"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

filotas έγραψε:Η Εκκλησία μας κατ' οικονομίαν δέχεται τη λύση του Γάμου ακόμη και σε περίπτωση "ασυμφωνίας χαρακτήρων".

Από πότε; Σ'αυτό το θέμα νομίζω ότι απαντά η Αγία Γραφή. Τι ασυμφωνία χαρακτήρων, από τη στιγμή που όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, διαφορετικοί θα είναι και οι χαρακτηρες μας. Εδώ η λέξη κλειδί είναι εγωισμός. Όσο λιγότερο εγωισμό έχουμε τόσο περισσότερο θα "συμφωνούμε".

filotas έγραψε:Προσωπική μου άποψη είναι ότι η λύση του Γάμου είναι αναγκαία μόνο, αν η συνέχιση της συμβίωσης δημιουργεί κίνδυνο για την πνευματική κατάσταση των συζύγων.

Αν δηλαδή ο ένας θέλει να πηγαίνει εκκλησία, να νηστεύει κτλ και ο άλλος δε θέλει, τον κοροϊδεύει ίσως, επιτρέπεται να χωρίσουν;

Σαν πολύ εύκολο δεν το'εχετε το διαζύγιο ή μου φαίνεται;

lovethink έγραψε:Σαν πολύ εύκολο δεν το'εχετε το διαζύγιο ή μου φαίνεται;

Μπράβο Ντίνα...

ntinoula έγραψε:
Αν δηλαδή ο ένας θέλει να πηγαίνει εκκλησία, να νηστεύει κτλ και ο άλλος δε θέλει, τον κοροϊδεύει ίσως, επιτρέπεται να χωρίσουν;

Σαν πολύ εύκολο δεν το'εχετε το διαζύγιο ή μου φαίνεται;

Ποιός μιλάει για τέτοια προβλήματε βρε συ Ντινούλα
Είναι δυνατόν να χωρίσεις επειδή ο άντρας σου θέλει παστίτσιο και εσύ χόρτα ;
Αυτά είναι τα προβλήματα που νομίζεις ότι έχει ένας γάμος ;
Ξέρεις πόσες γυναίκες τρέμουν τον άντρα τους από το ξύλο που τρώνε ;

Να συμπληρώσω κάτι στο θέμα "ασυμφωνίας χαρακτήρων":

Δηλαδή στην αρχή οι χαρακτήρες "συμφωνούσαν" και μετά από πέντε χρόνια πχ σταμάτησαν να συμφωνούν; Μα δεν παντρεύεσαι όποιον βρεις μπροστά σου. Επιλέγεις τον άνθρωπο με τον οποίο θα περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου... τουλάχιστον τον γνωρίζεις, έστω και λίγο, πριν παντρευτείς.

lovethink έγραψε:Ξέρεις πόσες γυναίκες τρέμουν τον άντρα τους από το ξύλο που τρώνε ;

lovethink δε μίλησα για τέτοια προβλήματα. Απάντησα σε συγκεκριμένη παράθεση που έλεγε ότι η "λύση του Γάμου είναι αναγκαία" όταν τίθεται σε "κίνδυνο η πνευματική κατάσταση" των συζύγων. Νίκο ξέρεις πόσες γυναίκες πιστεύουν και τους "δημιουργεί" πρόβλημα ο άντρας τους ή είναι μόνες τους στο θέμα αυτό (και το αντίστροφο υποθέτω); Τι θα κάνουν θα χωρίσουν επειδή δεν πιστεύει ο(/η) σύζυγος;

lovethink έγραψε:

filotas έγραψε: Οι μη Χριστιανοί, αν δεν γνωρίσουν το Χριστό ως το τέλος της επίγειας ζωής τους, είναι ούτως ή άλλως χαμένοι,

Εδώ εννοείς κάτι άλλο ,δε μπορεί να εννοείς πως όσοι δεν είναι Χριστιανοί ( επειδή γεννήθηκαν σε μια χώρα άλλη ) θα πάνε στη κόλαση

Μάνο, έχεις δίκιο εννοώ αυτούς που είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν το Χριστό, αλλά προτίμησαν να μείνουν μακριά του.

