"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

theodora έγραψε:

smarti έγραψε:Πως μπορουμε να προστατευσουμε τα παιδια μας ,απο κακες παρεες ,απο ναρκωτικα ,απο τον αλκοολισμο?????????
Εμεις μπορουμε μονο να τα μιλαμε και να προσευχομαστε!!!!!!!Πιστευετε,οτι υπαρχει και κατι αλλο συγκεκριμενο ,που πρεπει να κανουμε ,για να αποφυγουμε αυτες τις καταστασεις?Τελικα το παιδι ,με τη εφοδια και ποια κριτηρια ,μπορει να τα αποφυγει ολα αυτα?
Ποσοι γονεις ειναι ,που εχουν κανει το σωστο και ομως τα παιδια τους εχουν ακολουθησει αλλο δρομο.Πιστευετε οτι οι οικογενειες που ειναι ποιο κοντα στην εκκλησια ,εχουν λιγοτερα προβληματα ,απο τους αλλους γονεις?

Τελικά το να επιθυμούμε να «προστατεύσουμε» τα αγαπημένα μας πρόσωπα από διάφορες επώδυνες και αρρωστημένες κατάστασεις (ναρκωτικά, αλκοόλ, τζόγος, πορνεία κτλ), φανερώνει την ΑΓΑΠΗ και την ΛΑΤΡΕΙΑ μας στον Κύριο μας?
<B> Αυτό είναι το ζητούμενο?</B>
Να είμαστε εμείς σε θέση να αποτρέψουμε κάποια τέτοια κατάσταση? Να προβληματιζόμαστε, να φοβόμαστε, να ανησυχούμε να μην περάσουν κάποιες καταστάσεις τα αγαπημένα μας πρόσωπα?
Δεν γνωρίζω.
Νιώθω όμως πως αυτός είναι ο λανθασμένος (και φυσικά ανθρώπινος) τρόπος προσέγγισης του Θείου, του Σωτήρα μας, του Λατρεμένου μας.
<B> Πιστεύω και νιώθω πως η απάντηση σε όλα σχεδόν τα ερωτήματά μας, τις αγωνίες και τις έγνοιες μας είναι Η ΑΓΑΠΗ.</B>
Η μάνα, ο πατέρας, το παιδί θα πάνε να εκκλησιαστούν, θα προσευχηθούν, θα νηστέψουν, θα κάνουν το «καλό» <B>μόνο από ΑΓΑΠΗ για τον ίδιο τον Κύριο</B>, και όχι υποθάλπωντας μέσα τους μιά δεύτερη ή τρίτη σκέψη του στυλ «ερχόμαστε κοντά σου για να μας προστατεύεις».
Όταν προσευχόμαστε με δάκρυα για ένα ξένο παιδί που έχει προβλήματα (διαζύγιο οι γονείς του, είναι η οικογενειά του μακρυά από τον Κύριο κτλ), όταν προσευχόμαστε καιόμενοι από αγάπη για αδερφούς που βρίσκονται μακρυά Του, ή άλλους αδερφούς που έχουν εκατομμύρια προβλήματα (συγγενείς-φίλοι-άγνωστοι), παραβλέποντας ταυτοχρόνως τα δικά μας προβλήματα και αγαπημένα πρόσωπα........... (πάντα από ΑΓΑΠΗ), <B>μήπως λέω έτσι αποδεικνύουμε την ΑΓΑΠΗ του Ευαγγελικού λόγου?</B>

Μήπως «αδιαφορώντας» για τα δικά μας (εφόσον βρισκόμαστε μέσα στο σωστό καράβι της Μητέρας Εκκλησίας μας) και εμπιστευόμενοι την πρόνοια Του, ίσως σωθεί –από την χάρη Του- και η δική μας και των αγαπημένων μας προσώπων οι ψυχές?

Και εάν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο αγιάσει περνώντας μία τόσο σκληρή και επώδυνη δοκιμασία? Τί σημαίνει? Πώς φταίγανε οι γονείς που δεν λάτρευαν τον Κύριο? Ή μήπως έφταιξε ο ίδιος επειδή δεν βρισκότανε κοντά στον Κύριο? Μη γένοιτο!
Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ δεν έχουν λογική. Όχι ανθρώπινη τουλάχιστον.

aposal έγραψε:Ο Γέρων Πορφύριος ήταν σαφής : Αν κάνουν αγώνα οι γονείς θα σώσουν τα παιδιά τους! Και όσο περισσότερο αγώνα κάνουν, τόσο περισσότερο τα θωρακίζουν!