Περί άθεου
Συντονιστής: Συντονιστές
-
nektarios73
- Απλό Μέλος
- Δημοσιεύσεις: 15
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 23, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: Κέρκυρα
- Επικοινωνία:
Περί άθεου
Τι θα απαντούσατε σε κάποιον που σας δηλώνει ότι είναι άθεος;
Re: Περί άθεου
Αμφιβαλλω αν υπαρχουν αθεοι . Θεομαχοι,ναι !nektarios73 έγραψε:Τι θα απαντούσατε σε κάποιον που σας δηλώνει ότι είναι άθεος;
...ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΜΕΘ`ΥΜΩΝ ΕΙΜΙ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ. ΑΜΗΝ.
-
tinios
- Έμπειρος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 231
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 13, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ
- Επικοινωνία:
Λογική προσέγγιση του Θεού.
Ως προς τη λογική προσέγγιση του Θεού, είναι, νομίζω, ευκαιρία ν’αναφέρουμε το εξής. Πολλές φορές ακούμε την έκφραση «Αυτό το καταλαβαίνω με το νού μου, αλλά δεν το ζώ»· δηλαδή τον πόνο του άλλου, τη χαρά του, τα καταλαβαίνω, αλλά δεν τα ζώ βαθειά. Λ.χ. λυπάται η μάνα για το θάνατο του παιδιού της, αλλά οι γείτονες μολονότι την «καταλαβαίνουν», δεν πονούν το ίδιο.
Δεν ταυτίζεται, λοιπόν, πάντα η λογική κατανόηση με τη βίωση. Κι αυτό, βέβαια, συμβαίνει κυρίως στις προσωπικές σχέσεις. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να μην προσεγγίζουμε λογικά το Θεό-διότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν-, αλλά να προσπαθούμε να ζούμε την επαφή μαζί Του, τηρώντας τις εντολές Του, αγαπώντας Τον και καθαριζόμενοι από τις αμαρτίες.
Μού έρχεται τώρα και μια άλλη σκέψη στο μυαλό. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που λένε ότι δεν υπάρχει Θεός, Τον θυμούνται μόνο όταν είναι να Τον κατηγορήσουν. Αυτό είναι χαρακτηριστικό, μόλις δουν κάποια αναποδιά, το πρώτο το οποίο θα πούν είναι, « Γιατί μου το’κανε εμένα αυτό ο Θεός;» ή «Εκείνος φταίει γι’ αυτό»… Δηλαδή Τον φέρνουν στην ύπαρξη, μόνο και μόνο για να Τον καταστήσουν υπόδικο. Αυτά όμως είναι παράλογα πράγματα…
Επίσης είναι χαρακτηριστικό αυτό το οποίο έχει γράψει κάποιος συγγραφέας, « Τι ωραία, Θεέ μου, αισθάνομαι που είμαι άθεος»! Που πιστεύω, δηλαδή, ότι δεν υπάρχεις! Υπαρκτέ – εφόσον σου μιλάω - Θεέ μου, αισθάνομαι πολύ ωραία που πιστεύω, ότι δεν υπάρχεις!
Αυτά είναι εντελώς αλλόκοτα και παράλογα πράγματα. Το παράλογο της απιστίας.
Απόσπασμα από το βιβλίο "ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ", του Μανώλη Μελινού.
Απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις με τον Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Κωστώφ. Έκδοση του συγγραφέα.
_________________
Ως προς τη λογική προσέγγιση του Θεού, είναι, νομίζω, ευκαιρία ν’αναφέρουμε το εξής. Πολλές φορές ακούμε την έκφραση «Αυτό το καταλαβαίνω με το νού μου, αλλά δεν το ζώ»· δηλαδή τον πόνο του άλλου, τη χαρά του, τα καταλαβαίνω, αλλά δεν τα ζώ βαθειά. Λ.χ. λυπάται η μάνα για το θάνατο του παιδιού της, αλλά οι γείτονες μολονότι την «καταλαβαίνουν», δεν πονούν το ίδιο.
Δεν ταυτίζεται, λοιπόν, πάντα η λογική κατανόηση με τη βίωση. Κι αυτό, βέβαια, συμβαίνει κυρίως στις προσωπικές σχέσεις. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να μην προσεγγίζουμε λογικά το Θεό-διότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν-, αλλά να προσπαθούμε να ζούμε την επαφή μαζί Του, τηρώντας τις εντολές Του, αγαπώντας Τον και καθαριζόμενοι από τις αμαρτίες.
Μού έρχεται τώρα και μια άλλη σκέψη στο μυαλό. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που λένε ότι δεν υπάρχει Θεός, Τον θυμούνται μόνο όταν είναι να Τον κατηγορήσουν. Αυτό είναι χαρακτηριστικό, μόλις δουν κάποια αναποδιά, το πρώτο το οποίο θα πούν είναι, « Γιατί μου το’κανε εμένα αυτό ο Θεός;» ή «Εκείνος φταίει γι’ αυτό»… Δηλαδή Τον φέρνουν στην ύπαρξη, μόνο και μόνο για να Τον καταστήσουν υπόδικο. Αυτά όμως είναι παράλογα πράγματα…
Επίσης είναι χαρακτηριστικό αυτό το οποίο έχει γράψει κάποιος συγγραφέας, « Τι ωραία, Θεέ μου, αισθάνομαι που είμαι άθεος»! Που πιστεύω, δηλαδή, ότι δεν υπάρχεις! Υπαρκτέ – εφόσον σου μιλάω - Θεέ μου, αισθάνομαι πολύ ωραία που πιστεύω, ότι δεν υπάρχεις!
