"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

μου θυμισες αυτο..

"Ένας μου λείπει, όλοι απουσιάζουν
Είναι παρών, τους έχω όλους"

απο δω http://animusanimus.blogspot.com/2008/03/blog-post.html

Σε ευχαριστω.....!

Δηλαδή, μπορούμε να χαρίζουμε κάτι που μας λείπει. (ένας γιατρός δεν δίνει υγεία, ενώ ο ίδιος μπορεί να είναι άρρωστος?) κάπως έτσι το νιώθω.

theodora έγραψε:Δηλαδή, μπορούμε να χαρίζουμε κάτι που μας λείπει. (ένας γιατρός δεν δίνει υγεία, ενώ ο ίδιος μπορεί να είναι άρρωστος?) κάπως έτσι το νιώθω.

Όπως ο άγιος Σπυρίδων που ενώ με την προσευχή του ανέστησε το παιδί μιας αλλόθρησκης, όταν πέθανε η μονάκριβη κόρη του δεν ζήτησε από το Θεό να την αναστήσει!

Σμαρουλα μου οι μοναχοι μας στο Αγιο Ορος κανουνε σαν μικρα παιδακια απ τη χαρα τους,και μιλαω για τους μοναχους που ζουν σε σκητες,και ζουν ολομοναχοι,μακρια απο τους υπολοιπους μοναχους που ζουν στα μοναστηρια,χαιρονται τη μοναξια τους,που στην ουσια δεν ειναι μοναξια,εμεις τους βλεπουμε σαν μοναχους,αυτοι βρισκονται στην αγκαλια της Παναγιας μας και ειναι γεματοι απ την Αγαπη Της.
Πιστευω οτι αν εισαι κοντα στο Θεο δε νιωθεις ποτε μονος,η ελλειψη του Θεου τα κανει ολα..φερνει τη μοναξια,τη δυστηχια,τη μιζερια,το αγχος...Με το Χριστο στη καρδια μας αντιμετωπιζουμε τα παντα και δε νιωθουμε ποτε μονοι,αισθανομαστε το φυλακα Αγγελο μας,που βρισκεται καθε λεπτο διπλα μας και μας προστατευει απο καθε κακο..
Ας προσπαθησουμε λιγο να μιμηθουμε τους γερονταδες μας,να εναποθεσουμε τη ζωη μας στο χερια του Θεου και θα γινουμε αλλοι ανθρωποι...μακαρι να μπορουσα να το κανω κι εγω....ολο θεωριες ειμαι!!!!τουλαχιστον καθε βραδυ Τον παρακαλαω να μου αυξανει τη πιστη μου,και να με οδηγει να κανω το Θελημα Του.Αυτο πιστευω οτι πρεπει να κανουμε ολοι μας,τη ζωη μας και τα προβληματα μας στα Χερια Του!!!

ΚΑΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ

smarti έγραψε:Βρε παιδια, εγω μια πολυ απλη ερωτηση σας εκανα και εσεις μου βαζετε τα δυσκολα...αντε να βρω τωρα μυαλο να σκεφτω......!
Εσεις δεν νιωθετε ποτε μοναξια στη ψυχη σας?

