"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

* Δεν έχει κουδούνι η αρετή να την γνωρίζεις με το κουδούνισμα. Το κουδούνι της αρετής είναι η ανοχή, η μακροθυμία, η υπομονή. Αυτά είναι τα στολίδια του μοναχού και παντός χριστιανού.

* Όσο λίγη είναι η υπομονή, τόσο μεγάλοι φαίνονται οι πειρασμοί. Και όσο συνηθίζει ο άνθρωπος να τους υπομένει, τόσο μικραίνουν και τους περνά χωρίς κόπο. Και γίνεται στέρεος σαν βράχος.

* Εάν θέλεις συντόμως και χωρίς κόπο πολύ να προκόψεις μάθε να παραιτήσαι από κάθε γνώμη δική σου για να μην σου γίνεται θέλημα.

* Μη λυπήσαι υπέρμετρος για τίποτε. Άφηνέ τα όλα στον Θεό. Κι Εκείνος από εμάς γνωρίζει καλύτερα της ψυχής το συμφέρον.

* Τα κακώς γενόμενα στο παρελθόν, μόνον μετάνοια καλή και αλλαγή ζωής τα διορθώνει.

* Με την αγάπη και την απλότητα, χωρίς πολλούς διαλογισμούς, γρηγορώτερα φθάνεις εις τον άνω λιμένα.

* Και λοιπόν σε φύσηξε ο Δημιουργός και σου έδωσε πνεύμα ζωής. Και ιδού ευθύς έγινες ένας άνθρωπος λογικός. Ομιλείς, εργάζεσαι, γράφεις, διδάσκεις. Έγινες ένα μηχάνημα του Θεού. Όμως μη λησμονείς ότι η ρίζα σου είναι το χώμα. Κι αν λάβει το πνεύμα Αυτός όπου σου το έδωσε, εσύ πάλι θα χτίζεσαι στα ντουβάρια.
Γι' αυτό "μιμνήσκου τα έσχατά σου και ου μη αμαρτήσεις εις τον αιώνα".

* Καθότι τρεις εχθροί πολεμούν των ανθρώπων το γένος. Οι δαίμονες, η ίδια μας η φύση και η συνήθεια. Εκτός τούτων άλλος πόλεμος δεν υπάρχει.

* Ο άνθρωπος, τέκνον μου, τίποτε από μόνος του δεν δύναται να ποιήσει. Μήτε είχε, μήτε έχει, μήτε θα έχει ποτέ την δύναμη να πράξει κάτι καλό, χωρίς να τον επισκίασει άνωθεν ο Θεός.

* Κάλλιο να πεθάνω επάνω στον αγώνα, παρά να αφήσω και να υβρισθεί η οδός του Θεού, αφού έχω τόσες μαρτυρίες ότι δι' αυτής διώδευσαν Πάντες οι Άγιοι.

* Γνώριζε ότι πάντοτε προηγείται η χάρις των πειρασμών ως μια ειδοποίηση προετοιμασίας. Και ευθύς, όταν βλέπεις την χάριν, να συσφίγγεσαι και να λες: "Ήλθε το διάγγελμα του πολέμου". Φυλάξου πηλέ, πόθεν θα κρατήσει την μάχη ο μοχθηρός. Πολλάκις έρχεται σύντομα και πολλάκις μετά δύο ημέρες ή τρεις. Πάντως θα έλθει και να είναι τα προχώματα στερεά.

* Λύπη μικρή μετά χαράς συν δάκρυσι μεμιγμένη και με παράκληση στην ψυχή είναι της χάριτος του Θεού. Αυτή μας οδηγεί προς μετάνοια σε ό,τι και αν σφάλλουμε εφ' όρου ζωής. Διώχνει το σφάλμα την προς Θεόν παρρησίαν, αλλά η μετάνοια ευθύς την ανακαλεί. Δεν απελπίζει η χάρις, αλλά συνεχώς διεγείρει τον πίπτοντα σε μετάνοιαν. Οι δε λόγοι του δαίμονος ευθύς του δίδουν απόγνωση, τον μαραίνουν ως το χαλάζι που πίπτει στα τρυφερά φυλλαράκια.

* Πλείον των άλλων χρειζόμαστε της πνευματικής διακρίσεως και πρέπει εμπόνως να το ζητούμε παρά Θεού.

* Εμείς να ζητούμε το έλεος της αφέσεως των αμαρτιών μας και να επιμεληθούμε την καθαρότητα της ψυχής και τα του Θεού έρχονται μόνα τους χωρίς τη δική μας ζήτηση.

*...Διότι τόση πολύ μέριμνα και φροντίδα υλική κατέλαβε τους ανθρώπους και τελεία σχεδόν καταφρόνηση στη νηπτική, όπου πολλοί όχι μόνο δε θέλουν να ερευνήσουν, να μάθουν, να πράξουν αυτά, αλλά και αν ακούσουν να πει κανείς αυτά, ευθύς εξεγείρονται δυσμενώς εναντίον του. Και τον έχουν για παράλογο και μωρό, διότι είναι ανόμοιος ο βίος του.

