"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Σχετικά με τους ρυπαρούς λογισμούς:

panosgreece έγραψε:εαν σε ενοχλουν ρυπαροι λογισμοι μην τους κρυψεις αλλα αμεσως
πεστους στον πνευματικο σου και ελεγξε τους .

Πόσο συχνά και αναλυτικά πιστεύεις ότι πρέπει να αναφέρονται στον εξομολόγο panosgreece δεδομένου ότι συνήθως επανέρχονται ?? Αρκεί να τους πεις μια φορά και μετά να τους αγνοείς ? Τι ακριβώς λες ? πχ: "έχω ρυπαρούς λογισμούς" ή πρέπει να γίνεις πιο συγκεκριμένος ?

Σχετικά με τους δαιμονισμένους: έχω την εντύπωση ότι μάλλον δεν είναι σε μία μόνιμη κατάσταση δαιμονισμού, οπότε θα μπορούσαν κατ' αρχήν να μετανοήσουν. Μου φαίνεται όμως ότι θα δαιμονίζονται όταν θα προσπαθούν να εξομολογηθούν.

εαν οχλωσι σοι ρυπαροι λογισμοι μη κρυψης αυτους αλλα ευθεως ειπε
αυτους τω πνευματικω σου πατρι και ελεγξον αυτους

οσον γαρ κρυβη ανθρωπος τους λογισμους αυτου τοσουτον πληθυνονται
και λανβανουσιν δυναμιν

υπαρχουν και καποια που δεν πρεπει να τα αγγιζουμε μονοι μας
καλο ειναι ειναι να ρωταμε τον πνευματικο μας για τα δυσκολα
θεματα

αγαπητη δεσποινα ο κυριος ιησους χριστος μας δινει πολλες φορες την δυνατοτητα να παμε κοντα του

στην αρχη και στο τελος μιλα παντα ο κυριος

παντου και παντα ειναι μπροστα μας ο κυριος μας

Cordelia έγραψε:Σχετικά με τους ρυπαρούς λογισμούς:

panosgreece έγραψε:εαν σε ενοχλουν ρυπαροι λογισμοι μην τους κρυψεις αλλα αμεσως
πεστους στον πνευματικο σου και ελεγξε τους .

Πόσο συχνά και αναλυτικά πιστεύεις ότι πρέπει να αναφέρονται στον εξομολόγο panosgreece δεδομένου ότι συνήθως επανέρχονται ?? Αρκεί να τους πεις μια φορά και μετά να τους αγνοείς ? Τι ακριβώς λες ? πχ: "έχω ρυπαρούς λογισμούς" ή πρέπει να γίνεις πιο συγκεκριμένος ?

αυτο που λεω πολυ απλα ειναι οτι αυτα τα δυσκολα θεματα καλο ειναι
να τα λεμε στον πνευματικο μας πρωτα ,
τωρα ποσο συχνα και ποσο αναλυτικα , και κατα ποσο επανερχονται
ειναι αναλογα τον αγωνα που κανουμε
λιγος αγωνας λιγα αποτελεσματα

Το ερώτημα αυτό, Δέσποινα, είναι σαν το άλλο που λέει: "αν ένας άνθρωπος δεν γνωρίσει το Θεό, τότε γιατί θα πρέπει να τιμωρηθεί πηγαίνοντας στην Κόλαση, για την άγνοιά του;" και άλλα τέτοια παρόμοια.

Όλοι θα πρέπει να θυμόμαστε ο ο Θεός είναι Πατέρας μας και μας αγαπάει όλους το ίδιο σε υπερθετικό βαθμό και μάλιστα περισσότερο απ' ότι αγαπούμε οι ίδιοι τον εαυτό μας. Δεν πρόκειται, λοιπόν, ο Θεός ν΄αδικήσει κανένα του πλάσμα. Όποιος σ' αυτή τη ζωή υποφέρει χωρίς να ευθύνεται γι αυτό, αυτός θα δικαιωθεί στην αιώνια ζωή. Τελεία. Το είπε ο Χριστός,τ ό πίστεψαν και το έζησαν οι Άγιοι. Αν το πιστέψουμε και μεις δε θα έχουμε τέτοιες απορίες.

