"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Και να μας συγχωρέσει για την τυχόν λάθος απόφαση που θα πάρουμε λόγω της αδυναμίας της φύσης μας.
Ελέησον ημάς Κύριε τους αμαρτωλούς.

Kαλημέρα ,

Βασικά χαίρομαι που κάποιοι τελικά απάντησαν στην ερώτηση αλλά λυπάμαι που δεν ακουστηκαν πολλες προσωπικές απόψεις προς συζήτηση.

Αδέρφια , θα ήθελα να εκφράζω μια γνώμη όσο αφορά τις απαντήσεις μας θα έιναι καλύτερο να εκφραζόμαστε ελευθερα και προσωπικά όταν ρωτάει κάποιος μια ερώτηση και οι 8 απο τις 10 απαντήσεις ειναι ΠΡΟΣΕΥΧΗ δεν θεωρώ οτι με αυτό τον τρόπο βοηθάμε την κουβέντα και την εξέλιξη του θέματος. Η προσευχη ειναι αυτονόητη σε κάθε ΖΗΤΗΜΑ οπότε ας εκφράζουμε τι θα κάναμε οπότε να συζητήσουμε τους συνειρμούς πίσω απο κάθε πράξης.

Παμε στο θέμα :)

Φυσικά και θα έσωνα την γυναίκα χωρίς καμία κουβέντα και λόγος συνειρμού ειναι ο εξής: Η γυναίκα προυπήρχε του παιδιού παντρεύτηκα την γυναίκα και αποφασίσαμε να κάνουμε παιδί και έρχεται το παιδί να θέσει σε κίνδυνο την ζωή της γυναίκας μου άρα για καλό ήρθε και αφού είπαμε ήρθε το παίδι και τέθηκε αυτό το θέμα θα έσωνα την γυναίκα αφού η επιλογή θα ήταν δική μου.
Δεν θα μπορούσα να κοιτάξω την γυναίκα μου και να πω στον γιατρό ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ! θα μου πείτε δεν ειναι φόνος και του παιδιού ; ΕΙΝΑΙ αλλά προσωπικά για μένα όχι στο ίδιο βεληνεκές στην συγκεκριμένη εκδήλωση αφού ήρθε το παιδί για να θέσει σε κίνδυνο την γυναίκα θα φύγει το παιδι όπως όταν έρχεται μια αρρώστια για να θέσει σε κίνδυνο την ζωή μας διώχνουμε την αρρώστια ετσι θα έκανα και στην περιπτωση αυτή . Δεν βλέπω το παιδι σαν αρρώστια προς θεού αλλά το βλέπω σαν κάτι που ήρθε να κάνει κακό διότι αν ήταν να έρθει για καλό δεν θα έθετε σε κίνδυνο την γυναίκα μου.

Αν ο ΘΕΟΣ ήθελε να πεθάνει η γυναίκα μου δεν θα μου δινόταν η δυνατότητα επιλογής θα μου έλεγε ο γιατρός ότι ΉΡΘΕ το παιδί αλλά η γυναίκα κατέληξε στην γέννα εξάλλου τι έχει την δυνατότητα αυτή ο ΘΕΟΣ αφού έγινε όμως έτσι θα έσωνα την γυναίκα.

ΑΛΛΟΣ συνειρμός: Η γυναίκα μου έιναι μία και μοναδική την ξέρω πως ειναι πως την λένε την ψυχής της το χώμα της κλπ κλπ. Με λίγα λόγια παιδί μπορείς να ξανακάνεις και ολα τα βρέθη τα αντιμετωπίζεις το ίδιο όλα ειναι βρέφη μωράκια δεν τα ξέρεις. Η γυναίκα μου δεν θα ξαναέρθει ενώ παιδί μπορεί να ξανακάνεις η να ξαναπροσπαθήσεις και πάλι να μην μπορείς υιοθετείς.

Ετσι θα λειτουργούσα αφου θα ήταν απο δική μου απόφαση η έκβαση της κατάστασης ειναι αποκλειστικά (προσωπική εκδήλωση συνειρμού πράξης)

ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ

φοβερά διλήματα , όμως νομίζω ότι η γυναίκα είναι αυτή που πρέπει να ζήσει για τους λόγους που έχει εκθέσει ο Σπύρος ... και βέβαια επειδή πάνω απ΄ όλα μου το λέει η συνείδησή μου.Δε θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου διαφορετικά αν βρισκόμουν σε μια τέτοια θέση.

