"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

tanos, πολυ χρησιμη η τοποθετηση σου. Οντως ειναι απιστευτα βαθυ και χαοτικο το συναισθημα οτι μας πλησιαζει ο θανατος.

Ειναι μια αβυσσος, πανω απο την οποια κρεμεται η ψυχη μας, και ολες οι σκεψεις σταματουν. Εκει αρχιζει να διαφαινεται το συνορο της υπαρξεως μας με ορους καθημερινους.

Τοτε κατι μας λεει, οτι: αυτα που ηξερες, ξεχασε τα, εδω ειναι αλλη πραγματικοτητα, αιωνια, δεν ελεγχεις πια τα πραγματα εσυ, οπως τουλαχιστον πιστευες μεχρι τωρα.

Αυτη η χαωδης αβυσσος που σε κλασματα του δευτερολεπτου εμφανιζεται στον νου μας, οταν μας συμβει κατι σοβαρο ειναι προγευση αιωνιοτητος, μια φυγη απο την νομιζομενη, σιγουρη θεση, μας σε αυτον τον κοσμο.

Ακριβως αυτη η αισθηση του οτι αυτο που θα γινει τωρα δεν μπορει να αλλαξει απο εμας, η αισθηση του αιωνιου ειναι που μας τρομαζει και μας οδηγει στην απελπισια.

Εκει η Πιστη παιζει καταλυτικο ρολο, γιατι αλλο ειναι να πεθαινεις με Χριστόν, και αλλο να πεθαινεις χωρις Χριστο.

Ειναι σαν να φτανεις σε ενα ερημο αεροδρομιο, και διαπιστωνεις οτι κανεις δεν σε περιμενει. Δεν εχεις κανενα. Εισαι μονος σου σε μια ερημο.

Οταν εχεις τον Χριστόν, λες ομως οτι, θα το κανω το ταξιδι, πολλοι το εκαναν, και εκει στην ακρη της διαδρομης, ειμαι παραπανω απο σιγουρος, και πιο βεβαιος απο καθε τι δεδομενο, οτι θα με περιμενει ο Χριστος, το οποιο ειναι ανωτερο απο το να σε περιμενει ολος ο πλανητης στο αεροδρομιο. Γιατι με τον Χριστόν, ειναι ολοι μαζι σου, και ολοι εν Χριστώ.

H ψυχή μπρος στον θάνατο μοιάζει απροετοίμαστη.Τόσοι και τόσοι Αγιοι τις τελευταίες τους στιγμές είπαν ότι είναι αμαρτωλοί και θέλαν ακόμη ημέρες για να ξεπλύνουν τα αμαρτηματάτα τους.Δεν είσαι ποτέ σίγουρος αν θα είσαι με τον Κυριό μας γιατί κανείς δεν είναι αναμάρτητος.Αυτός ο φόβος κάνει τον θάνατο τρομακτικό ,φοβερό,αποκρουστικό και μαύρο.Ολοι τρέμουν διότι δεν υπάρχει επιστροφή απο το άγνωστο ,ούτε διόρθωση των αμαρτημάτων........Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΑΣ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

Το να χασεις την ψυχη σου ενω ζεις , δεν ειναι χειροτερα?
Αυτος ο θανατος δεν ειναι φριχτος?

Η σημερινή ζωή μας ξεγελάει πολύ!
Νομίζουμε ότι ζούμε ωραία όταν διαθέτουμε λεφτά για εξοχικά, πολυτελή αυτοκίνητα, σκάφη, καθημερινές βόλτες στα μπαρ και εκδρομές στο εξωτερικό!
Ποτέ ομως στον συνάνθρωπό μας που πεινάει και υποφέρει! Άντε να του διαθέσουμε κάποια σεντς, για να ησυχάσουμε και τη συνείδησή μας!
Για να εξασφαλίσουμε όμως το χρήμα για την παραπάνω "ωραία ζωή" είμαστε πρόθυμοι να κλέψουμε το κράτος ή τον συνάνθρωπό μας. Να στενοχωρήσουμε άλλες ψυχές, να αδικήσουμε τους αδελφούς μας. Έτσι χάνουμε την ψυχή μας και πεθαίνουμε καθημερινά! Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο απ' όπου δεν υπάρχει επιστροφή!
Η όμορφη, ευτυχισμένη ζωή, δεν βρίσκεται ούτε στα εξοχκά, ούτε στα σκάφη, ούτε στις εκδρομές, ούτε στην συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων! Εύχομαι να το συνειδητοποιήσουμε όλοι μας και να το κάνουμε πράξη. Να μην μείνουμε μόνο στα λόγια και τις συμβουλές!

aposal έγραψε:Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο απ' όπου δεν υπάρχει επιστροφή!
Η όμορφη, ευτυχισμένη ζωή, δεν βρίσκεται ούτε στα εξοχκά, ούτε στα σκάφη, ούτε στις εκδρομές, ούτε στην συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων!

