Οικογένεια

[ester]

Έχω παρατηρήσει το εξής σχετικά με τα διαζύγια:

Ότι το 98% των περιπτώσεων διαζυγίου οφείλονται σε
μοιχία ενός τουλάχιστον εκ των δύο (είναι αυτό λέγεται, είτε όχι).

Αυτό είναι η κύρια πηγή τους.

[konstantinoupolitis]

Μεγάλη και ουσιαστική συζήτηση ανοίξατε. Για να πω την αλήθεια το σκέφτηκα για να μπω, γιατί κάποτε με μέμφθηκαν επειδή άνοιγα τέτοια θέματα.

Μεγάλη κουβέντα λοιπόν, ας ξεκινήσουμε και απο μια μεγάλη κουβέντα:

"Και όταν ο άνδρας αιχμαλωτιστεί από τον πόθο προς τη γυναίκα του, θα αδιαφορήσει για κάθε άλλη γυναίκα".

Τρια πράγματα είναι οι βασικές συνισταμένες του θέματος, όπως τουλάχιστον το βλέπω απο τη μεριά μου:

1 ) Ο έρωτας και η απουσία ερωτισμού. Τόσο στον κόσμο όσο και στους εκκλησιαστικούς κύκλους και ειδικά σε πολλούς γεροντάδες.

Ναί η κοινωνία νοσεί και νοσεί γιατί κυρίως η οικογένεια νοσεί. Και όταν η οικογένεια νοσεί, στιγματίζεται και η εύπλαστη κατα την παιδική και εφηβική περίοδο όπως το ζεστό κερί καρδιά του ατόμου, για να παραφράσουμε και τον Πλούταρχο.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ωστόσο ήταν καίτοι μοναχός ερωτικός. Γεμίσαμε απο κόσμο που δεν μπορούν να βιώσουν όμορφα τον πόθο τους, νιώθουν τρομερά μόνοι, χάνονται στον πανσεξουαλισμό ή στον ασεξουαλισμό αφού πολλοί μένουν "ξέμπαρκοι" άχρι ικανότατης ηλικίας γιατί δεν καλύπτουν τα υλικά κριτήρια που η σύγχρονη κοινωνία επιτάσσει.

Οι εκκλησιαστικοί; Πόσος κόσμος απο αυτούς, απο εμάς, όπως θέλετε πέστε το, φτάνουν τα 30, 35, 40 και το πολύ πολύ έχουν πιάσει το χέρι μιας κοπέλας κάτι για το οποίο αισθάνονται ένοχα. Γι΄αυτούς αυτές οι ηλικίες είναι απαγορευτικές για να μένουν χωρίς οικογένεια και κουβαλούν την δυστυχία τους ελκόμενοι σταυρών στον δικό τους Γολγοθά. Και πολλοί πνευματικοί επαίρονται να τονίζουν την αγνότητά τους, αποστρέφοντας το βλέμμα απο το πραγματικό πρόβλημα που είναι η απουσία έρωτος, αγάπης, συντοφικότητος. Ναί η αγνότητα είναι υπέροχο πράγμα και υπέροχο το να φτάνεις με αυτήν στο Γάμο. Αρκεί να ειναι συνειδητή, να συνδυάζεται απο ερωτισμό, να μην επιζητάται γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε σύντροφο απο δεύτερο χέρι και εφόσον δεν επιλέξεις τον Μοναστικό δρόμο, να προσφέρεται ως σπονδή στο Γάμο σε λογική ηλικία.

2) Κοινός προορισμός. Σκοπός του Γάμου είναι η Σωτηρία και επειδή ο Χριστιανισμός είναι πρακτικός και κρίνει τα πάντα εκ του αποτελέσματος, είναι το ίδιο σημαντικός δρόμος με τον Μοναχισμό και όχι κατώτερος. Απλά είναι πιο δύσκολος δρόμος αλλά παράλληλα μπορεί να ακολουθηθεί απο τους περισσότερους. Ο Μοναχισμός είναι πιο εύκολος δρόμος, μόνο που ελάχιστοι μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατ΄ ουσίαν όμως, αφού και οι δύο δρόμοι οδηγούν στη Σωτηρία είναι ισότιμοι.
Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένας προς κατάκτηση προορισμός και φυσικά η κατανόηση του τί εστί Γάμος.

