Αδάμ και Εύα

[aposal]

Η αλήθεια είναι ότι και συμπαθητικός είναι ο σύζυξ σου και νομίζω ότι σε αγαπάει, αν ανασύρω απο την μνήμη μου τα μάτια του και τα δικά σου όταν συναντιούνται....

Αυτό είαι το πιο σημαντικό απ' όλα! Η αγάπη μεταξύ των νυμφευμένων!

[Evi_J]

Γεια σου Χάρη.
Συγνώμη που δεν απάντησα νωρίτερα αλλά χάλασε το pc μου.

Σε ότι αφορά το κείμενο σου, οφείλω να σε πληροφορήσω ότι μου άρεσε πολύ. Είχε και προσωπική γνώμη μέσα αλλά και αποδείξεις από την Αγ. Γραφή. Δηλαδή ήταν εμπεριστατωμένο. Και επίσης πάντα χαίρομαι όταν βλέπω ανθρώπους να υπερασπίζονται την Ορθοδοξία.

Όμως χωρίς να θέλω να σε στεναχωρήσω, λυπάμαι αλλά αναγκάζομαι να σου πω ότι διαφωνώ. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι δεν διαφωνώ στην ιδεολογία (και βέβαια πρέπει να διαδίδουμε τον λόγο του Κυρίου) αλλά σε κάποιο άλλο θέμα. Στην χρονική στιγμή της εμπειρίας των ενδιαφερόντων (της Σμάρως και του συζύγου της στην προκειμένη περίπτωση).

Λέγοντας "χρονική στιγμή" εννοώ στο πόσο πολύς χρόνος έχει περάσει από τότε που η Σμάρω ξεκίνησε την πνευματική της ζωή. Αν π.χ την ξεκίνησε πριν μια εβδομάδα, φυσικά δεν θα μπορούσε να πει, να διδάξει, τον άντρα της. Αν αντιθέτως είχε ξεκινήσει πριν π.χ 10 χρόνια σαφέστατα θα είχε μια ποιο ολοκληρωμένη εικόνα (και αν θέλουμε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι ασχολείται κάθε μέρα για την ίδια ποσότητα χρόνου, π.χ 30 λεπτά.... όχι 5 λεπτά σήμερα, 10 αύριο και κανένα μεθαύριο για να είμαστε σίγουροι ότι έχει μια κάποια βάση)...

Όταν έκανε μια τέτοια ερώτηση όμως, δηλ μια ερώτηση περισσότερο κοινωνικής, κοσμικής φύσεως, δηλ κάτι που απασχολεί τον κόσμο και όχι μια ερώτηση θεολογική -ας πούμε ποια είναι η διαφορά του ομοούσιος από το ομοιούσιος- φανέρωσε την άγνοια της. Και μπορεί εγώ αυτήν την άγνοια να την βρήκα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ (το γιατί είναι μεγάλη ιστορία Σμάρω μου... θα την πω σε επόμενο ποστ αν ενδιαφέρεσαι, ας τελειώσουμε την συζήτηση με τον Χάρη πρώτα) δεν παύει να είναι άγνοια. Και επειδή είναι γνωστό ότι "η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια" της πρότεινα να ακούσει την δική μου συμβουλή η οποία ηταν με βάση την πείρα μου. Την πείρα μου πάνω σε πνευματικά θέματα. Βέβαια και η δικιά μου πείρα δεν είναι μεγάλη (το αντίθετο θα έλεγα).... απλά μου θύμισε τον εαυτό μου μερικά χρόνα πριν που τα πέρασα και εγώ. Εννοείται ότι η αποφάση για το τι θα κάνει θα ήταν δική της.

Αφού έχεις αμφιβολίες όμως ας το δούμε και αλλιώς το πράγμα. Ας πούμε ότι η Σμάρω όντως προσπαθούσε να εξηγήσει στον άντρα της κάτι. ΤΙ θα ήταν αυτό το κάτι; Κάτι που δεν ξέρει; Πώς θα του το εξηγούσε; Δεν θα αναγκαζόταν να ρωτήσει, κάτι που έκανε; Και ας πούμε ότι εμείς της λέγαμε την σούπερ εκπληκτική απάντηση. Θα την μάθαινε ως τι; Απλά ως μια ιδεολογία έναντι στην ιδεολογία του αντρός της η οποία θα κατέληγε σε διαφωνία στην καλύτερη περιπτωση ή σε καυγά στην χειρότερη;

