"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

xdoum έγραψε:Ολοι οι ανθρωποι γεννιομαστε αγιοι.Καποιος αλλος μας ριχνει στο βουρκο και το κακο ειναι οτι στους περισσοτερους αρεσει...

εγώ, θα έλεγα πως γεννιόμαστε αμαρτωλοί και ο Θεός μας δίνει την εξομολόγηση για να μετανοήσουμε. Ολοι αμαρτάνουμε καθημερινά και πολλές φορές επαναλαμβάνουμε κ τις ίδιες αμαρτίες που στο τέλος απο την πολυ επανάληψη γίνονται πάθη. Ο Θεός είναι όμως πάντα κοντά μας και με αγάπη δέχεται την μετάνοια μας

Dimitra79 έγραψε: εγώ, θα έλεγα πως γεννιόμαστε αμαρτωλοί

Τα βαφτισμενα βρεφη τι αμαρτιες εχουν ακριβως....

Τα μικρα παιδακια τους μονους φιλους που εχουν στην τρυφερη τους ηλικια ειναι οι λευκοι αγγελοι, με αυτους παιζουν με αυτους γελουν και πιστευω οτι τα ματια της ψυχης τους ειναι ανοικτα.
Αργοτερα το χρωμα των αγγελων αλλαζει...και μαζι κλεινουν και τα ματια της ψυχης οποτε με τα σωματικα ματια τι να απολαυσουν και τι να δουν απο τον απαισιο κοσμο μας.
Υπαρχει και ενα καταπληκτικο βιβλιο

Οι γρφές λένε πως λόγω του προπατορικού αμαρτήματος, γεννιόμαστε όλοι αμαρτωλοί και με την βάπτιση πέρνουμε το δικαίωμα της "άφεσης αμαρτιών" κι όλα αυτά μέσα απο την εξομολόγηση.

Θυμασαι ομως και την αγαπη που ειχε για τα παιδια ο Χριστος μας?

Μακάρι να έμοιαζα λίγο στα παιδιά, έστω και λίγο. Μακάρια να έμοιαζα στον ληστή που ομολόγησε τον Χριστό την ώρα που έπασχε. Στον άσωτο που πήρε την απόφαση (σταθερή και αμετάκλητη όπως σωστά είπατε) και γύρισε στον Πατέρα. Ή στην πόρνη που μετανόησε και αγάπησε πολύ τον Χριστό. Θα μοιάσω τουλάχιστον στο χαμένο πρόβατο; Αυτό δεν ζήτησε να γυρίσε από ότι φαίνεται, γύρναγε χαμένο και απελπισμένο. Ο ίδιος ο ποιμένας άφησε τα 99 και πήγε να γυρέψει το ένα. Και παρότι με ψάχνει και με βρίσκει και με έχει στην αγκαλιά του εγώ κοιτάω πότε να του ξεφύγω και πάλι. Μια υπογραφή την έχω κάνει προσευχή "κρατα με Χριστέ μου να μη σου φύγω". Αναρωτιέμαι ώρες ώρες πόσο πολύ μας αγαπά και πόσο λιγο εγώ, σπάνια και αυτό.

Καπου ειχα διαβαει..πως αν καθε στιγμη εχουμε στο μυαλο μας οτι διπλα μας ειναι ο φύλακας Αγγελος μας και μας βλέπει και στεναχωριεται όταν εμείς πράττουμε τις αμαρτίες, δεν θα πέφταμε στην αμαρτία τόσο εύκολα. Δεν θυμάμαι όμως που το διάβασα..

panosgreece έγραψε:
αστε τα βιβλια και νιωστε ο καθενας μονος του τι ειναι αμαρτια

Μόνοι μας Πάνο δεν νομίζω να μπορέσουμε να νοιώσουμε ποτέ την αμαρτία...μόνο με τη χάρη και τη βοήθεια του Κυρίου...μακάρι να μας φωτίζει ο Κύριος ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε όταν πέφτουμε σε αμαρτία. Γιατί πολλές φορές κάνουμε κάτι, αλλα δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτό που κάνουμε είναι αμαρτία..
Εχουμε μεγάλο αγώνα μπροστά μας.....δεν πειράζει όμως είναι ένας γλυκός αγώνας. Ελπίζω να μην μου θυμώσεις που απάντησα στο δημοσιευμα σου..

Όταν αμαρτάνεις και μετά λυπάσαι που αμάρτησες και συχαίνεσαι τον εαυτό σου από την βρωμιά και την δυσωδία που βγάζει η ψυχή σου λόγω των παθών της, είναι εκ του πονηρού αυτή η λύπη ή είναι μετάνοια?
Ποια είναι η λύπη εκ του πονηρού?
Ευχαριστώ.