3) Διάθεση για θυσία έως ζωής απο τον άνδρα προς την γυναίκα και αφοσίωσης απο τη γυναίκα προς τον άνδρα. Και φυσικά κάθε απεμπόληση υλικού κριτηρίου στην επιλογή συντρόφου, κατα κανόνα εξωτερικού κάλους για τον άνδρα και χρημάτων και κοινωνικής θέσης για την γυναίκα. Μπορούμε;

Όσο για τα διαζύγια. Στα παλαιά χρόνια υπήρχε σεβασμός ως προς τον Γάμο αλλά και διαπόμπευση ή έστω ρατσιμού της γυναικός που έπαιρνε διαζύγιο. Τολμούσε μια γυναίκα να πάρει διαζύγιο; Ωστόσο εκκλησιαστικά μπορεί ένας να πάρει διαζύγιο πλην μοιχείας; ΚΑι ακόμα και αν πάρει διαζύγιο, μπορεί να παντρευτεί ξανά; Και μην μου αναφέρετε την σημερινή πρακτική, που εν μέρει βέβαια ίσχυσε ήδη απο τα Βυζαντινά χρόνια.

Και μιας και είναι επίκαιρη η συζήτηση για τα προσόντα του νέου Αρχιεπισκόπου, να σας πώ αυτό που για μένα είναι πολύ βασικό σε κάθε ηγέτη: Να είναι "κακός" και "σκληρός". Να γίνεται "κακός" με τον κόσμο και τους ημετέρους εφαρμόζοντας το Ευαγγέλιο και άρα λαμβάνοντας "σκληρές" αποφάσεις. Και μια βασική απόφαση είναι μην εκδίδει εκκλησιαστικά διαζύγια σε ζεύγη που δεν έχουν ή δηλώνουν μοιχεία και να μην ξαναπαντρεύει διαζευγμένους πλην χηρείας. Μπορεί;

Ο κόσμος είναι γεμάτος απο μόνους και μόνους στην πραγματικότητα, σε ένα κόσμο που ο έρωτας θεωρείται γραφικός, προσωρινός, αναγκαίο κακό. Η κοινωνία επιβάλλει τα δικά της κριτήρια, οδηγώντας πολύ κόσμα εκτός ωφέλιμης κάστας. Η Ύλη αναγκαστικά δημιουργεί ερωτικά ανθρώπους με πάρα πολλές συντρόφους και αρκετούς χωρίς έστω μία.

Κωνσταντίνος

[NIKOSZ]

Ευγε Κωσταντινε πολυ ομορφα οσα ειπες !

Και μιας και ανεφερες τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο δειτε κι αυτο


O AΓΙOΣ ΙΩΑΝΝΗΣ O XΡΥΣOΣΤOΜOΣ ΚΑΙ Η OΙΚOΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ

του Αρχιμ. Εφραίμ, Καθηγούμενου Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

http://www.pemptousia.gr/articles/25b.shtml

[theodora]

Πιστεύω πως είναι δαιμονικό να χωρίζει μιά οικογένεια. Πιστεύω πως και οι λόγοι που την οδηγούν στην διάλυση είναι και αυτοί δαιμονικοί, με κυρίαρχο τον εγωισμό μας. Συμβαίνει όμως κάποιες σπάνιες φορές ο ένας από τους 2 συζύγους να «τρελλαίνεται» από κάποια πάθη όπως το χαρτοπαίγνιο, μετά να ακολουθεί το ποτό, οι βιαιοπραγίες, το ξεπούλημα της περιουσίας, .... κτλ και η κατηφόρα να συνεχίζεται στο πέρασμα του χρόνου, με συνένοχο την χριστιανική «ανοχή» του άλλου συζύγου (για το μαρτυριό του δεν το συζητάω ). Δεν πρέπει αυτό να το βιώσουν οι κόρες μας κυρίως (σαν γυναίκες), και ούτε τα αγόρια μας (σαν μικροπαίδια) να έχουν τέτοιο πρότυπο για πατέρα. Νιώθω πως όταν υπάρχει ο Χριστός μέσα στην καρδιά και στο νου μας, όλα τα προβλήματα όσο μεγάλα και αν δείχνουν, θα λύνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

[ester]

Ευχαριστώ τον κωνσταντινοπολίτη
για την τόσο κέραια και μεστή περιεχομένου τοποθετησή του!
Τον ευχαριστούμε γι αυτό.

Ωστόσο, θα συμπληρώσω το θέμα παραθέτοντας μερικά ακόμη στατιστικά
στοιχεία:

Για το 2007, το ποσοστό των γεννήσεων εκτός γάμου,στις παρακάτω Ευρωπαϊκές χώρες:
Σουηδία, Νορβηγία, Εσθονία, Γαλλία και Βουλγαρία(!!)
ξεπέρασε το 50%!!!
Με άλλα λόγια για τις χώρες αυτές ο γνωστός τύπος
παραδοσιακής οικογένειας είναι πιά ένας μειοψηφικός τύπος.

