Σελίδα 3 από 3

Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 02, 2008 6:45 am
από aposal
Χριστός Ανέστη!
Παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο [color=red]«Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ» του Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου: [/color]
Μια μερίδα αγιορειτών πατέρων, που ήταν κάπως ευαίσθητοι, είχαν λογισμό να κόψουν το μνημόσυνο του Πατριάρχη Δημητρίου, γιατί, όπως έλεγαν, έκανε κάποια μεγάλα ανοίγματα προς το Βατικανό. Πήγαν στον Γέροντα με ανένδοτη γνώμη και τον βομβάρδιζαν με διάφορα επιχειρήματα λέγοντάς του ότι πήραν απόφαση να ξεκόψουν και να μην μνημονεύουν τον Πατριάρχη. Και τον ρώτησαν τι γνώμη είχε για το θέμα. Κι ο Γέροντας του απάντησε :
-Τι να σας πω; Κι εγώ είμαι απελπισμένος μ’ αυτόν τον πρωθυπουργό. Έχει καταστρέψει την Ελλάδα βάζοντας μέσα στο Ελληνικό Σύνταγμα που είναι στο όνομα της Αγίας Τριάδας, όλους τους αντίχριστους νόμους. Δεν υποφέρεται πια! Γι’ αυτό αποφάσισα κι εγώ να σηκωθώ να φύγω από την Ελλάδα και το Όρος και να πάω στο Σινά.
Τότε οι πατέρες είπαν :
-Γέροντα, προς Θεού, μην κάνετε τέτοιο πράγμα και φύγετε εξ αιτίας του πρωθυπουργού, γιατί αυτός σήμερα – αύριο θα «πέσει» και θα ησυχάσουμε.
Κι ο Γέροντας χαμογελώντας τους είπε:
-Και σεις το ίδιο να κάνετε, που συμβουλεύετε να κάνω εγώ: Κάντε υπομονή, γιατί δεν είναι σωστό να ξεκοπούμε από την Εκκλησία του Χριστού. Να ευχόμαστε όμως συνάμα ο Θεός να φωτίζει όλους τους ψηλά ιστάμενους να ορθοτομούν το λόγο της αληθείας.

Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 02, 2008 2:40 pm
από filotas
Τι έχουν πάθει ορισμένοι;

Γιατί αδελφοί δεν αρκείστε στις χιλιάδες των ιερέων που υπηρετούν το Θεό και την Εκκλησία ανά την Ελλάδα, ο καθένας κατά την δύναμή του; Δεν μπορείτε ανάμεσα σ΄αυτούς να βρείτε κάποιον που να είναι άξιος να σας εξομολογήσει και να σας κοινωνήσει; Τα εκατομμύρια των πιστών που καταφεύγουν σ΄αυτούς τι διαφορετικό έχουν από σας; Μήπως το να ψάχνεται τις ακραίες καταστάσεις δεν είναι παρά παγίδα του εχθρού;

Αυτά τα περί μνημόνευσης και μη μνημόνευσης είναι άκρως πειρασμικά και βασίζονται σε ακραίες θεολογικές ερμηνείες. Η ουσία είναι μία. Ο βαθμός της ιεροσύνης, που δικαιούται από τη χειροτονία του να τελεί το Μυστήριο της Εξομολόγησης και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, είναι κατ΄ακρίβειαν μόνο του Επισκόπου. Οι πρεσβύτεροι τελούν τα Μυστήρια αυτά μόνο κατά παραχώρησιν από τον Επίσκοπο και γι αυτό μνημονεύουν μόνο τον οικείο Επίσκοπο. Χωρίς μνημόνευση λύεται η σχέση με τον Επίσκοπο και άρα παύει να ισχύει η εξουσιοδότηση για την τέλεση Μυστηρίων. Όταν ένας πρεσβύτερος δεν μνημονεύει τον Επίσκοπό του τα Μυστήρια που τελεί είναι άκυρα. Τελεία και παύλα. Όλα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Περισσότερη ταπείνωση χρειάζεται και υπακοή στους κανόνες της Εκκλησίας.

Μην ακούτε τις Κασσάνδρες που τα ισοπεδώνουν όλα. Δεν είναι παρά μια εξωτερίκευση των δικών τους εσωτερικών πνευματικών προβλημάτων. Όλοι οι Άγιοι άνθρωποι στο παρελθόν και σήμερα είχαν Πνευματικό οδηγό έναν από τους χιλιάδες κληρικούς που βρίσκονται στον κόσμο ή στα Μοναστήρια και άγιασαν. Η αγιότητα του Πνευματικού δεν εξασφαλίζει και την αγιότητα του πνευματικού παιδιού. H μετάνοια και ο προσωπικός αγώνας την εξασφαλίζει.

Δημοσιεύτηκε: Παρ Μάιος 02, 2008 6:01 pm
από Ierodiakonos
konstantinoupolitis έγραψε:Ο εν λόγω ιερέας απ΄ότι καταλαβαίνω δεν έχει καθαιρεθεί. Προφανώς και έκανε χρήση του κατα την γνώμη μου αμφιλεγόμενου ή κακώς ερμηνευόμενου ΙΕ΄ Κανόνος της Α & Β Συνόδου.

Για το θέμα έχουμε ξαναγράψει. Γενικά οι ιερείς που ανήκουν στο Ορθόδοξο ζηλωτικό κίνημα, ένα κίνημα που παρά τα στραβά του έχει προσφέρει πολλά στην Εκκλησία, έχουν πάρει γραμμή ή έστω έχουν επηρρεαστεί προς αποφυγή μνημονεύσεως του οικείου επισκόπου, αν αυτός μνημονεύει τον Πατριάρχη, δεν ξέρω αν αυτό ίσχυε και με τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο.

Τέλος "Νομοκανονικώς", λάθος όρος, "Κανονικώς", λοιπόν, υπάρχουν και μια σειρά απο άλλους πολλούς λόγους για να υπάρχει καθαίρεση.....

Υ.Γ: Ο υποφαινόμενος δεν δέχεται την διακοπή μνημοσύνου σε μη Κανονικώς επιτιμητέο επίσκοπο, ακόμα και αν "βγάζουν μάτια" κάποιες κινήσεις του.

Χριστός Ανέστη και Χρόνια πολλά αδελφέ μου! Ευχαριστώ για την διόρθωση σχετικά με το "νομοκανονικώς", λάθος έκφραση μου. Σας ευχαριστώ, ο Αναστάντας Κύριος μεθ' υμών! Αμήν