Το χέρι του ιερέα!

[smarti]

Σας ευχαριστω πολυ!!!!! :) :) :)

[XRYSA]

Μοναχός μπορεί να γίνει όποιος το επιθυμεί πολύ και έχει την ευλογία του πνευματικού του, Ιερέας όμως μόνον αυτός που δεν έχει κώλυμα Ιεροσύνης. Δεν διαφωνώ ασφαλώς ότι υπάρχουν μοναχοί όπως ο γέροντας Παϊσιος που του άξιζε όχι μόνον να του φιλήσεις το χέρι αλλά και να τον προσκυνήσεις!

[filotas]

Θα πω κι εγώ την αμαρτία μου, ότι υπάρχουν ιερείς που δεν τους φιλώ το χέρι, γιατί η συμπεριφορά τους με σκανδαλίζει. Επίσης υπάρχουν χώροι στους οποίους η κίνηση αυτή δεν μπορεί να γίνει, όπως ας πούμε όταν είσαι σ΄ένα ξενοδοχείο διακοπές και συγκατοικείς με ιερείς, με τους ποίους συναντιέσαι όλη την ώρα, στην είσοδο, στο εστιατόριο, στη βόλτα, ε νομίζω είναι υπερβολή να τους φιλάς συνέχεια το χέρι, άλλωστε δεν το θέλουν ούτε οι ίδιοι.

Για παράδειγμα σ' ένα εστιατόριο στις διακοπές συνάντησα τον Πρωτοσύγκελο γειτονικής Μητρόπολης. Όταν σηκώθηκα να του φιλήσω το χέρι, εκείνος τραβήχτηκε και μου είπε: "εδώ είμαστε διακοπές".

[smarti]

Θα πω κι εγώ την αμαρτία μου, ότι υπάρχουν ιερείς που δεν τους φιλώ το χέρι, γιατί η συμπεριφορά τους με σκανδαλίζει. Επίσης υπάρχουν χώροι στους οποίους η κίνηση αυτή δεν μπορεί να γίνει, όπως ας πούμε όταν είσαι σ΄ένα ξενοδοχείο διακοπές και συγκατοικείς με ιερείς, με τους ποίους συναντιέσαι όλη την ώρα, στην είσοδο, στο εστιατόριο, στη βόλτα, ε νομίζω είναι υπερβολή να τους φιλάς συνέχεια το χέρι, άλλωστε δεν το θέλουν ούτε οι ίδιοι.

Για παράδειγμα σ' ένα εστιατόριο στις διακοπές συνάντησα τον Πρωτοσύγκελο γειτονικής Μητρόπολης. Όταν σηκώθηκα να του φιλήσω το χέρι, εκείνος τραβήχτηκε και μου είπε: "εδώ είμαστε διακοπές".

Καταρχην περαστικα σου και καλη αναρρωση.!!!

Οι ιεροις ,οταν ειναι διακοπες δεν ειναι αλλο ιεροις?

[filotas]

Ναι ξέρω κάπως έτσι ακούστηκε, δεν το εννοούσα όμως έτσι, απλά άνθρωποι είναι κι αυτοί θέλουν κάποτε να ησυχάσουν.

[smarti]

Προχθές στο σχολείο ήρθε ένας ιερέας σαν γονιός αλλά επειδή ήταν πολύ αυστηρή η φυσιογνωμία του ,φοβήθηκα να του φιλήσω το χέρι.Αυτό είναι ασέβεια?

[theodosis79]

Σμαρώ αυτά συμβαίνουν καθημερινά έιτε απο την αμηχανία μας είτε απο την αγνοια μας κλπ. Για ασέβεια δεν νομίζω να είναι, μάλλον έλλειψη θάρρους ήταν. Εγώ έχώ πέσει στο αμαρτημα της ιεροκατηγοριας και νιώθω πάρα πολύ άσχημα. Και όσες φορές σκέφτομαι ότι έχω κατηγορίσει ατομα έστω και για ασήμαντο λόγο, θελω να βαλω τα κλάματα.

[paratiritis88]

Ας κάνουμε τώρα μία υπόθεση, σχετικά με το θέμα μας.

Μπαίνουμε λοιπόν σ΄ ένα γραφείο καί μέσα εκεί βρίσκεται ένας κυβερνητικός αξιωματούχος γιά τον οποίο μάς έχουν κλείσει ραντεβού γιά μιά σοβαρή υπόθεσή μας, καί ο οποίος αξιωματούχος είναι γνωστός φόβος καί τρόμος...

Στό ίδιο γραφείο καί πολύ κοντά μας βρίσκεται όρθιος καί ένας σεβάσμιος κληρικός.

