Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 28, 2008 10:36 am
Η ψυχή μετά τον θάνατο
(απόσπασμα από έκδοση του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου)
Η ψυχή, αμέσως μετά τον θάνατο : Υπάρχει η λαϊκή γνώμη ότι η ψυχή μετά τον χωρισμό από το σώμα δεν πηγαίνει στον Χριστό για να απολογηθεί, αλλά για σαράντα ημέρες κυκλοφορεί και επισκέπτεται τους τόπους που έζησε στη γη. Αυτή η δοξασία είναι λαϊκή και δεν την δέχεται η χορεία των πατέρων, ούτε είναι διδασκαλία της επισήμου Εκκλησίας. Πιθανώς κάποιος από τους αγίους να εξέφρασε μια τέτοια άποψη, αλλά περισσότερο βαραίνουν οι γνώμες των πολλών, τις οποίες αποδέχεται η Εκκλησία. Η ψυχή, αμέσως μετά τον θάνατο, φέρεται υπό αγγέλων αγαθών, αν ήταν πιστή και ζούσε μυστηριακή ζωή και μάλιστα αν είχε κοινωνήσει την ημέρα του θανάτου, μπροστά στο Χριστό. Αν δεν ήταν ετοιμασμένη και ζούσε αμαρτωλά, φέρεται υπό σκοτεινών αγγέλων. Απολογείται, κρίνεται μερικώς και τοποθετείται δεξιά του Δικαιοκρίτου Χριστού, στον παράδεισο, ή απορρίπτεται στη χώρα της βασάνου, όπου προγεύονται, οι μεν αγαθές ψυχές τα του παραδείσου, και τη θεία μακαριότητα, οι δε αμετανόητες και άπιστες στην κόλαση. Ο ιερός Χρυσόστομος λέγει, στην 2η ομιλία του στον Λάζαρο : «Οι ψυχές όταν βγουν από το σώμα δεν μένουν πια εδώ, αλλά αμέσως μεταφέρονται, όχι μόνο των δικαίων, αλλά και των αδίκων». Ούτε ισχύει η γνώμη ότι οι ψυχές από την Ανάσταση έως την Ανάληψη κυκλοφορούν στη γη ελεύθερες. Δεν υπάρχει επίσημη διδασκαλία γι’ αυτό. Είναι απλές λαϊκές δοξασίες. Μάλιστα στην Αιτωλοακαρνανία παρασκευάζουν πρόσφορα για τον επανεγκλεισμό των ψυχών, που τα ονομάζουν ψυχολείτουργα. Οι ψυχές μετά θάνατο, δεν βρίσκονται σε αφασία και λήθαργο, αλλά έχουν αυτοσυνειδησία. Αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο. Ο Άγιος Γρηγόριος λέγει για τον αδελφό του τον Καισάριο, ότι όταν και αυτός κάποτε πεθάνει, θα τον αναγνωρίσει, και θα τον δει ένδοξο και χαρούμενο. Και ο Μέγας Βασίλειος και ο ιερός Χρυσόστομος λένε ότι οι ψυχές πέραν του τάφου έχουν διορατικό χάρισμα με το οποίο αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον, έστω και αν ποτέ δεν είχαν συναντηθεί σ’ αυτήν εδώ τη ζωή και απείχαν χιλιάδες χρόνια μεταξύ τους. Ο καθένας θα αναγνωρίζει τον Αδάμ, την Εύα, τον Αβραάμ, τον Παύλο, τον Ιωάννη, τον Βασίλειο, τον Νικόδημο κλπ.
Οι ψυχές στην κόλαση θα ζουν σε ψηλαφητό σκότος και δεν θα βλέπονται ούτε θα αναγνωρίζονται (κατ’ αποκάλυψη του Αγίου Μακαρίου, Γεροντικό).
(απόσπασμα από έκδοση του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου)
Η ψυχή, αμέσως μετά τον θάνατο : Υπάρχει η λαϊκή γνώμη ότι η ψυχή μετά τον χωρισμό από το σώμα δεν πηγαίνει στον Χριστό για να απολογηθεί, αλλά για σαράντα ημέρες κυκλοφορεί και επισκέπτεται τους τόπους που έζησε στη γη. Αυτή η δοξασία είναι λαϊκή και δεν την δέχεται η χορεία των πατέρων, ούτε είναι διδασκαλία της επισήμου Εκκλησίας. Πιθανώς κάποιος από τους αγίους να εξέφρασε μια τέτοια άποψη, αλλά περισσότερο βαραίνουν οι γνώμες των πολλών, τις οποίες αποδέχεται η Εκκλησία. Η ψυχή, αμέσως μετά τον θάνατο, φέρεται υπό αγγέλων αγαθών, αν ήταν πιστή και ζούσε μυστηριακή ζωή και μάλιστα αν είχε κοινωνήσει την ημέρα του θανάτου, μπροστά στο Χριστό. Αν δεν ήταν ετοιμασμένη και ζούσε αμαρτωλά, φέρεται υπό σκοτεινών αγγέλων. Απολογείται, κρίνεται μερικώς και τοποθετείται δεξιά του Δικαιοκρίτου Χριστού, στον παράδεισο, ή απορρίπτεται στη χώρα της βασάνου, όπου προγεύονται, οι μεν αγαθές ψυχές τα του παραδείσου, και τη θεία μακαριότητα, οι δε αμετανόητες και άπιστες στην κόλαση. Ο ιερός Χρυσόστομος λέγει, στην 2η ομιλία του στον Λάζαρο : «Οι ψυχές όταν βγουν από το σώμα δεν μένουν πια εδώ, αλλά αμέσως μεταφέρονται, όχι μόνο των δικαίων, αλλά και των αδίκων». Ούτε ισχύει η γνώμη ότι οι ψυχές από την Ανάσταση έως την Ανάληψη κυκλοφορούν στη γη ελεύθερες. Δεν υπάρχει επίσημη διδασκαλία γι’ αυτό. Είναι απλές λαϊκές δοξασίες. Μάλιστα στην Αιτωλοακαρνανία παρασκευάζουν πρόσφορα για τον επανεγκλεισμό των ψυχών, που τα ονομάζουν ψυχολείτουργα. Οι ψυχές μετά θάνατο, δεν βρίσκονται σε αφασία και λήθαργο, αλλά έχουν αυτοσυνειδησία. Αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο. Ο Άγιος Γρηγόριος λέγει για τον αδελφό του τον Καισάριο, ότι όταν και αυτός κάποτε πεθάνει, θα τον αναγνωρίσει, και θα τον δει ένδοξο και χαρούμενο. Και ο Μέγας Βασίλειος και ο ιερός Χρυσόστομος λένε ότι οι ψυχές πέραν του τάφου έχουν διορατικό χάρισμα με το οποίο αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον, έστω και αν ποτέ δεν είχαν συναντηθεί σ’ αυτήν εδώ τη ζωή και απείχαν χιλιάδες χρόνια μεταξύ τους. Ο καθένας θα αναγνωρίζει τον Αδάμ, την Εύα, τον Αβραάμ, τον Παύλο, τον Ιωάννη, τον Βασίλειο, τον Νικόδημο κλπ.
Οι ψυχές στην κόλαση θα ζουν σε ψηλαφητό σκότος και δεν θα βλέπονται ούτε θα αναγνωρίζονται (κατ’ αποκάλυψη του Αγίου Μακαρίου, Γεροντικό).