"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

tigris έγραψε:Θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ

.... άσε μην απομακρυνθούμε όταν τα θυμηθούμε

Να βάλω και εγώ ένα θέμα "πως απομακρυνθήκατε από την Ορθόδοξη πίστη" ?

ας το αφησουμε ...εχει δικιο η Λένα

Είχα μια ευκαιρία να σε εκβιάσω για να μη σβύσω το μήνυμά σου που φαινόταν στην απάντησή μου αλλά χαλάλι βρε

Καλά παιδιά τι ακούω; Είναι δυνατόν να φεύγουμε από τον Θεό εξαιτίας κάποιων ιερέων? Ο Χριστιανισμός είναι προσωπική σχέση με τον Θεό και δεν υπάρχει λόγος να επηρεάζεται αυτή η σχέση από τα κατορθώματα των παπάδων. Και ας υπενθυμίσω σε όλους ότι το θέμα συζήτησης είναι πως ήρθαμε σε επαφή με τον Θεό και όχι πως απομακρυνθήκαμε. Μια ζωή μες στην αρνητικούρα και την κρίση εμείς οι άνθρωποι.

lenakog1 έγραψε:Καλά παιδιά τι ακούω; Είναι δυνατόν να φεύγουμε από τον Θεό εξαιτίας κάποιων ιερέων? Ο Χριστιανισμός είναι προσωπική σχέση με τον Θεό και δεν υπάρχει λόγος να επηρεάζεται αυτή η σχέση από τα κατορθώματα των παπάδων. Και ας υπενθυμίσω σε όλους ότι το θέμα συζήτησης είναι πως ήρθαμε σε επαφή με τον Θεό και όχι πως απομακρυνθήκαμε. Μια ζωή μες στην αρνητικούρα και την κρίση εμείς οι άνθρωποι.

ναι και ειναι δικο μου το φταιξιμο..αποσυρω την απαντηση μου ελπιζω κι ο λαβθινκ να κανει το ιδιο..

lenakog1 έγραψε:Και ας υπενθυμίσω σε όλους ότι το θέμα συζήτησης είναι πως ήρθαμε σε επαφή με τον Θεό και όχι πως απομακρυνθήκαμε. .

E πηγαινοερχόμαστε τι θες τώρα ?

Για εμένα τα πάντα άλλαξαν το 1994 όταν επισκέφθηκα για πρώτη φορά το ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ - από τότε πηγαίνω συνέχεια - μπαίνοντας στο πλοίο και βλέποντας τα πρώτα κτίσματα (ερειπωμένες καλύβες) και μετά τα πρώτα μοναστήρια σαν να με κτύπησε το ρεύμα σα να είμουν στο σκοτάδι και κάποιος άνοιξε το φώς κάτι άλλαξε μέσα μου αφήστε πιά όταν μίλησα με πατέρες εκεί . Δέν ξέρω αν είμαι ο καλός Χριστιανός αλλά προσπαθώ και όπου με βρεί.

Να σας πω και τη δική μου διαδρομή δηλώνοντας ότι στα πνευματικά είμαι του νηπιαγωγείου…

Πριν σχεδόν 10 χρόνια συνάντησα έναν γέροντα του Αγίου Όρους εντελώς τυχαία, από μία φίλη. Μένει σε κονάκι στο Άγιο Όρος και έρχεται στην Αθήνα 3 ή το πολύ 4 φορές το χρόνο για 2-3 μέρες γιατί έχει πολλά πνευματικά παιδιά που τον αναζητούν και πραγματικά το έργο του είναι άξιο.
Μου μίλησε γλυκά χωρίς ακατανόητες διδαχές αλλά ούτε και απαγορεύσεις. Έναν μόνο κανόνα μου έβαλε. Δύο φορές την ημέρα να κάνω ένα μικρό κομποσκοίνι με το «Κύριε ελέησον».
Μετά μια βδομάδα άρχισα να νοιώθω υπέροχα και να απορώ που έφερνα στο μυαλό μου τον Θεό τον οποίο είχα ξεχάσει κι ας έλεγα πως πίστευα.
Την επόμενη φορά τον βομβάρδισα με απορίες και αρνητικές ερωτήσεις. Μου απαντούσε με πολύ καλοσύνη χωρίς όμως εγώ να τα αποδέχομαι όλα. Ώσπου να ξανάρθει, τα λόγια του είχαν γίνει ένα μικρό λιθαράκι στο χτίσιμο της Πίστης μου, μα οι απορίες μου πλήθαιναν. Πολλές φορές τον έπαιρνα στο κινητό όταν τον χρειαζόμουν.
Αυτό έγινε μερικές φορές μέχρι που έχασα τον σύνδεσμο που μάθαινα τον χρόνο επίσκεψής του. Δεν έχει πλέον ούτε τηλέφωνο, ούτε κινητό…Στα επόμενα χρόνια τον είδα ελάχιστα.
Σ΄αυτήν την περίοδο και μετά από δική του παρότρυνση πήγα στον πνευματικό της ενορίας μου για εξομολόγηση. Τότε δεν εκκλησιαζόμουν πράγμα που μου εξήγησε, με ήρεμο τρόπο, την μεγάλη σημασία που έχει. Του είπα ανόρεχτα ότι θα προσπαθήσω. Κι επειδή το είπα και δεν αθετώ τον λόγο μου άρχισα να πηγαίνω που και που.

