"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Καλημέρα σας!

μια διευκρινηση.
η θεση της μητερας ειναι στο σπιτι οχι της γυναικας. (δεν ειναι ολες οι γυναικες μητερες!)
κατα τη ταπεινη μου γνωμη ως μαμα το ιδανικο ειναι η μητερες να καθονται σπιτι μεχρι να φτασουν τα παιδια σε ηλικια νηπιαγωγειου. τωρα αναγκαζομαστε και τα στελνουμε στους παιδικους σταθμους απο πολυ νωρις και ειναι συνεχεια με ιωσεις κτλ.
απο τη στιγμη που θα αρχισουν τα παιδια σχολειο ειναι πολυ καλο να μπορει η μαμα να εργαζεται αλλα οχι 8ωρο και να εχει την αναγκη τριτων για να της πανε τα παιδια στο σχολειο και να της τα γυρισουν, 4ωρο ή 5ωρο. αργοτερα οταν τα παιδια ειναι σε θεση να πηγαινοερχονται μονα τους ας γινει και 8ωρο εκτος βεβαια αν εχουμε την οικονομικη ανεση οποτε ενα 4ωρο ειναι μια χαρα γιατι για πολλες μαμαδες το να ειναι μονες στους 4 τοιχους ολη τη μερα δεν κανει καλο και εστω για λιγες ωρες καλο ειναι για την ψυχολογια τους να βγαινουν και παραεξω να βλεπουν κι αλλους ανθρωπους και να χρησιμοποιουν τα οποια ταλεντα τους ή ικανότητές τους, να ειναι σε εγρηγορση και το μυαλο τους.
δυστυχως ειμαστε πολυ πισω σε αυτο αν και σιγα σιγα γινονται βηματα αλλα βηματα πολυ αργα.
δυστυχως ειμαστε αναγκασμενες να αποχωριζομαστε τα παιδια μας πανω στο χρονο, ειμαστε υποχρεωμενες να εχουμε την αναγκη γιαγιαδων και παππουδων και να κουραζουμε και εκεινους και αν δεν υπαρχουν πρεπει να κανουμε δυο δουλειες για να πληρωνουμε τους παιδικους σταθμους αγωνιωντας παραλληλα για το αν φροντιζουν σωστα τα παιδια μας εκει.
και επισης να επισημανω οτι δεν ειναι λιγοι οι μπαμπαδες που τσαντιζονται οταν η μαμα ειναι σπιτι με τα παιδια και δεν καταλαβαινουν οτι η φροντιδα του σπιτιου και παιδιων παραλληλα μπορει να ειναι εξισου ή και περισσοτερο κουραστικη απο την εργασια εξω. επισης πολλοι μπαμπαδες θεωρουν οτι εφοσον εκεινοι εξασφαλιζουν το εισοδημα εχουν και περισσοτερα δικαιώματα και η μαμα δε δικαιουται να εχει γνωμη σε τιποτα! ειναι δηλαδη πολυ ευκολο να διαταραχτουν λεπτες ισορροπιες οταν η μαμα μενει σπιτι...

Ενας μισθός δεν φτάνει πια στην οικογένεια και κατά συνέπεια άντρας και γυναίκα στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να δουλεύουν, ενώ παράλληλα και κυρίως εξ'αιτίας του προηγουμένου, αποκτούν κατά συνέπεια και όνειρα για "καριέρες" και επομένως τους μένει ακόμα λιγότερος χρόνος, όχι απλά για να αναθρέψουν τα παιδιά τους, αλλά πρώτα πρώτα και για να κάνουν κιόλας παιδιά.
Ολα αυτά δεν προέκυψαν τυχαία, αλλά βάσει οργανωμένου σχεδίου. Το σχέδιο έχει πολλούς στόχους. Να αποδυναμώσει την οικογένεια. Να φέρει την γυναίκα αλλά και τον άντρα στα όρια των αντοχών τους. Να μην αφήσει πολύ ελεύθερο χρόνο στο ζευγάρι, ώστε να το οδηγήσει σε φιλονικίες, σε γκρίνιες, ακόμα και σε διαζύγιο. Να δημιουργήσει σε όλους τους ανθρώπους σιγά σιγά την ανάγκη, να μετατρέψουν την απλή τους καθημερινότητα, σε ένα ατέλειωτο κυνήγι, για εξασφάλιση απλά και μόνο των προς το ζην και τίποτα παραπάνω.
Αυτό θέλει το σύστημα. Να τρέχουμε όλοι και να αγωνιζόμαστε μόνο για την επιβίωσή μας.
Να μην σκεφτόμαστε. Να μην έχουμε χρόνο. Να μην αγαπάμε το ταίρι μας. Να ταλαιπωρούμαστε για να κάνουμε παιδιά. Να μην μας περισσεύουν χρήματα και αγαθά και να δανειζόμαστε για να τα αποκτήσουμε. Και χίλια δυό άλλα.
Και βέβαια μέσα σε όλα αυτά, πού να βρεθεί χρόνος και για πίστη? Που να βρεθεί χρόνος για Θεό? Οταν άντρας και γυναίκα δουλεύουν ολημερίς, ενώ ταυτόχρονα παρά την δουλειά, δεν βλέπουν πρακτικό αποτέλεσμα ούτε στα οικονομικά, ούτε στα διαπροσωπικά τους, τότε όλα οδηγούν στην απαξίωση της σχέσης τους, στην απαξίωση του θεσμού της οικογένειας και ακόμα και της ίδιας της ζωής πολλές φορές.
Αυτός σε τελική ανάλυση είναι ο βασικός στόχος του σχεδίου.
Αλλά ΔΕΝ θα τα καταφέρουν.

