Εφηβικές ανησυχίες

[katerinaki]

Αγαπητοί αδελφοί,
Η κόρη μου ΜΑΡΙΑ- ΛΟΥΚΙΑ, σήμερα 16 ετών, δεν θέλει να ακούσει για εκκλησία. Ενώ από μικρή πήγαινε κάθε Κυριακή στην Εκκλησία και είχε και πνευματικό, εδώ και 2 χρόνια ούτε να το ακούσει θέλει . Πιστεύει ότι ο Θεός δεν ασχολείται μαζί μας και με τα προβλήματά μας, ούτε ακούει τις παρακλήσεις μας.
Σε ό,τι της πώ και την συμβουλέψω μου απαντά ότι οι καλοί υποφέρουν, υπάρχει φτώχεια, παιδιά πεθαίνουν και γενικά εκδηλώνει μία αρνητική στάση.
Η μόνη μου έγνοια είναι η σωτηρία της ψυχής της.
Παρακαλώ για τις προσευχές σας και τις συμβουλές σας. Το μόνο που θέλω είναι η εν Χριστώ ζωή της.

[Cordelia]

Αγαπητή μου katerinaki,

η Μαρία-Λουκία θα μπει στις προσευχές αρκετών -πιστεύω- από το forum.

Δεν είμαι γονιός, αλλά μου φαίνεται ότι σε αυτή την ηλικία ίσως και να είναι αναμενόμενη αυτή η αντίδραση λόγω εφηβείας. Ο π. Αντώνιος λογικά θα σε συμβουλεύσει καλύτερα.

Αυτό που έχω παρατηρήσει εγώ, όμως, από διάφορες φίλες μου, που προέρχονται από θρησκευόμενες οικογένειες, είναι ότι στη συνέχεια μεγαλώνοντας απομακρύνονται από το Θεό ίσως λόγω καταπίεσης, που έχουν υποστεί.

Πιστεύω ότι εσύ πρέπει να της εκδηλώνεις την αγάπη σου και να της υπενθυμίζεις διακριτικά πόσο την αγαπά ο Θεός.

Επίσης, καλώς ήλθες στην ιντερνετική παρέα μας. >:D<

[Teri]

Η κόρη σου είναι στο φουλ της εφηβείας!
Αμφισβητεί τα πάντα, απορρίπτει το κάθε πρότυπο και πρώτη και καλύτερη εσένα!!! (Αλήθεια εσύ τι έκανες στην ηλικία της;; )
Δε χρειάζεται συμβουλές και νουθεσίες. Είναι σίγουρο ότι θα τις απορρίψει πριν ακόμα τις πεις! Σαν μητέρα αγωνιάς και πονάς, κατανοητό.
Σ' αυτές τις περιπτώσεις ο Γέροντας Παΐσιος έλεγε να κάνει ο γονιός θερμή προσευχή λέγοντας: Θεέ μου, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά δεν μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου, βοήθησέ το Εσύ!
Αυτό πρέπει να κάνεις! Προσευχή και υπομονή! Τα λόγια σου η Μαρία-Λουκία δεν θα τ' ακούσει. Η συμπεριφορά σου όμως, η αγάπη σου, η φροντίδα σου, το παράδειγμά σου θα μείνει ανεξίτηλο μέσα της!
Ο πατέρας Λεωνίδας έλεγε: Δώστε στα παιδιά πολύ Χριστό και πολλή αγάπη μέχρι τα 8 - 10 χρόνια τους. Μεγαλώνοντας, ακόμα και ν' απομακρυνθούν(φαινομενικά), ακόμα και να παραστρατήσουν, πάλι κοντά Του θα γυρίσουν! Με μαθηματική ακρίβεια!
Ο Θεός να σου χαρίζει δύναμη κι υπομονή!

[aposal]

1.Συμβουλές του Γέροντα Πορφυρίου (1905 – 1991)
Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη
Στην κυρία Χ.Χ. ο Γέροντας έλεγε :
-Ένας τρόπος υπάρχει για να μην έχουμε προβλήματα με τα παιδιά. Η αγιότητα. Γίνετε άγιοι και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα με τα παιδιά σας!
-Και πως μπορούμε να γίνουμε άγιοι;
-Πολύ απλό. Όταν έρθει η Θεία Χάρις!
-Και πως έρχεται η Θεία Χάρις;
-Με την ταπείνωση και την προσευχή. Αλλά η προσευχή πρέπει να είναι δυνατή, ζωντανή. Όταν προσευχόμαστε με πίστη και επιμονή, πάντοτε έχουμε αποτελέσματα.


