Περί συγγνώμης

[isaak56]

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ. ΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ FOUSCA ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΟΧΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΠΟ ΚΑΚΙΑ Ή ΕΓΩΙΣΜΟ Ή ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ Ή ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΓΝΩΜΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΛΛΩΝ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΟΞΙΝΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΝΩ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΠΟ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΙΣΟΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΛΙΑ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΧΩ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΙΣΩΣ Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΤΗΤΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΕΡΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΕ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ. ΚΑΚΙΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΓΧΩΡΩ ΑΛΛΑ ΒΡΗΚΑ ΣΑΝ ΤΡΟΠΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΣΗΚΩΝΩ ΓΥΑΛΙΝΟ ΤΟΙΧΟ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΩΣΤΕ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΩ ΟΥΤΕ ΝΑ ΜΕ ΑΓΓΙΖΟΥΝ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ,ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΠΑΝΤΩΣ ΛΑΘΗ ΚΑΝΩ ΜΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΥΓΩ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟΝ ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ Ή ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΕΙ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΤΟ < ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΑΣΘΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΣΘΕΝΕΙ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ.......> ΚΑΙ Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ.

[aposal]

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΙΣΟΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΛΙΑ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΧΩ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ.

Αδελφέ μου Ισαάκ, αν όντως δεν έχεις νοιώσει ποτέ αυτά τα συναισθήματα, θα πρέπει να δοξάζεις από το πρωί έως το βράδυ τον Θεό, γιατί Αυτός είναι η αιτία που έχεις δυνατό χαρακτήρα!
Και να προσέχεις να Τον ευχαριστείς πάντοτε, γιατί αν Θεός πάρει τη Χάρη Του από πάνω μας, η πτώση μας θα είναι τόσο απότομη, που δεν θέλω ούτε να το σκέπτομαι!

[pAntonios]

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ.
............................................................ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΓΧΩΡΩ ΑΛΛΑ ΒΡΗΚΑ ΣΑΝ ΤΡΟΠΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΣΗΚΩΝΩ ΓΥΑΛΙΝΟ ΤΟΙΧΟ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΩΣΤΕ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΩ ΟΥΤΕ ΝΑ ΜΕ ΑΓΓΙΖΟΥΝ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ .....................................................................

Ακούστηκαν ήδη όμορφα πράγματα με βάση το Ευαγγέλιο.

Επέτρεψέ μου όμως να σχολιάσω την παραπάνω φράση σου.
Το να σηκώνεις γυάλινο τοίχο γύρω σου είναι κατανοητό από ψυχολογική άποψη και τις περισσότερες φορές είναι μια άμυνα για να μην πληγωθείς. Όμως ας σκεφτόμαστε, αν μπορούμε, περισσότερο και τους άλλους γύρω μας, διότι αυτό είναι το χριστιανικό, ακόμη κι αν εμείς πληγωθούμε να μην βλαφτούνε οι άλλοι από εμάς και εξ αιτίας μας.

Εμείς θα σωθούμε, πρώτα ο Θεός, όταν φερόμαστε χριστιανικά, θέλουμε όμως να σωθούνε και οι άλλοι και προσπαθούμε να τους βλέπουμε σαν εικόνες του Θεού.
Όταν το πετύχουμε αυτό, τότε θα ζητούμε συγνώμη όχι μόνον όταν φταίμε αλλά και όταν υψώνουμε γυάλινους πύργους που προστατεύουν εμάς αλλά όμως μπορεί να ενοχλούν τους άλλους!!!

[lazarr]

κατα τη γνωμη μου πρεπει να ζηταμε συγχνώμη οταν φταίμε. οταν φταιν οι άλλοι απλα πρεπει να τουσ δείχνουμε με την συμπεριφορά μας ότι τουσ συγχωρούμε γιατί αν το πούμε θα μας περάσουν για θύματα. καλύτερα από μεσα μας να μη κραταμε κακία αλλα να κραταμε λίγο απόσταση διακρητική μεχρι να διορθωθούν.

Αυτό μου θυμίζει τα λόγια του Κυρίου για την αγάπη, ότι όταν αγαπούμε αυτούς που μας αγαπούν δεν έχει αξία γιατί αυτό το κάνουν ακόμα και οι τελώνες.εμείς καλούμαστε να κάνουμε την υπέρβαση , και να αγαπούμε και τους εχθρούς μας.Ομοίως και στη συγγνώμη, πιστεύω ότι μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί να πάρουμε εμείς το βάρος της ευθύνης για κάτι κι ας μην φταίμε προκειμένου να κερδίσουμε τον αδελφό μας χτυπώντας τον στο φιλότιμο.Και δεν νομίζω ότι αυτό δείχνει βλακεία, αλλά ανωτερότητα και αρχοντιά :)

[isaak56]

ΕΥΛΟΓΗΤΕ ΠΑΤΕΡ.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΟ ΕΧΕΤΕ, ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ,ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΧΙ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ , ΑΛΛΑ ΝΑ ΔΕΙΞΩ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΠΑΡΑ ΕΜΕΝΑ <ΘΟΥ ΚΥΡΙΕ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΙ ΜΟΥ> ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΙ ΛΕΩ <ΚΥΡΙΕ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ>. ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΖΗΤΗΣΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΥ,ΜΕ ΞΕΡΕΙ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΜΟΥ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ. ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ, ΠΑΝΤΑ ΝΟΙΩΘΩ, ΜΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΘΗΚΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΛΙΣ ΕΦΥΓΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ, ΘΑ ΤΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ ΦΥΣΙΚΑ. ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΩΡΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΕΡΝΩ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΟΝΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΟΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΞΕΧΝΩ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΜΟΥ. ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΥΓΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ.