Στην Αγγλία το ποσοστό αυτό είναι 44%.
Ενώ στις γνωστές καθολικές-μεσογειακές χώρες τα ποσοστά είναι:
Ισπανία 27%, Ιταλία 17%.

Δηλαδή το σύνολο της Ευρώπης έχει εσωτερικό πρόβλημα
(ή κατ' άλλους δεν έχει κανένα πρόβλημα αλλά πάμε σε άλλο μοντέλο
οικογενείας).

Για την Ελλάδα δεν έχω στατιστικά στοιχεία, πάντως το σίγουρο είναι
ότι και εδώ τα νούμερα είναι αυξητικά.

Θα ήταν ενδιαφέρον να εκτιμήσει κανείς τις συνέπειες τις οποίες μπορεί να
έχει στην κοινωνία μας αυτή η εξέλιξη.

[aposal]

ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ?????
Μήπως αν είσαστε δε θα μιλούσατε-γράφατε με τόση ευκολία?????
Ο γάμος είναι μια κατάσταση της ζωής που την επιλέγουμε. Κανείς δεν μας τον επιβάλλει, ειδικά σήμερα.
Πολλοί γονείς παλιά περνούσαν άσχημα χρόνια για πολλούς λόγους....Σήμερα αυτοί θάλουν τα παιδιά τους να μη τραβήξουν τα ίδια.
Μιλάτε για υπομονή, εγωισμούς, φιληδονία.....
Ας αναλύσουμε τη λέξη σύζυγος. Σημαίνει δυο ανθρώπους που τραβάνε τον ίδιο ζυγό (κάρο). Αν κάποιος από τους δυο "μουλαρώσει" το κάρο κόλησε.....και έμεινε εκεί. Ούτε μπρος, ούτε πίσω. Τι είναι καλύτερο να γίνει?????
Η πίστη μας δίνει λύσεις....όμως...υπάρχουν και άλλα.
Π.χ. αν εγώ απατήσω τη γυμαίκα μου....τότε αυτή πρέπει να κάνει υπομονή και να το βουλώσει???? ή και το αντίθετο....τι γίνεται????
Ο τρόπος ζωής μας έχει προοδεύσει....μα είναι τρομερά δύσκολο...σήμερα να κρατήσεις οικογένεια. Δεν θέλω να φαίνομαι μεμψίμοιρος μα ούτε ουτοπικός....
Αφήστε τις θεωρίες και μιλήστε για την πρακτική της ζωής....ειδικά όσοι είναι παντρεμένοι.
Ο Θεός μας ευλογεί με το μυστήριο του γάμου και μεις κάνουμε την οικογενειακή-συζυγική μας ζωή ένα "μυστήριο" άλυτο....
ΜΗΠΩΣ ΠΝΙΓΟΜΑΣΤΕ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΝΕΡΟ?????

Είμαι παντρεμένος από το 1990 και ο γάμος μου έχει περάσει – και περνάει ακόμα – πολλές δυσκολίες, που οφείλονται κυρίως στην δική μου απομάκρυνση από την αγάπη του Χριστού! Τα περί υπομονής, εγωισμών και φιληδονίας που γράφω, τα έχω βιώσει καλά! Το δικό μου (μας) κάρο έχει κολλήσει αναρίθμητες φορές σε βαθμό που πολλές φορές να έχουμε σκεφτεί να το …αλλάξουμε ( μη ξεγελάει κανέναν που γράφω με κάποιο χιούμορ)! Αλλά κάθε φορά κάναμε υπομονή και λέγαμε ότι θα κάνουμε λίγο περισσότερο αγώνα, αρκεί να σώσουμε τον γάμο! Και τον σώζαμε, με την βοήθεια του Θεού! Αλλά ο πονηρός κάθε φορά έβαζε και επιπλέον εμπόδια! Και όση προσπάθεια κάναμε, τόσο πιο πολλά εμπόδια έβαζε! Τώρα το βλέπω καθαρά, τότε δεν μπορούσα να καταλάβω τι συμβαίνει!
Να ξέρεις όμως, πως ποτέ δεν μετάνιωσα για την – όποια – υποχώρηση έκανα! Για όσες φορές το βούλωσα! Ίσα – ίσα που, αργότερα, δόξαζα τον Θεό που μου έδωσε υπομονή και δύναμη για να το ξεπεράσω!
Δεν μιλάω θεωρητικά, αλλά εμπειρικά! Συγχώρα με που θα φανώ εγωιστής, αλλά ένιωσα στο πετσί μου τους λόγους του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου :
«Σε πολεμάει η γυναίκα σου όταν έρχεσαι στο σπίτι, σε υποδέχεται σαν θηρίο, ακονίζει τη γλώσσα της σαν μαχαίρι; Είναι λυπηρό μεν το πράγμα, γιατί η βοηθός σου έγινε αντίπαλος, όμως ερεύνησε τον εαυτό σου, μήπως κατά την νεανική σου ηλικία έδειξες μοντέρνα και ελευθεριάζουσα συμπεριφορά απέναντι σε κάποια γυναίκα και το τραύμα που προξένησες σε γυναίκα θεραπεύεται με γυναίκα και αυτή η ίδια χειρουργεί την ξένη σαπισμένη πληγή. Κι αν ακόμη δεν το γνωρίζει η ίδια που χειρουργεί, το γνωρίζει όμως ο γιατρός Θεός».
Ο κοινός πνευματικός είναι σωτήρια λύση και για τους δύο, αν θέλουν να σώσουν το γάμο τους και να ζήσουν ευτυχισμένοι!