* Εσύ κάνε όπως σου λέει ο γέροντάς σου και αν η χάρις πηγαίνει και έρχεται, εσύ μη λυπάσαι. Επειδή έτσι γυμνάζει τον άνθρωπο, να φρονεί ταπεινά και να μην υπεραίρεται.

* Εκείνος που κάνει τελεία υπακοή έχει τελεία αμεριμνησία ο νους του.

* Λοιπόν εργασθείτε τώρα που είστε νέοι, να θερίσετε καρπό απαθείας στο γήρας. Και όχι γήρας πολύ, αλλά σε είκοσι έτη, εάν βιασθείτε, θα δείτε αυτό που σας λέω. Αν δεν βιασθείτε και του Μαθουσάλα τα χρόνια να ζήσετε, δεν θα χαρείτε αυτά τα χαρίσματα.
Βιασθείτε λοιπόν και ζηλώσατε όλοι τον γέροντα και ο ένας τον άλλον στο καλό. Και θα δείτε τέτοια ακινησία παθών και ειρήνη ψυχής ως να είστε μέσα στον Παράδεισο.

* Όποιος αμαρτάνει δεν θεωρεί τονΘεό, αλλά είναι τυφλός.

* Μου γράφεις, παιδί μου, για τον λογισμό εναντίον του γέροντος. Αυτόν τον λογισμό σου πολύ να τον φοβάσαι. Να τον αποφεύγεις ως φίδι φαρμακερό. Καθότι έχει ισχύ τρομερή στη γενιά μας. Αυτή είναι η τέχνη του πονηρού. Φέρνει λογισμούς εναντίον του γέροντος για να σε αποστήσει από τη χάρη που σε σκεπάζει, να σε κάνει υπεύθυνο και κατόπιν να σε μαστίζει ασπλάγχνως. Λοιπόν φύλαξε τον λόγον μου και μην αφήσεις ποτέ λογισμό οποιονδήποτε εναντίον του πνευματικού σου πατρός να εμφωλεύσει στην καρδιά σου. Να τον αποβάλλεις ευθύς σαν φίδι φαρμακερό.

* Παιδί μου, εάν θέλεις σύντομα να προκόψεις, μάθε να παραιτείσαι από κάθε γνώμη δική σου, για να μην σου γίνεται θέλημα. Το αυτί σου να είναι στο στόμα του γέροντος και ό,τι σου λέει να το δέχεσαι ως από στόμα Θεού. Να το πράττεις χωρίς δισταγμό και θα έχεις πάντα ειρήνη. Και πάντα να θυμάσαι ότι η υπακοή ή η παρακοή σου δεν σταματά στον γέροντα, αλλά δι' αυτού ανατρέχει στον Θεό.

* Υπακοή είναι να υποτάξεις το φρόνημα της ψυχής, για να απαλλαγείς από τον κακό εαυτό σου.

* Διότι όταν ο άνθρωπος εν γνώσει του υποχωρεί στον πειρασμό, κατόπιν έρχεται καιρός όπου δεν μπορεί πλέον να ακούσει το υγιές και ωφέλιμο. Καθότι χάλασε ήδη η ακοή της ψυχής του. και γίνεται μετά από αυτά καταφρονητής, πορευόμενος στην απώλεια.

* Τώρα προπαντός την Μεγάλη Σαρακοστή που μας έρχεται, πολλούς πειρασμούς και πολλές ταραχές κινούν κατά πάνω μας οι παμμόχθηροι δαίμονες. Επειδή κι εμείς κατά αυτόν τον καιρό τους θλίβουμε περισσότερο με νηστεία και προσευχή, γίνονται κι αυτοί σε μας αγριότεροι. Φρόντισε λοιπόν να κερδίσεις στεφάνους στο στάδιο αυτό της αθλήσεως. Πρέπει να γίνεις γενναιότερος. Να παραταχθείς στήθος προς στήθος προς αυτούς τους ασάρκους. Μην τους φοβάσαι.

* …μη θέλεις λοιπόν εν καιρώ πολέμου να ρίχνεις εσύ σφαίρες και βόλια και να σου ρίχνουν αυτοί λουκούμια και σοκολάτες.

* Φάρμακα είναι οι πειρασμοί και βότανα ιατρικά, όπου θεραπεύουν τα πάθητα φανερά και τις αόρατες πληγές μας.

* Έχε λοιπόν υπομονή για να κερδίζεις κάθε μέρα, να αποταμιεύεις μισθό, ανάπαυση και χαρά στην ουράνια Βασιλεία. Διότι έρχεται η νύχτα του θανάτου, τότε κανείς δεν μπορεί πλέον να εργασθεί, Γι' αυτό σπεύσε. Μικρός ο καιρός.

* Το κάθε σφάλμα που θα διαπράξει κάθε άνθρωπος, το μεν αμάρτημα συγχωρείται όταν μετανοήσει, η δε φαντασία παραμένει ως εσχάτης πνοής.

* Η δε σαρξ χωρίς την χάριν ου δύναται ποιήσαι ουδέν.