Έχω την άποψη πως όλοι μας, κάποια στιγμή, νιώθουμε μοναξιά. Άλλοι πιο συχνά, άλλοι λιγότερο. Είναι κι αυτό ένα σύμπτωμα της απομάκρυνσής μας από την αγάπη του Χριστού μας, που χαρακτηρίζει την σύγχρονη καταναλωτική εποχή.
Νομίζω ότι σήμερα δεν παίρνουμε, και γι' αυτό δεν μπορούμε να δώσουμε, αγάπη. Την έχουμε αντικαταστήσει με την κατανάλωση υλικών αγαθών. Αυτά έχουμε, αυτά δίνουμε.
Σπίτια, εξοχικά, αυτοκίνητα, τηλεοράσεις LCD-TFT, βίντεο, κάμερες, υπολογιστές, κινητά, ασύρματα, ευρυζωνικά δίκτυα για γρήγορο Internet, ταξίδια αναψυχής σε εξωτικά μέρη κλπ.
Κι ομως είμαστε μόνοι. Μακριά από τον Θεό, μας λείπει η Χάρη Του και χωρίς αυτήν δεν μπορούμε ούτε καν να επικοινωνήσουμε. Είμαστε μία σύγχρονη Βαβέλ. Μιλάμε χωρίς να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον. Παρεξηγούμε, παραπληροφορούμε, δημιουργούμε σύγχυση.
Απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλον. Δεν αισθανόμαστε τις ανησυχίες, τις αγωνίες, το άγχος, την κόλαση που πιθανόν να βιώνει το αγαπημένο μας πρόσωπο.
Όλα αυτά βεβαίως δεν λύνονται με την επιστήμη και την τεχνολογία, ούτε με νέες τεχνικές επικοινωνίας.
Λύνονται με τον πνευματικό αγώνα που πρέπει να κάνουμε για να προσεγγίσουμε τον Δημιουργό μας και με τη χάρη Του να αντιστρέψουμε το κλίμα.
Και είναι μακρύς ο δρόμος, γι' αυτό ας οπλιστούμε με υπομονή.

πολλοι ανθρωοι νιωθουν μονοι...λενε δεν εχω κανεναν,ειχα διαβασει σε καποιο βιβλιο κ ενας γεροντας ειπε:<<δεν ειμαστε μονοι,εχουμε τον φυλακα αγγελο μας,που ειναι διπλα μας,δεν μας αφηνη ο θεος να ημαστε μονοι>>.δεν τον βλεπουμε αλλα ειναι διπλα μας,ο Θεος μας εχει οικονομηση τα παντα,κ εμεις τι κανουμε?

Οι Γέροντες έχουν φτάσει σε μεγάλα πνευματικά μέτρα και νιώθουν αυτήν την παρηγοριά.Διάβασα το κείμενο και παρηγορήθηκα και εγώ.Αλλά σε λίγη ώρα πιθανόν να το έχω ξεχάσει διότι στην πόλη οι περισπασμοί είναι πολλοί και δε σε αφήνουν να συγκεντρωθείς πνευματικά.Υπάρχουν βέβαια και ασκητές όπως λέμε μέσα στον κόσμο.Προσωπικά πιστεύω ότι ο πιστός(επειδή ως γνωστόν:"O άνθρωπος δεν είναι καλό να μένει μόνος"),θα πρέπει να επιλέγει ή τον έγγαμο βίο ή το μοναχικό βίο.Τώρα αν δε θέλει να παντρευτεί και δεν έχει τις απαραίτητες πνευματικές δυνάμεις για να μονάσει,αναγκαστικά θα διαλέξει τη μοναχικότητα στον κόσμο.Πάντα βέβαια αυτές οι επιλογές γίνονται και με τη συζήτηση με τον πνευματικό πατέρα.

Όταν κάποιος είναι ή ζει μόνος χωρίς συντροφιά ή γενικά επικοινωνία με άλλους ανθρώπους βρίσκεται σε κατάσταση που ορίζεται ως μοναξιά.
Όταν δεν υπάρχει κάτι άλλο γύρω μας υπάρχει ερημιά που είναι μια μορφή μοναξιάς.

Κάποιοι επιλέγουν τη μοναξιά τους ή τις στιγμές που θέλουν να είναι μόνοι τους.

Κάποιοι φοβούνται τη μοναξιά...
Κάποιοι αγαπούν τη μοναξιά τους...

Το δύσκολο είναι στη διάγνωση μοναξιάς της ψυχής, γιατί εκεί μόνο αν γνωρίζει ή θέλει να μάθει η ψυχή που βρίσκεται στην κατάσταση αυτή το Θεό υπάρχει ελπίδα...

Εύχομαι, ελπίζω και προσεύχομαι ο Θεός να μην αφήνει τα πλάσματά Του στην απελπισία, την απόγνωση ακόμα και στην τρέλα που μπορεί να οδηγήσει η μοναξιά της ψυχής όταν βρίσκονται μακριά Του.