"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Λουκάς, 14-26:

14. Και ην εκβάλλων δαιμόνιον, και αυτό ην κωφόν· εγένετο δε του δαιμονίου εξελθόντος ελάλησεν ο κωφός, και εθαύμαζον οι όχλοι·
15. τινές δε εξ αυτών είπον· εν Βεελζεβούλ τω άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια.
16. έτεροι δε πειράζοντες σημείον παρ΄ αυτού εζήτουν εξ ουρανού.
17. αυτός δε ειδώς αυτών τα διανοήματα είπεν αυτοίς· πάσα βασιλεία εφ΄ εαυτήν διαμερισθείσα, ερημούται, και οίκος επί οίκον, πίπτει.
18. ει δε και ο σατανάς εφ΄ εαυτόν διεμερίσθη, πως σταθήσεται η βασιλεία αυτού, ότι λέγετε εν Βεελζεβούλ με εκβάλλειν τα δαιμόνια;
19. ει δε εγώ εν Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί υμών εν τίνι εκβαλούσι; δια τούτο αυτοί κριταί υμών έσονται.
20. ει δε εν δακτύλω Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ΄ υμάς η βασιλεία του Θεού.
21. όταν ο ισχυρός καθωπλισμένος φυλάσση την εαυτού αυλήν, εν ειρήνη εστί τα υπάρχοντα αυτού·
22. επάν δε ο ισχυρότερος αυτού επελθών νικήση αυτόν, την πανοπλίαν αυτού αίρει, εφ΄ η επεποίθει, και τα σκύλα αυτού διαδίδωσιν.
23. ο μη ων μετ΄ εμού κατ΄ εμού εστί, και ο μη συνάγων μετ΄ εμού σκορπίζει.
24. Όταν το ακάθαρτον πνεύμα εξέλθη από του ανθρώπου, διέρχεται δι΄ ανύδρων τόπων ζητούν ανάπαυσιν, και μη ευρίσκον λέγει· υποστρέψω εις τον οίκον μου όθεν εξήλθον·
25. και ελθόν ευρίσκει σεσαρωμένον και κεκοσμημένον.
26. τότε πορεύεται και παραλαμβάνει επτά έτερα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισελθόντα κατοικεί εκεί, και γίνεται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χείρονα των πρώτων.

Η συγκεκριμένη διδασκαλία - αποκάλυψη του Κυρίου είχε ως αφορμή μια Ίαση στην οποία ο πονηρός είχε φράξει τα δύο βασικά αισθητήρια της πίστεως: τα μάτια και τα αυτιά. Επομένως, η Ίαση αυτή ενέχει και έναν σημαντικό συμβολισμό: το ότι ο Κύριος απελευθερώνει τα όργανα που ασθενούσαν στους Φαρισαίους και που χωρίς αποτέλεσμα προσπάθησε να τους θεραπεύσει.

Και μόνο στη σκέψη του λαού για ταύτιση Ιησού και Χριστού, ενεργοποιήθηκε στους Φαρισαίους ο Δαίμων μέσα τους και φυσικά ο φόβος για την Κρίση, όντας απροετοίμαστοι.

Ενδέχεται ο όρος βλασφημία να έχει μια συσχέτιση με την αρχαία "ύβρι". Όπως ύβρις θεωρούνταν η απόδοση χαρακτηριστικών ή κεκτημένων του Θεού σε ανθρώπους, έτσι και εδώ βλασφημία κατα του Αγίου Πνεύματος που μπορεί να εννοείται όχι μόνο ο Παράκλητος αλλά όλη η Αγίας Τριάς, να εννοείται η απόδοση ενεργειών του Θεού στον πονηρό.

Εδώ το υπερφυές Σημείο αποδόθηκε στον άρχοντα των διαμονίων Βεελζεβούλ και κατ΄ επέκταση ο Χριστός όχι Θεός, αλλά υποκείμενος στον εν λόγω άρχοντα του πονηρού. Μή γένοιτο !

Και επειδή διακρίνεται στα δημοσιεύματα των εδώ αδελφών μια κλασσική προσπάθεια δικαιολόγησης με ανθρώπινα κριτήρια των πράξεων του Θεού, πρέπει να κατανοηθεί ένα πράγμα: Δεν συγχωρούνται όλα, ούτε είμαστε σε θέση να ερμηνεύουμε τις ενέργειες του Θεού. Η Πτώση των Αγγέλων συνιστά χαρακτηριστικό παράδειγμα βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος / Αντιποίησης Αρχής όπως θα λέγαμε και το ότι το ανθρώπινο γένος στο πρόσωπο των Πρωτοπλάστων έλαβε συγχώρεση μεγάλη υπόθεση. Ίσως και το λόγο για τον οποίο ο πονηρός φθονεί τον άνθρωπο.

Προφανώς και βλασφημία του Αγίου Πνεύματος δεν είναι η αμετανοησία. Η αμετανοησία δεν μπαίνει καν στην διαδικασία έστω και αρνητικής κρίσεως.

"Γι αυτό φίλε Γιώργο η απελπισία είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, επειδή απελπίζεται όποιος έχει την καρδιά του στη γη, ενώ όποιος αναγνωρίζει την αδυναμία του και την ευτέλεια των γήινων πραγμάτων και βασίζεται μόνο στη σωτηριώδη Δύναμη του Αγίου Πνεύματος, δεν απογοητεύεται ούτε απελπίζεται ποτέ. "

Ναι φιλε μου, ομως καλως η κακως στην γη ζουμε και κινουμαστε...Στην Γη ειναι οι δουλειες μας και στην Γη προσπαθουμε να επιβιωσουμε μεσα στην κοινωνια..Θα μου πεις "για ορισμενο χρονικο διαστημα" ναι σιγουρα αλλα αυτο δεν αλλαζει τα γεγονοτα....

Μπορείς να μελετήσεις το σχετικό χωρίο Μρκ.3,20-30 όπου φαίνεται καθαρά ότι ο Χριστός αναφέρεται στη σκληρή στάση των Φαρισαίων και μάλιστα όταν αποδίδουν τα θαύματα του στο Σατανά!

Αυτό είναι η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος. Να βλέπεις τα θαύματα του Θεού και να τα αποδίδεις στο Διάβολο. Όπως φαίνεται από τις παραπάνω περικοπές των Συνοπτικών όπου και αναφέρεται.
Δεν είναι το να βρίσεις το Άγιο Πνεύμα η το Χριστό (και μάλιστα εκ παραδρομής) όπως μερικοί εξομολογούνται κάποιες φορές...

Όλες οι αμαρτίες φυσικά συγχωρούνται ΑΛΛΑ μόνον όταν υπάρξει μετάνοια. Στην περίπτωση της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος δεν μπορεί να υπάρξει μετάνοια διότι ήδη η ψυχή βρίσκεται σε μιά κατάσταση έσχατης πώρωσης. Και γι αυτό είχε μιλήσει τόσο αυστηρά ο Χριστός στους Φαρισαίους.

Περισσότερα μπορείς να βρείς στο βιβλίο "Δαιμονιζόμενων Θεραπείες" (σελ.63-71) που κυκλοφορήσαμε το 2004 (εκδ. Σταμούλης).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΤΩΝΙΟ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