Βρε Αποστολη, εσυ τις πιο ακραιες καταστασεις αναφερεις εδω....δεν νομιζω ενας ανθρωπος ο οποιος ζει μεσα στην εκκλησια και προσπαθει να ζει πνευματικη ζωη σωστη να κανει ολα τα παραπανω που αναφερεις..Ετσι νομιζω αν κανω λαθος συγχωρεσε με!
λεγοντας οτι ειναι πολυ πιο ασχημο να χασεις τη ψυχη σου εννοουσα απο παισηματα που εχουν να κανουν με τον ιδιο μας τον εαυτο...Τωρα τελευταια νιωθω μια απεραντη θλιψη και πραγματικα μου σταθηκαν ατομα τα οποια ουτε καν τα γνωριζω.Μιλωντας εχθες με εναν ιερεα και μετα διαβαζοντας το βιβλιο ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ του ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΩΣΗΦνομιζω μπορεσα και καταλαβα οτι η αιτια ολων των κακων που νομιζουμε εμεις οτι χανουμε την ψυχη μας η αισθανομαστε θλιψη , αιτιος δεν ειναι κανεις αλλος απο τον ιδιο μα ςτον εαυτο.Η υπερηφανεια μας απο την οποια μετα μας ερχεται ο θυμος η οργη η θλιψη...
Ενα αποσπασμα απο το βιβλιο..
Η ασκησης, παιδι μου, θελει στερησεις. τα καλα δεν τα βρισκεις εις τα λουτρα και την καλοπερασιν.Θελει αγωνα και κοπον πολυν. Θελει να φωναζεις ημεραν και νυκτα προς τον Χριστον. θελει υπομονην εις ολους τους πειρασμους και τας θλιψεις. Θελει να πνιξης θυμον και επιθυμιαν....
Και τελικα νομιζω πως υπαρχει η θλιψη αλλα μονο αυτη που προερχεται τελικα απο τον ιδιο μας τον εαυτο....Γινεται τα παιδια μας να μας φωναζουν βηθεια και εμεις να μην τρεχουμε να βοηθησουμε?Ετσσι δεν ειναι και ο Χριστος..Για την καθε αρρωστεια θα μας στειλει και το σωστο ιατρικο.Εχθες ο πατερας Γαβριηλ ειπε οτι το φαρμακο ειναι πικρο ...και οντως ειναι στη ψυχη πικρο ..αλλα αν δεν ηταν τοτε ισως να μην μπορουσαμε να δουμε και τα παθη μας τα οποια πηγαζουν βαθια μεσα στη ψυχη και για να τα αναγνωρισουμε θα πρεπει να φαμε πρωτα ενα δυνατο χαστουκι....και μετα συμμορφωνόμαστε παλι...εως παλι εως την επομενη πτωση...Και αυτο θα γινεται συνεχεια ..αλλα δεν πειραζει...στο βιβλιο αυτο οπως και σε ολα αυτα τα πνευματικα λεει να φωναζουμε νυχτα ημερα οπου και να ειμαστε οτι και να κανουμε το ονομα τουΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ, και ο Χριστος θα μας ακουσει...

Μάλλον παρανόησα, ο αμαρτωλός

aposal έγραψε:Μάλλον παρανόησα, ο αμαρτωλός

Τι ηταν αυτο παλι!!!??????????????
Αν εσυ εισαι αμαρτωλος τοτε εγω σε βαζω κατω γιατι ειμαι πιο αμαρτωλη!
Δεν εγραψα με το σκοπο κατι να πω οτι εγω δεν ειμαι αμαρτωλη ουτε για να σε στεναχωρεσω .
Εγω τωρα στεναχωρεθηκα πιο πολυ ,......που μου απαντησες ετσι!

Δεν είπα ότι είμαι πιο αμαρτωλός από σένα, μην ανησυχείς. Άλλωστε δεν γνωρίζω πόσο αμαρτωλός είναι ο καθένας μας, γνωρίζω μόνο την δική μου υπέρμετρη αμαρτωλότητα.
Και δεν χρειάζεται να στενοχωριέσαι, επειδή κάποιος συναισθάνεται ότι δεν κατάλαβε κάτι.
Είναι κακό που δεν κατάλαβα τι εννοούσες;

o.k!

Και να μου φιλήσεις τα 4 (προς το παρόν) αγγελούδια σου!