-Μην πιέζεις, μου έλεγε, τα παιδιά σου. Αυτά που θέλεις να τους πεις, να τα λες με την προσευχή σου. Τα παιδιά δεν ακούν από τα αυτιά, αλλά μόνον όταν έρχεται η Θεία Χάρις που τα φωτίζει, ακούν αυτά που θέλουν να τους πούμε. Όταν θέλεις να πεις κάτι στα παιδιά σου, πες το στην Παναγία κι αυτή θα ενεργήσει. Η προσευχή σου αυτή θα γίνει σαν το πνευματικό χάδι που αγκαλιάζει τα παιδιά κι αυτό τα έλκει. Εμείς, βλέπεις κάνουμε μερικές φορές να τα χαϊδέψουμε κι αυτά αντιδρούν. Σ’ αυτό όμως, το πνευματικό χάδι, δεν αντιδρούν ποτέ.
Να σας πω πως το είδα αυτό να εφαρμόζεται στην πράξη. Την πρώτη φορά, από τότε που πέθανε ο άνδρας μου, που πήγα με τα παιδιά μου διακοπές, ο μεγάλος μου γιος βρήκε εκεί κάποιες παρέες και τον έχανα τα απογεύματα, χωρίς να ξέρω που πήγαιναν και τι έκαναν. Του έλεγα λοιπόν : «Έλα παιδί μου, μη φεύγει πάλι. Τι πας και κάνεις και χάνεσαι;». Όλα αυτά δηλαδή που λέμε συνήθως εμείς οι μητέρες. Εκείνος όμως δεν άκουγε. Μια μέρα λοιπόν, θυμήθηκα αυτά που μου είχε πει ο Γέροντας και μόλις έφυγε το παιδί, πήρα την Παράκληση στη Παναγία και άρχισα να τη διαβάζω. Πριν προλάβω να την τελειώσω, μπαίνει μέσα ο γιος μου και με ρωτά : «Μαμά, που είπες ότι ήθελες να πάμε μαζί το απόγευμα;». Ήταν τόσο άμεση η απάντηση της Παναγίας, που μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι εκείνα που μου έλεγε ο γέροντας ήταν η μόνη σωστή στάση απέναντι στα παιδιά.

-Η κόρη μου Γέροντα ζει αμαρτωλή ζωή. Πως θα τη σώσω;
-Μόνο με τη δική σου αγιότητα. Η αγιότητα των γονιών σώζει τα παιδιά τους.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Γεωργίου Κρουσταλλάκη, καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μια άλλη φορά, ένα ζευγάρι ευσεβών γονέων, ο πατέρας μηχανικός και η μητέρα εκπαιδευτικός, επισκέφθηκαν τον γέροντα για να τον συμβουλευτούν για το παιδί τους που περνούσε εκρηκτική εφηβεία.
-Γέροντα, του είπαν, το παιδί μεγάλωσε πια. Έχουμε φοβερά προβλήματα! Αργεί τα βράδια, δεν μας ακούει, αυθαδιάζει και κάνει άσχημες παρέες! Και ο σοφός πνευματικός πατέρας απάντησε :
-Αυτή τη περίοδο να σιωπάτε. Να κρύβετε την «ευσέβειά» σας. Να μην τον προκαλείτε. Αυτή τη στιγμή είναι σαν να είστε εσείς «καλοντυμένοι», σαν να φοράτε τα καλά σας, ενώ εκείνος είναι λασπωμένος και κουρελιασμένος. Αυτή η «ευσεβής» παρουσία σας τον απωθεί και τον διεγείρει.

Αποσπάσματα από το βιβλίο : Βίος και Λόγοι Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου (έκδοση Ιερά Μονή Χρυσοπηγής, Χανιά, 2003).
Εκείνο που σώζει και φτιάχνει καλά παιδιά είναι η ζωή των γονιών μέσα στο σπίτι. Οι γονείς πρέπει να δοθούνε στην αγάπη του Θεού. Πρέπει να γίνουν άγιοι κοντά στα παιδιά, με την πραότητα και την υπομονή τους, την αγάπη τους. Να βάζουνε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, ενθουσιασμό και αγάπη στα παιδιά. Και η χαρά που θα τους έλθει, η αγιοσύνη που θα τους έχει επισκεφθεί, θα εξακοντίσει στα παιδιά τη χάρη.
Για την κακή συμπεριφορά των παιδιών, φταίνε γενικά οι γονείς. Δεν τα σώζουν ούτε οι συμβουλές, ούτε η πειθαρχία, ούτε η αυστηρότητα. Αν δεν αγιάζονται οι γονείς, αν δεν αγωνίζονται, κάνουν μεγάλα λάθη και μεταδίδουν το κακό που έχουν μέσα τους. Αν οι γονείς δεν ζουν μια ζωή αγία, αν δεν μιλούν με αγάπη, ο διάβολος ταλαιπωρεί τους γονείς με τις αντιδράσεις των παιδιών. Η αγάπη, η ομοψυχία, η καλή συνεννόηση των γονέων είναι ό,τι πρέπει για τα παιδιά. Μεγάλη ασφάλεια και σιγουριά.