Ή άντε και το εξήγησε.... ποια θα ήταν τα αποτελέσματα; Δεν θα ήταν εγωισμός και περηφάνια γι' αυτήν που τα κατέφερε και θυμό για τον συζυγο της που τον αποστόμωσε; Αυτό θα έκανε καλό; Είτε στον μεν είτε στην δε; Στον άντρα της ας πούμε... Πιστεύεις ότι αυτό θα τον έκανε δεκτικό προς την εκκλησία; Δεν θα τον έδιωχνε με την δικαιολογία ότι εκεί "μας τα πρίζουνε" ή κάποια άλλη σχετική δικαιολογία; Αν κάποιος δηλ δεν θέλει πρέπει να τον τραβάμε με τον ζόρι;

Μα, πρώτα από όλα δεν πρέπει να το ζήσουμε εμείς, να το εμπεδώσουμε, να το αποδεχτούμε ή όχι, μετά να το αφηγηθούμε, και μετά ΑΝ θέλει ο άλλος να το κάνει και αυτός πράξη και κομμάτι της ζωή του αφού θα δει τι καλά αποτελέσματα είχε αυτού του είδους η ζωή;

Αν Σμάρω είχε περάσει ολη αυτήν την διαδικασία πιστεύεις ότι θα έκανε μια τέτοια ερώτηση; Δεν θα ήξερε από μόνη της; Θα χρειαζόταν να ρωτήσει αν είχε ζήσει την Οντότητα του Αγίου Πνεύματος; Αν είχε τέτοια εμπειρία δηλ; Όχι βέβαια!

Όπως βλέπεις ένα καλό πράγμα μπορεί να γίνει και κακό. Είναι κρίμα και για την Σμάρω αλλά και για τον άντρα της. Η εκκλησία δεν ήρθε στην γη για να τραβήξει τους ανθρώπους με το ζόρι αλλά για την βάλουν οι ίδιοι οι άνθρωποι στην καρδιά τους με την θέληση τους. Τότε ούτε η Σμάρω θα είχε πρόβλημα, ούτε ο άντρας της. Γι' αυτό το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κάποιος είναι να διορθώσει τον εαυτό του πρώτα. Γιατί και να θέλει, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.... Αντιθέτως αν επιμείνει να το κάνει αυτό το "αλλιώς" το μόνο που θα κάνει θα είναι να αποτύχει. Σαφέστατα πρέπει να διαδίδουμε τον λόγο του Κυρίου. Όμως πρέπει να το κάνουν αυτοί που ξέρουν. Αλλιώς η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη....

Με 2 λόγια: συμφωνώ και διαφωνώ μαζί σου

[Evi_J]

Σμάρω... ξέρω ότι όλα όσα έγραψα στο προηγούμενο μου ποστ σου φάνηκαν λίγο σκληρά αλλά δεν το έκανα για να σε προσβάλω. Σου ζητώ συγνώμη αν το έκανα. Σκοπός μου ήταν απλώς να εξηγήσω στον Χάρη τι εννοούσα πριν μιας και αυτός κατάλαβε άλλο πράγμα από αυτό που εννοούσα....

[vasilikirimp]

Εγώ δε μπορώ να παραθέσω άποψη για τον Αδάμ και την Ευα απλά χωρίς παρεξήγηση θέλω να πω κάτι που το παρατηρώ .
Θεωρώ ότι είναι εγωιστικό εκ μέρους μας να προσπαθούμε με το έτι θέλω να πείσουμε για τις δικές μας απόψεις.
Σκέψου να βρίσκεσαι εσύ στην απέναντι πλευρά πόσο κουραστικό θα ήταν για σένα να σου πιπιλάει κάποιος συνέχεια το μυαλό σου.
μπορούμε να παραθέσουμε τα πιστεύω μας με ορθότητα να προτρέψουμε τον συνομιλητή μας να μας ακούσει και ας έχει αντιρρήσεις χωρίς όμως να γίνουμε φορτική και επιβλητική .
Και αν κάποιος έχει διαφορετική άποψη τη σεβόμαστε και πορευόμαστε με τη διαφορετικότητά του - έχοντας πίστη στο Θεό να'σαι σίγουρη ότι θα δείξει το δρόμο - εξάλλου ο δρόμος του Θεού δεν είναι κλειστός , ούτε έχει σύνορα απλά εμείς έχουμε θαμπωθεί απο λανθασμένα φώτα σε λανθασμένο διάδρομο και εκεί περπατούμε - στη δική μας οπτική γωνία είναι να αντιληφθούμε το σωστό διάδρομο.
Συγγνώμη που είμαι ειλικρινείς γι'αυτό που μου βγάζει το θέμα όπως το έχεις θέσει ελπίζω να μη μου κρατήσεις κακία

[smarti]

Οχι δεν θυμωσα με κανεναν!!!!
Εχετε ολοι δικαιο με αυτα που λετε!!
Και σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας και τις συμβουλες σας. :D