Τάξιμο!

[koga]

ωρες ωρες με κουφαινεις αποσαλ

[aposal]

ωρες ωρες με κουφαινεις αποσαλ

Να με συγχωρείς αδελφέ μου Κώστα, αλλά δεν μπορεί να κρυφτεί η ανωριμότητά μου.

[cloaca]

Θα πω και εγώ κάτι παιδιά.Όταν ήταν έγκυος η γυναίκα μου στον γιο μου είχε μεγάλη αιμοραγία στον 2 μήνα για περίπου ένα μήνα και θα χάναμε το παιδί.Τότε προσευχήθηκα στον προστάτη μου άγιο τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και του έταξα τον γιο μου μέχρι και μοναχό να τον κάνει αρκεί να ζήσει ,χωρίς να πω τίποτα στην γυναίκα μου.Τελικά το παιδί έζησε και είναι τριών μηνών τώρα.Σκεφτόμασταν που θα το βαφτίσουμε και η γυναίκα μου είδε στο όνειρο της ότι το βαφτίζαμε σε ένα εξωκλήσι του χωριού μου του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου χωρίς να της πω τίποτα για το τάμα.Όπου και θα το βαφτίσουμε.

[giorgospet]

Ο Θεός δεν έχει ανάγκη τα ταξίματα μας. Τίποτα δεν μας ανήκει για να το προσφέρουμε σε Αυτόν, είναι σα να λέμε κάνε μου αυτό και εγώ θα σου πάρω μία λαμπάδα (η οποία έγινε από το κερί της μέλισσα που εσύ δημιούργησες, που τράφηκε από τα λουλούδια που εσύ δημιούργησες , το οποίο κερί μάζεψε κάποιος μελισσοκόμος που και αυτόν εσύ δημιούργησες ……………………………), δεν είναι λίγο γελοίο;
Ο Πάτερ Παίσιος έλεγε , ο Θεός δεν χρειάζεται τάματα απλά εσύ από ευγνωμοσύνη κάνε μια θυσία στη ζωή σου (πχ. Κάπνισμα).

[cloaca]

Τι να σου πω βρε φίλε δεν ξέρω.Ίσως να είναι ως δείγμα πίστης και όχι λόγω του κεριού.
Κεριά ανάβουμε και στην εκκλησία που μπορεί να έχει την ίδια σημασία.

[lazarr]

Kάποιοι λένε πως το τάξιμο είναι δείγμα πνευματικής ανωριμότητας.Διότι σου λένε: ο πιστός( αυτός που εμπιστεύεται την πρόνοια του Θεού) ξέρει πως ότι και να γίνει, ή το θέλει , ή το επιτρέπει ο Θεός, οπότε αν υπομείνει , αυτό θα αποβεί σε όφελός του(αιώνιο)
Από την άλλη, αυτή η πρακτική δεν μπορεί να απαξιωθεί , γιατί δείχνει ζωντανή σχέση με τον Κύριο και τους αγίους Του, ίσως γνησιώτερη από αυτή των πνευματικά ωρίμων...αρκεί βέβαια να ξέρουμε τι ζητάμε και να είμαστε βέβαιοι ότι θα τηρήσουμε(σύντομα) την υπόσχεσή μας.
Γενικά το μεγάλο τάμα, το κάνει ο χριστιανός με το βάπτισμα,οπότε και δίνει υπόσχεση αγώνα κατά του διαβόλου και της αμαρτίας,υπόσχεση που ανανεώνει στο μυστήριο της μετάνοιας , όπου αν έχει τελικά συνειδητοποιήσει ότι πρόδωσε την αγάπη του Θεού, βιάζει τον εαυτό του από φιλότιμο να κάνει αυτό που πρέπει (αγώνα). Έτσι ελκύεται η θεία χάρη και όλα τα υπόλοιπα έρχονται "μόνα τους" πιστεύω..

[cloaca]

Ίσως το να τάζεις για να ζητάς κάτι ίσως και να είναι λίγο θέμα ότι δεν αφήνουμε την ζωή μας στα χέρια του Θεού.Αν όμως εμένα το παιδί μου ζητήσει να του πάρω κάτι ,το οποίο δεν θα του κάνει καλό αλλά ούτε και κακό ,θα του το έπαιρνα για να το κάνω να χαρεί και ας μην είχα σκοπό να του το πάρω.Μπορεί κάπως έτσι να σκέφτεται και ο Θεός.Μπορεί να μου έλεγε το παιδί μου ότι αν του το αγοράσω αυτό θα μου ζωγράφιζε κάτι για μένα.Για μένα θα ήταν άχρηστη η ζωγραφιά αλλά η πράξη θα με ευχαριστούσε πάρα πολύ και θα έβλεπα την ζωγραφιά και θα χαιρόμουνα.

[vasilikirimp]

Διάβασα προσεκτικά όλες τις απαντήσεις που έχουν δοθεί.

Και ( πιθανον λόγο ανωριμότητας , αγνοιας ή οιτδηποτε άλλο ) συνεχίζω να πιστεύω ότι όπως ειπώθηκε το τάξιμο για μένα είναι στυγνή συναλλαγή όμοια των εμπορικών συναλλαγών.

