"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Έγινε μεγάλη παρεξήγηση της λέξης "επιτρέπει". Όπως λέει κι ο Απόστολος, ότι συμβαίνει στον κόσμο αυτό είναι υπό τον έλεγχο του Θεού. Δηλαδή αν είναι καλό προέρχεται από το Θεό κι αν είναι κακό ο Θεός επιτρέπει να συμβεί, για να μας βοηθήσει να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Το κακό δεν προέρχεται από το Θεό, ούτε ο Θεός συνεργάζεται μ' αυτό, προέρχεται από το διάβολο και από την κακή χρήση του αυτεξούσιου του ανθρώπου,

Χωρίς δοκιμασίες όμως κανείς δεν πρόκειται να σωθεί, γι αυτό ο Θεός από την απέραντη αγάπη Του, επιτρέπει οι άνθρωποι να υφίστανται δοκιμασίες. Μέσα στις δοκιμασίες εντάσσονται και οι πειρασμοί. Η αποδοχή των πειρασμών από τον άνθρωπο προκαλεί τα πάθη. Σ' αυτό αναφέρθηκα παραπάνω, όταν είπα ότι ο Θεός επιτρέπει να πέφτουμε στα σαρκικά πάθη για να πολεμήσει την υπερηφάνειά μας. Όχι ότι ο Θεός προκαλεί ή εγκρίνει τα σαρκικά πάθη, αλλά ότι επιτρέπει να δοκιμαστούμε από σαρκικούς πειρασμούς, που εξ αιτίας των αδυναμιών μας δημιουργούν τα σαρκικά πάθη. Ελπίδα, πιστεύω ότι Πνευματικός σου σ' αυτό αναφερόταν.

Ο άνθρωπος μπορεί ν' αφήνει, εξ αιτίας των λάθος επιλογών του, να εγκατασταθούν στην ψυχή του τα πάθη, δεν μπορεί όμως, όσο κι αν θέλει, ν' απαλλαγεί απ' αυτά μόνο με τις δικές του δυνάμεις. Μόνο με τη Χάρι του Θεού μπορεί ο άνθρωπος να πολεμήσει τα εγκατεστημένα πάθη.

Όταν, λοιπόν, ο άνθρωπος με τη βοήθεια του Πνευματικού του καταλάβει ότι κατέχεται από κάποιο πάθος, κάνει τον αγώνα του για να το πολεμήσει, με τις οδηγίες του Πνευματικού του, και ελπίζει στο Έλεος του Θεού για ν' απαλλαγεί απ' αυτό εν καιρώ. Δεν είναι επομένως προϋπόθεση η απαλλαγή απ' τα πάθη για να έρθουμε σ' επαφή με την Εκκλησία, αλλά ο μόνος τρόπος ν' απαλλαγούμε απ' αυτά είναι η θεραπεία που μας προσφέρει η Εκκλησία.

Δεν καταλαβαίνω Χάρη, που βρίσκεται η αντίθεση ανάμεσα στο κείμενο που δημοσιεύεις και στο ότι ο Θεός επιτρέπει να δοκιμαζόμαστε από πειράσμούς, αλλά το αν θα υποκύψουμε ή όχι σ' αυτούς εξαρτάται καθαρά από τη δική μας θέληση. Και προφανώς δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε το Θεό, γιατί υποκύπτουμε στους πειρασμούς και αμαρτάνουμε, αλλά μόνο τη δική μας αδυναμία.

Υπάρχουν χιλιάδες κείμενα που λένε ότι ο Θεός επιτρέπει τους πειρασμούς, ώστε δεν καταλαβαίνω πως μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει αυτό. Αν ο Θεός δεν επιτρέψει κάτι δεν γίνεται. Αυτό δε σημαίνει ότι το προκαλεί, ούτε ότι συνεργάζεται με αυτό.

Συμφωνώ με τον Νίκο. Αγαπητέ μας Χάρη, έχω την άποψη ότι δεν έχουμε γίνει κατανοητοί (εγώ τουλάχιστον) : Τους πειρασμούς ΔΕΝ τους προκαλεί ο Θεός (αλίμονο)! Τους προκαλεί ο πονηρός. Το αν εμείς ενδώσουμε σ' αυτούς και αμαρτήσουμε, πληγώνοντας παράλληλα και άλλους αδελφούς μας με τις πράξεις ή τα λόγια μας, είναι προσωπικό μας θέμα και ευθύνη.
Ο Θεός που γνωρίζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ γνωρίζει ότι εμείς θα αμαρτήσουμε, αλλά σέβεται το αυτεξούσιο που ο Ίδιος μας παραχώρησε και επιτρέπει να συμβούν όλα αυτά. Εξ άλλου γι' αυτό το λόγο κρινόμαστε.
Αν δεν το επιτρέψει ο Θεός δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να συμβεί κάτι.
Εκεί που ενίοτε επεμβαίνει ο Κύριος είναι όταν λιγοστεύει (έως εκμηδενίζει) τις αρνητικές επιπτώσεις κάποιου γεγονότος, όταν ο Ίδιος κρίνει ότι αυτό είναι προς το πνευματικό συμφέρον του πλάσματός του.