[aposal]

ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ?????
Μήπως αν είσαστε δε θα μιλούσατε-γράφατε με τόση ευκολία?????
Ο γάμος είναι μια κατάσταση της ζωής που την επιλέγουμε. Κανείς δεν μας τον επιβάλλει, ειδικά σήμερα.
Πολλοί γονείς παλιά περνούσαν άσχημα χρόνια για πολλούς λόγους....Σήμερα αυτοί θάλουν τα παιδιά τους να μη τραβήξουν τα ίδια.
Μιλάτε για υπομονή, εγωισμούς, φιληδονία.....
Ας αναλύσουμε τη λέξη σύζυγος. Σημαίνει δυο ανθρώπους που τραβάνε τον ίδιο ζυγό (κάρο). Αν κάποιος από τους δυο "μουλαρώσει" το κάρο κόλησε.....και έμεινε εκεί. Ούτε μπρος, ούτε πίσω. Τι είναι καλύτερο να γίνει?????
Η πίστη μας δίνει λύσεις....όμως...υπάρχουν και άλλα.
Π.χ. αν εγώ απατήσω τη γυμαίκα μου....τότε αυτή πρέπει να κάνει υπομονή και να το βουλώσει???? ή και το αντίθετο....τι γίνεται????
Ο τρόπος ζωής μας έχει προοδεύσει....μα είναι τρομερά δύσκολο...σήμερα να κρατήσεις οικογένεια. Δεν θέλω να φαίνομαι μεμψίμοιρος μα ούτε ουτοπικός....
Αφήστε τις θεωρίες και μιλήστε για την πρακτική της ζωής....ειδικά όσοι είναι παντρεμένοι.
Ο Θεός μας ευλογεί με το μυστήριο του γάμου και μεις κάνουμε την οικογενειακή-συζυγική μας ζωή ένα "μυστήριο" άλυτο....
ΜΗΠΩΣ ΠΝΙΓΟΜΑΣΤΕ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΝΕΡΟ?????

Αδελφέ είμαι παντρεμένος σχεδόν 20 χρονια('88-'08)και δοξάζω τον Κύριο γιατί έφερε μπροστά μου τον άνθρωπο που μου ταιριάζει και μου ανέθεσε την ανατροφή 3 παιδιών.Τα στέφανα του γάμου μας είναι απο την αρχή μπροστα στην εικόνα του Χριστού και της Παναγίας. Όπως το λες είναι, ο γάμος είναι επιλογή, μαλιστα ελεύθερη.Η βάση της ελευθερίας όμως είναι η γνώση των επιλογών αλλά και των υποχρεώσεων ,και των συνεπειών τους.Ομολογώ ότι όλα αυτά που εκ των υστέρων ξέρω και λέω δεν τα φανταζόμουνα καν ξεκινώντας την περιπέτεια του γάμου, όμως , όπως προείπα τα στέφανα τα είχα στο εικονοστάσι συνειδητά , πράγμα που σημαίνει ότι αναγνωρίζοντας την ανθρώπινη αδυναμία μου , στήριξα το όλο εγχείρημα στο Θεό.Γι αυτό νομίζω πως πέτυχε, και τόσα χρόνια βιώνω έναν γάμο διαρκώς ανανεούμενο και μια αγάπη όμοια μ'αυτήν που παρουσιάζει ο ιερός ποιητής στο άσμα ασμάτων.Και δοξάζω συνεχώς το Θεό γιαυτό.Πολύ απλά κάθε φορά που παρουσιαζόταν ένταση στη σχέση μας (πράγμα σπανιο) ή κάποιο άλλο πρόβλημα,κατέφευγα σ' Εκείνον και όλα ειρήνευαν!
Πάντως σ'αυτά τα 20 χρόνια , αυτό που κατάλαβα είναι πως ο μόνος δρόμος για την ολοκλήρωση του ανθρώπου μέσα στο γάμο , είναι αυτός της χαρούμενης θυσίας και προσφοράς στον άλλον.Μπορεί να φαίνεται τετριμμένο, αλλά ισχύει.Μπορεί να έχει πολύν κόπο , αλλά βγαίνει.Δόσε με χαρά στο ταίρι σου βοήθεια και συμπαράσταση, σεβασμό και αγάπη ,και τότε με μιας όλα τα στραβά τα διορθώνει ο Χριστός .Και παίρνει και τον κόπο σου , σε αλαφρώνει.Και να δείτε τότε πόση χαρά νιώθουν τα παιδιά και πως ξεσυνερίζονται και μεταξύ τους στις δουλιές του σπιτιού και μ'αυτόν το τρόπο μαθαίνουν να κάνουν με τη σειρά τους το ίδιο όταν έρθει η ώρα τους!