Ο Θεός, μετά την πτώση όρισε στους πρωτόπλαστους άνδρα και γυναίκα διακριτούς ρόλους, προκειμένου να επιδιώξουν τη σωτηρία τους (Γέννεση 3, 16-20). Ο ρόλος που έδωσε στη γυναίκα είναι να στέκεται δίπλα στον άνδρα της να τον φροντίζει και να ευχαριστείται από τις φροντίδες του, να γεννά και να μεγαλώνει τα παιδιά της.

Ο Χριστός απελευθέρωσε και αναβάθμισε το ρόλο και του άνδρα και τις γυναίκας, όμως δεν αναθεώρησε τους διακριτούς ρόλους τους. Οι επιστολές του Αποστόλου Πάυλου, κυρίως η προς Κορινθίους Α και προς Γαλάτας, διευκρινίζουν και καθορίζουν πολύ καλά τους ρόλους των Χριστιανών συζύγων, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντι στο Θεό.

Η διεκδίκηση από τη γυναίκα διαφορετικού ρόλου απ' αυτό που της έχει δώσει ο Θεός, σημαίνει δύο πράγματα:
1. Ότι δεν αξιοποιεί τα χαρίσματα που της έδωσε ο Θεός για την πραγματοποίηση τους ρόλου της
2. Ότι υπάρχει αλληλοκάλυψη αρμοδιοτήτων και ευθυνών μεταξύ των δύο συζύγων, που οδηγεί αναπόφευκτα στη σύγκρουση.

Εγώ δε θα έλεγα ποτέ η γυναίκα είναι μόνο για το σπίτι. Θα έλεγα όμως ότι η προτεραιότητα της γυναίκας πρέπει να είναι η φροντίδα του άντρα της και των παιδιών της, γιατί απ' αυτή θα προέλθει η σωτηρία της ψυχής της. Όλες οι άλλες δραστηριότητές της πρέπει να είναι επιβοηθητικές αυτής της κύριας δραστηριότητας και όχι αλληλοσυγκρουόμενες.

Νομίζω ὅτι τὸ προηγούμενο μήνυμά μου ἦταν σαφὲς καὶ κατανοητό, ἐκτὸς ἂν κάποιος γενικὰ δὲν προσέχῃ καὶ γι᾿ αὐτὸ δὲν καταλαβαίνῃ πλήρως τί διαβάζει. δὲν ξέρω ἂν παρεξηγήθηκαν κάποια σημεῖα, ἢ μήπως λόγῳ πολυτονικοῦ τὰ κείμενά μου δὲν εἶναι σὲ ὅλους ἀναγνώσιμα. ὅπως κι ἂν ἔχῃ, ἐπαναλαμβάνω κάποιες κύριες ἰδέες καὶ συμπληρώνω μερικὰ στοιχεῖα ἀκόμη.

— Μετέφερα τὴν διδασκαλία τῆς θεοπνεύστου ῾Αγίας Γραφῆς, τῆς ὁποίας συγγραφεὺς εἶναι ὁ Κύριος, ὁ δημιουργὸς τῆς γυναικὸς (καὶ ὄχι μόνον τῆς μητέρας). ὁ ἴδιος ὁ Κύριος λέει ὅτι ἡ θέσις τῆς γυναικὸς καὶ ὄχι μόνον τῆς μητέρας εἶναι τὸ σπίτι μὲ τὴν ἔννοια τῆς οἰκογενείας, εἴτε τοῦ πατρός της εἴτε τοῦ συζύγου της.