Την Μ. Βδομάδα (δεν θυμάμαι πια μέρα) και για πρώτη χρονιά, παρακολουθούσα, μέσα από τη Σύνοψη, το Πάθος του Κυρίου καθισμένη σε ένα από τα σκαλάκια προς τον γυναικωνίτη (επειδή η εκκλησία ήταν γεμάτη). Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι για κάμποση ώρα είχα χαθεί από το περιβάλλον, ζούσα απορροφημένη όλα αυτά που διάβαζα και τα μάτια μου, χωρίς να το καταλάβω, έτρεχαν ποτάμια τα δάκρυα. Παράλληλα η ψυχή μου είχε γεμίσει με μια πρωτόγνωρη ευτυχία που δεν περιγράφεται…

Από τότε πηγαίνω ανελλιπώς στην εκκλησία με την κρυφή ελπίδα να ξανανοιώσω αυτό το μοναδικό συναίσθημα. Δεν έχει σημασία όμως που δεν μου ξανασυνέβηκε γιατί παίρνω χαρά, δύναμη κι ευλογία Κυρίου.

Εδώ και 3 χρόνια ξεκίνησα να διαβάζω την Καινή Διαθήκη. Μόλις την τελειώνω την πιάνω απ’ την αρχή. Εκεί βρήκα όλη τη Σοφία του Θεού και ήταν σαν να έφυγε μια κουρτίνα απ’ τα μάτια μου. Πόσα πράγματα δεν γνώριζα, μα κι ούτε υποψιαζόμουν !

Συγχρόνως μου συνέβησαν και κάποια πράγματα για μένα θαυμαστά, που δεν τα έχω πει πουθενά. Εάν τεθεί σχετικό θέμα ίσως σας τα πω και θα χαρώ να ακούσω την άποψή είτε θετική είτε αρνητική. Και που να τα πω άλλωστε που όλοι θα πουν "συμπτώσεις"

Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο αν και φρόντισα να μην επεκταθώ σε πολλές λεπτομέρειες. Τα είπα και για να υπογραμμίσω τη σημασία μερικών απλών πραγμάτων αλλά με τεράστια αξία.!!! Για μένα ήταν η εξομολόγηση, ο εκκλησιασμός και η Καινή Διαθήκη.

Εγώ είχα μία υπερφυσική εμπειρία από την μεριά του κακού που με έκανε να πιστέψω ότι υπάρχουν όλα στην πραγματικότητα είτε πιστεύουμε σε αυτά είτε όχι.Και εύχομαι σε όλους να μην ζήσει κανείς τέτοια εμπειρία.Αυτή η εμπειρία μου έμαθε επίσης ότι χωρίς τον ΧΡΙΣΤΟ είμαστε ένα τίποτα και αν δεν ήταν Αυτός να μας αγαπά όλους τόσο πολύ ,παρόλο που τον στεναχωρούμε κάθε μέρα και κάθε λεπτό, θα υποφέραμε τόσο πολύ που κανένας δεν μπορεί να διαλογιστεί πόσο.Παιδιά όποιος το διαβάζει αυτό, να είστε με όλη την ψυχή σας ,όλη την καρδιά σας και όλο το σώμα σας κοντά στον Παντοδύναμο και Παντελεήμονα Θεό και Χριστό μας.Ευχαριστείτε,Δοξάζετε και Παρακαλείτε καθημερινά τον Κύριο.
Δόξα εις τον Κύριο.

cloaca έγραψε:Εγώ είχα μία υπερφυσική εμπειρία από την μεριά του κακού που με έκανε να πιστέψω ότι υπάρχουν όλα στην πραγματικότητα είτε πιστεύουμε σε αυτά είτε όχι...

Αν δεν σε προβληματίζει θα ήθελα να μάθω για την εμπειρία σου αυτή είτε με δημόσια αναφορά ή με πμ σε μένα.

Θα με ενδιέφερε να μάθω βέβαια και την απάντηση του Misha στο ερώτημα "Πώς ήλθατε σε επαφή με την ορθόδοξη πίστη;" που έπρεπε να την είχε ήδη δώσει απο την αρχή όταν έθεσε το ερώτημα