zafeiris έγραψε:φίλοι μου η ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να βρεθεί κάποιος μετά απο μια ερώτηση είναι απερίγραπτη, πόσο μάλλον όταν καλείται να πάρει μια φρικτή για τον ίδιο απόφαση...
υποθετικά μιλώντας, ένα ζευγάρι περιμένει την ευλογημένη ώρα να αποκτήσει μωρό, καθώς η γυναίκα διανύει περίοδο εγκυμοσύνης.
Έρχεται με το καλό η ώρα να γεννηθεί το μωράκι, και σπεύδουν με την ανάλογη αγωνία στο μαιευτήριο.
Παρουσιάζονται επιπλοκές , βγαίνει ο γιατρός έξω και ρωτάει τον σύζηγο:" ή το μωρό, ή την γυναίκα...αποφάσισε γρήγορα...."

τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; πως μπορείς να πάρεις τέτοια απόφαση;

Να μη δώσει ο Θεός σε κανένα τέτοια δοκιμασία. Όμως σε μια τέτοια τραβηγμένη με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα περίπτωση, νομίζω ότι η ζωή της μητέρας είναι σημαντικότερη από τη ζωή του μωρού, το οποίο άλλωστε θα υποχρεωθεί να μεγαλώσει χωρίς μητέρα.

Πάντως, πρέπει να συμφωνεί και η ίδια η γυναίκα με την όποια εξέλιξη. Μπορεί εκείνη να προτιμήσει να δώσει τη ζωή της για το μωρό της.

Εγώ κατάλαβα την ερώτηση να λέει ο γιατρός. Λέγε τώρα. Τι λέτε το αφήνουμε στο Θεό;;; Ο γιατρός θέλει απάντηση εδώ και τώρα και δεν μένουν περιθώρια αναμονής.

Για το αμάρτημα μήπως εσύ , ο άντρας τα έχει κανονίσει από πριν να γίνει έτσι; ; ¨Ενας από τους δύο μένει μήπως ο άντρας προκάλεσε τον θάνατο για να έχει την αμαρτία;; ¨η ο γιατρός;;

Μια και έφτασα μέχρι εδώ θα ζητήσω να ζήσει η γυναίκα, την οποία έζησα και ζω μαζί της και δεν έκανε μόνη της το παιδί αλλά μαζί μου, άρα όπως πάντα ο άντρας αθώος ακόμη όταν πρόκειται για έκτρωση,
ο παπάς ακούμε πολλές φορές να λέει για τις γυναίκες ότι είναι μεγάλο αμάρτημα.

Και ο άντρας μένει απ" έξω δεν έχει καμία ευθύνη για την έκτρωση ,και όταν πάει για εξομολόγηση (αν πάει ποτέ ),δεν του περνά από το μυαλό ότι είναι συνένοχος ,και μάλλον με περισσότερη ευθύνη για την έκτρωση

Συγγνώμη,αλλά αυτή η ερώτηση,εκτός από υποθετική είναι κατά την αποψή μου και ανύπαρκτη!!!
Κανένας γιατρός δεν θα σε βάλει να κάνεις τον δήμιο του παιδιού σου ή της γυναίκας σου!Θα προσπαθήσει να σώσει και τους δύο και από εκεί και πέρα,ότι αποφασίσει ο Θεός!

λογικο ειναι να σωσεις τη μητερα γιατι η οικογενεια που περιμενει απέξω τη μητερα γνωριζει, με τη μητερα εχει δεθει ειναι πολυ πιο δυσκολο να γινει αποδεκτος ο δικος της χαμος από, τι του παιδιου. το χαμο του παιδιου τον βιωνει περισσοτερο η μητερα απο οποιονδηποτε αλλον επειδη το κουβαλα μεσα της.

η γυναικα που προκειται να γεννησει δεν ειναι με το ενα ποδι στον ταφο!!! ο τοκετος ειναι μια απολυτα φυσικη λειτουργια και ετσι πρεπει να αντιμετωπιζεται, δεν ειναι κατι επικινδυνο, επικινδυνο γινεται οταν συντρεχουν καποιοι ιδιαιτεροι λογοι, παθησεις κτλ. προσευχη χρειαζεται μια εγκυος γυναικα οσο και μια μη εγκυος και οχι σαν να προκειται να κανει χειρουργειο ανοικτης καρδιας!!!!

Παιδιά έχετε δίκιο όταν λέει ο γιατρός τι θα αποφασίσεις να πράξει.Ισως και να μην ρωτήσει καθόλου αλλά συνήθως ρωτάνε.Και γω την γυναίκα μου θα έλεγα να σώσει.