giannakis έγραψε:ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΕΚΑΝΑ ΕΡΩΤΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ(ΤΩΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΟΤΑΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ)ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΡΝΗ ΜΕ ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ(ΑΥΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗ ΠΡΑΞΗ ΜΟΥ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΚΑΘΟΛΟΥ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ.ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ.ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ(ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ)ΟΤΙ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΥΝΑΝΙΣΤΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ;ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΝ ΕΙΧΑ ΣΩΣΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ,ΟΥΤΕ ΑΣΕΜΝΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΘΑ ΕΒΛΕΠΑ.ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑΕΙ.[/b]
Αγαπητέ μου Γιαννάκη
Είμαι βέβαιος ότι ζεις ή σε χωριό ή ότι ο πατέρας σου είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία
Αυτή η τακτική ( των οίκου ανοχής ) είναι μια παλιομοδίτικη τακτική των παλαιοτέρων που βιαζόντουσαν και ανησυχούσαν μη τυχόν δεν γίνουν τα παιδιά τους άντρες
Να είσαι χαρούμενος που αυτή σου η εμπειρία δεν σε έκανε να σιχαθείς το γυναικείο φύλο διότι πολλά μπορούν να συμβούν αν πέσεις σε άσχημη περίπτωση
Ο ευνουχισμός αυτός είναι πολύ επώδυνος αν σκεφτείς ότι μια τέτοια επαφή μπορεί να δώσει στον νέο άνθρωπο την ψευδαίσθηση του τι είναι σεξ και τι είναι ο έρωτας
Θα βρεθείς σίγουρα προ εκπλήξεων όταν πρωτοκάνεις έρωτα με τη κοπέλα σου στο γάμο (αυτό δεν το ορίζω εγώ αλλά ο πνευματικός σου ότι σου πει)
Ενα άγγιγμα αγάπης δεν ισοδυναμεί με 10 χιλιάδες σεξουαλικές επαφές σε οίκους ανοχής )
Οπότε ελπίζω και σε παρακαλώ να μη βγάλεις λανθασμένα συμπεράσματα για τον έρωτα σαν ανθρώπινη επικοινωνία επαφή και ολοκλήρωση
Οσο για τον αυνανισμό θα σου πω το εξής
Οταν ήμουν πιο μικρός και είχα πάει σε έναν πνευματικό σε κάποιο μοναστήρι , τον είχα ρωτήσει αν είναι αμαρτία ο αυνανισμός
Θυμάμαι χωρίς να μου πει τίποτα επεξηγηματικό γυρίζει και μου λέει " ΝΑΙ ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΕΡΧΕΤΕ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙΣ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ "
Θα μπορούσα να μη ξαναπατήσω εκκλησία μετά από αυτό
Οχι επειδή διαφωνώ ή συμφωνώ αλλά ο απόλυτος τρόπος που προσέγγισε ένα θέμα τόσο κοινότυπο και ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ με ξένισε και σχεδόν με τρόμαξε βλέποντας πως δεν πήρα απάντηση που μπορούσε να με καλύψει σαν νέο άνθρωπο και πολύ νέο μάλιστα που διψούσα για να λύσω τις απορίες μου
Θυμάμαι μικρός πως νόμιζα πως ο Θεός με τιμωρεί επειδή αυνανίσθηκα όταν μου τύχαιναν διάφορα κουφά
Ευτυχώς στη πορεία βρήκα τον πνευματικό μου ο οποίος με πολύ αγάπη μου εξήγησε με πολύ καλό τρόπο πως τα μικρά παιδιά ακόμα με τη τριβή κτλπ το και το και το .... αλλά αυτό κάποια στιγμή δεν είναι λογικό να γίνετε συνήθεια και κανόνας
Είναι το προστάδιο που πρέπει να περάσεις για να ολοκληρωθεί ο οργανισμός και να κατανοήσει τις λειτουργίες του
Από εκεί και πέρα ο αγώνας για αποχή είναι πανέμορφος και η ηδονή που προσφέρει είναι μεγαλύτερη και χωρίς αισθήματα ενοχής αλλά χαράς και ανακούφισης
Ο Θεός όμως δεν μας θέλει κοντά του με αντικαταθλιπτικά και ψυχοφάρμακα και αδύναμους
Προσωπικά προτιμώ έναν ΔΥΝΑΜΙΚΟ πιστό εσωτερικά που αν αμαρτάνει έχει τις αντοχές και τις δυνάμεις να ελπίζει παρά κάποιον που σέρνετε ψυχολογικά ράκος επειδή νιώθει χίλιες δυό εσωτερικές συγκρούσεις
Αυτό που λες λοιπόν πως αν είχες σωστή ενημέρωση από τον πατέρα σου δεν θα αυνανιζόσουν είναι λάθος
Μη φτάσεις στο σημείο να ρίχνεις ευθύνες στον πατέρα σου επειδή αυνανίζεσε
Με αυτή τη λογική όλοι οι πατεράδες του κόσμου είναι ανάξιοι
Θα αυνανιζόσουν έτσι και αλλιώς είτε είχες πατέρα τον Πατριάρχη είτε είχες τον Χ ηλεκτρολόγο
Το θέμα είναι τι κρύβει το μυαλουδάκι μας εκείνες τις στιγμές , και τι πάθη φωλιάζουν μέσα μας
Πως έχουμε αντιληφθεί τον συνάνθρωπό μας ως μελλοντικό/η αγαπημένο και πως έχουμε αντιληφθεί το σεβασμό απέναντι σε αυτό το όμορφο δώρο της ζωής που λέγετε έρωτας
Αυτές είναι οι απόψεις μου και ελπίζω να σε βοήθησα στις απορίες σου
Μην ρίχνεις ευθύνες σε άλλους για πράγματα φυσιολογικά
Στο χέρι μας είναι πως θα χαλιναγωγήσουμε και πως θα καθοδηγήσουμε τις ροπές μας
Καλημέρα