Μπαίνοντας μέσα λοιπόν τί πρέπει να κάνουμε;

1) Θά πούμε πρώτα ένα "ευλογείτε πάτερ" στόν σεβάσμιο ιερέα ( καί ίσως καί να τού φιλήσουμε το χέρι ) καί μετά θα αποτανθούμε στόν καπετάν Τρομάρα; ( διακινδυνεύοντας έτσι να το ιδεί αυτό καί σαν περιφρόνηση πρός το πρόσωπό του ο καπετάνιος...)

( Καί όλα αυτά σύμφωνα πάντα καί με την προτροπή τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού "όταν συναντάμε παπά καί βασιλέα μιλάμε πρώτα στόν παπά...")

2) Θά αγνοήσουμε εντελώς τον ιερέα, σαν να μη υπάρχει καί θα χαιρετήσουμε μόνο τόν καπετάνιο;

( άλλη ώρα παπά μου αυτά, γιατί τώρα ήρθαμε γιά δουλειά καί μη μάς πάρει καί στό ψιλό για θρησκόληπτους ο καπετάνιος...)

Τί θα κάναμε φίλοι καί φίλες σε δυό τέτοιες περιπτώσεις πού εν τούτοις η μία τους φέρει ομολογία πίστεως, καί η άλλη ενδεχομένως καί άρνηση πίστεως...

[theodosis79]

Ας κάνουμε τώρα μία υπόθεση, σχετικά με το θέμα μας.

Μπαίνουμε λοιπόν σ΄ ένα γραφείο καί μέσα εκεί βρίσκεται ένας κυβερνητικός αξιωματούχος γιά τον οποίο μάς έχουν κλείσει ραντεβού γιά μιά σοβαρή υπόθεσή μας, καί ο οποίος αξιωματούχος είναι γνωστός φόβος καί τρόμος...

Στό ίδιο γραφείο καί πολύ κοντά μας βρίσκεται όρθιος καί ένας σεβάσμιος κληρικός.

Μπαίνοντας μέσα λοιπόν τί πρέπει να κάνουμε;

1) Θά πούμε πρώτα ένα "ευλογείτε πάτερ" στόν σεβάσμιο ιερέα ( καί ίσως καί να τού φιλήσουμε το χέρι ) καί μετά θα αποτανθούμε στόν καπετάν Τρομάρα; ( διακινδυνεύοντας έτσι να το ιδεί αυτό καί σαν περιφρόνηση πρός το πρόσωπό του ο καπετάνιος...)

( Καί όλα αυτά σύμφωνα πάντα καί με την προτροπή τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού "όταν συναντάμε παπά καί βασιλέα μιλάμε πρώτα στόν παπά...")

2) Θά αγνοήσουμε εντελώς τον ιερέα, σαν να μη υπάρχει καί θα χαιρετήσουμε μόνο τόν καπετάνιο;

( άλλη ώρα παπά μου αυτά, γιατί τώρα ήρθαμε γιά δουλειά καί μη μάς πάρει καί στό ψιλό για θρησκόληπτους ο καπετάνιος...)

Τί θα κάναμε φίλοι καί φίλες σε δυό τέτοιες περιπτώσεις πού εν τούτοις η μία τους φέρει ομολογία πίστεως, καί η άλλη ενδεχομένως καί άρνηση πίστεως...

Δεν είναι μονο θέμα πίστεως αλλα και πρωτοκόλλου. Στους χαιρετισμούς και στις συστάσεις πάντα προηγούνται οι ιερωμένοι. Και αν είσαι σερβιτόρος σε εστιατόριο και έρθει ο πρόεδρος της δημοκρατίας με έναν ιερωμένο, πρώτα θα σερβίρεις τον ιερομένο και μετά τον πρόεδρο της δημοκρατίας.

[ester]

Η γνώμη μου είναι :
'Aν βρισκόμαστε μέσα στους δρόμους μιας μεγάλης πόλης, τότε
δεν χρειάζεται νομίζω να προβαίνουμε σε ασπασμό, κατά τον ίδιο τρόπο
που δεν χαιρετάμε τους υπόλοιπους περαστικούς.
Άν όμως πας μέσα σε μια εκκλησία όπου το περιβάλλον είναι στενότερο και
οικείο και για τον Ιερωμένο τότε δίδεται η ευκαιρία να ασπατείς το χέρι
του Ιερέα.
Ακόμη σε ραντεβού ή άλλες εν στενώ συναντήσεις.

Ε! δεν είναι και τόσο τρομερό θέμα.