Βαθιά Πίστη

[Σπάρτακος]

Ο δικός σου κανόνας, δεν κάνει στον άλλο καλόγερο. ( Ρώσικη παροιμία)

[inaapp]

Κανουμε προσπαθεια προς το καλητερο αδελφε. Αγωνιζομαστε για το καλητερο.
οσο για τον πνευματικο αυτον, αλλα θα πη σε μενα αλλα σε σενα γιατι δεν ημαστε ολοι ιδιοι, ξερει ο πνευματικος του καθενος τη θα του πη γιατι τον ξερη.

Αααααααααχχχχχχχχχ. Γιατί δεν πιάνεται το νόημα; Αυτό που λές (αγωνιζόμαστε για το καλύτερο, και πολύ σωστά), σημαίνει ότι προχωρούμε στην εγκοπή των παθών. Ήδη μπήκαμε δηλ. σε μια τέτοια διαδικασία.
Αυτό που θέλω να τονίσω, είναι το εξής : άλλο να πούμε '' αγωνιζόμαστε'' και άλλο ότι ''προσπαθούμε''. Λεπτή η διαφορά, αλλά ουσιαστική. Εκτός και αν εννοούμε το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις, που πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει.
Αν είπα κάτι προηγουμένως το είπα χαριτολογώντας, σκεπτόμενος ότι ίσως περάσω ένα μικρό μήνυμα.
Οποσδήποτε, δεν παίζουμε με τις λέξεις.
Αλλά για πές μου σε παρακαλώ, και από αυτό θα φανεί τι θέλω να τονίσω ιδιαίτερα: άνθρωποι που εξομολογούνται γιατί κάθε φορά, όπως διαπιστώνεται, ξαναπέφτουν στα ίδια αμαρτήματα, αν όχι σε χειρότερα; Γιατί εξομολογούνται τα ίδια και τα ίδια χωρίς κάτι ν`αλλάξει;
Από την απάντηση θα συμπεράνουμε και την αιτία. Και τότε θα δούμε ότι άλλο πράγμα είναι η μετάνοια και άλλο η μεταμέλεια.

[inaapp]

Ο δικός σου κανόνας, δεν κάνει στον άλλο καλόγερο. ( Ρώσικη παροιμία)

Ορά προηγούμενη απάντηση, που έδωσα, γιατί εγώ δεν μίλησα για κανόνα αλλά για πραγματική μετάνοια. Εκτός και αν συμβαίνει και η μετάνοια να συγκαταλέγεται μεταξύ των επιτιμιων.

Εάν αυτό που έγραψες δεν ήταν για εμένα, τότε ζητάω συγγνώμη, γιατί δεν το κατάλαβα.

[pan]

Εγω πιστευω αδελφε οτι εχεις δικιο, αλλα καλιτερα να Προσπαθης και να λες τα ιδια αμαρτηματα για να μπορεσης καπια μερα να μετενοησης πραγματικα παρα να μην εχεις Πιστη καθολου μεσα σου.

[inaapp]

Εγω πιστευω αδελφε οτι εχεις δικιο, αλλα καλιτερα να Προσπαθης και να λες τα ιδια αμαρτηματα για να μπορεσης καπια μερα να μετενοησης πραγματικα παρα να μην εχεις Πιστη καθολου μεσα σου.

Σωστό. Πρόσεξε όμως ακόμα μια διαφορά σε αυτό που μόλις είπες : να λέμε τα ίδια αμαρτήματα για να μπορέσουμε κάποια ημέρα να μετανοήσουμε πραγματικά.

Αυτό ξέρεις τι σημαίνει; Ότι μέχρι να έλθει εκείνη η ημέρα, δεν ζούμε την μετάνοια. Επειδή, όμως, έχουμε τύψεις λόγω των αμαρτημάτων μας καλό είναι να εξομολογούμαστε και που ξέρεις ίσως κάποια στιγμή να μετανοήσουμε πραγματικά. Αυτό το νόημα βγαίνει.

Η πραγματική αλλαγή πορείας όμως που είναι, εως ότου έλθει, αν έλθει, όσον αφορά τα πάθη μας; Υπάρχει συντριβή καρδιάς;
Σχετικά με την πίστη, είναι λεπτό το ζήτημα και σε παραπέμπω να διαβάσεις πνευματικές ομιλίες (μισοτελειωμένες) του πατρός Ιωάννη Ρωμανίδη που έχω ανεβάσει στο ΘΕΜΑ: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Αυτά ακριβώς ήθελα να τονίσω.

