Προβληματισμός περί γάμου

[filotas]

Αγαπητέ Αλέξανδρε, σου εύχομαι καλή επιτυχία στην επιλογή συντρόφου. Πράγματι είναι πολύ σοβαρό ζήτημα τόσο η επιλογή μεταξύ Γάμου και μοναχισμού, όσο και η επιλογή συντρόφου.

Όμως φίλε μου, είσαι λίγο υπερβολικός. Δεν είναι το καθοριστικό θέμα στη ζωή μας η επιλογή συντρόφου, αλλά η επιλογή του τρόπου ζωής. Πρέπει να κλαίμε και να προσευχόμαστε για τη σωτηρία της ψυχής μας. Μέσα από τη σχέση μας με τον Κύριο θα προκύψει και η απάντηση για το ποιο δρόμο να διαλέξουμε και η επιλογή του κατάλληλου προσώπου. Όποιο δρόμο κι αν διαλέξουμε αν συνεχίσουμε να τον ζούμε εν Κυρίω τότε όλα τ΄άλλα αγιάζονται και συμβάλλουν στην επίτευξη του ενός και μοναδικού στόχου όλων των ανθρώπων, που είναι η είσοδος στη Βασιλεία των Ουρανών.

Και για να καταλάβεις, γιατί δε δίνω και τόση σημασία στην επιλογή του προσώπου του συζύγου, αλλά στην πνευματική κατάσταση μας, θα σου πω ότι μιλάς σ΄έναν άνθρωπο που έχει παντρευτεί 2 φορές κι αν ήταν να ξαναξεκινούσα τη ζωή μου πιθανότατα θα γινόμουν ...μοναχός :D :D. Διάβασε πολύ προσεκτικά το 7ο κεφάλαιο της Α προς Κορινθίους και θα καταλάβεις γιατί.

[srev]

Διάβασα ως παραδείγματα που προκαλούν σοβαρές προστριβές σε ένα ζευγάρι θέματα νηστείας, εκκλησιασμού, εξομολογήσεως και σεξουαλικής εγκράτειας. Με συγχωρείτε που θα το πω ωμά, αλλά θα το κάνω προκειμένου να δώσω έμφαση και μόνο: "Πού ζείτε; Μιλάτε σοβαρά;" Ρωτήστε πρώην ζευγάρια γιατί χώρισαν κι αν σαν πουν, "επειδή δε νήστευε ο σύντροφός μου", "επειδή δεν εκκλησιαζόταν τακτικά ο σύντροφός μου", "επειδή δεν εξομολογούταν συχνά ο σύντροφός μου", "επειδή δεν ήταν εγκρατής ο σύντροφός μου", να το κρατήσετε ως κόρη οφθαλμού γιατί άλλο τέτοιο παράδειγμα δε θα βρείτε εύκολα. Επίσης όσοι νομίζετε ότι το να είναι κι οι δύο σε ένα ζευγάρι Χριστιανοί (έστω και συνειδητοί) είναι δικλείδα ασφαλείας στη διατήρηση του γάμου και στην ευτυχή του πορεία πλανάστε πλάνην οικτρά. Είναι σα να λέμε, "θέλω να περάσω ευδαιμονικά γατί είμαι διατεθιμένος να περάσω μαρτυρικά", ή, "θέλω να διαβώ ευρεία οδό μέσω μιας τεθλιμμένης οδού". Δηλαδή, να το πω πάλι ωμά, παρακαλώ χωρίς παρεξήγηση,, "ποιός δουλεύει ποιόν;"

Η αλήθεια είναι ότι η νηστεία, εξομολογήση, εγκράτεια και ο εκκλησιασμός είναι μέσα που διατηρούν το χαρακτήρα ενός Χριστιανού σε αρμονία με της συντρόφου του (και των παιδιών αν υπάρχουν). Όμως η έλλειψη αυτών δεν αποτελεί, "καθ' εαυτή", αιτία των προβλημάτων. Από την άλλη, ο εγωισμός, πράγματι, είναι κυρίαρχη αιτία δυσαρμονίας στο γάμο αλλά για το συνδέσετε με τις προαναφερόμενες 'ελλείψεις' απαιτείται να γίνετε περισσότερο σαφείς αλλιώς προσλαμβάνεται σαν εκτός πραγματικότητας.

Ευχές,

Σπύρος.

[panagiotis2008]

'Οποιος δεν μπορεί να βρει σύντροφο για γάμο,κι έχει αποτύχει,ας αρραβωνιαστεί και νυμφευτεί την Αγία Τριάδα,για να γλιτώσει από προβλήματα και διαζύγια.Δεν θα παρουσιαστεί κανένα πρόβλημα,γιατί ο Θεός είναι αγάπη.

