"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Δηλαδη αυτο το ατομο το οποιο ειναι 55 χρονων και δεν εχει παει ποτε σε πνευματικο και δεν εχει νηστεψει ποτε , πιστευετε εαν τα καταφερω να την παρω μαζι μου στον πνευματικο, πιστευετε οτι θα βρει τον σωστο δρομο ?
Η μαλλον θα παει μονο για να μου κανει το χατηρι και για να βγει η ιδια της απο την περιεργεια ,τι ειναι πνευματικος?

Το έλεος του Θεού είναι άπειρο και για όλα τα πλασματά Του

Με το ζόρι όμως δεν γίνεται.
Εγώ στην θέση σου δεν θα την πίεζα πάντως.
Με το παράδειγμα μας και με την υπομονή μπορούμε να βοηθήσουμε πολύ περισσότερο κόσμο από ότι με τον λόγο.
Με τον λόγο αν δεν έχεις διάκριση μπορεί πολλές φορές να κάνεις και κακό στον άλλον.
Πες εσύ απλά ποιά είναι τα πιστεύω σου χωρίς να θέλεις να πείσεις κανέναν και αν αυτός που σε ακούει είναι καλοπροαίρετος και θέλει περισσότερες λεπτομέρειες τότε συνεχίζεις , αν όμως είναι κακοπροαίρετος τότε τον αφήνεις και δεν συνεχίζεις γιατί η εξέλιξη είναι απροβλεπτη και μπορεί να τον πορώσεις και να πετύχεις εντελώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που θέλεις εσύ.
Αυτή είναι απλά η γνώμη μου και όχι απαραίτητα σωστή.
Καλυτερα να συμβουλεύτεις τον πνευματικό σου.

Σας ευχαριστω πολυ για την απαντηση σας!!!
:)

Νηστεία, ετυμολογικά, σημαίνει «δεν τρώγω» από τη σύνθετη λέξη «νη + εσθίω»[1]. Φυσικά, η εκκλησία μας δεν μας προτρέπει σε μια άκαμπτη εφαρμογή του εννοιολογικού περιεχομένου της, άσχετα αν οι μεγάλοι ασκητές των πρώτων χριστιανικών αιώνων με παροιμιώδη ηρωική αυταπάρνηση επιχειρούσαν να περιορίσουν την καθημερινή τους δίαιτα στα άκρως απαραίτητα για τη συντήρησή τους, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, που τιμούμε την Ε’ Κυριακή των Νηστειών. Μέσα από την πληθώρα των βιβλικών αναφορών για τη νηστεία, το παράδειγμα του Χριστού «… και νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα…» (Ματθ. δ’, 2) προβάλλεται πάντα ως το ασύγκριτο πρότυπο όσων προαιρούνται φιλότιμα να αγωνιστούν στο στάδιο της πνευματικής τελείωσης.

Η τάξη της εκκλησίας στο θέμα της νηστείας έχει ως εξής: (1) Νηστεία «οίνου και ελαίου», κοινώς άλαδο, (2) κατάλυσις «οίνου και ελαίου», δηλαδή επιτρέπεται το λάδι και το κρασί, (3) κατάλυσις ιχθύος, οπότε επιτρέπεται και το ψάρι, (4) κατάλυσις αυγών, γάλακτος και γαλακτοκομικών και (5) κατάλυσις εις πάντα, οπότε επιτρέπεται και το κρέας. Περίπου 200 μέρες το χρόνο[1] προβλέπεται νηστεία των περιπτώσεων (1) και (2), αν μας επιτρέπεται αυτή η κωδικοποίηση. Το νούμερο αρχικά τρομάζει και μπορεί να φαντάζει ουτοπική σε μερικούς η δυνατότητα εφαρμογής αυτών των κανόνων. Είναι πράγματι έτσι;

Η νηστεία της Μεγάλης ΤεσσαρακοστήςΔιανύουμε την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας καλεί: «θαύμασε τη νηστεία και να την υποδεχτείς με ανοιχτή την αγκαλιά»[2]. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος[3] είναι επίκαιρος περίπου 1000 χρόνια μετά: «… γνώριζα καλά ότι όλο το γένος των χριστιανών, μοναχοί δηλαδή και λαϊκοί, κάθε πιστός υποδέχεται το καλό της νηστείας κατά την αγία και πρώτη εβδομάδα των νηστειών με θερμή προθυμία, και καθένας επιθέτει στον τράχηλό του τον ζυγό της με τη θέλησή του, και δεν υπάρχει κανείς, ούτε από εκείνους που αδιαφορούν τελείως για τη σωτηρία τους και πολιτεύονται με αφοβία και περιφρόνηση Θεού, που ν’ απορρίπτει το νόμο της νηστείας εκείνη την εβδομάδα… Σας παρακαλώ και σας ικετεύω στο όνομα του Ιησού Χριστού να προσέχετε τον εαυτό σας και ο καθένας να φρονεί τη σωφροσύνη και να μη φρονεί διαφορετικά από ότι πρέπει να φρονεί…».





