"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΣΤΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΙΧΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ.

Το μικρό κοριτσάκι ρωτάει τη μητέρα της:
- Πως εμφανίστηκε η ανθρώπινη φυλή;
Η μητέρα της απάντησε:

- Ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, εκείνοι έκαναν παιδιά, τα παιδιά τους έκαναν κι άλλα παιδιά, και έτσι συνεχίστηκε η δημιουργία του ανθρώπινου γένους.
Δύο μέρες μετά το κοριτσάκι ρώτησε τον πατέρα της την ίδια ερώτηση.
Ο πατέρας απάντησε:
- Εκατομμύρια χρόνια πριν,υπήρχαν οι μαϊμούδες, από τις οποίες εξελίχτηκαν σιγά σιγά οι άνθρωποι.
Το κοριτσάκι μπερδεμένο πάει στη μητέρα της:
- Μαμά, πώς γίνεται εσύ να μου είπες ότι τους άνθρωπους τους δημιούργησε ο Θεός και ο μπαμπάς να μου είπε ότι οι άνθρωποι εξελίχτηκαν από τις μαϊμούδες;
Και η μητέρα της απαντά:
- Αγάπη μου, είναι πολύ απλό.
Εγώ σου είπα για τη δική μου καταγωγή και ο μπαμπάς σου για τη δική του!!!!!!

Ανδρέα, αν πω Χριστοκεντρική θεώρηση των όντων, γίνομαι πιο κατανοητός.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ – Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994» του Νικόλαου Ζουρνατζόγλου, Επισμηναγού ε.α.

Μαρτυρίες Πανιερωτάτου Αγιορείτου ιερομονάχου Η : (σελ. 112-113)
Του μετεφέρθη από κάποιον το ακόλουθο προβαλλόμενο σοφιστικό επιχείρημα :
Η εκ του πιθήκου προέλευση του ανθρώπου δεν αντιτίθεται στη διήγηση της Γενέσεως, αφού μπορούμε στο σχετικό χωρίο «και έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον χουν από της γης» (Γεν. β΄ 7) να εννοήσουμε ότι ο «χους από της γης» που χρησιμοποίησε ο Θεός για την πλάση του ανθρώπου ήταν ο πίθηκος (!).
Και ο Γέροντας απάντησε αμέσως αποστομωτικά και με ιερή αγανάκτηση με τα εξής τρία επιχειρήματα :
1. Δεν είχε ανάγκη ο Θεός από ανταλλακτικά,
2. Ο τρόπος δημιουργίας του ανθρώπου «ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημετέραν …» (Γεν. α΄ 26) και «έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον» (Γεν. β΄ 7) διαφέρει κατά πολύ από τον τρόπο δημιουργίας των ζώων «Και είπεν ο Θεός : εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά … εξαγαγέτω η γη …τετράποδα…» (Γεν. α΄ 20-25) και η διαφορά αυτή δείχνει την ιδιαίτερη μέριμνα του Θεού για το πλάσμα Του (τον άνθρωπο).
3. Ο Λόγος του Θεού, όταν ενσαρκώθηκε, έλαβε σάρκα ανθρώπου και όχι πιθήκου
Πέραν τούτων, ο Γέροντας, προορώντας και τις επιπτώσεις από την αποδοχή του ανωτέρω πονηρού σοφίσματος, λίγες ημέρες μετά από αυτή τη συζήτηση, με ιερή αγανάκτηση επεξήγησε σε δύο Πατέρες :
-Τώρα στην αρχή, για να μην υπάρχουν αντιδράσεις, λένε : «Δεν αρνούμαστε τον Θεό, ούτε την Αγία Γραφή. Απλά, για να μην φαίνεται ότι πάμε αντίθετα σε όσα λένε μεγάλοι επιστήμονες, παίρνουμε συμβολικά τον «χουν» και λέμε ότι ο Θεός πήρε πίθηκο για σώμα και του ενεφύσησε την ψυχή». Να δείτε όμως, στη συνέχεια, όταν το δεχθούνε αυτό πολλοί Χριστιανοί, που τα ερμηνεύουνε με το μυαλό, μετά θα μας πούνε : «Ε, καλά τώρα, «ενεφύσησε ψυχή»… για ένα «φου», για αέρα, θα συζητάμε; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Αφού ο πίθηκος ήταν ζωντανός! Είχε «πνοή ζωής»! Αυτή είναι η ψυχή! Η ζωή»!!! Και μετά από μερικά χρόνια, αφού το δεχθούνε κι αυτό (=οι Χριστιανοί), θα μας πούνε : «Ποιος Θεός του Αδάμ και της Εύας;…Εντάξει, δεν λέμε ότι γίνανε όλα από μόνα τους. Υπάρχει μια ανωτέρα δύναμη : Η Φύσις!!! Δηλαδή, τελικά εκεί πέρα θα το πάνε: «Ούτε ψυχή, ούτε Θεός»!!!