Το μόνο ερώτημα είναι ο δαιμονισμένος, γιατί έφθασε σ΄αυτή την κατάσταση; Έχει ευθύνη για την πορεία του μέχρι το σημείο να μην ελέγχει τον εαυτό του; Δυστυχώς επειδή έχω εμπειρία από τέτοιες καταστάσεις στο ευρύτερο περιβάλλον μου θα πω ότι υπάρχουν περιπτώσεις, που ο ίδιος ο άνθρωπος έχει δώσει τα δικαιώματα στους δαίμονες να κυριεύσουν επάνω του.

Θα έχει άλλη ευκαιρία να σωθεί πριν φύγει απ' αυτή τη ζωή; Ποιος ξέρει; Ο κύριος όμως:¨"πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν", και βέβαια έχει τη Δύναμη και τη Σοφία για να δώσει την ευκαιρία αυτή, χωρίς όμως να παραβιάσει την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Το θέμα είναι δύσκολο από πολλές πάντες.
Έχετε δει την ταινία "Ο εξορκισμός της Emily Rose?H ταινία αναπαράγει μια αληθινή ιστορία ενός κοριτσιού που γύρω στα 18-19 της όταν σπούδαζε ο Κύριος επέτρεψε να δαιμονισθεί χωρίς να έχει δώσει η ίδια σαφή δικαιώματα στους δαίμονες να την καταλάβουν και να την ελέγχουν.
Κράτησε γύρω στα 16 χρόνια .
Στο τέλος γίνεται και το πιο συγκλονιστικό όταν η κοπέλα ερωτάται από την Παναγία αν θα ήθελε να γίνει καλά ή να μείνει,στο μεσοδιάστημα η Παναγία της αποκαλύπτει οτί το πιο καλό θα ήταν να μείνει έτσι και πεθάνει έτσι (!!) γιατί η περίπτωσή της θα γινόταν γνωστή σε πολλούς και θα γινόταν αφορμή ώστε όλοι αυτοί να γνωρίσουν την Παναγία και τον Χριστό (οι οποίοι προηγουμένως ήταν μακρυά από τον Θεό προφανώς).
Το πιο δραματικό η κοπέλα συμφώνησε και πέθανε αθεράπευτη,βάζοντας το θέλημα του Θεού πάνω από το θέλημα της και την ζωή της.
Ποιος μπορεί να ισχυριστεί οτί αυτή πήγε στην κόλαση?
Γι'αυτό είναι δύσκολο το θέμα όπως προείπα,και κάθε περίπτωση δαιμονισμού είναι ιδιαίτερη και μοναδική.

gol έγραψε:Καλησπέρα,έχοντας μη συζήτηση το Σαββατοκύριακο τέθηκε το εξής ερώτημα:
Ενας δαιμονισμένος όταν πεθάνει που πάει η ψυχή του?Αφου έχει βιώσει την κόλαση από εδώ?
Πώς μπορεί να δείξει μετάνοια αφου έχει κυριευθεί απο ακάθαρτα πνεύματα και δεν τον αφήνουν?
Μπορεί να εξομομολογηθεί?(τον αφήνουν τα πνεύματα να το κάνει?)

Όπως γνωρίζεται, ο Θεός έχει πολλούς τρόπους δοκιμασιών. Ένας από αυτούς είναι, όχι όμως ότι αυτό είναι κανόνας κάθε φορά που συμβαίνει, ένας δαιμονισμός. Οι διαμονισμένοι δεν βρίσκονται εφ`όρου ζωής υπό την άμεση επιδραση του δαίμονος, αλλά υπάρχουν στιγμές ηρεμίας και συναίσθησης από τον δαιμονισμένο (όχι όμως πάντα). Οπότε δεν εμποδίζει σε τίποτα την από μέρους του δαιμονισμένου συμμετοχή του στην ασκητική ζωή της Εκκλησίας. Γνωρίζω δαιμονισμένη πολύ γνωστή στην Ελληνική επικράτεια, για όσους φυσικά ασχολούνται και πιστεύουν αυτά τα περιστατικά, η οποία κάνει τεράστιο πνευματικό αγώνα, η ίδια κοινωνάει και βρίσκεται διαρκώς με ένα κομποσχοίνι στο χέρι, έχοντας επίγνωση του τι της συμβαίνει.

Και φυσικά κάποιοι από αυτούς θα πάνε πρώτοι στον παράδεισο, αφού μπορούν, αναλόγως των περιπτώσεων, να ζήσουν ασκητική και μυστηριακή ζωή.