max1 έγραψε:Το πρόβλημα είναι αν αυτό που θέλει ο/η σύζυγος συγκρούεται με την πρώτη σου προτεραιότητα, το Θεό. Εκεί σε θέλω!!!
Θα σας πω και κάτι που άκουσα πρόσφατα:
ΒΑΡΙΑ Η ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΗ ΚΙ ΑΣΗΚΩΤΟΣ Ο ΓΑΜΟΣ
κι ο νοών νοείτο....
Μάξιμε διακρίνω στο βάθος μια ψιλοαπογοήτευση; Δε θέλω ηττοπάθειες. Μην το βάζεις κάτω, τα 100 πρώτα χρόνια είναι δύσκολα, μετά συνηθίζεις .
Μετά το γάμο κατάλαβα γιατί λένε ότι το μυστήριο του γάμου κρατάει μέχρι να χωρίσει τους συζύγους ο θάνατος. Φαντάζεσαι να είχες κρεβατομουρμούρα και στον Παράδεισο αιωνίως; Α πα πα πα πα:mrgreen:
Φυσικά αστειεύομαι. Δεν τα έγραψα από προσωπική πείρα αυτά. Δόξα τω Θεώ η γυναίκα μου ανέχεται ακόμα τη γκρίνια μου
Σταυρό θα σηκώσουμε, είναι το μόνο βέβαιο. Απλά είναι αλλιώς να πληγώνονται δυο ζευγάρια γόνατα στην προσευχή. Για αυτό προσέχουμε πριν ώστε να μην έχουμε και το λάθος της επιλογής μετά. Στην θεωρία καλά τα λέω, στην πράξη να δούμε....
«Ιδού βαδίζω…» Κύριε, δέξου με
ξεχνώντας τον πολύ μου ρύπο…
Εσύ που ακούς τον κρυφό πόθο μου
και της καρδιά μου κάθε χτύπο.
Τελικά τι είναι πιο δύσκολο? Ο γάμος ή η καλογερική?
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Το ίδιο εύκολα είναι θαρρώ...... αν ακουμπάω όλες τις έγνοιες μου μπροστά στον Σταυρό, αναγνωρίζοντας πως είμαι ένα μηδενικό που θα πάρει αξία αν αφήσω την μονάδα να προστεθεί μπροστά μου, το θελημά Του πάει να πει.... ή το ίδο δύσκολα απο την άλλη... βέβαια στον γάμο δεν είναι κανείς μόνος του με τον θεό, αλλά πάλι πόσο μας είναι εύκολο αυτό;
«Ιδού βαδίζω…» Κύριε, δέξου με
ξεχνώντας τον πολύ μου ρύπο…
Εσύ που ακούς τον κρυφό πόθο μου
και της καρδιά μου κάθε χτύπο.
