Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιουν 25, 2008 6:27 am
Smarti νομιζω, οτι περα απο τον οποιο αγωνα κανεις, η παιδικη αφελεια και η αθωοτητα που σε χαρακτηριζει ειναι καποια απο τα εχεγγυα που εχεις για την σωτηρια σου.
Μην περιμενεις να δεις Χριστον εν αισθησει. Κανε εσυ τον αγωνα σου, και την ωρα την καλη, θα Τον Δεις μια και εξω και για παντα. Θα Τον προσκυνησεις, θα δεις τις πληγες Του, απο τα καρφια της κακιας του κοσμου τουτου, θα δεις την Τελεια Ανθρωπινη φυση Του ενωμενη ασυγχυτως και αδιαιρετως και εξαπαντος με την Θεοτητα Του. Και αυτο που θα δεις θα σου σβησει οτι εχεις δει μεχρι τωρα. Και δεν θα το χορταινεις να το βλεπεις εις τους αιωνες. Και να το δοξολογεις, να το υμνεις και να το ευχαριστεις.
Γιαυτο λοιπον ολοι οι κοποι και οι αγωνες, οι νηστειες, οι μετανοιες, οι ειρωνιες, οι διωγμοι, τα μαρτυρια, οι ασκησεις, οι εξοριες, οι αποκλεισμοι, που εχουν τραβηξει και θα τραβηξουν οι βαπτισμενοι στο Παναγιο υπερ παν Ονομα Του οι Χριστιανοι.
Ομως σε αυτην την επιγεια δοκιμασια μας, εδω στο χωματινο σταδιο του αγωνος, μην περιμενεις να δεις αισθητα με τα φυσικα ματια σου θεαμα Θειον. Οχι να μην το περιμενεις απο την αποψη οτι δεν εισαι αξια (μακρια απο μενα τετοιος λογος) αλλα να μην εχεις προσμονη εκπειρασμου του Θεου και απαιτησης η περιεργειας. Ο Θεος Κρινει κατα περιπτωση και κατα το συμφερον την ψυχης με γνωμονα την ατελευτητη αιωνιοτητα που θα κανει αισθητη την παρουσια Του και με ποιον τροπο.Εφοσον αυτο εξυπηρετει το προαιωνιο σχεδιο Του για την σωτηρια του γενους μας, το κανει, εφοσον Κρινει οτι ο εκλαμβανων το Θειον θεαμα, θα εκπεσει απο υπερηφανεια η αλαζονεια η επαρση και θα το χρησιμοποιησει κακως, δεν το κανει.
Προγνωριζει φυσικα την προαιρεση του καθενος, και αποφασιζει αναλογα.
Παντως Θεου θελοντος, και επιπεδου αμαρτιων μας επιτρεποντος θα Τον δουμε ολοι καποια μερα και η οποια μερα αυτη θα ειναι ανεσπερη.
Μην περιμενεις να δεις Χριστον εν αισθησει. Κανε εσυ τον αγωνα σου, και την ωρα την καλη, θα Τον Δεις μια και εξω και για παντα. Θα Τον προσκυνησεις, θα δεις τις πληγες Του, απο τα καρφια της κακιας του κοσμου τουτου, θα δεις την Τελεια Ανθρωπινη φυση Του ενωμενη ασυγχυτως και αδιαιρετως και εξαπαντος με την Θεοτητα Του. Και αυτο που θα δεις θα σου σβησει οτι εχεις δει μεχρι τωρα. Και δεν θα το χορταινεις να το βλεπεις εις τους αιωνες. Και να το δοξολογεις, να το υμνεις και να το ευχαριστεις.
Γιαυτο λοιπον ολοι οι κοποι και οι αγωνες, οι νηστειες, οι μετανοιες, οι ειρωνιες, οι διωγμοι, τα μαρτυρια, οι ασκησεις, οι εξοριες, οι αποκλεισμοι, που εχουν τραβηξει και θα τραβηξουν οι βαπτισμενοι στο Παναγιο υπερ παν Ονομα Του οι Χριστιανοι.
Ομως σε αυτην την επιγεια δοκιμασια μας, εδω στο χωματινο σταδιο του αγωνος, μην περιμενεις να δεις αισθητα με τα φυσικα ματια σου θεαμα Θειον. Οχι να μην το περιμενεις απο την αποψη οτι δεν εισαι αξια (μακρια απο μενα τετοιος λογος) αλλα να μην εχεις προσμονη εκπειρασμου του Θεου και απαιτησης η περιεργειας. Ο Θεος Κρινει κατα περιπτωση και κατα το συμφερον την ψυχης με γνωμονα την ατελευτητη αιωνιοτητα που θα κανει αισθητη την παρουσια Του και με ποιον τροπο.Εφοσον αυτο εξυπηρετει το προαιωνιο σχεδιο Του για την σωτηρια του γενους μας, το κανει, εφοσον Κρινει οτι ο εκλαμβανων το Θειον θεαμα, θα εκπεσει απο υπερηφανεια η αλαζονεια η επαρση και θα το χρησιμοποιησει κακως, δεν το κανει.
Προγνωριζει φυσικα την προαιρεση του καθενος, και αποφασιζει αναλογα.
Παντως Θεου θελοντος, και επιπεδου αμαρτιων μας επιτρεποντος θα Τον δουμε ολοι καποια μερα και η οποια μερα αυτη θα ειναι ανεσπερη.