[pan]

Σχετικά με την πίστη, είναι λεπτό το ζήτημα και σε παραπέμπω να διαβάσεις πνευματικές ομιλίες (μισοτελειωμένες) του πατρός Ιωάννη Ρωμανίδη που έχω ανεβάσει στο ΘΕΜΑ: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Αυτά ακριβώς ήθελα να τονίσω.

Αδελφε inaapp διαβασα εν μερη τις ομιλιες π.Ιωαννη και δεν βρησκω αντιθετες με τις αποψοις μου.
Θα ηθελα να σου πω, (γιατι νομιζω και εγω οτι λεμε τα ιδια πραγματα, αλλα με το φτωχο μου μυαλο δεν τα γραφω σωστα), ειναι καποιος και θελει να κοψη το τσιγαρο και παρακαλαει Τον Παντοδυναμο να του δωση δυναμη να απαλλαγη απο την κακια συνηθια, δεν μετανοει αυτος;

[inaapp]

.......................................................ειναι καποιος και θελει να κοψη το τσιγαρο και παρακαλαει Τον Παντοδυναμο να του δωση δυναμη να απαλλαγη απο την κακια συνηθια, δεν μετανοει αυτος;

Έχεις δίκαιο. Βρίσκεται στην προσπάθεια να κόψει μια κακή συνήθεια, μια συνήθεια, που ωστόσο κάνει τον άνθρωπο εξαρτόμενο από ένα πάθος.
Αλλά εάν διαχωρίσουμε τις αμαρτίες σε θανάσιμες και μη τότε μπορεί να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα.

Δεν είναι δηλ, το ίδιο πράγμα κάποιος να πορνεύει και να ελπίζει ότι κάποια φορά από τις πολλές εξομολογήσεις θα καταφέρει στο τέλος να κόψει αυτό το πάθος, από το να εξαρτάται από μια συνήθεια όπως π.χ του καπνίσματος. Αυτόν τον διαχωρισμό πρέπει να τονίσουμε.
Από την άλλη, όμως, να πούμε το εξής: πιστεύω ότι για κάθε άνθρωπο που φθάνει στο πετραχήλι, οποσδήποτε η χάρις του Θεού ενήργησε μυστικά στα εσώτερά του. Αυτό που απομένει από τον ευρισκόμενο πρός μετάνοια είναι να συνεχίσει την πορεία του αυτή χωρίς, όσο γίνεται, σκαμπανεβάσματα. Ιδιαίτερα δε , πρέπει να το ξανατονίσω, όσον αφορά τα θανάσιμα αμαρτήματα.

[filotas]

Μα και εγώ αυτό εννοώ, λέω ότι γνώρισα ανθρώπους με πολύ πίστη στον Κύριο, έτσι έδειχναν τουλάχιστον για μια περίοδο της ζωής τους ( αλλά ασυμπαθείς προς τους ανθρώπους).

Πίστη Σπάρτακε, όπως λέει κι ο Απόστολος, δεν εννοούμε τη αποδοχή ότι υπάρχει Θεός, γιατί και οι δαίμονες γνωρίζουν ότι υπάρχει Θεός, το αποδέχονται και φρίττουν. Πίστη εννοούμε την αποδοχή της Αλήθειας του Θεού. Κι επειδή ο Θεός είναι Αγάπη, η πίστη μας οδηγεί στην αγάπη.

Έχεις δίκιο ότι άλλο πίστη κι άλλο αγάπη, όμως το ένα φέρνει το άλλο και τα δυο οδηγούν τον άνθρωπο να μοιάσει στο Θεό, να γίνει δηλαδή κατά Χάριν Θεός.

[pan]

Σωστα αδελφε. Φτανοντας στην αληθεια Του Θεου, εχουμε βαθιά Πιστη.

[Σπάρτακος]

Συμφωνώ ότι η πίστη είναι προυπόθεση για όλα τα ορθά μετέπειτα βήματα που θα κάνει στον πνευματικό του αγώνα κάποιος, όπως αγάπη, εγκράτεια, αγώνας με τον παλιό εαυτό. Αλλά επειδή είναι κάτι το ξεχωριστό και ανεξάρτητο απο αυτά δυστυχώς.......
Και αν έχω πάσαν την πίστιν ( όχι ρηχή ή την τυχαία) και πάσαν την γνώσιν ( η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος) ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχων( δηλαδή γίνεται αυτό που σας λέω, το να έχει κανείς πίστη αλλά όχι αγάπη κ.λ.π.)γέγονα χαλκός ηχών και κύμβαλλον αλλαλάζον.... - συγνώμη για ορθογραφικά κ.λ.π. τα γράφω απο μνήμης.