dionysisgr έγραψε:Ναι ειναι Κωνσταντινε, ενα σημαντικο καθημερινο θεμα, που το αντιμετωπιζουμε ολοι. Θελει διακριση και αυτο, οπως ολα.
Ανα πασα στιγμη μπορει να κληθουμε να δανεισουμε, καποιον φιλο, συγγενη, κλπ, η να δανειστουμε οι ιδιοι εξ'αναγκης. Ετσι ειναι η ζωη μας.
Οπως σε καθε θεμα, που απασχολει τον ανθρωπο, ετσι και εδω,
ο Κυριος και Θεος μας, ο Ιησους Χριστος,
εχει δωσει με την τελεια διδασκαλια Του,
και σε οτι αφορα τα ανθρωπινα καθημερινα, βιοτικα δρωμενα, την τελεια λυση.
Εχει πει δηλαδη οτι, οταν δανειζεις, καποιον, κανονικα πρεπει να "ξεχνας", τα δανεικα, μεχρι να στα επιστρεψει,
και εαν δεν μπορεσει η δεν θελησει να στα επιστρεψει, να εισαι βεβαιος οτι θα στα αποδωσει πολλαπλα ο Πατερας σου,
εν τοις ουρανοις, πολλακις δε και ηδη σε αυτην την ζωη, τοσο πνευματικα, οσο και υλικα με το πρωτο βεβαια ειναι το πιο ποθητο και εφετο.
Θεωρω οτι σε γενικες γραμμες αυτη ειναι η διδασκαλια του Κυριου μας. Και υπαρχουν και οι σχετικες παραβολες και προτροπες Του.
Αρα,
Το θεμα ειναι εαν και κατα ποσο, οπως και ολους τους Λογους Του,
θα μπορεσουμε να τον "σηκωσουμε", ως λογο, και να τον εφαρμοσουμε στην ζωη μας.
Ολα εκει παιζονται, για εμας τους πιστους δουλους Του, εαν θελουμε να λεγομαστε και να ειμαστε τετοιοι.
Εχουμε πολλα παραδειγματα, οπου ανθρωποι που δανεισαν και αδικηθηκαν τα πηραν με αλλο τροπο, εκ Θεου, πισω πολλαπλα.
Και ο οφειλετης που δεν ανταποκριθηκε με δολιο τροπο, εμεινε εκθετος σε Θεο και ανθρωπους.. Αυτον τον αφηνεις στον Θεο.
Τωρα εαν ο αλλος δεν μπορεσει ειλικρινα να ανταποκριθει, και να σε εξοφλησει, και τον βλεπεις οτι δεν μπορει καν να ζησει, τι θα κανεις;
Θα τον τραβας απο τον λαιμο να σου τα δωσει πισω; Ε, δεν γινεται αυτο. Αλλοι το κανουν, εμεις δεν μπορουμε να το κανουμε.
Κανεις απλα υπομονη. Δεν μπορεις να κανεις κατι αλλο.
Τωρα παλι, αμα εχει παρει τα λεφτα σου, και σου λεει οτι πειναει, και παει στο Λουτρακι, η στο Ριο και τα παιζει ρουλετα μαυρο-κοκκινο 33,
η μπλακ τζακ, η τα τρωει με θηλυκους εκπροσωπους του πρωην ανατολικου μπλοκ,
ε, τι να σου πω, του λες και καμμια κουβεντα, ανθρωπινη..
Νομιζω ανακεφαλαιωνοντας, οτι πρωτον τηρουμε τον Λογο του Κυριου, και δανειζουμε με ελευθερη και ανοιχτη καρδια, σαν να χαριζουμε,
και απο εκει και περα,
προσδοκουμε να φιλοτιμηθει ο ευεργετουμενος να μας τα γυρισει πισω, χωρις αλλο κερδος και ανομες σκεψεις περι τοκων κλπ..
Εαν δε, δουμε οτι προκαλει, η αδιαφορει, ο ευεργετουμενος, του λεμε καποιο λογο, με καλη διαθεση,
και απο εκει και περα τον αφηνουμε στον Θεο, και Αυτος γνωριζει να τακτοποιησει τα πραγματα σοφα και τελεια.
Ετσι λεει ο λογισμος μου, και μιλαω εκ πειρας, σε αυτο το ζητημα.. Εγω ετσι θα επραττα.
Παρα πολυ σωστα, αλλα επειδη και εγω μιλαω εκ πειρας και επειδη μεσα σε μια οικογενεια μπορει να μην το βλεπουν και οι δυο πνευματικα το καλυτερο ειναι να μηδενισης τις πιστωσεις σου εαν μπορεις.
Τωρα για αυτους που εχεις δανισει το καλυτερο παλι ειναι με την συμβουλη του πνευματικου σου να κοιταξεις το καλυτερο που ειναι και για την ψυχη σου αλλα και για την οικογενεια σου.
Ειναι ενα μεγαλο και πολυπλοκο θεμα με πολλες παραμετρους, αλλιως αντιδραει καποιος που δεν το βλεπει πνευματικα, αλλιως ενας που εχει και κανει πνευματικη ζωη αλλα και αυτος εχει συναρτηση το εξης:εαν ειναι ανετος οικονομικα και εχει μια υγιη επιχηρηση δεν θα εχει προβλημα στο να τα παρει αργοτερα ή ακομη και πιο σπανια να πη τα " καταθετω " στην τραπεζα του ουρανου.
Υπαρχει η ανθρωπιμη λογικη και δικαιοσυνη και αυτη που μας διδαξε ο καλος Θεός ο καθενας διαλεγει και περνει.
.