[pAntonios]

Δόξα τω Θεώ
που μας βοηθάει και μέσα από όλες αυτές τις συζητήσεις χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας!!!

Η λέξη "ταπείνωση" (η εφαρμογή καλύτερα, της ταπείνωσης) είναι το κλειδί σε όλες αυτές τις καταστάσεις.
Η ταπείνωση μας γλυτώνει από τις παγίδες του εχθρού και σώζει τον αδελφό μας.
Δεν σημαίνει όμως ότι πάντοτε πρέπει να κάνουμε το δάσκαλο, ίσα ίσα που πολλές φορές πρέπει να υποκριθούμε (καλή υποκρισία!) ότι δεν γνωρίζουμε πολλά, για να μην πληγώσουμε τον αδελφό μας με τη "σοφία" μας και τον "πλουτο" της καρδιάς μας!!!

Ας δώσει ο Θεός να μιμηθούμε τον Τελώνη και να αποστραφούμε τη αυτοδικαιωτική συμπεριφορά του Φαρισαίου...

[isaak56]

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ; ΠΟΣΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΗΜΑΣΤΕ ΑΡΑΓΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΗΚΑΜΕ ; ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ.ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΖΩΗ ΟΤΑΝ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΣΤΕ , ΑΡΑΓΕ ΖΗΤΗΣΑΜΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ; ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΟΧΙ.ΠΟΣΟ ΑΡΑΓΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΟΜΟΡΦΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ; ΜΗΠΩΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣΕ Ο ΙΕΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ;
ΣΕ ΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΦΕΡΘΗΚΑΝ ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΕΔΩΣΑΝ ΜΙΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΜΟΥ ΠΑΡΑΕΞΩ, ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΛΕΩ ΤΟΥ ΚΡΑΤΩ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΩ, ΣΥΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΓΥΡΕΨΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ, ΑΛΛΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΙ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΑΠΕΙΝΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΒΑΘΟΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΛΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΚΕΙ ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΜΩ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΜΗΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΕΙΟΥΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ , ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΣΙΓΑ - ΣΙΓΑ ΜΕ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΞΕΙ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ ΣΥΖΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΝΩΜΗ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΕΞΩ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ;

[aposal]

Όσον αφορά εμένα νομίζω ότι με τους απ' έξω είναι πιο δύσκολα τα πράγματα, γιατί δεν έχω τόση οικειότητα να ζητήσω συγγνώμη! Άσε που κάθε φορά θεωρώ ότι οι άλλοι φταίνει και όχι εγώ!
Αλλά τότε η συγγνώμη έχει μεγαλύτερη αξία!
Όταν τη λέμε νιώθοντας μεγάλη συστολή και ντροπή! Τότε τσακίζουμε και τον εγωισμό μας! Είναι πολύ δύσκολο, γίνεται σπάνια, αλλά είναι και το πιο ωφέλιμο!
Μετά από αυτό θα είναι και πιο σωστή η εξομολόγηση που θα κάνουμε!

[pr28]

\δυστυχώς και εγώ ετσι νοιώθω. Νομίζω οτι τη χριστιανική λογική (που όλοι μάθαμε εστω και λίγο στα σχολεία) δεν την καταλαβαίνει κανείς και την χλευάζει ως παραλογισμό .
Ζήτησα συγνωμη λίγο πρίν τα χριστουγεννα απο φιλικό μου πρόσωπο που πάνω στον εκνευερισμό μου έβρισα.
Σχεδόν παρακαλούσα για μία συγνώμη που μου την έδωσε "με κρύα καρδια"
μου την υπενθύμισε αρνητικά στην πρώτη ευκαιρία και με χλευασε για αυτην ,
και με εκανε να αναρωτιέμαι αν τελικά αυτο με βοήθησε η όχι στον πνευματικό μου δρόμο. Ενιωσα απίστευτα μόνος , και μάλιστα μέσα σε μιά χώρα γεματη χριστιανους...

[aposal]

Σχεδόν παρακαλούσα για μία συγνώμη που μου την έδωσε "με κρύα καρδια"

Τη συγγνώμη εμείς πρέπει να τη λέμε στους άλλους, αλλά είναι λάθος να απαιτούμε την δική τους.
Διαφωνώ με τις πρακτικές του εξαναγκασμού κάποιου να ζητήσει συγγνώμη, έστω και αν φταίει! Αν το νιώθει θα το πει. Αν δεν το νιώθει, το μόνο που θα καταφέρουμε αναγκάζοντάς τον να την πει είναι να ικανοποιήσουμε τον εγωισμό μας!
Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε!
Μιλάω γενικά και όχι για σένα αδελφέ μου, μην με παρεξηγήσεις!