Μια μητέρα με ρώτησε πώς να φέρεται στα παιδιά της. Της είπα :
Να προσεύχεσαι και μετά να μιλάς. Έτσι να κάνεις στα παιδιά σου. Αν τους δίνεις διαρκώς συμβουλές, θα γίνεις βαρετή και όταν θα μεγαλώσουν θα αισθάνονται ένα είδος καταπίεσης. Να προτιμάς λοιπόν την προσευχή. Να τα λες στον Θεό και ο Θεός θα τα λέει μέσα τους. Δηλαδή, δεν πρέπει να συμβουλεύεις τα παιδιά σου έτσι, με φωνή που να την ακούν τα αυτιά τους. Μπορείς να το κάνεις και αυτό, αλλά προπάντων να μιλάς για τα παιδιά σου στο Θεό. Να λες : «Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισε τα παιδάκια μου. Εγώ, σ’ Εσένα τα αναθέτω. Εσύ μου τα έδωσες, μα κι εγώ είμαι αδύναμη, δεν μπορώ να τα κατατοπίσω. Γι’ αυτό Σε παρακαλώ φώτισέ τα». Κι ο Θεός θα τους μιλάει και θα λένε : «Ωχ, δεν έπρεπε να στενοχωρήσω τη μαμά»! κι αυτό θα βγαίνει από μέσα τους, με τη Χάρη του Θεού.

2. Συμβουλές του Γέροντα Παϊσίου (1924 – 1994)

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου
Ένας στρατιωτικός είχε τελευταία στενοχωρηθεί γιατί έβλεπε τον γιο του να ζει μακριά από την Εκκλησία και να έχει μπλέξει με κακές παρέες. Ο ίδιος συμβούλευε τον γιο του να πάει κοντά στην Εκκλησία και να αφήσει τις κακές παρέες, εκείνος όμως δεν άκουγε, καθώς βρισκόταν στην δύσκολη ηλικία της εφηβείας, με τα τόσα της προβλήματα. Η αγάπη του πατέρα προς το παιδί του, τον έκανε να επισκεφτεί τον Γέροντα στο Άγιον Όρος για να τον συμβουλευτεί. Έφτασε στον Γέροντα και του διηγήθηκε όλο το πρόβλημα που αντιμετώπιζε με τον γιο του. Εκείνος τότε του είπε :
-Όταν ήταν μικρός, τον μάθατε να κάνει τον σταυρό του; Τον πηγαίνατε τακτικά στην εκκλησία; Τον κοινωνούσατε τακτικά; Τον μαθαίνατε να λέει προσευχή;
-Ναι, όταν ήταν μικρός, όλη μας η φροντίδα ήταν πώς να τον αναθρέψουμε Χριστιανικά και τα κάναμε όλα αυτά.
-Ε, τότε να μην φοβάσαι, γιατί τον γιο σου τον οχύρωσες πολύ καλά! Μόνο να εύχεσαι (προσεύχεσαι) να ενεργήσει η Χάρη του Χριστού μας. Εσύ τώρα, σ’ αυτήν την ηλικία το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να του δείχνεις πολύ αγάπη και να εύχεσαι στον Θεό να ενεργήσει Εκείνος για το συμφέρον του, γιατί αν εσείς τον τροφοδοτείτε συνεχώς με καλοσύνη και αγάπη, τότε όπου και να πάει, όπου και να μπλέξει κάποια στιγμή θα δει ότι έξω από την οικογένεια το κλίμα είναι ανθυγιεινό και υπάρχει παντού συμφέρον και υποκρισία. Έτσι θα γυρίσει φυσιολογικά στο σπίτι. Αν όμως στο σπίτι υπάρχουν γκρίνιες φασαρίες, τσακωμοί, τότε δεν θα του κάνει καρδιά να επιστρέψει. Και πάλι πρέπει να προσέχουμε γιατί αυτή η ηλικία μόνον αγάπη και προσευχή θέλει.

Πάρα πολύ βοηθάει, όταν οι γονείς για όλες τις αταξίες των παιδιών του θεωρούν ότι υπεύθυνη είναι η δική τους ζωή, που δεν είναι όσο κοντά στον Χριστό θα έπρεπε και εξ αιτίας τους κληρονομούν στα παιδιά τους αυτήν την κατάσταση. Όταν οι γονείς έχουν τέτοιο ταπεινό φρόνημα και με ειλικρινή ταπείνωση συναισθάνονται την ευθύνη που φέρουν και ειλικρινά μετανοούν, τότε συγκινείται και ο Χριστός και – ως πάνσοφος και παντοδύναμος που είναι – έχει τη δύναμη και τον τρόπο, κι όλο και κάποιο «σωσίβιο» θα τους ρίξει για να σωθούν.
(ας μην ξεχνάμε ότι «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα» και συνεπώς η επιστροφή των γονέων κοντά στον Χριστό σώζει και τα τέκνα τους)

[smarti]

Πριν μερικες μερες μιλουσα στον πνευματικο μου ακριβως για το ιδιο θεμα μονο για αλλο μελος της οικογενειας και μου ειπε αυτα τα λογια,,μην μιλας απευθειας στον αντρα σου για την εκκλησια και τον θεο ,μιλα στον θεο για αυτον,,Δεν ξερω αν μπορουν να βοηθησουν και εσενα τα λογια του πνευματικου μου.Ευχομαι.........................

[Cordelia]

....... μην μιλας απευθειας στον αντρα σου για την εκκλησια και τον θεο, μιλα στον θεο για αυτον .....................

Πάρα πολύ εύστοχο !!!