"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ολοι μας φερουμε και τον μοναδικο και προσωπικο Σταυρο μας.
Καποιους τους φαινεται βαρυς,σε αλλους ελαφρυς,αλλοι παραπονιουνται,και αλλοι τον σηκωνουν με ευγνωμοσυνη και δοξασιες απεναντι στον Πλαστη.


Παρακατω εχουμε μια περιπτωση ενος νεαρου ο οποιος συνεχως παραπονιοταν για τον Σταυρο που εφερε στους ωμους του.
Διαβαστε και θα δειτε τι εγινε στην συνεχεια...

Ηταν καποτε ενας νεος που δεν ηταν ποτε ευχαριστημενος απο τον Σταυρο που κουβαλουσε.
Ο φυλακας Αγγελος ακουσε το παραπονο του νεου και του ειπε:
-Αφου ο Σταυρος τον οποιο κουβαλας σου φαινεται οτι δεν ειναι της αρεσκειας σου,διαλεξε αλλον Σταυρο,οποιον θελεις.
Και εφερε τον νεο σε μια πεδιαδα γεματη απο Σταυρους καθε ειδους και καθε μεγεθους.
Ο νεος ετρεξε εδω,ετρεξε εκει,ειδε πολλους Σταυρους και στο τελος πλησιασε εναν...ηταν στολισμενος με χρυσο και διαμαντια!!!
-Ειναι ο Σταυρος ενος πριγκηπα,παρτον αν θελεις,ειπε ο Αγγελος.
Ο νεος προσπαθησε να τον βγαλει απο το εδαφος που ηταν καρφωμενος αλλα δεν μπορουσε,δοκιμασε παλι και παλι αλλα δεν κατωρθωνε να τον κινησει καν,τοσο πολυ βαρυς ηταν.
Παραπερα ειδε εναν αλλον Σταυρο,αργυρος και αστραφτερος.
-Αγαπητε Αγγελε,επιθυμω να εχω αυτον τον Σταυρο,φωναξε ο νεος και τον πηρε.
Αλλα τα αιχμηρα ακρα του Σταυρου εκεινου τον εγδερναν τους ωμους του.
Εκανε λιγα βηματα ακομη και τον αφησε.
Δοκιμασε πολλους Σταυρους,αλλα τους αφησε ολους τον εναν μετα τον αλλον.
Αλλοι ηταν βαρυς,αλλοι ακατεργαστοι,αλλοι πολυ μεγαλοι και αλλοι δυσαναλογοι.
Απογοητευμενος ο νεος γυρισε προς τον Αγγελο και του ειπε:
-Δεν θα με βοηθησεις?,βλεπεις οτι κανεις απο αυτους τους Σταυρους δεν με κανει και δεν μπορω πλεον με την εξαντληση που εχω να δοκιμασω αλλους.
Στην αρνηση του Αγγελου ο νεος εστρεψε το κεφαλι και τα ματια του αντικρυσαν εναν ξυλινο Σταυρο.
Ο νεος τοτε αρπαξε εκεινον τον Σταυρο και τον εβαλε στον ωμο του.
Ο Σταυρος εκεινος ηταν πολυ ελαφρυς σε σχεση με ολους τους αλλους που ειχε δοκιμασει,και με πολυ χαρα φωναξε:
-Βρηκα επιτελους τον καταλληλο Σταυρο και θελω να τον παρω.
Ο Αγγελος τοτε του ειπε:
-Μαλιστα,τεκνον,παρε αυτον τον Σταυρο,ειναι ο καταλληλοτερος για σενα καθως γνωριζει Εκεινος ο Οποιος τον διαλεξε για σενα,ειναι ο Σταυρος τον οποιο κουβαλουσες μεχρι τωρα με τοσα παραπονα και με τοση λιγη γενναιοτητα και εμπιστοσυνη,ανελαβε τον και παλι με ευγνωμωσυνη και κουβαλησε τον μεχρι τελους,θα σε οδηγησει ασφαλως εκει που πρεπει!

ΗΤΑΝ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ!!!

http://images.google.gr/imgres?imgurl=h ... G%26um%3D1

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΄΄ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΡΑΒΟΛΗ΄΄.

Ωραίο θέμα Δημήτρη.

Αλλά,ναι παραπονιέμαι δυστυχώς όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι.
Γκρίνια, πλεονεξία, αχαριστία.

Ο Κύριος μου έδωσε τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου, τη δουλειά μου, την υγεία μου, την υγεία της οικογένειάς μου, εσάς εδώ στο φόρουμ τους αδελφούς μου και ένα σωρό άλλα πράγματα.
Και τι δεν μου έδωσε ο Κύριος.
Τον πιο ελαφρύ σταυρό μου έδωσε, από πούπουλα καμωμένο.

Και όμως παραπονιέμαι.

ειμαστε οι ανθρωποι ετσι αχαριστοι..
Αδελφε Παναγιωτη και εγω το ιδιο ειμε
μια φορα Δοξα τον θεο
και χιλιες μα και γιατι ολο παραπονα

Αναδημοσίευση από:
http://kostaskastaniotis.blogspot.com/2 ... -post.html

Πριν σου στείλει ο Θεός τον Σταυρό που σηκώνεις, τον κοίταξε με τα πάνσοφα μάτια του, τον εξέτασε με την θεία λογική Του, τον ήλεγξε με την ατελείωτη δικαιοσύνη Του, τον θέρμανε στην γεμάτη αγάπη καρδιά Του, τον ζύγισε καλά με τα στοργικά Του χέρια, μην τυχόν και πέσει βαρύτερος απ΄ όσο μπορείς να σηκώσεις.
Κι αφού υπολόγισε το θάρρος σου, τον ευλόγησε και τον απώθησε στους ώμους σου.

Μπορείς να τον σηκώσεις! Κράτησέ τον κι ανέβαινε από τον Γολγοθά προς την Ανάσταση.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Το να μη γνωρίζεις είναι αμάθεια. Το να μη θέλεις, όμως, να μάθεις, είναι υπερηφάνεια"
,Άγιος Γρηγόριος


πηγη http://www.pigizois.net/index2.htm

Απο τον πνευματικο μου: (δεν ξερω αν το διαβασε απο καπου)

Υπηρχαν κάποιοι άνθρωποι που κουβαλούσαν τον σταυρό τους στην πλάτη και περπατούσαν σε ενα μονοπάτι. Ενας απο αυτούς κουράστηκε απο το βάρος του σταυρού του και αποφάσισε να κοψει ενα μικρο κομμάτι απο το σταυρό για να γίνει πιο ελαφρής και να συνεχίσει το ταξίδι του. Πράγματι και ετσι έγινε. Λίγα μέτρα παρακάτω όμως ο άνθρωπος αυτός ξανακουράστηκε και εκοψε ακόμη ενα κομμάτι απο σταυρό. Καθώς συνέχιζε στο ταξίδι του φθάνει σε μια χαράδρα την οποία έπρεπε να περάσει για να συνεχίσει...Ολοι οσοι ηταν μαζι του στο ταξίδι έβαζαν το σταυρό τους σαν γέφυρα, πέρναγαν απέναντι και συνέχιζαν το ταξίδι. Όταν δοκίμασε και εκείνος να χρησιμοποιήσει τον σταυρό του διαπίστωσε πως δεν μπορούσε, γιατι κόβοντας τα κομμάτια για να γίνει πιο ελαφρύ το φορτίου του, ο σταυρός κόντυνε με αποτέλεσμα να μην φθάνει απέναντι. Έτσι ο άνθρωπος αυτός διέκοψε το ταξίδι του ενω οι υπόλοιποι συνέχισαν.