— Διευκρίνισα ὅτι ἡ Βίβλος σὲ καμμία περίπτωσι δὲν ἐννοεῖ ὡς σπίτι τὸ κτήριο οὔτε ὅτι ἡ γυναῖκα πρέπει νὰ μένῃ κλεισμένη μέσα σὲ 4 τοίχους. ὅσοι νομίζουν ἢ λέγουν κάτι τέτοιο ἔχουν πλήρη ἄγνοια βασικῶν δεδομένων τοῦ ἀρχαίου βιβλικοῦ κόσμου.

— Παρέθεσα συνοπτικῶς κάποιες βασικὲς προϋποθέσεις ποὺ κατὰ τὴν Βίβλο εἶναι ἀπαραίτητες γιὰ νὰ ἐργαστῇ ἡ γυναίκα ἐξωτερικὰ καὶ μάλιστα ἔδωσα σύνδεσμο σὲ ἕνα σχετικὸ ἁγιογραφικὸ ἀπόσπασμα.

— Συμπληρώνω ἐδῶ ὅτι δὲν μποροῦμε σήμερα νὰ ἀντιληφθοῦμε εὔκολα πόσο ἐλεύθερη καὶ ἀσφαλὴς ἦταν ἡ γυναῖκα στὸν ἀρχαῖο ᾿Ισραήλ (ἀκόμη καὶ σὲ γειτονικοὺς μὲ τὸν ᾿Ισραὴλ προϊστορικοὺς λαοὺς τῆς ᾿Εγγὺς ᾿Ανατολῆς), ἀκριβῶς διότι πάντοτε βάσι της καὶ ἀσφάλειά της ἦταν τὸ σπίτι της (= ἡ οἰκογένειά της). εἴτε ἀνύπαντρη εἴτε παντρεμένη ἡ ἀρχαία ᾿Ισραηλίτισσα δὲν φοροῦσε φερετζὲ καὶ δὲν ἔκρυβε ποτὲ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ προσώπου της, χωρὶς βεβαίως νὰ προκαλῇ. μποροῦσε ἀνενόχλητη νὰ περπατάῃ σεμνοπρεπῶς στὸν δρόμο ἢ στὴν μέση τῆς ἀγορᾶς ἀνάμεσα σὲ πλήθη ἀντρῶν, καὶ δὲν τολμοῦσε νὰ τὴν πειράξῃ κανείς, οὔτε κουβέντα νὰ τῆς πῇ. μποροῦσε νὰ δῇ ἕναν τελείως ἄγνωστο καὶ ξένον ἄντρα στὸν δρόμο, νὰ τοῦ μιλήσῃ, νὰ τοῦ χαμογελάσῃ (ἁπλὰ καὶ ὄχι πονηρά), νὰ τὸν βοηθήσῃ (π.χ. νὰ τοῦ δώσῃ νὰ πιῇ νερὸ ἀπὸ τὴν στάμνα της), ἢ ἂν ὁ ἄντρας αὐτὸς ἦταν ἀπὸ τὸ σόι της, μποροῦσε δημοσίως νὰ τὸν ἀγκαλιάσῃ καὶ νὰ τὸν φιλήσῃ ἀδελφικά —χωρὶς τίποτε τὸ πονηρὸ σὲ ὅλα αὐτά—, μποροῦσε νὰ πάρῃ τὴν πρωτοβουλία νὰ τὸν προσκαλέσῃ στὸ πατρικό της σπίτι γιὰ φιλοξενία, ἀκόμη καὶ νὰ τὸν ἐρωτευθῇ (ἐφόσον καὶ ἐκεῖνος ἦταν ἄγαμος), βέβαιη ὅτι τελικὰ ὁ πατέρας της δὲν θὰ τῆς χαλοῦσε τὸ χατίρι (καὶ μιλοῦμε γιὰ καθαρὰ πατριαρχικὴ κοινωνία). ὅποιος θέλει μπορεῖ νὰ τὰ διαβάσῃ ὅλα αὐτὰ στὴν Γένεσι (κεφ. 24 καὶ 29) καὶ σὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Βίβλου.

