Καλησπέρα σε όλους.
Δεν είχα σκοπό να επανέλθω στη συζήτηση,καθώς το να προσπαθήσω να πείσω οποιονδήποτε για οτιδήποτε,είναι βαρετό,δύσκολο και σε τελική ανάλυση ανώφελο.
Όμως μόλις διάβασα τα όσα ο φίλος(ή φίλη) yparxei παρέθεσε και διαπιστώνω έλλειψη διάθεσης(γιατί η ικανότητα υπάρχει σε όλους μας ανεξαιρέτως) κριτικής σκέψης,σκέψης που είναι αναγκαία σε ιστορικά ζητήματα.
Φίλε(ή φίλη) yparxei θα μπορούσα να φέρω αντιρρήσεις,παραθέτωντας χωρία από μελέτες ιστορικών που αναφέρονται στην μικρασιατική καταστροφή,στα όσα αναφέρεσαι.Αλλά ας δεχθώ τα όσα παραθέτεις ως την απόλυτη αλήθεια.
Ας δεχθούμε δηλαδή ότι ο λόγος της εκστράτευσης ήτανε για να "επιβάλλουμε" την συνθήκη που ανέφερες στον Κεμάλ,που δεν την αποδέχονταν σε αντίθεση με τον σουλτάνο.
Αν γνωρίζεις(αλλά και αν δεν γνωρίζεις,αλλά το σκεφτείς με την κοινή λογική)
το να εκστρατεύσει ένας στρατός(αναφερόμαστε δηλαδή σε επιθετικό πόλεμο,όχι σε αμυντικό όπου η μορφολογία του εδάφους και η στρατηγική
μπορεί να δώσουν νίκες και σε ολιγάριθμους στρατούς) εναντίον μιας χώρας η οποία διαθέτει ισχυρότερη και υπερπολλαπλάσια σε αριθμό "πολεμική μηχανή",είναι ότι πιο γελοίο μπορεί να αποφασίσει ο ηγέτης της χώρας του στρατού αυτού,ή ο στρατάρχης του,καθώς η ήττα είναι περισσότερο βέβαιη από το ότι θα ξημερώσει.Εκτός αν ο στρατός αυτός(εν προκειμένω ο ελληνικός) διαθέτει τις "πλάτες" ισχυρών συμμάχων,με αποτέλεσμα ο ισχυρότερος(αλλά σαφέστατα υποδεέστερος των συμμάχων) αντίπαλος στρατός να "επιτρέψει" το "δώσιμο" κάποιων εδαφών του,υπακούωντας στο "δίκιο" των "δυνατών".Στην περίπτωση της μικρασιατικής εκστρατείας αποδείχθηκε,από τα ίδια τα γεγονότα,ότι δεν διαθέταμε κανέναν σύμμαχο,οπότε η κίνηση μας ήταν επιεικώς εγκληματικά
βλακώδης.Το γιατί οι συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ "σφυρίζαν" αδιάφορα
ενώ χιλίαδες συμπατριώτες μας εκδιώκονταν(Στην καλύτερη) και σφάζονταν από τους τούρκους,μπορείς εύκολα να το ανακαλύψεις διαβάζοντας συγράμματα που ασχολούνται με την εποχή εκείνη.Για άλλη μια φορά,η διχόνοια,η ανικανότητα και η έλλειψη διορατικότητας των κυβερνούντων τον τόπο αυτό έκανε το "θαύμα" της.Αυτούς θα έπρεπε να λατρεύουν οι Τούρκοι,περισσότερο και από τον Κεμάλ.Κάθε χώρα είναι βέβαια υπεύθυνη για τους ηγέτες της,όπως σωστά ορισμένοι φίλοι ανέφεραν
προηγουμένως,αλλά και αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα,καθώς(και ιδίως στην εποχή μας) δεν πρέπει να αγνοούμε το τρόπους με τους οποίους κάθε κοινωνία φροντίζει να "κατευθύνει" τους πολίτες της.Την λεγόμενη "πλύση εγκεφάλου" να είμαστε σίγουροι ότι δεν την ανακάλυψαν πρώτες οι πολυεθνικές για την πώληση των αγαθών τους.Την εξέλιξαν δε τα ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Nα ρωτήσω
Μπορώ να προσευχηθώ και για την ΑΕΚ ?
Και κάτι νουμεράκια του Τζόκερ άμα είναι
Επίσης να προσευχηθώ να βρω τη Βαλίτζα στον Φερεντίνο ?
Υπέρ Μπάσκετ και Βόλευ Υπερ Τέννις και Ράγκμπυ
Αμήν
Να'σαι καλά βρε Filtor με έκανες και χαμογέλασα
Συμφωνώ απόλυτα με όσα παραθέτει ο Μάνος.Όποιος ενδιαφέρεται για την στάση των χριστιανών(την ιδανική στάση,κανείς μας δεν είναι τέλειος) απέναντι στο ποδόσφαιρο δεν έχει παρά να προμηθευτεί και να διαβάσει το σύγραμμα του πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση "Εκκλησία Και Ποδόσφαιρο.Χριστιανισμός Και Αθλητισμός".
Θα κλείσω επισημαίνοντας ότι ο Θεός αγαπά όλους τους ανθρώπους,ανεξαρτητα από τα πιστεύω τους.Και ότι κάθε ανθρώπινη ψυχή είναι απείρως σημαντικότερη από οποιαδήποτε πατρίδα,καθώς θα ζήσει αιώνια ενώ οι πατρίδες και οι ιδεολογίες θα πάψουν να υφιστανται.
Καλό μεσημέρι.
