Αδελφέ frouteboras συμφωνώ μαζί σου πως εδώ δεν αγιοποιήσαμε το παλληκάρι, ούτε έψαξε κάποιος να ρίξει ευθύνη στους γονείς, στο κράτος, στον αστυνομικό προσωπικά. Τον πρόωρο χαμό ενός παιδιού θίξαμε μαζί με τις ευχές μας για να βρει ανάπαυση η ψυχούλα του και οι ψυχές όσων έμεσα ή άμεσα ευθύνονται για την τραγωδία αυτή.frouteboras έγραψε:Παιδια ο νεαρος ισως ηταν θυμα επιθετικης η και δολιας (θα δειξει η νεκροτομη, μπορει να χαθηκε απο εξοστρακισμο σφαιρας) ενεργειας.Σιγουρα δεν θα τον κρινω εγω και Θεος σχωρεστον που λενε και στον τοπο μου.ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΟΜΩΣ κι επειδη δε συναδει με το ηθος και υφος του φορουμ ας μην "αγιοποιουμε" το θυμα.Δεν ειναι ουτε μαρτυρας ουτε ηρωας.Μου θυμιζει αυτη η υπερβολη την "αγιοποιηση" της θανουσας συζυγου του διαδοχου του αγγλικου θρονου, της νταιανα.Ημαρτον με την υπερβολη.Του αλλου του σπασανε το μαγαζι, πως θα τα φτιαξει?
Ο φιλος pilotos ειπε "Πρέπει, επίσης, να σκεφτούμε ότι η κοινωνία μας , όσο απομακρύνεται από το Θεό, γίνεται ΖΟΥΓΚΛΑ και ότι ο άνθρωπος, όσο απομακρύνει τη χάρη του Θεού από πάνω του, τόσο εξελίσσεται σε ... κτήνος !" Ποσο ομως το θυμα η οι γονεις του ηταν κοντα στο Θεο?Ποσο κοντα ειμαι εγω στο Θεο που κρινω τους αλλους?
Μου ανεβαινει το αιμα στο κεφαλι οταν τους βλεπω να καινε δημοσια κτιρια η τη σημαια. Τουρκικο φεσι που θελει αυτη η νεολαια για να στρωσει!
Και εμένα μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι χθές το μεσημέρι που έσπαζαν το μαγαζί του θείου μου και εμείς τους κοιτάζαμε από μακρυά κρυμμένοι στην κολώνα φοβισμένοι από την μανία τους και το ξέσπασμα τους (γιατί άραγε???...) (και ο ανθρωπάκος έχει τόσες μα τόσες υποχρεώσεις και έκλαιγε με αναφιλητά ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ και όχι για το μαγαζί του-και υποτίθεται πως δεν είναι χριστιανός-....... )
Όμως σίγουρα η λύση δεν είναι να αφήνουμε -τον λογικό κατά το ανθρώπινο- θυμό μας να μας παρασύρει............. όχι για να μην σκοτώσουμε κι εμείς ένα σώμα, αλλά για να μην σκοτώσουμε την ψυχή μας την αθάνατη (και άπειρες άλλες όπως κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή χωρίς να το καταλαβαίνουμε)
Και όσο για το τουρκικό φέσι, εκεί θα διαφωνήσω! Θεός μας χρειάζεται. Πίστη. Ιδανικά. Χριστιανική ζωή και ορθοπραξία.
Στα δύσκολα αποδεικνύουμε την ιδιότητα μας ως ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ............ στις αναμπουμπούλες και στις αδικίες, με σύνεση, με σωφροσύνη, με ηρεμία, με αγάπη Χριστού, με το να βάζουμε στην θέση μας τον ίδιο τον Κύριο και να σκεφτόμαστε πως θα έπραττε, τί θα σκεφτότανε, πόσο πολύ θα προσευχότανε σε τέτοιες στιγμές και ώρες.
Παιδάκι 16 ετών...................... !
