"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Και γω απέτυχα;

εχουν πλεον προπονηθει πολυ και τα βρισκουν με την πρωτη Πετρο!

lazarr έγραψε:Και γω απέτυχα;

Άντε κι εσύ Λάζαρε. Έε Ξένια?

Νομίζω όμως ότι οι άγιοι πατέρες διαχωρίζουν την φιλαυτία από τον εγωισμό. Ή όχι?

A!!! καλά δεν περίμενα ότι το βρήκα! Που να ήξερα ότι στο πρόσωπό μου επιβαιβεώνεται η φράση

"άμα εχεις τέτοιους φίλους τί να τους κάνεις τους εχθρούς!"
χαχαχα! Αστεύομαι :)

Κοίτα τέτοιες διακρίσεις δε δέχομαι να τις μοιράζομαι με κανέναν... Αλλά Λάζαρε και συ νομίζω δε θαθελες να ανήκεις σε μια τέτοια κατηγορία :)

Όλοι ανήκουμε σ' αυτήν την κατηγορία ΑΝ αγαπάμε τον εαυτούλη μας.
Κι εγώ είμαι ένας από αυτούς.

Θεοδώρα βλέπεις αλλά δε μιλάς, έε.
Έχω κάνει κι ένα ορθογραφικό λάθος στα εγγλέζικα

Βλέπω, διαβάζω και σκέφτομαι ΤΟΝ ΑΜΕΤΡΗΤΟ ΕΓΩΙΣΜΟ ΜΟΥ.
Δεν έχει ένα μέτρο, ένα βάθος, κάτι να μπορώ να τον μετρήσω, να τον "ζυγίσω", να τον υπολογίσω σαν αντίπαλο !
Σκέφτομαι πόση εντύπωση δημιουργεί στον άνθρωπο Η ΑΛΗΘΕΙΑ, όταν την συνειδητοποιεί όχι μέσα από Πατερικά κείμενα, από τις Γραφές ή τα λόγια των Αγίων μόνο! Αλλά μέσα και από ένα κουΐζ, και από έναν λόγο.
Όσο και εάν λυπάμαι για την πνευματική μου κατάσταση (αχ εγωϊσμέ μου), χαίρομαι ειλικρινά που βλέπω ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ. Καρδιές που διψάνε για επικοινωνία με άλλες καρδιές στηριγμένες στην ΑΓΑΠΗ του Χριστού.
Που βλέπω ανθρώπους ενήλικες να "παίζουν" σαν μικρά παιδιά και να βάζουν στην άκρη τα καθημερινά προβλήματα που τελειωμό δεν έχουν, να τα ακουμπάνε στην πρόνοια Του, και να αφήνονται σε ένα παιχνίδι μυαλού και ψυχής που όχι μόνο δεν διακόπτει την επαφή με τα πνευματικά αλλά και την συντηρεί και την προάγει και την προετοιμάζει για προσευχή.
Γι΄αυτό δεν μίλαγα αδελφέ μου Πέτρο. Αυτά σκεφτόμουν και πικρά χαμογελούσα..

theodora έγραψε: Αυτά σκεφτόμουν και πικρά χαμογελούσα..

Έκανες τόσο ωραίες σκέψεις και παρόλα αυτά χαμογελούσες πικρά?
Πάντως διαβάζοντας αυτά τα ωραία προσωπικά μου βγαίνει να χαμογελάσω γλυκά :)

Κι εγώ χαμογέλασα γλυκόπικρα θα έλεγα με τα γραφόμενά σας Θεοδώρα και Ξένια.
Και ξέρετε γιατί? Γιατί στο Θέμα "τί ζητάτε από το φόρουμ" είχα απαντήσει ότι ψάχνω το συνάφι μου, να έχω πνευματική επαφή μαζί του. Και μάλλον το έχω βρεί.

Αλλά εξακολουθώ να έχω το μικρό μου παράπονο.
Ότι δηλαδή τόσα πολλά μέλη στο φόρουμ και όλο οι ίδιοι μιλάμε...