— Εἰδικώτερα γιὰ τὴν μητέρα ἡ ῾Αγία Γραφὴ ἐννοεῖ ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπὸ κάθε ἄλλη ἐξωτερικὴ φροντίδα καὶ μέριμνα τοὐλάχιστον μέχρι νὰ συμπληρώσῃ καὶ τὸ μικρότερο παιδί της τὰ τέσσαρα ἔτη. διότι τότε μέχρι ἐκείνη τὴν ἡλικία τὰ θήλαζαν τὰ παιδιά, καὶ ἔτσι γίνεται ἀκόμη καὶ σήμερα σὲ κράτη ποὺ ἡ κοινωνία παραμένει κατὰ βάσιν ἀγροτική, ὅπως ἡ ᾿Ινδία. αὐτὸ ποὺ κάνει σήμερα ἡ δῆθεν προωδευμένη κοινωνία μας καὶ τὸ κράτος καὶ ἀναγκάζουν τὴν γυναῖκα νὰ ἐγκαταλείπῃ τὸ μόλις λίγο μηνῶν βρέφος της, γιὰ νὰ πάῃ «νὰ ἐργαστῇ», εἶναι ἀντιβιβλικὸ καὶ ἀντιχριστιανικό, εἶναι δὲ καὶ τελείως παράλογο ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν νὰ μὴ θεωρῆται ἐργασία γιὰ τὴν ἴδια τὴν μάννα, ἀλλὰ νὰ θεωρῆται ἐργασία γιὰ μία ξένη γυναῖκα-τροφό, τῆς ὁποίας τὰ ἐργασιακὰ διακιώματα προστατεύονται μὲ νόμο, ὄχι ὅμως τῆς μητέρας τὰ μητρικά της δικαιώματα καὶ οἱ μητρικές της ὑποχρεώσεις!! θὰ ἔπρεπε γιὰ κάθε μητέρα μία πενταετία (ἕνα ἔτος πρὸ τοῦ τοκετοῦ καὶ 4 ἔτη μετὰ τὸν τοκετὸ) νὰ ἀναγνωρίζωνται ὡς ἐπιδοτούμενα καὶ συντάξιμα ἀκόμη καὶ στὴν περίπτωσι ποὺ ἡ μητέρα ἐκεῖνο τὸ διάστημα δὲν εἶχε ἀπολύτως καμμία ἄλλη ἐργασιακὴ σχέσι (ἀκριβῶς ὅπως τώρα ἀναγνωρίζεται ὡς συντάξιμος ὁ χρόνος τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀντρῶν).

— ᾿Επίσης σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τῆς Βίβλου εἶναι ἀντιβιβλικὸ καὶ ἀντιχριστιανικὸ πρᾶγμα ἡ ἐργασιακὴ (καὶ ὄχι ἡ μισθολογικὴ) ἐξίσωσις ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ ἡ ἐξομοίωσις τῶν δύο φύλων στὸ ὅριο ἡλικίας γιὰ συνταξιοδότησι, δηλαδὴ ἡ ἀπαίτησις ἀπὸ τὴν πολιτεία οἱ γυναῖκες νὰ ἀφοσιώνουν τὸν περισσότερο καὶ παραγωγικώτερο χρόνο τους ἔξω ἀπὸ τὴν οἰκογένειά τους. καὶ σαφῶς οἱ γυναῖκες (καὶ ὄχι μόνο οἱ μητέρες) πρέπει νὰ συνταξιοδοτοῦνται νωρίτερα ἀπὸ τοὺς ἄντρες, ἀλλὰ σύνταξι νὰ παίρνουν τοὐλάχιστον ἴση μὲ αὐτούς. διότι σήμερα στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα συμβαίνει συχνὰ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο· πολλὲς φορὲς οἱ ἄντρες συνταξιοδοτοῦνται νωρίτερα ἀπὸ τὶς γυναῖκες, διότι αὐτὲς δὲν ἔχουν μῆνες στρατεύσεως νὰ συνυπολογιστοῦν στὴν συμπλήρωσι τοῦ ὁρίου ἡλικίας!

Αγαπητέ Διονύσιε, όπως βλέπεις δε διαφώνησα που θενά μαζί σου, αν και θα μπορούσα επειδή το απόσπασμα:

Dionysios_Anat έγραψε:Τὸ ὅτι ἡ θέσι τῆς γυναικὸς εἶναι «στὸ σπίτι» σὰν ἀξίωμα κατὰ κυριολεξίαν καὶ μὲ ἀπόλυτη ἔννοια δὲν ὑπάρχει οὔτε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. λέγεται μόνο μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ἡ κύρια καὶ βασικὴ θέσις τῆς γυναικὸς εἶναι μέσα στὴν οἰκογένεια («σπίτι» = οἰκογένεια) τοῦ πατρός της ἀρχικῶς καὶ τοῦ ἀνδρός της ὕστερα. ὑπὸ προϋποθέσεις ἀκόμη καὶ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ γυναίκα μπορεῖ κάποιες φορὲς νὰ ἐργαστῇ ἐκτὸς σπιτιοῦ (ἐδῶ «σπίτι» = οἴκημα) παρέα μὲ ἄλλες γυναῖκες, ἐπὶ παραδείγματι στὰ χωράφια (κατὰ τὶς τότε συνθῆκες), ἢ νὰ βγῇ πρωὶ πρωὶ στὴν ἀγορὰ νὰ κάμῃ τὰ ἀπαραίτητα ψώνια, ἢ νὰ ἐκτελέσῃ ἐμπορικὲς συναλλαγὲς πουλῶντας τὴν οἰκογενειακὴ παραγωγὴ καὶ λοιπά. ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε πῶς περιγράφει τὴν ἰδανικὴ γυναῖκα τὸ παλαιοδιαθηκικὸ ἀνάγνωσμα «Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει;» ποὺ ἀκούγεται σὲ κάποιους πανηγυρικοὺς ἑσπερινούς, σὲ μνῆμες ἁγίων γυναικῶν.