Ντίνα μην αρπάζεσαι από τις λέξεις, δες το νόημα πίσω απ' αυτές. Το παράδειγμα που αναφέρεις δεν αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την πνευματική κατάσταση των συζύγων. 'Άλλωστε, δυστυχώς, ελάχιστα είναι τα ζευγάρια που έχουν όμοιο πνευματικό ζήλο. Αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, εκείνος που είναι πιο αδιάφορος δεν εμποδίζει τον άλλο ν' ασκεί τα πνευματικά του καθήκοντα, όταν το κάνει με διάκριση και χωρίς υπερβολές.

Πνευματικός κίνδυνος υπάρχει:

1. Όταν ο ένας ασκεί στον άλλο έντονη σωματική ή ψυχική βία, που δεν μπορεί πλέον να την υπομένει και του δημιουργεί συναισθήματα μίσους και αντεκδίκησης.

2. Όταν ο ένας επιχειρεί να επιβάλλει στον άλλο, να προβεί σε πράξεις αντίθετες με το θέλημα του Θεού.

3. Όταν ο τρόπος που συμπεριφέρεται ή καθοδηγεί τα παιδιά τους, είναι τέτοιος που κινδυνεύουν σωματικά ή πνευματικά.

Όσο για την αναφορά μου παραπάνω, σε ποιες περιπτώσεις συναινεί η Εκκλησία στο διαζύγιο, κατ' αρχήν προφανώς δεν συμφωνώ με την εύκολη παραχώρηση διαζυγίων, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος, αλλά ούτως ή άλλως δεν υπάρχει πρακτική αξία, αφού νομικά αυτοί που επιθυμούν διαζύγιο μπορούν να το πάρουν και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Εκκλησίας. Η Εκκλησία απλώς επιχειρεί, χωρίς αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές, να τους μεταπείσει για την ήδη ειλημμένη απόφασή τους.

Για το θέμα της βίας θα ήθελα να σταθώ στο εξής. Θα συμφωνίσω με την γνώμη της Ντίνας στο ότι αυτόν που διαλέγουμε για σύντροφο και μετέπειτα σύζηγο, έχουμε μεγάλη ευθύνη. Οταν βρίσκουμε κάτι επάνω του που δεν μας αναπάυει ή μας φοβίζει, ή πρασυρόμενοι εύκολα απο την πρόσκαιρη απόλαυση της ηδονής, κάνουμε πως δεν τα δίνουμε σημασία ή οτι με τον καιρό θα του τα διορθώσουμε. Μήπως έτσι όμως σκεφότομαστε έτσι ανώριμα ή έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας? Οταν για παράδειγμα ένα αγόρι, ενδιαφέρεται για μια κοπέλα και η κοπέλα ας πουμε λέει, "μμμ, δεν μ' αρέσει αυτός γιατί είναι πολύ...ήσυχος. Εγώ το νάντρα τον θέλω μάγκα, αλανιάρη, άγριο και με πυγμή...." ε τώρα μην μου πείτε ότι αυτό το κορίτσι , δεν φέρει κάποια ευθύνη για ότι θα τραβάει αργότερα ή στο αντίστοιχο αγόρι πχ το οποίο θα ήθελε γυναίκα του "ξυπνια" , μάγκισσα, ναζιάρα και κολπατζού και μετά ας του κάνει κάνει τη ζωή κόλαση...! Για αυτό λοιπόν, όταν θα έρθει η ώρα να διαλέξουμε για τον κατάλληλο σύντροφο, θα καθίσουμε να σκεφτούμε τι είδους σύντροφο θέλουμε? Τι είδους ζωή θα μας άρεσε να κάνουμε μαζί του? Και φυσικά αν έχει κάποια ας το πούμε ελαττώματα ή κάνει τις οποιεσδήποτε απερισκεψίες, αυτό θα φανεί απο την διάθεση του εάν και κατά πόσο θέλει να τα διορθώσει.

XRHSTOS έγραψε:η απάντηση βρίσκεται στο κατά ματθαίον ευαγγέλιον κεφάλαιο 5 στιχοι 31 κ 32. ουσιαστικά ο γάμος είναι προσωρινός μεν δηλαδή μόνο στην επίγεια ζωή μας αλλά παρόλα αυτά ο γάμος είναι αδιάλυτος. διαζύγιο δίνετε μόνο σε περίπτωση μοιχείας. υπάρχουν περιστατικά που ο ένας ή ο άλλος συζυγος μοιχευσαι κ παρόλα αυτά ο άλλος συζυγος δεν θέλησε να διαλύσει τον γάμο αλλά απλόχερα συγχώρεσαι!!