[georgeva]

Aγαπητε μου φιλε Σπυρο.Δυστυχως υπαρχουν πολλοι που υποστηριζουν οτι το ευαγγελιο δεν ειναι εφαρμοσιμο σημερα.Μηπως ο Κυριος μας εδωσε τις εντολες του μονο για τον πρωτο και δευτερο αιωνα;Mη γενοιτο.Το ευαγγελιο θα ισχυει μεχρι συντελειας κοσμου.Οποιος τολμησει και αλλαξει μια οξεια ειπε ο Χριστος μας,αλοιμονο του!! Και η νηστεια και ολες οι ασκησεις της ορθοδοξης εκκλησιας μας ειναι στα πλαισια των εντολων του Κυριου μας,που αποσκοπουν στην μεταμορφωση των παθων μας.Πανω στα αγκαθια της ψυχης μας να φυτεψουμε τα λουλουδια που ευωδιαζουν ΧΡΙΣΤΟ.
Ζουμε στην Ελλαδα μας που ειναι λικνο της ορθοδοξου πιστεως.Δεν ειναι ρατσισμος αυτο που θα πω αλλα οι πιο πιστοι ειναι οι ελληνες,επειδη κυκλοφορει το σωμα και το αιμα του Κυριου εκ προγονων μεσα στα γονιδια μας.
Τωρα αν μερικοι θελουν να ονομαζονται χριστιανοι απο τον καναπε χωρις ασκηση,δικαιωμα τους.
Αν ειναι χριστιανος καποιος θα κανει υπακοη στις προκαθορισμενες ασκησεις της εκκλησιας μας,εκτος αν διατρεχουν λογοι ασθενοιας.
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΔΕΝ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΟΝΑΧΟΥΣ

[georgeva]

Και κατι που ξεχασα:
Ο Πατηρ Παισιος ελεγε σε καποιους διαφορετικης εθνοτητας οχι ελληνες:
Βρε παιδια εσεις το <<εγω>> το γραφετε παντα με κεφαλαια,ενω εμεις με μικρα γραμματα.

[panagiotis2008]

Αφού οι σύζυγοι ζουν μακρυά από τον Θεό,γι'αυτό και τα τόσα διαζύγια γι'αυτό και η διάλυση και απαξίωση του θεσμού της οικογένειας στις μέρες μας.

[alexandergreek]

Μπράβο, alexandergreek, εύγε λεβέντη μου με αυτά που έγραψες !!!
=D> =D> =D> =D> =D> =D> =D> =D> =D> =D> =D>

Την ευχή της Παναγίας και όλων των Αγίων πάντα να έχεις !!!

ΤΕΛΕΙΑ ΤΑ ΕΓΡΑΨΕΣ !!!

Ευχαριστώ πολύ Domna για τις ευχές και τα καλά σου λόγια!

[alexandergreek]

Επίσης όσοι νομίζετε ότι το να είναι κι οι δύο σε ένα ζευγάρι Χριστιανοί (έστω και συνειδητοί) είναι δικλείδα ασφαλείας στη διατήρηση του γάμου και στην ευτυχή του πορεία πλανάστε πλάνην οικτρά. Είναι σα να λέμε, "θέλω να περάσω ευδαιμονικά γατί είμαι διατεθιμένος να περάσω μαρτυρικά", ή, "θέλω να διαβώ ευρεία οδό μέσω μιας τεθλιμμένης οδού". Δηλαδή, να το πω πάλι ωμά, παρακαλώ χωρίς παρεξήγηση,, "ποιός δουλεύει ποιόν;"
Σπύρος.

Σπύρο, πράγματι απο την εμπειρία μου γνωρίζω "χριστιανικά" ζευγάρια με πολλά προβλήματα μεταξύ τους, με εγωϊσμό, έλλειψη ανιοδιοτελούς αγάπης κλπ.

Για να βοηθήσει ο Θεός πρέπει οι σύζυγοι να κάνουν οι ίδιοι αγώνα να κόψουν τα πάθη τους, να αγαπήσουν το Θεό και το σύζυγο και όχι να περιμένουν ότι εφ' όσον είναι "τυπικά" εντάξει με τους εκκλησιασμούς τους κλπ, τότε όλα θα πηγαίνουν καλά χωρίς αγώνα και αυτοδιόρθωση.

Να θυμίσω ότι ο π.Παΐσιος απεχθανόταν τόσο πολύ τον ευσεβισμό (ευσέβεια κατα τους τύπους) που ούτε καν τη λέξη ευσέβεια χρησιμοποιούσε. Προτιμούσε πάντοτε τη λέξη ευλάβεια. Διότι μπορεί κάποιος να κάνει "τα πάντα" σωστά κατα τους τύπους, και "τίποτα" κατα την ουσία.

[srev]

Επίσης όσοι νομίζετε ότι το να είναι κι οι δύο σε ένα ζευγάρι Χριστιανοί (έστω και συνειδητοί) είναι δικλείδα ασφαλείας στη διατήρηση του γάμου και στην ευτυχή του πορεία πλανάστε πλάνην οικτρά. Είναι σα να λέμε, "θέλω να περάσω ευδαιμονικά γατί είμαι διατεθιμένος να περάσω μαρτυρικά", ή, "θέλω να διαβώ ευρεία οδό μέσω μιας τεθλιμμένης οδού". Δηλαδή, να το πω πάλι ωμά, παρακαλώ χωρίς παρεξήγηση,, "ποιός δουλεύει ποιόν;"
Σπύρος.

