Η αργία της Κυριακής
Συντονιστής: Συντονιστές
Η αργία της Κυριακής
Αναφορικά με την αργία της Κυριακής, ποιοι επιτρέπεται να δουλεύουν και να πληρώνονται, αν επιτρέπεται φυσικά;
Γιατί Στην Αγία Γραφή Στην "Έξοδο" Λέει Η 4η Εντολή:
"Να θυμάσαι την ημέρα του Σαββάτου, για να την ξεχωρίζεις και να την αφιερώνεις στον Κύριο. Έξι μέρες θα εργάζεσαι και θα κάνεις όλες τις εργασίες σου. Αλλά η έβδομη μέρα είναι μέρα ανάπαυσης, αφιερωμένη σ' εμένα, τον Κύριο Το Θεό σου. Την ημέρα αυτή δεν επιτρέπεται να κάνεις καμιά εργασία ούτε εσύ ούτε ο γιος σου ούτε η θυγατέρα σου ούτε ο δούλος σου ούτε η δούλη σου ούτε τα ζώα σου ούτε ο ξένος που κατοικεί στις πόλεις σου. Σε έξι μέρες εγώ, ο Κύριος, δημιούργησα τον ουρανό, τη γη και τη θάλασσα, καθώς και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ' αυτά, και την έβδομη μέρα αναπαύθηκα. Γι' αυτό ευλόγησα την ημέρα του Σαββάτου και την ξεχώρισα για τον εαυτό μου".
Γιατί Στην Αγία Γραφή Στην "Έξοδο" Λέει Η 4η Εντολή:
"Να θυμάσαι την ημέρα του Σαββάτου, για να την ξεχωρίζεις και να την αφιερώνεις στον Κύριο. Έξι μέρες θα εργάζεσαι και θα κάνεις όλες τις εργασίες σου. Αλλά η έβδομη μέρα είναι μέρα ανάπαυσης, αφιερωμένη σ' εμένα, τον Κύριο Το Θεό σου. Την ημέρα αυτή δεν επιτρέπεται να κάνεις καμιά εργασία ούτε εσύ ούτε ο γιος σου ούτε η θυγατέρα σου ούτε ο δούλος σου ούτε η δούλη σου ούτε τα ζώα σου ούτε ο ξένος που κατοικεί στις πόλεις σου. Σε έξι μέρες εγώ, ο Κύριος, δημιούργησα τον ουρανό, τη γη και τη θάλασσα, καθώς και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ' αυτά, και την έβδομη μέρα αναπαύθηκα. Γι' αυτό ευλόγησα την ημέρα του Σαββάτου και την ξεχώρισα για τον εαυτό μου".
-
creative256
- Τακτικό Μέλος

- Δημοσιεύσεις: 74
- Εγγραφή: Πέμ Αύγ 03, 2006 5:00 am
το πειραμα-δοκιμη
Δοκίμασα προσφατα να ειναι καθε Κυριακη αργία για μενα και να πγαινω στην Εκκλησία (και οχι να κοιμαμαι μεχρι να μεσημεριασει_).
Λοιπον ,ειναι πολυ καλυτερο , εχεις κατι να αναμενεις για την Κυριακή ,νοιωθεις ηρεμια ,εχεις το μυαλο σου σε ταξη και οχι σε συγχηση.
Τοσο καιρο που δεν το εφαρμοζα ,λογω οικονομικων αναγκων ,εβγαζα χρηματα ,αλλα ημουν σε συγχηση ,ξεχνουσα ακομα και τι μερα ειναι .
Για τον δε εκκλησιασμο ουτε λόγος.Μια φορά το μηνα και συνηθως σε κανενα εσπερινο...
Ας κρατησουμε τις παραδοσεις μας, κανουν ειλικρινα την ζωη μας καλυτερη .
Και η νηστεια της Τεταρτης -Παρασκευης και η κυριακατικη αργία
και πολλές αλλες
Λοιπον ,ειναι πολυ καλυτερο , εχεις κατι να αναμενεις για την Κυριακή ,νοιωθεις ηρεμια ,εχεις το μυαλο σου σε ταξη και οχι σε συγχηση.
Τοσο καιρο που δεν το εφαρμοζα ,λογω οικονομικων αναγκων ,εβγαζα χρηματα ,αλλα ημουν σε συγχηση ,ξεχνουσα ακομα και τι μερα ειναι .
Για τον δε εκκλησιασμο ουτε λόγος.Μια φορά το μηνα και συνηθως σε κανενα εσπερινο...
Ας κρατησουμε τις παραδοσεις μας, κανουν ειλικρινα την ζωη μας καλυτερη .