από τη δημοσίευσή σου δίνει την εντύπωση ότι ο Θεός δεν προσδιόρισε στην Παλαιά Διαθήκη ξεκάθαρους διακριτούς ρόλους για τον άνδρα και τη γυναίκα, όπου την ευθύνη της εργασίας εκτός σπιτιού την ανέθεσε στο άνδρα και την εντός σπιτιού (προφανώς δε μιλάμε για το κτίριο) στη γυναίκα. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δε θα βοηθούν ο ένας τον άλλο, αλλά το ποιος έχει την κύρια ευθύνη. Αν τηρηθεί αυτός ο διαχωρισμός αρμοδιοτήτων δεν προκύπτει και λόγος διαφωνιών.

Έχε υπόψη σου επίσης αγαπητέ, ότι πολλοί φίλοι δεν διαθέτουν πολυτονικές γραμματοσειρές στον υπολογιστή τους και δεν θα μπορούν να διαβάσουν τις δημοσιεύσεις σου.

Ολα οσα διάβασα ειναι αληθινα ,ολοι έχετε δικιο!Ειναι πολύπλοκος ορόλος της γυναίκας ,και ομως θα μπορούσε να ήταν απλα ο πιο σημαντικος!Δεν εχω να προσθέσω τιποτε στη συζήτηση γιτι η αληθεια βρισκεται καπου αναμεσα σάυτά που λετε...Θέλω μονο να σας πω αυτο που μου ειπε ο πνευματικος μου οταν ηρθε να μου δωσει ευχη γεννησεως(7ημερες)στο πρωτο μου παιδί:"Λοιπόν ο Θεός σου έκανε την τιμή να σε κανει ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ!"
Αν αυτο δεν είναι ο πιο σημαντικος ρολος τοτε τι αλλο;Μακαρι ολες να φανουμε αξιες της ...εμπιστοσύνης Του!!!

Νίκο(filotas) τώρα ολοι οι τελευταίοι Browser εχουν υποστήριξη πολυτονικού χωρις την εγκατάσταση γραμματοσειράς

panagiotisspy έγραψε:Ενας μισθός δεν φτάνει πια στην οικογένεια και κατά συνέπεια άντρας και γυναίκα στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να δουλεύουν, ενώ παράλληλα και κυρίως εξ'αιτίας του προηγουμένου, αποκτούν κατά συνέπεια και όνειρα για "καριέρες" και επομένως τους μένει ακόμα λιγότερος χρόνος, όχι απλά για να αναθρέψουν τα παιδιά τους, αλλά πρώτα πρώτα και για να κάνουν κιόλας παιδιά.
Ολα αυτά δεν προέκυψαν τυχαία, αλλά βάσει οργανωμένου σχεδίου. Το σχέδιο έχει πολλούς στόχους. ...

+1

filotas έγραψε:Αγαπητέ Διονύσιε, όπως βλέπεις δε διαφώνησα που θενά μαζί σου, αν και θα μπορούσα επειδή το απόσπασμα:

Dionysios_Anat έγραψε:Τὸ ὅτι ἡ θέσι τῆς γυναικὸς εἶναι «στὸ σπίτι» σὰν ἀξίωμα κατὰ κυριολεξίαν καὶ μὲ ἀπόλυτη ἔννοια δὲν ὑπάρχει οὔτε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. λέγεται μόνο μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ἡ κύρια καὶ βασικὴ θέσις τῆς γυναικὸς εἶναι μέσα στὴν οἰκογένεια («σπίτι» = οἰκογένεια) τοῦ πατρός της ἀρχικῶς καὶ τοῦ ἀνδρός της ὕστερα. ὑπὸ προϋποθέσεις ἀκόμη καὶ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ γυναίκα μπορεῖ κάποιες φορὲς νὰ ἐργαστῇ ἐκτὸς σπιτιοῦ (ἐδῶ «σπίτι» = οἴκημα) παρέα μὲ ἄλλες γυναῖκες, ἐπὶ παραδείγματι στὰ χωράφια (κατὰ τὶς τότε συνθῆκες), ἢ νὰ βγῇ πρωὶ πρωὶ στὴν ἀγορὰ νὰ κάμῃ τὰ ἀπαραίτητα ψώνια, ἢ νὰ ἐκτελέσῃ ἐμπορικὲς συναλλαγὲς πουλῶντας τὴν οἰκογενειακὴ παραγωγὴ καὶ λοιπά. ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε πῶς περιγράφει τὴν ἰδανικὴ γυναῖκα τὸ παλαιοδιαθηκικὸ ἀνάγνωσμα «Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει;» ποὺ ἀκούγεται σὲ κάποιους πανηγυρικοὺς ἑσπερινούς, σὲ μνῆμες ἁγίων γυναικῶν.

