"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Για ποια αγάπη μιλάμε;

aposal έγραψε:Για ποια αγάπη μιλάμε;

who know's ? μόνο ο συντάκτης !!!

παρόλα αυτά πήρα φόρα και έγραψα

δεν ξερω ααν καταλαβα καλα ,αυτο που μενει ειναι ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ, μια μικρη μελανχολια ,ναι σιγουρα ειναι νοσταλγια.......

αγαπη... δωστε ο,τι νοημα και περιεχομενο θελει ο καθενας... εχει σημασια?

Πολύ μεγάλη νομίζω!
Άλλο πράγμα αγαπώ τον ΠΑΟΚ!
Άλλο πράγμα αγαπώ το αυτοκίνητό μου!
Άλλο πράγμα αγαπώ την ξανθιά γειτόνισα!
Και τελειως άλλο αγαπώ τον Χριστό και μέσω αυτού αγαπώ κι όλο τον κόσμο, γιατί είμαστε όλοι δικά Του δημιουργήματα!

ε δε μιλαω για την ξανθια γειτονισσα βρε αποστολε!!! εννοειται...
μιλαω για την αγαπη που σε πλημμυριζει για ολα τα πλασματα... την κοπελα, τη φυση, το Θεο...
αυτο το σκιρτημα που νιωθεις οταν δεις ενα ωραιο τοπιο, οταν ερχεσαι κοντα με εναν ανθρωπο, οταν βλεπεις ενα ταλαιπωρημενο ζωο που το εχουν χτυπησει κι αυτο γλυφει το χερι που το χτυπησε...

και μια και το θεμα μας ειναι τι μενει...

Η αναμνηση ειναι το ανθος που βρισκουμε παντοτε στις σελιδες του βιβλιου της ζωης μας... ειτε μαραμενο ειτε ξερο μας φαινεται παντοτε νεο και ευοσμο σαν την πρωτη μερα στην οποια το δρεψαμε...

yiorgos31 έγραψε:και μια και το θεμα μας ειναι τι μενει...

Η αναμνηση ειναι το ανθος που βρισκουμε παντοτε στις σελιδες του βιβλιου της ζωης μας... ειτε μαραμενο ειτε ξερο μας φαινεται παντοτε νεο και ευοσμο σαν την πρωτη μερα στην οποια το δρεψαμε...

Πώς φαίνονται οι ερωτευμένοι ...

Να πας Ρένα, να πας.
Να ξεριζώσεις την μουστάκα του, να την κάνεις σφουγγάρι, να την βουτήξεις στην αλυσίβα, και να σβήσεις θυσίες, να σβήσεις όνειρα, να σβήσεις τα πάντα

Μα τι λες πάλι Ορέστη;

Αλλά ένα πράγμα σου λέω, Ρένα: Η ευτυχία, Ρένα, είναι σαν την σκιά μας, που όσο την κυνηγάμε, τόσο μας ξεφεύγει
(Μουστάκια, διαβασμένο τό'χω κι εγώ αυτό)
Η ευτυχία, Ρένα, ποτέ δεν βρισκεται ποτέ εκεί που ψάχνουμε να την βρούμε.
(Δικό μου αυτό, μουστάκια)

Ορέστη, τρελλάθηκες;

Να πας Ρένα, να πας.
Τι να γίνει;
Ο έρως είναι ένα από τα ισχυρότερα πάθη του ανθρώπου γιατί υποδουλώνει συγχρόνως και το νου, και την καρδιά και το σώμα
(Βολταίρος, μουστάκια)
Αλλά είναι έρως;
Χμ μ
Είναι έρως, ή επιπολαιότης; Για την οποία μια μέρα θα μετανοιώσεις, θα ξεπέσεις, θα δυστυχήσεις. Αλλά και αν δυστυχήσεις, την πόρτα μου έλα να χτυπήσεις!
(Αττίκ, μουστάκια)

Ορέστη μου, Ορέστη μου σύνελθε, τι έπαθες παιδί μου;

Να πας, να πας Ρένα, δεν σε κρατώ, πάρ' την βαλίτσα σου και φύγε.

....
[μετά την λήξη της παρεξήγησης]

Να πάτε από την Όθωνος απ' τα πλατάνια.
Έτσι είν' ο έρωτας. Ξέρεις τι είν' ο έρωτας; Ο έρωτας είναι ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα.
Ουγκό μουστάκια. Σ' έφαγα μουστάκια, χα χα χα!

ΣΤΕΦΑΝΟΣ έγραψε:...είναι ο εγωισμός μας τόσο μεγάλος ώστε να ξεχνάμε απλά και εύκολα ότι έχει βρεθεί μπροστά μας;

Οφείλουμε να ξεχνάμε και αν μπορούμε να σβύνουμε τις αναμνήσεις απο τις δυσκολίες και όλα τα προβλήματα του παρελθόντος και να ξαναξεκινάμε προς τα μπρός πάντα έχοντας στο μυαλό μας ότι "σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας"...

Χρ.