συμφωνω αλλα υπαρχει κατι ακομα που πρεπει αν τονισουμε!!!!
οτι κ σε περιπτωση μοιχειας ας πουμε, που η εκκλησια το δεχετε δεν επιτρεπεται να παντρευτεις αλλον. ενας σου αναλογει στη ζωη σαν συζυγος.....οποτε καντε σωστες επιλογες κ ζυγιστε καλα αυτον που θα παρετε.
μπορει να σου επιτρεπει στην καινη διαθηκη τη διαλυση αλλα δεν λεει ο χριστος μπορεις να παρεις αλλον μετα...κ να συνεχιζεται αυτο. οποτε προσοχη. το ειχα διαβασει κ σε ενα βιβλιο του αγ.χρυσοστομου.

fousca έγραψε:

XRHSTOS έγραψε:η απάντηση βρίσκεται στο κατά ματθαίον ευαγγέλιον κεφάλαιο 5 στιχοι 31 κ 32. ουσιαστικά ο γάμος είναι προσωρινός μεν δηλαδή μόνο στην επίγεια ζωή μας αλλά παρόλα αυτά ο γάμος είναι αδιάλυτος. διαζύγιο δίνετε μόνο σε περίπτωση μοιχείας. υπάρχουν περιστατικά που ο ένας ή ο άλλος συζυγος μοιχευσαι κ παρόλα αυτά ο άλλος συζυγος δεν θέλησε να διαλύσει τον γάμο αλλά απλόχερα συγχώρεσαι!!

συμφωνω αλλα υπαρχει κατι ακομα που πρεπει αν τονισουμε!!!!
οτι κ σε περιπτωση μοιχειας ας πουμε, που η εκκλησια το δεχετε δεν επιτρεπεται να παντρευτεις αλλον. ενας σου αναλογει στη ζωη σαν συζυγος.....οποτε καντε σωστες επιλογες κ ζυγιστε καλα αυτον που θα παρετε.
μπορει να σου επιτρεπει στην καινη διαθηκη τη διαλυση αλλα δεν λεει ο χριστος μπορεις να παρεις αλλον μετα...κ να συνεχιζεται αυτο. οποτε προσοχη. το ειχα διαβασει κ σε ενα βιβλιο του αγ.χρυσοστομου.

fouska ξερω οτι δεν παντρευεσαι με το σκεφτηκο οτι θα χωρισεις.αλλα αν βγουν προβληματα στη διαρκεια του γαμου τι θα κανεις? αν υπαρχουν παιδια κ βλεπουν τις προστριβες μεσα στο σπιτι?τι πιστευεις ειναι καλυτερο:να κρατησεις το γαμο κ να βλεπουν τα παιδια καταστασεις ασχημες?η να χωρισεις ?πιστευω ομως κ να χωρισεις ειναι δυσκολο δεν ειναι μια αποφαση της στιγμης.κανεις προσπαθειες δε χωριζεις με το παραμικρο δεινεις ευκεριες,το κανεις οταν φτασεις στο "αμην".δεν ειναι ευκολο ενας χωρισμος για κανεναν απο την οικογενεια αλλα...

Χρειάζεται κατά τη γνώμη μου σε όλες τις περιπτώσεις υπομονή και βέβαια οι συμβουλές του πνευματικού.
Οταν ο ένας είναι πιστός και ο άλλος όχι, τότε πιστεύω πως αυτός που είναι πιστός, θα πρέπει με τη συμπεριφορά του να προσπαθήσει να φέρει στο δρόμο του Θεού και τον άλλον. Με πίστη, ταπείνωση και αγάπη. Οπως ισχύει και για όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους.
Και ξαναλέω, μετά των συμβουλών του πνευματικού.
Πάντως σε τελική ανάλυση νομίζω ότι, ούτε το διαζύγιο, αλλά ούτε και η με κάθε τρόπο συνέχιση του γάμου, αποτελούν πανάκεια.