από τη δημοσίευσή σου δίνει την εντύπωση ότι ο Θεός δεν προσδιόρισε στην Παλαιά Διαθήκη ξεκάθαρους διακριτούς ρόλους για τον άνδρα και τη γυναίκα, όπου την ευθύνη της εργασίας εκτός σπιτιού την ανέθεσε στο άνδρα και την εντός σπιτιού (προφανώς δε μιλάμε για το κτίριο) στη γυναίκα. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δε θα βοηθούν ο ένας τον άλλο, αλλά το ποιος έχει την κύρια ευθύνη. Αν τηρηθεί αυτός ο διαχωρισμός αρμοδιοτήτων δεν προκύπτει και λόγος διαφωνιών.

Έχε υπόψη σου επίσης αγαπητέ, ότι πολλοί φίλοι δεν διαθέτουν πολυτονικές γραμματοσειρές στον υπολογιστή τους και δεν θα μπορούν να διαβάσουν τις δημοσιεύσεις σου.

᾿Αγαπητὲ Νῖκο, καὶ ἐγὼ δὲν εἶπα πουθενὰ ὅτι διαφώνησες μαζί μου οὔτε ἐννόησα κάτι τέτοιο. προφανῶς τὸ σκέφτηκες αὐτό, διότι τὸ μήνυμά μου δημοσιεύτηκε μετὰ τὸ δικό σου, ἀλλὰ αὐτὸ ἦταν τελείως συμπτωματικό. τὸ συνέταξα ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς προηγούμενες δημοσιεύσεις, τὶς ὁποῖες τὶς εἶδα, ἀφοῦ δημοσίευσα καὶ τὴν «δευτερολογία» μου. τὸ μόνο μήνυμα ποὺ εἶχα δεῖ ἦταν τῆς «ψυχούλας» καὶ σαφῶς τὸ ἔχω λάβει ὑπόψει μου, καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐμφανές, ἀλλὰ καὶ πάλι δὲν ἀπαντῶ στὸ δικό της μήνυμα, ἀφοῦ δὲν νομίζω ὅτι διαφωνοῦμε στὴν οὐσία. ἁπλῶς μὲ ἀφορμὴ τὸ μήνυμά της θέλησα νὰ ἐπισημάνω κάποια σημεῖα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἑρμηνεία τῆς Βίβλου, ἐξ οὗ καὶ οἱ διαφοροποιητικὲς καὶ διασαφητικὲς ἀναφορές μου στὶς ἔννοιες γυναῖκα — μητέρα, καὶ σπίτι (= οἶκος = τὸ κτίσμα, «οἱ 4 τοῖχοι») — σπίτι (= οἶκος = οἰκογένεια). ἡ ἐπιμονή μου στὸ σημεῖο αὐτὸ ὀφείλεται στὸ ὅτι ἡ ἔννοια «4 τοῖχοι» ἦταν (καὶ ἴσως εἶναι ἀκόμη) ἕνα συχνὰ ἐπαναλαμβανόμενο ἐπιχείρημα τοῦ φεμινιστικοῦ χώρου, τὸ ὁποῖο ὅμως εἶναι σαφὴς παρερμηνεία τῶν λόγων τῆς Βίβλου (ἂν καὶ δὲν λέγεται ὡς τέτοιο). ἐπέμεινα ἰδιαιτέρως, διότι ἡ ἔννοια «σπίτι = οἱ 4 τοῖχοι καὶ τίποτε ἄλλο» δὲν παρουσιάζεται σὰν νέα ἑρμηνεία, ἀλλὰ λαμβάνεται σὰν δεδομένη καὶ μοναδικὴ ἑρμηνεία, καὶ αὐτὴ ἡ ἀντίληψις ἔχει καθίσει καὶ σὲ πολλοὺς ἐκ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου. ὕστερα ἀπὸ σχεδὸν τριακονταετῆ ἐνασχόλησι (δὲν τολμῶ νὰ πῶ ἐμπειρία) μὲ τὸν χῶρο ἀντιμετωπίσεως αἱρετικῶν ὁμάδων καὶ ἰδεῶν ἔχω ἀντιληφθῆ ὅτι τέτοιες παρερμηνεῖες, ποὺ εἶναι παγιωμένες ἀντιλήψεις στὴν κοινὴ γνώμη, δὲν ξεπερνιοῦνται εὔκολα. μπορεῖ νὰ μιλᾷς ὧρες ὁλόκληρες γιὰ ἕνα θέμα, καὶ ὁ ἄλλος ὅ,τι λὲς νὰ τὸ ἑρμηνεύῃ μέσα ἀπὸ μία τέτοια παγιωμένη ἀντίληψι, ὁπότε νὰ καταλαβαίνῃ τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅ,τι τοῦ λές.