* Έιδες άνθρωπο και δη μοναχό δίχως υπομονή; Είναι λύχνος χωρίς έλαιο, όπου σύντομα θα σβήσει το φως του.

*

* Πάντοτε προηγείται η χάρις του πειρασμού, ειδοποιούσα και λέγουσα: "γίνου έτοιμος και απόκλεισον σου τας θύρας".
Όταν βλέπεις παράκληση στην καρδιά σου, φωτισμό στο νου σου και θεωρία, ευθύς γίνε έτοιμος. Μη λες ότι σου δόθηκε ανάπαυση, αλλά γέμισε τα όπλα σου - δάκρυα, νηστεία, αγρυπνία και προσευχή - βάλε σκοπούς στις αισθήσεις να φυλά το νου.

* "Ή θα ζήσω μια ώρα όπως θέλεις, Χριστέ μου, ή ας μην υπάρχω σ' αυτή τη ζωή". Έτσι κλαις, θρηνείς και έρχεται το έλεος του Κυρίου. Ησυχάζουν τα πάθη και ειρηνεύεις με τον εαυτό σου, με τον Θεό και με όλη την κτίση.

* Παν ό,τι προξενεί ηδονήν θεραπεύεται με οδύνην.

*Ο γλυκύς Ιησούς μέσα στις θλίψεις γνωρίζεται. Και μόλις θα Τον ζητήσεις, θα σου προβάλλει τις θλίψεις. Η αγάπη Του είναι μέσα στα βάσανα. Λίγο μέλι σου δέιχνει κι από κάτω έχει κρύψει ολόκληρη αποθήκη πικρίας. Προηγείται το μέλι της χάριτος και ακολουθεί η πικρία των πειρασμών. Όταν θελήσει να σου στείλει τα βάσανα σε ειδοποιεί και ως αγγελιοφόρο σου στέλνει ανάλογη χάρη. Σαν να σου λέει: "Γίνου έτοιμος! Να περιμένεις πότε θα σε προσβάλλει και θα χτυπήσει ο εχθρός". Και έτσι αρχίζει ο αγώνας σου και η πάλη. Πρόσεχε μη δειλιάσεις. Μην ξενίζεσαι, όταν "πέφτουν κανόνια", αλλά μείνε ανδρείως ως του Χριστού στρατιώτης, ως δόκιμος αθλητής, ως γενναίος πολεμιστής. Διότι εδώ η παρούσα ζωή είναι στάδιο του πολέμου. Εκεί θα είναι η ανάπαυση. Εδώ εξορία, εκεί η αληθινή μας πατρίδα.

* Είναι αγώνας σ’ αυτή τη ζωή αν θέλεις να κερδίσεις, δεν είναι αστεία! Με τα ακάθαρτα πνεύματα πολεμείς, όπου δεν μας ρίχνουν γλυκά και λουκούμια, αλλά σφαίρες οξείες που θανατώνουν ψυχή, όχι σώμα.

* Βεβαίως δεν μπορεί – όσο κι αν το θελήσει – ο διάβολος μόνος να μας κολάσει, εάν εμείς δεν συνεργήσουμε στην κακία του. αλλά ούτε πάλι ο Θεός θέλει μόνος Του να μας σώσει, εάν κι εμείς δεν γίνουμε συνεργοί της Αυτού χάριτος στη σωτηρία μας. Πάντοτε βοηθεί ο Θεός, πάντα προφθάνει, αλλά θέλει κι εμείς να εργαστούμε, να κάνουμε εκείνο που μπορούμε.

* (απευθυνόμενος σε μοναχές) Σας παρακάλώ πολύ φροντίστε τις ψυχές σας. Καμία να μην ομοιάσει στην προμήτορα Εύα, αλλά όλες στην θεόπαιδα Μαριάμ, την Παρθένο Μαρία. Αυτή είπε: "Ιδού η δούλη Κυρίου!" και έγινε Μήτηρ Θεού και των Αγγέλων κυρία.

* Όπου σκληρότης, υπερηφάνεια. Εκεί παρακοή και τα σκάνδαλα. Όπου υπακοή και ταπείνωσις εκεί Θεός αναπαύεται.

* Εκ της μικροψυχίας γεννώνται τέκνα πολλά. Γογγυσμός, ανηκοΐα, αισχρότης, μεμψιμοιρία, βλασφήμια, απόγνωσις και άλλα τοιαύτα. Η δε υπερηφάνεια και σκληρότης είναι γνήσιες αδελφές η μία με την άλλην, εξ ων γεννώνται μύρια τέκνα, συντείνοντα όλα ομού εις απώλειαν της ψυχής. Κατάργησις δε όλων αυτών δια μιας είναι η ταπείνωσις και τελεία υπακοή.

* Όταν εσύ ταπεινωθείς, όλοι θα σου φαίνονται άγιοι. Όταν εσύ είσαι φαντασμένος, όλοι σου είναι ανάποδοι και κακοί.

* Όταν γίνεται συγκατάθεση στους λογισμούς, όπου σου σπέρνει ο πονηρός, τότε σου κόπτει αμέσως την παρρησία της προσευχής.