­γει από τον ίσιο δρό­μο και να μην πέ­φει, ούτε από δε­ξιά, ούτε από αρι­στε­ρά.

Aγιος Παίσιος ο Αγορείτης

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 27, 2026 7:54 am
από toula
Συγκλονιστική διήγηση θαύματος του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου

Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο Κωνσταντίνος Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος μπροστά στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο. Μπήκε στην εκκλησία φορώντας πιτζάμες, κάτω από το παλτό του, κάτι που έκανε εντύπωση σε όλους.

Τον σταμάτησε ένας ιερέας και τον ρώτησε γιατί έκλαιγε τόση ώρα, και γιατί δεν ήταν ντυμένος κανονικά. «Ερχομαι κατευθείαν από τον “Ευαγγελισμό” πάτερ», απάντησε και συνέχισε, «Έχει περάσει δεκαετία και πλέον να σταθώ όρθιος όπως με βλέπετε τώρα. Μία χρόνια πάθηση του νευρικού συστήματος και μία αρρώστια που είχα περάσει μου έφεραν αναπηρία τόση που έχασα τη θέση μου, πήρα πρόωρα σύνταξη και οδηγήθηκα στα Νοσοκομεία γιατί μετά το δεύτερο χρόνο είχα πάνω από 80% παράλυση των κάτω άκρων.
Ή παράλυση, η κακή ψυχολογική κατάσταση, η πρόωρη έξοδος μου από τη δραστηριότητα της ζωής με οδηγούσαν σε μαρασμό, σχεδόν στο θάνατο. Η γυναίκα μου, προσευχόταν συνεχώς για ένα θαύμα!!
Όταν ήρθε ακόμα μια φορά στο Νοσοκομείο και με βρήκε να κοιμάμαι, δεν με ξύπνησε, παρά κάθισε δίπλα στο κρεβάτι μου σε μια καρέκλα. Για λίγα λεπτά την πήρε ο ύπνος και βλέπει στο όνειρο της ότι, στο διπλανό θάλαμο γινόταν επισκεπτήριο γιατρών.

Ανάμεσα τους ήταν ένας άγνωστος ξένος γιατρός. Τον πλησιάζει η γυναίκα μου και του λέει: Γιατρέ μου, είστε ξένος; Σας βλέπω για πρώτη φορά στο Νοσοκομείο. Σας παρακαλώ στο διπλανό θάλαμο έχω τον άνδρα μου πάνω από δέκα χρόνια παράλυτο. Οι γιατροί μου έχουν πει την αλήθεια, ότι χάνω το σύντροφο μου. Χάνω το στήριγμα μου. Θα πεθάνει ο σύζυγος μου. Ελάτε, γιατρέ μου, να τον δείτε, να του δώσετε κουράγιο, να μας πείτε κάτι και σεις.

– Πήγαινε, κυρία μου, περίμενε και θα δω και το σύζυγο σου. Ναι, γιατρέ μου, πέστε μου το όνομα σας, να σας περιμένω…

– Ιωάννης Ρώσος, της απαντά.

Ξυπνάει, πετιέται από το κάθισμα της. Με βλέπει που προσπαθώ μόνος μου, στηριγμένος στους αγκώνες μου, να σηκωθώ. Βοήθησε με, γυναίκα, της λέω, κάποιος με κρατάει άπ’ τις μασχάλες και με σηκώνει, βοήθησε και συ…

Σηκώθηκα, πάτησα στο έδαφος, όταν τα κλάματα της γυναίκας μου είχαν φέρει γύρω μας γιατρούς και βοηθητικό προσωπικό. Ό υπεύθυνος γιατρός του τμήματος, ένας πιστός χριστιανός, συγκλονίζεται από τη διήγηση της συζύγου μου και προτρέπει: Κύριε Πολυχρονίου όπως είστε, φύγετε, πάρτε ταξί από την είσοδο του Νοσοκομείου και πηγαίνετε κατευθείαν, στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, που είναι στο Προκόπι της Εύβοιας, όπου βρίσκεται ολόκληρο το ιερό Του Λείψανο. Πηγαίνετε, πέστε το μεγάλο σας ευχαριστώ και γυρίστε για το εξιτήριο που αυτή τη φορά, το υπογράφει όχι γιατρός…. αλλά ένας Άγιος!!!”

Να έχουμε όλοι την Ευλογία και την Προστασία του θαυματουργού Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου!!!

Όμορφη μέρα!!!

www.orthmad.gr

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Φεβ 27, 2026 8:02 am
από toula
Λες ότι εξομολογείσαι , Κοινωνάς και προσεύχεσαι.
Λες ότι είσαι ο άνθρωπος της Εκκλησίας αλλά τελικά μένεις ο ίδιος. Περνούν τα χρόνια αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Συχνά μπορεί να έχεις γίνει τύραννος ή και δαίμονας για τους άλλους. Κάπου κάνεις λάθος. Κάπου μπορεί να έχεις επαναπαυτεί ή να τα έχεις βρει με τους δαίμονες σου. Μπαίνει η Θεία Κοινωνία στο στόμα σου αλλά δεν μπαίνει στην καρδιά σου. Κατεβάζεις το κεφάλι σου στο πετραχείλι για να σου διαβάσει ο Παπάς την εξομολογητική ευχή αλλά δεν κατεβάζεις τον εγωϊσμό σου στην καθημερινότητα της ζωής σου. Προσεύχεσαι με το στόμα αλλά η καρδιά σου έχει προδώσει τον Χριστό.
Το θέμα δεν είναι αν εξομολογείσαι αλλά το ΠΩΣ εξομολογείσαι
Το θέμα δεν είναι να Κοινωνάς αλλά ΠΩΣ κοινωνάς
Το θέμα δεν είναι αν προσεύχεσαι αλλά ΠΩΣ προσεύχεσαι
Το θέμα είναι αυτό το ΠΩΣ, αυτός ο ΤΡΟΠΟΣ….
Το θέμα δεν είναι ΤΙ βλέπεις αλλά ΠΩΣ το βλέπεις . . .
Το θέμα δεν είναι τι βλέπουν τα μάτια αλλά πως το μεταφράζει τελικά η καρδιά. . .
Πως τελικά στέκεσαι ενώπιον Θεού και ανθρώπων στην καθημερινή σου ζωή. . . ;
Βάλε μια αρχή ξεκινώντας να βρίσκεις τα λάθη στον εαυτό σου και όχι στους άλλους . .
Όταν αρχίζεις να βλέπεις αρετές στους άλλους και λάθη στον εαυτό σου, κάτι καλό γίνεται μέσα στην καρδιά σου
Καλό αγώνα….
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh. gr
euxh.gr - Αυτός ο τρόπος . . .