Εἶχα ἀπὸ χθὲς σκοπὸ νὰ κάμω αὐτὸ τὸ συμπληρωματικὸ μήνυμα, θὰ τὸ ἔκανα δὲ κι ἂς μὴν ὑπῆρχε ἄλλη δημοσίευσι, ἀλλὰ καθὼς τὸ συνέτασσα ἔλαβα ὑπόψιν μου κάποια σημεῖα ἀπὸ τὸ μήνυμα τῆς «ψυχούλας», ὡς γενικὲς ἔννοιες ὅμως καὶ ὄχι ὡς διαπροσωπικὲς ἀντιπαραθέσεις. ἂν εἶδες, ὁ τίτλος στὸ δεύτερο μήνυμά μου εἶναι ὁ ἴδιος μὲ αὐτὸν τοῦ πρώτου, διότι τὸ ἕνα εἶναι συνέχεια τοῦ ἄλλου. αὐτὸ φαίνεται καλλίτερα στὴν ἱστοσελίδα μου ποὺ τὰ δημοσιεύω καὶ τὰ δύο μαζί σὰν ἰδιαίτερο θέμα.

῞Οταν ἀπαντῶ σὲ κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα συνηθίζω νὰ τὸ παραθέτω κιόλας, ὅπως ἔκαμα ἐδῶ μὲ τὸ δικό σου. δὲν ξέρω μὲ ποιόν τρόπο μπορῶ νὰ ἐνημερώσω ὅλα τὰ μέλη τοῦ παρόντος διαλογικοῦ βήματος ὅτι ἡ δημοσίευσις μηνύματός μου ὕστερα ἀπὸ ἕνα ἄλλο μήνυμα δὲν εἶναι ἀπάντησις στὸ συγκεκριμένο προηγηθὲν μήνυμα, ἐφόσον δὲν τὸ παραθέτω, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἐφόσον ἔχω καὶ διαφορετικὸ ὑπότιτλο. γιὰ νὰ ἀποφεύγωνται τυχὸν ἀφορμὲς παρεξηγήσεων, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὰ δικά μου μηνύματα.