Η Σαρακοστή αυτή ονομάστηκε Μεγάλη, όχι μόνο για τη μεγαλύτερη διάρκειά της από τις άλλες μακρές νηστείες του έτους, αλλά και για να εξαρθεί η σημασία της τόσο ως προς την αυστηρότητα της νηστείας και γενικότερα της ασκήσεως, όσο και ο σκοπός της που δεν είναι άλλος από την πνευματική μας προετοιμασία για τη κορυφαία εορτή του Πάσχα[1]. Αυτή την περίοδο, κάθε Τετάρτη και Παρασκευή έχει άλαδο, και τις άλλες μέρες έχει λάδι. Την 25η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων έχει ψάρι. Την Καθαρή Δευτέρα έχει αυστηρά άλαδο, προς απογοήτευση ίσως όσων θέλουν να «καθαρίσουν» τα περισσεύματα της προηγουμένης, προφανώς για να αναπαύσουν με τέτοια ευλογοφανή άλλοθι και παραπειστικά τερτίπια τη συνείδησή τους. Με περισσή σοφία η εκκλησία μάς οδηγεί με ρυθμούς σταδιακής κλιμάκωσης προκειμένου να επιτευχθεί η ομαλή προσαρμογή στη Σαρακοστή, θεσπίζοντας την εβδομάδα της Τυρινής, όπου «απαγορεύεται» μόνο το κρέας. Εμείς μπορούμε άραγε, αν θέλουμε, να «επιβιώσουμε» για 48 μέρες χωρίς κρέας, αυγά, γάλα, τυρί κλπ; Η απάντηση είναι ανενδοίαστα καταφατική. Σήμερα, υπάρχει υπερπληθώρα αγαθών και μπορούμε εύκολα να προσαρμόσουμε το διαιτολόγιό μας νόστιμα και υγιεινά με πρώτες ύλες, όπως αυτές που φαίνονται στον πίνακα, και να δημιουργήσουμε μεγάλη ποικιλία νηστίσιμων φαγητών.

Εσεις Τεταρτη και Παρασκευη ,δεν τρωτε λαδι?

Δεν το εγραψα ,με σκοπο να σας κρινω!!Απλα απο περιργεια ρωταω ,γιατι εγω δεν τα καταφερνω!!Εδω τυχαινει και Τεταρτες και Παρασκευες να τρωμε και κρεας!!!Δεχομαι οσες σφαλιαρες θελετε!!Και με το δικαιο σας!!

Νηστεύουμε Τετάρτη σε ανάμνηση της Τετάρτης που πάρθηκε η καταδικαστική απόφαση κατά του Κυρίου και Παρασκευή σε ανάμνηση της ημέρας του θανάτου Του.


Νηστεύουμε για να συνηθίσουμε στην εγκράτεια. Για να

εξασκήσουμε τον εαυτό μας να συγκρατείται και να μην παρασύρεται στην

αμαρτία, στις κακές πράξεις, στους πειρασμούς.

Αν δε νηστέψουμε δε μπορούμε να συγκρατηθούμε και στα άλλα πάθη( ψέματα,

κλεψιές, κακές κουβέντες).

Η Παναγία άρχισε από 3 χρονών. Από τα 8-10 χρόνια μπορούμε να νηστεύουμε από όλα. Να τρώμε μόνο λάδι Τετάρτη και Παρασκευή. Σε μικρότερη ηλικία μπορούμε να πίνουμε γάλα, αλλά να μην τρώμε κρέας τις ημέρες αυτές. Για τις μεγάλες περιόδους νηστείας θα πρέπει να συμβουλευόμαστε τον πνευματικό.

Προσωπικά την κρατάω τη νηστεια της Τετάρτης , Παρασκευής (και λάδι).
Δεν θέλω να το υπερεφανεφθώ, η ιστορία μου είναι κατά 90% ίδια με αυτή του Κώστα.Πρίν λίγο καιρό ανακάλυψα το μεγαλείο της θρησκεία μας και την ματαιοδοξία αυτού του κόσμου.
Η αποχή από το κρέας βοηθάει και στην προσευχή. Το κρέας λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε πρωτείνη (επίσης σε κρεατίνη και γλουταμίνη) έχει ώς αποτέλεσμα την άυξηση της έκρισης ορμονών στον οργανισμό μας.
Το παραπάνω αποτέλεσμα αυξάνει τις σαρκικές επιθυμίες άρα και τους σεξουαλικούς λογισμούς και μειώνει την συγκεντρωσή μας στην προσευχή.
Έχουμε που έχουμε τον εχθρό και μας πολεμάει, μην του δίνουμε και εμείς πολεμοφόδεια.

Τις μεγαλες νηστειες μπορω με τη βοηθεια του Κυριου εως τωρα να τις τηρω.Αλλα Τεταρτες και Παρασκευες τυχαινει πολλες φορες να μην μπορω να τις τηρω. θα βαλω τα δυνατα μου απο εδω και περα!!!