"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Με εκανες και γελασα.Ευχαριστω πολυ!αν εχεις και αλλα γεγονοτα εγω ειμαι εδω και περιμενω να διαβασω.Η Παναγια παντα μαζι σου και με ολον τον κοσμο.

Θυμάμαι όταν επισκεφθήκαμε έναν γέροντα στο κελί του μας ρώτησε αν θα καθήσουμε για φαγητό. Εμείς άλλο που δεν θέλαμε. Μας κόβει τότε από μια φέτα ψωμί, μας δίνει από μια ντομάτα, κόβει ένα κρεμύδι στα τέσσερα και ευλογεί το φαγητό μας!
Μετά βγήκαμε στην αυλή και κόψαμε από ένα τσαμπάκι σταφύλια!
Αυτό ήταν όλο. Η απλότητα με την λιτότητα στο μεγαλείο τους!
Και σκέφτομαι πόσες φορές αρνήθηκα σε φίλους και γνωστούς να έρθουν στο σπίτι μου γιατί δεν είχα κάτι καλό να τους προσφέρω κι έτσι δεν θα μπορούσα να τους πουλήσω βιτρίνα και να τους εντυπωσιάσω!
Ευτυχώς που υπήρξε και το Όρος στην ζωή μου και σταμάτησα πολλές από τις γκρίνιες και τις ιδιοτροπίες μου σε σχέση με τα φαγητά, βλέποντας απλά τους πατέρες να τρώνε το λιτό φαγητό τους σκυμένοι μπροστά στα πιάτα τους!
Ας είναι δοξασμένο το όνομα του Θεού!

Ντοματα,ψωμι,κρεμμυδι και εμεις αυτο το εχουμε για προγευμα.Απο εδω και περα Ιωαννη καθε φορα που θα τρωω για να χορτασω θα σκεφτομαι την δικια σου ιστορια.Σε ευχαριστω πολυ..................!!!!!!

Για λαικούς γέροντες ξέρετε τίποτα?

Εννοείς ιερείς μέσα στον κόσμο ή μοναχούς εκτός Αγίου Όρους;

Λαικους παπούδες που αγαπάνε τον Θεό και τους Ανθρώπους

Smarti,

Είδα ότι λαχταράς να μάθεις και -αν ήταν ποτέ δυνατό- να πήγαινες και συ εκεί.

Την πρώτη φορά που πήγα στο Άγιο Όρος είχα λαχτάρα να προσλάβω με τις αισθήσεις μου, να κατανοήσω με το μυαλό μου και να γευτώ με την καρδιά μου. Οι πρώτες μέρες μου ήταν δυσάρεστες, βαριές και αποπνιχτικές μέσα μου παρότι ήθελα να είμαι εκεί. Ό,τι όμως μου συνέβει στο Άγιο Όρος το έζησα αφού έφυγα. Την επόμενη φορά που θα πάω θα είναι με φόβο Θεού (αν και δεν μου αρέσει ο χαρακτηρισμός "φόβος") και λαχτάρα να επικοινωνήσω -όχι με τους μοναχούς παρά- με το Χριστό. Είναι αγιασμένος τόπος, "πατάμε, ζούμε πάνω σε Αγίους" που είπε κι ένας Αγιορείτης. ("Πατάμε" με την έννοια ότι εκεί που πατάς δεν ξέρεις αν υπάρχει κάποιο άγιο λείψανο που ετάφει κρυφά από ταπείνωση).

Σπύρος.

srev έγραψε:Smarti,

Είδα ότι λαχταράς να μάθεις και -αν ήταν ποτέ δυνατό- να πήγαινες και συ εκεί.

Την πρώτη φορά που πήγα στο Άγιο Όρος είχα λαχτάρα να προσλάβω με τις αισθήσεις μου, να κατανοήσω με το μυαλό μου και να γευτώ με την καρδιά μου. Οι πρώτες μέρες μου ήταν δυσάρεστες, βαριές και αποπνιχτικές μέσα μου παρότι ήθελα να είμαι εκεί. Ό,τι όμως μου συνέβει στο Άγιο Όρος το έζησα αφού έφυγα. Την επόμενη φορά που θα πάω θα είναι με φόβο Θεού (αν και δεν μου αρέσει ο χαρακτηρισμός "φόβος") και λαχτάρα να επικοινωνήσω -όχι με τους μοναχούς παρά- με το Χριστό. Είναι αγιασμένος τόπος, "πατάμε, ζούμε πάνω σε Αγίους" που είπε κι ένας Αγιορείτης. ("Πατάμε" με την έννοια ότι εκεί που πατάς δεν ξέρεις αν υπάρχει κάποιο άγιο λείψανο που ετάφει κρυφά από ταπείνωση).

Σπύρος.

Εχεις δικαιο srev.Λαχταρω τα παντα απο το Αγιο Ορος και ποιο πολυ τα λογια απο τους γεροντες.

Υ.Σ Οπως ολος ο κοσμος πιστευω.

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΕΙΑ.

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΟΡΟΣ ΗΜΟΥΝ ΜΕ ΠΑΡΕΑ 7 ΑΤΟΜΩΝ ΟΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΗΤΑΝ ΕΥΛΑΒΗΣ! ΟΤΑΝ ΦΕΥΓΑΜΕ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΗΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΑΣΠΑΣΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ ΕΥΩΔΙΑΖΕ. ΠΗΓΑΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΖΑΜΕ ΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΜΑΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ Ο ΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΘΥΜΑΡΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΜΥΡΙΖΕΙ... ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ....
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΝΕΒΑΙΝΩ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΜΟΝΟΣ. ΠΕΡΙΜΕΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΠΛΕΟΝ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΚΑΡΥΕΣ ΛΕΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ.. ΔΕΝ ΠΑΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΡΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.. ΠΗΓΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΚΑΘΑΡΙΖΕ... ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΚΑΡΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΛΕΩ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΩ... ΑΦΟΥ ΣΚΥΒΩ ΚΑΙ ΑΣΠΑΖΟΜΑΙ ΓΥΡΝΑΩ ΚΑΙ ΚΑΝΩ 3 ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΚΟΣΜΙΑ ΕΥΩΔΙΑ, ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ , ΠΟΥ ΟΜΟΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΓΕΥΘΕΙ. ΕΠΑΘΑ ΠΛΑΚΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ... ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΜΕΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΣ ΣΤΑΘΗΚΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.....