᾿Επίτρεψέ μου νὰ σημειώσω ὅτι δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς ἀπὸ τὸ ἀπόσπασμά μου μπορεῖ νὰ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις ποὺ λές.
1. Κατ᾿ ἀρχὰς τὸ μήνυμά μου εἶναι ἑνιαῖο καὶ λίγο πιὸ κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμα ἔχω σαφεῖς ἀναφορὲς σὲ διακριτοὺς ῥόλους ἀνδρὸς καὶ γυναικός· ἂν καὶ δὲν ἀναφέρω αὐτὴν τὴν ὁρολογία, εἶναι σαφὲς ὅτι οἱ διακριτοὶ ῥόλοι εἶναι προϋπόθεσις τοῦ μηνύματός μου.
2. Δεύτερον, τὸ νὰ ἀπομονώσουμε ἕνα κομμάτι, γιὰ νὰ μὴν τὸ ἐξετάσουμε μέσα σὲ ὅλη τὴν συνάφειά του, εἶναι κάπως αὐθαίρετο καὶ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ σὲ παρερμηνεία τῆς σκέψεως τοῦ συγγραφέως του.
3. Τρίτον, ἀκόμη καὶ σ᾿ αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμά μου, ποὺ ἐσὺ ξεχώρισες, παραπέμπω σὲ περικοπὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης!!! καὶ λέω: «ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε πῶς περιγράφει τὴν ἰδανικὴ γυναῖκα τὸ παλαιοδιαθηκικὸ ἀνάγνωσμα...». μήπως τὸ παλαιοδιαθηκικὸ ἀνάγνωσμα ἔχει ἀσάφεια γιὰ τοὺς διακριτοὺς ρόλους τῶν δύο φύλων;
4. Τέταρτον, τὸ μήνυμά μου στηρίζεται ἀπολύτως στὴν ῾Αγία Γραφὴ καὶ στὸ 80% τοῦ ὄγκου του (τὸ ἔχω μετρήσει καὶ κυριολεκτῶ) ἐπαναλαμβάνει ἔννοιες τῆς Βίβλου. ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ παραπέμπω στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ σὲ ὅλη τὴν Βίβλο (καὶ μὲ τὸν τρόπο μάλιστα ποὺ παραπέμπω) πῶς «δίνω τὴν ἐντύπωσι ὅτι ὁ Θεὸς δὲν προσδιώρισε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ξεκάθαρους διακριτοὺς ῥόλους γιὰ τὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναῖκα»;
5. Πέμπτον, μήπως μὲ τὸν ἴδιο τρόπο θὰ μποροῦσε κάποιος ἄλλος νὰ πῇ ὅτι στὸ ἀπόσπασμά μου δὲν δίνω ξεκάθαρη ἐντύπωσι ἂν ὁ Θεὸς δημιούργησε μόνον δύο φῦλα ἀνθρώπων; ἢ μήπως ὅτι δὲν εἶμαι ξεκάθαρος σχετικὰ μὲ τὸ δόγμα τῆς ἁγίας Τριάδος;
6. Ἂν καὶ στὸν χῶρο τοῦ διαδικτύου συμμετέχω ἐνεργῶς ἀπὸ τὸ 2003, ἐδῶ ἐνεγράφην μόλις προχθὲς καὶ ἔχω δημοσιεύσει μόνον δύο μηνύματα. τὸ νὰ τεμαχίζωνται τὰ κείμενά μου, γιὰ νὰ ἐξαχθοῦν συμπεράσματα ἀντίθετα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέω, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ἡ πιὸ σωστὴ συμπεριφορὰ οὔτε τὸ πιὸ κομψὸ καλωσόρισμα.

Δὲν ἐνεγράφην ἐδῶ γιὰ νὰ ἐμπλακῶ σὲ ἀντεγκλήσεις καὶ ἀντιπαραθέσεις, ἀλλὰ ἔχοντας τὴν ἐντύπωσι ὅτι εἶναι ἕνας χῶρος ἀνθρώπων ποὺ πρῶτα ἀπὸ ὅλα ἔχουν πίστι στὸν Κύριο, σέβονται τὸν λόγο του, πιστεύουν σ᾿ αὐτόν, καὶ χαίρονται νὰ συζητοῦν μὲ βάσι τὴν Βίβλο καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ διδασκαλία. ἂν ὅμως εἶναι ἕνας χῶρος ποὺ ἀντὶ γιὰ τὰ ἀντικειμενικὰ κριτήρια τῆς Βίβλου καὶ τῆς πατερικῆς διδασκαλίας δεσπόζουν οἱ ὑποκειμενικὲς ἀντιλήψεις τοῦ καθενὸς γιὰ τὸ τί εἶναι σωστὸ καὶ γιὰ τὸ τί θὰ ἔπρεπε νὰ λέῃ ἡ ἐκκλησία, τότε προφανῶς ἔκαμα λάθος. κατόπιν αὐτοῦ θὰ δημοσιεύσω μόνον ἄλλα δύο μηνύματα σὲ ἄλλες συζητήσεις, τὰ ὁποῖα τὰ ἔχω ἤδη δρομολογήσει, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ τὸ σκεφτῶ πολὺ ἂν θὰ ξανασυμμετάσχω σὲ ἄλλες συζητήσεις.

Μὲ ἐκτίμησι

Νομίζω πως όταν υπάρχει συνεννόηση στο ζευγάρι, ομόνοια και αγάπη Χριστού τα όποια προβλήματα λύνονται.

Όταν βοηθάνε και οι δύο στα θέματα της καθημερινότητας, αλλά κυρίως στην αγωγή των παιδιών όλα γίνονται καλύτερα και η ανάπτυξη των παιδιών γίνεται πιο ολοκληρωμένα.
Τα τελευταία χρόνια αρκετοί μιλάνε για αναβάθμιση του ρόλου του πατέρα π.χ. αυτό δε θα πρέπει να το ξεχνάμε.

Αυτό που σίγουρα χρειάζεται είναι τα παιδιά τα δύο πρώτα -τουλάχιστον- χρόνια της ζωής τους να έχουν την πλήρη συμμετοχή και των δύο γονιών τους κυρίως στην ανατροφή τους.

Τέλος, ίσως η θέση της γυναίκας να εξαρτάται από που η ίδια τοποθετεί το ρόλο της, που είναι η ίδια ευτυχισμένη.