Ισως να διαφωνώ με τον ορισμό "τάξιμο" με την ίδια τη λέξη.

Διότι θεωρώ ότι παρακαλάμε τους Αγίους μας να μας βοηθήσουν και συγχρόνως όμως πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας ότι και εμείς θα πρέπει να κάνουμε μια θυσία.
πχ. μπορεί να πω βοηθησέ με Παναγίτσα μου να γίνει το παιδί μου καλά και εγώ στη Χάρη σου θα έρθω γονατιστή να προσκυνήσω.
Έχοντας κατά νου αυτή την έκφραση - πρέπει να την ονομάσουμε "τάξιμο";

Και μετά δε καταλαβαίνω πιο είναι το πάθος που θα τάξη κάποιος.

Δηλ. εγώ που έχω και τα κιλά μου τι θα πω : σε παρακαλώ Θεέ μου κάνε να μην δείξουν οι εξετάσεις αίματος χοληστερίνη και εγώ θα κόψω τα τηγανιτά;

Μήπως πρέπει να εστιάσουμε στο τι ζητάμε και αν πρέπει να ζητάμε , πως πρέπει να το ζητάμε;

Και να σας πω και τη προσωπική μου άποψη; εγώ πιστεύω ότι ο Θεός γνωρίζει πριν απο εμάς καλά τι είναι αυτό που θέλουμε ,που πονάμε , που χαιρόμαστε , τα πάντα.

Και κάθε τι έχει το σκοπό του που μας το στέλνει , ξέρει το γιατί - ίσως εμείς να μην έχουμε μάθει να το υπομένουμε .

[arxontopoulo]

Αν κατάλαβα καλά, η smarti αναφέρθηκε στο τάμα με την έννοια ότι κάποιος ζητάει από τον Θεό μια βοήθεια για κάποιο άλλο πρόσωπο και ο ίδιος ως ανταπόδωση υπόσχεται να κάνει έναν πιο εντατικό αγώνα να απαλλαγεί από κάποιο πάθος. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μια τέτοια προσευχή είναι ευάρεστη στον Θεό, ο οποίος βλέποντας το ειλικρινές ενδιαφέρον και την αγάπη μας για το άλλον, αλλά και την αγώνα που κάνουμε να απαλλαγούμε από το πάθος αυτό, εισακούει τις προσευχές μας και έτσι ωφελούνται όλες οι πλευρές.

[paratiritis88]

Διάβασα κάπου ότι ένας ασθενής επάνω στόν πόνο του έκανε ένα τάμα γιά νά γίνει καλά.

Έταξε λοιπόν τόν μικρότερο αδελφό του νά γίνει μοναχός ( όχι τόν εαυτό του), εάν τόν ίδιο τόν έκανε καλά ο Άγιος Διονύσιος!!!

Αυτό μού θυμίζει καί κάποιους γονείς πού τάζουν τό άρρωστο παιδί τους να γίνει μοναχός, εάν γίνει καλά.

Μά καλά, τό ρώτησες τό παιδί, εάν κι΄ αυτό θέλει νά γίνει μοναχός;

Ή νομίζουμε ότι δέν ακούει ο Άγιος τό τάμα μας;

Μιά φορά, σέ κάποιο από τά χωριά τού Προυσού, μιά γιαγιά ήταν καί φτωχή καί άρρωστη. Δέν είχε τί νά τάξει στήν Παναγία μας καί έταξε τα κορδόνια από τίς αρβύλες της πού φορούσε. Έγινε πράγματι καλά, αλλά επειδή ντρεπότανε να πάει τά παλιά κορδόνια πού είχε τάξει πήγε καί αγόρασε καινούργια καί τα πήγε στό Μοναστήρι.

Απλά πράγματα δηλαδή, ούτε λαμπάδες ίσαμε το μπόϊ μας, ούτε "θά έλθω στήν Τήνο μέ βάρκα..." ( άλλο τάμα αυτό πού λόγω θαλασσοταραχής αποκλείεται να το κάνεις...).

Τό ίδιο βράδυ παρουσιάζεται στόν ύπνο της η Παναγία καί τής λέει

" γιατί μού έφερες καινούργια κορδόνια; Τί μού έταξες; Πήγαινε πάλι καί άφησέ μου τα παλιά κορδόνια, εκείνα πού έταξες..."

Κόκαλο η γιαγιά !

Καί τώρα εάν αυτό τό παιδί δέν κάνει γιά μοναχός καί θέλει να παντρευτεί, τότε τί γίνεται;

Ποιός θά έχει τό κρίμα;

Πώς λοιπόν εσύ προεξοφλάς τόν εσωτερικό κόσμο καί τα συναισθήματα αυτού τού παιδιού καί μάλιστα μικρής καί ανώριμης ηλικίας καί δίνεις απέναντι τού Θεού καί τών Αγίων Του αυτή τήν βαρύτατη υπόσχεση;

Πώς τό τάζεις;

Αυτά νομίζω, ότι είναι χριστιανικώς απαράδεκτα πράγματα, πού ούτε ο Κύριος ασφαλώς δέν τά θέλει...