Σελίδα 22 από 26
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 05, 2007 9:08 pm
από stratos
οπως ο Βεγγος που εκανε τον φωτογραφο θα κανω
του λεει του πατερα απο μια οικογενεια που ηθελε οικογενειακη φωτο
-να σας δωσω μια αλλη οικογενειακη φωτο;
μα δεν θα ειμαστε εμεις [λεει ο πατερας]
- ε μηπως αυτη που σας εβγαλα θα ειστε εσεις [ο βεγγος
]
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 05, 2007 9:19 pm
από michail
ΑΠΙΘΑΝΗ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΙΣΤΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ.ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΜΕΛΗ ΝΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 05, 2007 9:23 pm
από Yunan
Αρχίσαμε να ανησυχούμε!!!
Πού είναι ο michail o ένας, που είναι michail ο άλλος;
Τελικά Ζει και Βασιλεύει! :D
Σ'ευχαριστούμε πολύ που ήρθες στη συνάντησή μας!
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 05, 2007 9:26 pm
από stratos
ΓΕΙΑ ΣΟΥ michail
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 05, 2007 9:43 pm
από michail
ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΛΑΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΙΣΗΣ ΗΤΑΝ Η ΝΤΙΝΟΥΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΛΕΙΨΗ ΚΑΘΟΛΟΥ....ΝΤΙΝΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 05, 2007 9:51 pm
από NIKOSZ
Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 06, 2007 12:11 am
από NIKOSZ
Με Παναγιωτη,Μιχαηλ Γιουλη,Ντινουλα,Ηλια
Με τη Μαρια τον Yunan Μαξιμο ομιλια
Στην Ναυαρινου τσιπουρα στο taj mahal για μπυρες
Και μεσα στα λαλαδικα τραγουδια οδωστροτηρες
Στη Σουρωτη προσκηνυμα στον γεροντα Παισιο
για να ξαναρθουμε ολοι πια στον δρομο μας τον ισιο
Τι να σας πω δεν ξερω πια για το ταξιδι Υμνος
Η καθε μας συγκεντρωση ενας μεγαλος δειπνος
Να'στε καλα και ευχομαι η συναξη να μεινει
Καλα κρυμενη στη καρδια,τιποτα δεν τη σβηνει
Δημοσιεύτηκε: Τετ Φεβ 07, 2007 8:00 am
από juli
parikos_ έγραψε:Ομοφώνως ανακηρυξαμε:
Πρόεδρος: Γιάννης.
Γραμματέας: Νίκος'
Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου: ntinoula
Υπεύθυνη παρεκτροπών πάσης φύσεως: Juli
Υπουργός Συντονισμού-ευρέσεως προσκυνημάτων: max1
Γενικός υπεύθυνος και συντονιστής ποτών αλκοολούχων και μη: stratos
Υπεύθυνος απουσιολόγος και επόπτης τήρησης πάσης φύσεως κυρώσεων: Yunan
Αφαίρεση χαρτοφυλακίου από Maria_ γιατί μας έστησε
Υπεύθυνη εγκύρων εξωτερικών μεταδόσεων προς τον λαό του athos: ntinoula
Vasileios: Υπεύθυνς νεολαίος τομέα Θεσσαλονίκης
Parikos_: ;o,τι να 'ναι (όπως πάντα.
ΕΚ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ
Παναγιώτη, δεν βλέπω να έχουν γίνει οι σχετικές διορθώσεις!
Πρόσεχε, διότι θα απευθυνθώ στον διαχειριστή και θα σε αποβάλλουν απο την τάξη! Βλέπεις, έχω τα μέσα!
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 08, 2007 10:20 pm
από NIKOSZ
Γιατι ολα τα ομορφα να κρατανε ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ;;;
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Φεβ 11, 2007 6:04 am
από NIKOSZ
Αφιερωμενα στη Σαλονικη!
Φανοί
Βράδυ και φουρτούνα στο Θερμαϊκό.
Ο φάρος στο Ποσείδι αχνοφαίνεται,
το κύμα αφρισμένο πρωτοδεύτερα
και το μπουρίνι απάνω του να κρέμεται.
....άραγε οι δικοί μου όταν πρωτόρθανε,
βλέπανε για ν' αρμενίζουνε τους ίδιους φανούς;
Χιλιοβασανισμένοι ναυαγοί της Ιστορίας,
ένα καΐκι πρόσφυγες σε νέους ουρανούς.
Ο κάβος της Επανωμής θέλει προσοχή,
η άμμος του σε περιμένει να κολλήσεις.
Της Πύδνας το λιμάνι δεν φυλάει απ' τους καιρούς
και είναι πια το Τσάγιεζι μακριά για να γυρίσεις
....φέρνω στο νου μου την εικόνα του...
το χώμα του Χαρμάν-κιοϊ με δάκρυα ποτισμένο,
να σειέται απ' τους λεβέντικους ασίκικους χορούς
κι από τα τραγούδια που τους έδιωχναν τον πόνο.
Δυο αναλαμπές η Τούζλα, τρεις ο Βεσπασιανός,
σου δείχνουν τα ρηχά, τους βλέπεις δίχως κόπο,
κι ο φάρος της Καβούρας απ' αντίκρυ κόκκινος
μπαίνοντας στον μητρικό της Σαλονίκης κόλπο.
Νίκος Παπάζογλου
Σύνεργα
Το Σάββατο ή την Κυριακή
αυτή την εβδομάδα
θα κάνω κάτι που καιρό
το είχα κατά νου.
Θα πάρω το βαρκάκι μου
ότι καιρό κι αν έχει
και θ'ανοιχτώ απέναντι
προς το Καραμπουρνού.
Κρύβει πόνο κρύβει πόνο
ένα τέτοιο ταξίδι στα παλιά
τότε που μόνα μου σύνεργα δυο μάτια
να ρουφάν το ηλιοβασίλεμα αργά
κι άλλοτε πάνω στης βιτρίνας τα εργαλεία
να ξεροσταλιάζουν λαίμαργα.
Η πόλη από κει μακριά
δεν είναι τόσο γκρίζα
και ο Χορτιάτης φαίνεται
να είναι γαλανός.
Μακριά εκεί ο ορίζοντας
παύρει πια να ορίζει
και γίνονται ένα
θάλασσα και ουρανός
Να δώ όλες τις γειτονιές
που αλώνιζα μικράκι
να θυμηθώ τις ομορφιές
που πήγαν άδικα.
Φρέσκο ασβεστωμένο
μες στα δέντρα το Μπαίρι
και δίχως αυτοκίνητα
τα λεμονάδικα.
Κρύβει πόνο κρύβει πόνο
ένα τέτοιο ταξίδι στα παλιά
τότε που μόνα μου σύνεργα δυο μάτια
να ρουφάν το ηλιοβασίλεμα αργά
κι άλλοτε πάνω στης βιτρίνας τα εργαλεία
να ξεροσταλιάζουν λαίμαργα.
Νίκος Παπάζογλου