Εύγε αδελφέ μου! Είναι όπως τα λες!

[aposal]

2) Κοινός προορισμός. Σκοπός του Γάμου είναι η Σωτηρία και επειδή ο Χριστιανισμός είναι πρακτικός και κρίνει τα πάντα εκ του αποτελέσματος, είναι το ίδιο σημαντικός δρόμος με τον Μοναχισμό και όχι κατώτερος. Απλά είναι πιο δύσκολος δρόμος αλλά παράλληλα μπορεί να ακολουθηθεί απο τους περισσότερους. Ο Μοναχισμός είναι πιο εύκολος δρόμος, μόνο που ελάχιστοι μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατ΄ ουσίαν όμως, αφού και οι δύο δρόμοι οδηγούν στη Σωτηρία είναι ισότιμοι.
Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένας προς κατάκτηση προορισμός και φυσικά η κατανόηση του τί εστί Γάμος.

3) Διάθεση για θυσία έως ζωής απο τον άνδρα προς την γυναίκα και αφοσίωσης απο τη γυναίκα προς τον άνδρα. Και φυσικά κάθε απεμπόληση υλικού κριτηρίου στην επιλογή συντρόφου, κατα κανόνα εξωτερικού κάλους για τον άνδρα και χρημάτων και κοινωνικής θέσης για την γυναίκα. Μπορούμε;

Αδελφέ Κωνσταντίνε θα συμφωνήσω σε όλα! Εκτός από τον μοναχισμό, που δεν τον θεωρώ ευκολότερο από τον γάμο. Μάλλον δυσκολότερο! Πάντως, όπως σωστά έγραψες, και οι δύο δρόμοι οδηγούν στον προορισμό του ανθρώπου, που είναι η αγιότητα.

[gol]

ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΣΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 2 ΘΕΛΕΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΕΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ.. ΓΙΑΤΙ ..ΓΙΑΤΙ.. ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΠΙΕΖΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΘΕΛΕΙ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΧΩΡΙΣΕΙ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ.. ΓΙΑΤΙ...
ΤΟΤΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ? ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΠΕΡΝΑ ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΗΤΕ!!!! ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΤΕ ΑΛΛΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙ ΧΟΡΟ ΠΟΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ!!!
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΜΟΙΧΙΑΣ ΠΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ!! Η ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΥ!!! ΝΑ ΣΕ ΠΙΑΝΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ!! (ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ,ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΕΧΩ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΠΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ!!! ΞΕΡΩ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΩ)
ΚΑΛΗ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΔΕΝ ΛΕΩ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ!!!

[theophania]

εγω νομιζω πως εμεις οι γυναικες νομιζουμε πως ειμαστε ελευθερες αλλα ειμαστε χειροτερα απο παλια.γιατι τωρα φοβομαστε περισσοτερο μην μας απατησει ο αντρας μας με καμμια αλλη γιατι τοσα ακουμε και βλεπουμε που και ο πιο χαλια ασχημος ναναι παλι νιωθουμε ανασφαλης.και γω πιστευω πως η κυριοτερη αιτια χωρισμου στη σημερινη εποχη ειναι η απιστια.ποιος καθεται με εναν αντρα που απιστει.πρεπει νασαι πολυ χαζος για να κατσεις.ασε που εισαι συνεχεια μεσα στο αγχος μη γινει κατι τετοιο.μη μου λετε τωρα εμενα πως αν αγαπαει καποιος τη γυναικα του αν του κατσει καμμια καλλονη θα πει οχι?