Και η νηστεια της Τεταρτης -Παρασκευης και η κυριακατικη αργία
και πολλές αλλες
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26141
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου
«Γέροντα, δουλεύω μερικές Κυριακές στα λίγα χωράφια που έχω κι επειδή με πειράζει ο λογισμός, ήρθα να σας συμβουλευτώ τι να κάνω», του εξομολογήθηκε ο κύριος Σ…Κι ο Γέροντας του απάντησε :
«Ξέρω έναν εκεί πέρα χωρικό, ο οποίος είχε ένα σκαπτικό μηχάνημα και δούλευε και τις Κυριακές. Ε, ό,τι έβγαζε, τα έδινε όλα στους γιατρούς για το παιδί του. Κάποια στιγμή όμως, που τον πείραξε ο λογισμός ότι δεν τιμά την αργία που είναι αφιερωμένη στον Θεό, σταμάτησε να δουλεύει τις Κυριακές και από τότε το παιδί του έγινε εντελώς καλά. Πρόσεξε και συ μήπως ό,τι βγάζεις τα δίνεις στο τέλος στους γιατρούς».
Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Α΄ : ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ»
(σελ. 338)
Οι κοσμικοί, ότι αγγαρεία έχουν να κάνουν, την Κυριακή θα συμφωνήσουν να την κάνουν. Ψάχνουν καμιά Κυριακή γι’ αυτό, καμιά γιορτή για εκείνο και παίρνουν την οργή του Θεού. Τι βοήθεια θα έχουν μετά, από τους Αγίους; Μέρα αγγαρείας είναι η Κυριακή; Και κάποια εξυπηρέτηση να θέλουν να μας προσφέρουν οι άλλοι, όχι την Κυριακή!
Δεν αφήνουμε τον Θεό να μας κάνει κουμάντο! Και ό,τι δεν γίνεται με πίστη προς τον Θεό, δεν έχει σχέση με τον Θεό. Είναι κάτι κοσμικό. Γι’ αυτό, κι εκείνο που κάνουμε δεν έχει ευλογία και έτσι δεν έχει καλά αποτελέσματα. Μετά λέμε «Φταίει ο διάβολος». Δεν φταίει ο διάβολος, αλλά εμείς δεν αφήνουμε τον Θεό να μας βοηθήσει. Όταν δουλεύουμε τις αργίες δίνουμε δικαιώματα και εξ αρχής μπαίνει ο διάβολος.
Σήμερα βλέπεις στα Μοναστήρια, σε μεγάλες γιορτές, εργάτες, μάστορες. Μια φορά, της Παναγίας, σ’ ένα Μοναστήρι είχαν εργάτες, ολόκληρο συνεργείο, με αλυσοπρίονα και ξύλευαν το δάσος. Ενώ ο ουρανός ήταν ξάστερος, ήρθε ένα σύννεφο, έπεσαν κεραυνοί κοντά στους υλοτόμους και έφυγαν με τέτοιο τρόμο που, ενώ πήρε το δάσος φωτιά, ούτε καν ειδοποίησαν. Τρόμαξαν να τη σβήσουν αργότερα. Την άλλη Κυριακή πάλι μηχανές. Δύο συνεργεία ξαναβγήκαν. Οργή Θεού είναι και οι πυρκαγιές, αφού ξυλεύουμε Κυριακές και γιορτές. Και το κακό είναι που δεν το καταλαβαίνουμε. Έχουμε ξεπεράσει το όριο ανοχής του Θεού.
(σελ. 343)
Κανονικά πριν από τον Εσπερινό της γιορτής, ή της Κυριακής σταματάει κάθε εργασία. Καλύτερα είναι να δουλέψει κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορεί να ρυθμιστεί, και να μην δουλέψει μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνει κανείς σε μια γιορτή, ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο. Παλιά και οι χωρικοί που ήσαν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν τη δουλειά. Το ίδιο και οι γυναίκες που κάθονταν στη γειτονιά : Σηκώνονταν, έκαναν το σταυρό τους και άφηναν το πλέξιμο, ή ό,τι άλλο έκαναν. Και ο Θεός τους ευλογούσε. Είχαν την υγεία τους και χαίρονταν. Τώρα κατήργησαν τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από τη δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία. Μια φορά ήρθε ένας πατέρας στο καλύβι και μου λέει : «Το παιδί μου αρρωσταίνει συχνά και οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν τι έχει». «Να σταματήσεις να δουλεύεις Κυριακή και όλα θα αλλάξουν» του είπα. Πράγματι σταμάτησε και το παιδάκι του έγινε καλά.
Η Θεία Λειτουργία αγιάζει. Αν δεν πάει ο Χριστιανός την Κυριακή στην Εκκλησία, πότε θα αγιαστεί;
«Γέροντα, δουλεύω μερικές Κυριακές στα λίγα χωράφια που έχω κι επειδή με πειράζει ο λογισμός, ήρθα να σας συμβουλευτώ τι να κάνω», του εξομολογήθηκε ο κύριος Σ…Κι ο Γέροντας του απάντησε :
«Ξέρω έναν εκεί πέρα χωρικό, ο οποίος είχε ένα σκαπτικό μηχάνημα και δούλευε και τις Κυριακές. Ε, ό,τι έβγαζε, τα έδινε όλα στους γιατρούς για το παιδί του. Κάποια στιγμή όμως, που τον πείραξε ο λογισμός ότι δεν τιμά την αργία που είναι αφιερωμένη στον Θεό, σταμάτησε να δουλεύει τις Κυριακές και από τότε το παιδί του έγινε εντελώς καλά. Πρόσεξε και συ μήπως ό,τι βγάζεις τα δίνεις στο τέλος στους γιατρούς».
Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Α΄ : ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ»
(σελ. 338)
Οι κοσμικοί, ότι αγγαρεία έχουν να κάνουν, την Κυριακή θα συμφωνήσουν να την κάνουν. Ψάχνουν καμιά Κυριακή γι’ αυτό, καμιά γιορτή για εκείνο και παίρνουν την οργή του Θεού. Τι βοήθεια θα έχουν μετά, από τους Αγίους; Μέρα αγγαρείας είναι η Κυριακή; Και κάποια εξυπηρέτηση να θέλουν να μας προσφέρουν οι άλλοι, όχι την Κυριακή!
Δεν αφήνουμε τον Θεό να μας κάνει κουμάντο! Και ό,τι δεν γίνεται με πίστη προς τον Θεό, δεν έχει σχέση με τον Θεό. Είναι κάτι κοσμικό. Γι’ αυτό, κι εκείνο που κάνουμε δεν έχει ευλογία και έτσι δεν έχει καλά αποτελέσματα. Μετά λέμε «Φταίει ο διάβολος». Δεν φταίει ο διάβολος, αλλά εμείς δεν αφήνουμε τον Θεό να μας βοηθήσει. Όταν δουλεύουμε τις αργίες δίνουμε δικαιώματα και εξ αρχής μπαίνει ο διάβολος.
Σήμερα βλέπεις στα Μοναστήρια, σε μεγάλες γιορτές, εργάτες, μάστορες. Μια φορά, της Παναγίας, σ’ ένα Μοναστήρι είχαν εργάτες, ολόκληρο συνεργείο, με αλυσοπρίονα και ξύλευαν το δάσος. Ενώ ο ουρανός ήταν ξάστερος, ήρθε ένα σύννεφο, έπεσαν κεραυνοί κοντά στους υλοτόμους και έφυγαν με τέτοιο τρόμο που, ενώ πήρε το δάσος φωτιά, ούτε καν ειδοποίησαν. Τρόμαξαν να τη σβήσουν αργότερα. Την άλλη Κυριακή πάλι μηχανές. Δύο συνεργεία ξαναβγήκαν. Οργή Θεού είναι και οι πυρκαγιές, αφού ξυλεύουμε Κυριακές και γιορτές. Και το κακό είναι που δεν το καταλαβαίνουμε. Έχουμε ξεπεράσει το όριο ανοχής του Θεού.
(σελ. 343)
Κανονικά πριν από τον Εσπερινό της γιορτής, ή της Κυριακής σταματάει κάθε εργασία. Καλύτερα είναι να δουλέψει κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορεί να ρυθμιστεί, και να μην δουλέψει μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνει κανείς σε μια γιορτή, ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο. Παλιά και οι χωρικοί που ήσαν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν τη δουλειά. Το ίδιο και οι γυναίκες που κάθονταν στη γειτονιά : Σηκώνονταν, έκαναν το σταυρό τους και άφηναν το πλέξιμο, ή ό,τι άλλο έκαναν. Και ο Θεός τους ευλογούσε. Είχαν την υγεία τους και χαίρονταν. Τώρα κατήργησαν τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από τη δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία. Μια φορά ήρθε ένας πατέρας στο καλύβι και μου λέει : «Το παιδί μου αρρωσταίνει συχνά και οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν τι έχει». «Να σταματήσεις να δουλεύεις Κυριακή και όλα θα αλλάξουν» του είπα. Πράγματι σταμάτησε και το παιδάκι του έγινε καλά.
Η Θεία Λειτουργία αγιάζει. Αν δεν πάει ο Χριστιανός την Κυριακή στην Εκκλησία, πότε θα αγιαστεί;
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26141
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Έχω την εντύπωση ότι αυτό που θεωρείται αμαρτία είαι οι βιοποριστικές ασχολίες. Εκτός βέβαια αν κάποιος είναι αναγκασμένος από την Υπηρεσία του (στρατός, πυροσβεστική, αστυνομία κλπ).
Καλόν είναι την ημέρα του Κυρίου να κάνουμε αγαθοεργίες (βοήθεια προς αδελφούς, ελεημοσύνες κλπ).
Το σωστό πάντως είναι να ρωτήσουμε τον πνευματικό μας και να κάνουμε ό,τι μας πει.
Καλόν είναι την ημέρα του Κυρίου να κάνουμε αγαθοεργίες (βοήθεια προς αδελφούς, ελεημοσύνες κλπ).
Το σωστό πάντως είναι να ρωτήσουμε τον πνευματικό μας και να κάνουμε ό,τι μας πει.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.

