"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ANISA έγραψε: Ξέχασα να πω κάτι. Αν δεν το βιώσεις και δεν το ζεις δεν μπορείς να το καταλάβεις!!!!!

Aυτό είναι το πιο σωστό .... η γνώμη η δική μας δεν έχει καμία σημασία για σένα που έχεις βιώσει τόσα συναισθήματα με πόνο. Ο καθένας μας έχει τα δικά του προβλήματα και τα βλέπει ως κάτι που κανείς άλλος δεν μπορεί να καταλάβει. Μόνο ο πνευματικός σου θα καταλάβει με την χάρη που θα του δώσει ο Θεός.

Από τα λίγα που διάβασα έχω την εντύπωση ότι αφού και οι δυό σας σαν ανδρόγυνο βαδίζεται στο δρόμο του Θεού τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για Αυτόν.... και μόνο αυτό θα πρέπει να σας δίνει ελπίδες... Εύχομαι ότι καλύτερο !!!!! Ο Θεός να είναι μαζί σας.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Σπύρο μου!!!!Ακομα και μια ευχή η μια καλή λέξη δε ξέρεις τι σημαινει για μας...Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

Χιλια ευχαριστώ Μιρτο ....Χιλια ευχαριστώ!!!

spirosn έγραψε:Είμαι σίγουρος ότι ο Θεός θα ακούσει τις προσευχές σου.

Κι εγώ το ίδιο πιστεύω.

Δεν θα σας αφήσει ο Θεός.
Λίγη υπομονή χρειάζεται.

ΥΓ: σου έστειλ π.μ. από χθες, αλλά ακόμη στα εξερχόμενα είναι.
Μερικές φορές καθυστερούν ανεξήγητα.
Ελπίζω να το λάβεις κάποτε...

Το σωστό είναι να κάνεις ό,τι σου λέει ο πνευματικός σου! Επειδή η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι δύσκολο πνευματικά θέμα, καλό είναι να μην αποφασίζουμε μόνοι μας, αλλά να υπακούμε στον πενυματικό μας! Γιατί έτσι ευχαριστούμε και τον Κύριο!
Σου εύχομαι καλή έκβαση των προσπαθειών σου! Και σωστά κάνεις και ζητάς να σε διαβάσουν.
Με μπέρδεψε μόνο αυτό το : "όσο για τον πνευματικό μου, επειδή μιλάω με δύο..."
Η γνώμη μου είναι πως δεν υπάρχει λόγος να έχεις δύο! Μου θυμίζει τη ρήση για τα ρολόγια που λέει : "Αν έχεις ένα ρολόϊ, ξέρεις την ώρα, αλλά αν έχεις δύο, όχι"!
Σε περίπτωση που οι δύο "καθοδηγητές" σου, εκφράσουν διαφορετική άποψη, τι θα κάνεις (μου έχει συμβεί);
Έχω την άποψη πως ο ένας είναι αρκετός για να κάνεις την υπακοή που χρειάζεται. Εξ άλλου, θεωρώ ότι ο Θεός είναι αυτός που αποφασίζει και "υπαγορεύει" την σκέψη του πνευματικού, οπότε αν Του έχεις εμπιστοσύνη δεν χρειάζεται δεύτερη άποψη, όπως κάνουμε με τους γιατρούς.

ANISA έγραψε:Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Σπύρο μου!!!!Ακομα και μια ευχή η μια καλή λέξη δε ξέρεις τι σημαινει για μας...Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

Και όταν με το καλό γεννήσεις,στείλε μας φωτογραφίες !!

aposal έγραψε:Το σωστό είναι να κάνεις ό,τι σου λέει ο πνευματικός σου! Επειδή η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι δύσκολο πνευματικά θέμα, καλό είναι να μην αποφασίζουμε μόνοι μας, αλλά να υπακούμε στον πενυματικό μας! Γιατί έτσι ευχαριστούμε και τον Κύριο!
Σου εύχομαι καλή έκβαση των προσπαθειών σου! Και σωστά κάνεις και ζητάς να σε διαβάσουν.
Με μπέρδεψε μόνο αυτό το : "όσο για τον πνευματικό μου, επειδή μιλάω με δύο..."
Η γνώμη μου είναι πως δεν υπάρχει λόγος να έχεις δύο! Μου θυμίζει τη ρήση για τα ρολόγια που λέει : "Αν έχεις ένα ρολόϊ, ξέρεις την ώρα, αλλά αν έχεις δύο, όχι"!
Σε περίπτωση που οι δύο "καθοδηγητές" σου, εκφράσουν διαφορετική άποψη, τι θα κάνεις (μου έχει συμβεί);
Έχω την άποψη πως ο ένας είναι αρκετός για να κάνεις την υπακοή που χρειάζεται. Εξ άλλου, θεωρώ ότι ο Θεός είναι αυτός που αποφασίζει και "υπαγορεύει" την σκέψη του πνευματικού, οπότε αν Του έχεις εμπιστοσύνη δεν χρειάζεται δεύτερη άποψη, όπως κάνουμε με τους γιατρούς.

Να σου πω ότι και γω προβληματιζομαι.....Επειδη ο ένας είναι μακρυα από κει που μενω με παρέπεμψε στον άλλο. γιατί με ρώτησε πόσο συχνά εξομολογήσε? Και του πα ότι πολλες φορές έχω την αναγκη να μιλήσω και με παρέπαμψε όπως είπα. Το δύσκολο ξερεις ποιο είναι : οταν με βαραίνει κάτι που ξέρουμε ότι στην εξομολογήση 9εγώ τουλάχιστο) δυσκολεύομαι να το πω, αισθανομαι ότι περνάω ένα γολγοθά μεχρι να βγει από μεσα μου, ότι αναγκάζομαι να τα λέω δύο φορες. Μια στον έναν μια στον άλλο. Αισθάνομαι ότι οφείλω να τους τα πω. Μου κόβονται τα πόδια...και αν τα πω και τρίτη (διοτί ο ένας είναι παπουλης και δεν ακούει και καλα ) εκεί να δεις ταπεινοτητα

ANISA έγραψε:Το δύσκολο ξερεις ποιο είναι : οταν με βαραίνει κάτι που ξέρουμε ότι στην εξομολογήση 9εγώ τουλάχιστο) δυσκολεύομαι να το πω, αισθανομαι ότι περνάω ένα γολγοθά μεχρι να βγει από μεσα μου, ότι αναγκάζομαι να τα λέω δύο φορες. Μια στον έναν μια στον άλλο. Αισθάνομαι ότι οφείλω να τους τα πω. Μου κόβονται τα πόδια...και αν τα πω και τρίτη (διοτί ο ένας είναι παπουλης και δεν ακούει και καλα ) εκεί να δεις ταπεινοτητα

Η αμαρτία πρέπει να εξομολογείται μία φορά, ασχέτως πνευματικού, διότι ο αποδέκτης είναι ο Κύριος, ο οποίος και την συγχωρεί! Αν την συγχωρέσει βέβαια!
Αυτό ο γολγοθάς που περνάμε μέχρι να βγάλουμε την αμαρτία από μέσα μας και να την παραδεχθύμε, αυτή η ντροπή που νιώθουμε, είναι που κάνει το μυστήριο τόσο χρήσιμο στις ψυχές μας! Έτσι κερδίζεται η ταπείνωση!
Αδελφή μου, σου εύχομαι να είσαι πάντα κοντά στον Κύριό μας!