Σπύρο, πράγματι απο την εμπειρία μου γνωρίζω "χριστιανικά" ζευγάρια με πολλά προβλήματα μεταξύ τους, με εγωϊσμό, έλλειψη ανιοδιοτελούς αγάπης κλπ.

Για να βοηθήσει ο Θεός πρέπει οι σύζυγοι να κάνουν οι ίδιοι αγώνα να κόψουν τα πάθη τους, να αγαπήσουν το Θεό και το σύζυγο και όχι να περιμένουν ότι εφ' όσον είναι "τυπικά" εντάξει με τους εκκλησιασμούς τους κλπ, τότε όλα θα πηγαίνουν καλά χωρίς αγώνα και αυτοδιόρθωση.

Να θυμίσω ότι ο π.Παΐσιος απεχθανόταν τόσο πολύ τον ευσεβισμό (ευσέβεια κατα τους τύπους) που ούτε καν τη λέξη ευσέβεια χρησιμοποιούσε. Προτιμούσε πάντοτε τη λέξη ευλάβεια. Διότι μπορεί κάποιος να κάνει "τα πάντα" σωστά κατα τους τύπους, και "τίποτα" κατα την ουσία.

Ναι, πολύ σωστά. Προσωπικά προτιμώ έναν άθεο με γνήσια θέληση να βρει τον αλήθεια και έμπρακτη "χριστιανική" καρδιά παρά έναν νηστευόμενο/εγκρατούμενο/δεν-ξέρω-γω-τι-ούμενο που στην πράξη είναι αφόρητος και στην ουσία μαζοχιστής και νευρωτικός με το Χριστό.

Σπύρος.

[aposal]

Προσωπικά προτιμώ έναν άθεο με γνήσια θέληση να βρει τον αλήθεια και έμπρακτη "χριστιανική" καρδιά παρά έναν νηστευόμενο/εγκρατούμενο/δεν-ξέρω-γω-τι-ούμενο που στην πράξη είναι αφόρητος και στην ουσία μαζοχιστής και νευρωτικός με το Χριστό.

Σπύρος.

Τι θα πει άθεος και τι θα πει "τυπικά" Χριστιανός; Έχω την άποψη πως όλοι είμαστε αμαρτωλοί, διαφέρουμε όμως στον βαθμό απομάκρυνσης από τον Κύριο. Ο βαθμός αυτός, που ο μόνος που τον γνωρίζει είναι ο Κύριος, δεν είναι στατικός, αλλά δυναμικός. Δεν σημαίνει δηλαδή ότι επειδή σήμερα είμαστε σε μια σχετικά υποφερτή πνευματική κατάσταση θα είμαστε το ίδιο και αύριο ή μετά από δυό μήνες! Κάθε μέρα δίνουμε αγώνα, τόσο από αριστερά όσο και από δεξιά και είναι εύκολο να χαλαρώσουμε (χωρίς να το καταλάβουμε) και να μειωθούν οι αντιστάσεις μας.
Και αυτή η φράση "τυπικά" Χριστιανός νομίζω ότι δεν είναι σωστή. Είναι δυνατόν κάποιος να κρατάει τους τύπους, να πηγαίνει δηλαδή συνέχεια στην Εκκλησία, να νηστεύει, να εξομολογείται να κοινωνάει τακτικά και να μην είναι καλός Χριστιανός; Θεωρώ πως ο μη καλός Χριστιανός δεν μπορεί να νηστέψει σωστά, ούτε να εξομολογηθεί σωστά, επομένως ο πνευματικός του θα τον καταλάβει, αργά η γρήγορα και του δώσει οδηγίες, άσχετα αν θα τις τηρήσει ή όχι.
Θα συμφωνήσω πάντως πως στην επιλογή του συντρόφου, αυτό στο οποίο πρέπει να δίνουμε σημασία είναι ο χαρακτήρας και τα ιδανικά του μελλοντικού μας συντρόφου - που προδίδονται από τον τρόπο που ζει και όχι απαραίτητα από τις θεωρίες που εκφράζει - και ότι δύο σχετικά καλοί Χριστιανοί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ταιριάζουν και για γάμο!
Ούτως ή άλλως και οι δύο, εάν παντρευτούν, θα δεχθούν επίθεση από τον διάβολο και εκεί θα μιλήσει ο χαρακτήρας και η διάθεσή τους για πνευματικό αγώνα και ταπείνωση!
Και πιθανόν, αν το ζευγάρι είναι πιο προχωρημένο πνευματικά, να επιτρέψει ο Θεός να δεχθεί μεγαλύτερη επίθεση! Αυτή άλλωστε είναι και η ουσία της πνευματικής βελτίωσης! Κάθε φορά έχουμε να αντιμετωπίσουμε και πιο δυνατό αντίπαλο κι αυτό είναι πολύ καλό (όσο παράλογο και αν ακούγεται) γιατί μας επιτρέπει να μην χαλαρώνουμε, αλλά να αγωνιζόμαστε συνέχεια και να προσεγγίζουμε τον Κύριο ολοένα και περισσότερο!