Αυτά είναι εντελώς αλλόκοτα και παράλογα πράγματα. Το παράλογο της απιστίας.
Απόσπασμα από το βιβλίο "ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ", του Μανώλη Μελινού.
Απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις με τον Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Κωστώφ. Έκδοση του συγγραφέα.
_________________
Ο Κύριος εβασίλευσεν, ευπρέπειαν ενεδύσατο.
-
filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
"Είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός" (Ψαλμ. 13, 1.)
Γράφει ο Απόστολος Ν. Μπουρνέλης
Διδάκτωρ Θεολογίας Α.Π.Θ
Ορισμένοι άνθρωποι στην εποχή μας ασκώντας το θείο δώρο της ελευθερίας τους υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει Θεός. Πολλά τα επιχειρήματα, πολλές οι συζητήσεις, οι αντιπαραθέσεις επί του ζητήματος τούτου.
Δεν σκοπεύαμε ούτε να καταγράψομε ούτε να απαριθμήσομε τα προηγούμενα. Το θέμα είναι τόσο παλαιό όσο και η ζωή επάνω στη γη. Ήδη προ Χριστού ο προφήτης Δαυίδ γράφει ότι οι άνθρωποι τόσο εξέπεσαν, ώστε κάποιος από αυτούς είπε- "ουκ έστι Θεός", δεν υπάρχει Θεός. Αυτή η άποψη ήταν όμως εσφαλμένη, διότι προερχόταν από στόμα πεπτωκότος ανθρώπου. Ο Λ. Χατζηκώστας προσεγγίζοντας ερμηνευτικά το χωρίο του προφήτου Δαυίδ σε ελεύθερη απόδοση λέει_ "Φαύλοι παντού κατάντησαν, στις πράξεις σιχαμένοι. Κανείς να κάνει το καλό, απόλυτα μήτ' ένας. Άπ' τα ουράνια κοίταξε ο Κύριος τους ανθρώπους, να δει αν συνετός κανείς υπάρχει ή Τον ζητά. Ξεστρατισμένοι ολότελα, όλοι ξαχρειωμένοι! Κανείς να πράττει το αγαθό, απόλυτα μήτʼ ένας!" (Χατζηκώστα Λ., Ψαλμοί Τευχ. 1ο, Λευκωσία 1979, σ. 31). Δηλαδή ήταν τόσο το κακό, η διαφθορά, η ασέβεια ώστε ο άνθρωπος οδηγήθηκε στην άρνηση του Θεού.
Ο Ιωήλ Γιαννακόπουλος υποστηρίζει ότι η γνώμη του άφρονος ανθρώπου "ότι δεν υπάρχει Θεός" δεν έχει καμία αξία, επειδή "άφρων" κατά την Αγίαν Γραφήν είναι ο ασεβής, ο αμαρτωλός, διότι φρόνησις και σοφία δεν είναι η θεωρητική γνώσις αλλά ο φόβος (ο σεβασμός) του Κυρίου. (Γιαννακόπουλου Ι., Ψαλμοί, εκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσσαλονίκη 1970, σ.72). Και ο Π. Τρεμπέλας σε σχετική ερμηνευτική του προσέγγιση ζητά από τον Θεό να φυλάξει τα πλάσματά του από αυτή την εκτροπή και να διατηρήσει τις καρδιές τους αγνές. Διότι πρώτα γίνεται η καρδιά ακάθαρτος και έπειτα σκοτίζεται ο νους. (Τρεμπέλα Π., Το Ψαλτήριον, εκδ. Σωτήρ, Αθήναι 1978, σ. 46).
«Δεν υπάρχει Θεός
Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας αναλύοντας τη φράση "είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού" λέγει_ "είπε μέσα στην καρδιά του", δηλαδή σκέφθηκε, "ότι δεν υπάρχει Θεός". Και καθένας που αμαρτάνει χωρίς ντροπή, γι' αυτά που φαίνεται να περιφρονεί, ακόμα και αν δεν το λέγει με λόγια, αλλά με τα ίδια του τα έργα και με τη γεμάτη κακότητα ζωή του έχει διακηρύξει κατά κάποιο τρόπο το "Δεν υπάρχει Θεός". Γιατί αυτοί που έχουν συνηθίσει να ζουν με τον τρόπο αυτόν, σαν να μη βλέπει ο Θεός, κάνοντας τα πάντα απερίσκεπτα, με τα ίδια τους τα έργα και τα συμβάντα αρνούνται τον Θεό". (Κυρ. Αλεξανδρείας, Ερμηνεία εις τους Ψαλμούς, ΕΠΕ 14, 175).
Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση ο φιλεύσπλαχνος πλάστης "εκ του ουρανού διέκυψεν επί τους υιούς των ανθρώπων", έριξε το βλέμμα του προς τα δημιουργήματα του και εκδήλωσε εμπράκτως την άκρα αγάπη του με την ενανθρώπηση του Υιού του. Αυτή την άποψη παραθέτει ο Μέγας "Αθανάσιος λέγοντας ότι "Τούτο γαρ σαφώς την εις ανθρώπους του Κυρίου πρόοδον κατασημαίνει". (Μ. Αθανασίου, Εξηγήσεις εις τους Ψαλμούς, ΕΠΕΓ), 144). Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρουσιάζει το Χριστό "ως μέγα εραστή" που αναζητά επίμονα και καταδιώκει τα πλάσματα του για να τους χαρίσει τα αγαθά του. "Κανένας εραστής (λέγει) και εάν ακόμα είναι πάρα πολύ παράφρονας από τον ερωτά του, δεν κατακαίεται τόσο από την αγάπη του για την ερωμένη του όσο ο Θεός ποθεί τη σωτηρία των ψυχών μας".(Ιωάν. Χρυσοστόμου, Κατήχησις 12, 2 ΕΠΕ30, 603)
Όσον άφορα στα ερωτήματα που θα συναντήσει κανείς τον Θεό, πως θα συνομιλήσει μαζί του, πότε θα τον ακούσει, αυτά απαντώνται μόνο δια της εντάξεως του ανθρώπου στη ζώσα λατρευτική παράδοση. Σχετικές προς αυτή την άποψη είναι και οι παρακάτω σκέψεις. Εκείνο που πρέπει να βροντοφωνηθεί αυτή τη στιγμή είναι τούτο: "Ότι τον αληθινό Θεό τον βρίσκουν οπωσδήποτε οι αληθινοί. Οι ευθείς και ταπεινοί στο νου και στην καρδιά. Όχι οι εγωιστές και διεστραμμένοι, Τον βρίσκουν όσοι δεν δίνουν προτεραιότητα στο εγώ τους και στον τεχνικό πολιτισμό, αλλά αξιοποιούν την τέχνη και την επιστήμη για να εκφράσουν την αγάπη, την αλήθεια και την ελευθερία. Για να πετύχουν το υψηλό ήθος. Για να κατακτήσουν το εσωτερικό τους σύμπαν. Για να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Όσοι, δηλαδή, δίνουν προτεραιότητα στο "ευ ζην" και όχι απλώς στο "ζην". Τον βρίσκουν όσοι αγαπούν ασταμάτητα και "άνευ ορών". Όσοι θυσιάζονται για τους άλλους και συμμετέχουν στον πόνο και στη χαρά τους ειλικρινά. Όσοι νιώθουν όλο τον κόσμο αδελφό τους - ακόμα και τον εχθρό τους. "Όσοι αγαπούν με πάθος την ελευθερία - όχι μόνο τη δική τους, αλλά και του άλλου. Όσοι δεν υπερβαίνουν την ελευθερία τους, για να μην υποδουλώνονται.
Όσοι δεν έχουν τυφλωθεί τελείως από τα πάθη τους. Όσοι δεν έρπουν. Όσοι ανανεώνονται συνέχεια από την αλήθεια. Όσοι δεν βάζουν παρωπίδες και προσωπίδες στη ζωή τους. (Κιλίφη Τ, Υπάρχει Θεός: -Αθήνα 1978, σ. 32).
Κατόπιν τούτων μία είναι η φράση που ευκαίρως - ακαίρως οφείλομε να επαναλαμβάνομε_ "έστι Θεός", Υπάρχει Θεός.
Από την ιστοσελίδα της ενορίας Αγίου Γεωργίου Ανωγείων:
http://www.anogi.gr/2nd/mpournelis.htm
Γράφει ο Απόστολος Ν. Μπουρνέλης
Διδάκτωρ Θεολογίας Α.Π.Θ
Ορισμένοι άνθρωποι στην εποχή μας ασκώντας το θείο δώρο της ελευθερίας τους υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει Θεός. Πολλά τα επιχειρήματα, πολλές οι συζητήσεις, οι αντιπαραθέσεις επί του ζητήματος τούτου.
Δεν σκοπεύαμε ούτε να καταγράψομε ούτε να απαριθμήσομε τα προηγούμενα. Το θέμα είναι τόσο παλαιό όσο και η ζωή επάνω στη γη. Ήδη προ Χριστού ο προφήτης Δαυίδ γράφει ότι οι άνθρωποι τόσο εξέπεσαν, ώστε κάποιος από αυτούς είπε- "ουκ έστι Θεός", δεν υπάρχει Θεός. Αυτή η άποψη ήταν όμως εσφαλμένη, διότι προερχόταν από στόμα πεπτωκότος ανθρώπου. Ο Λ. Χατζηκώστας προσεγγίζοντας ερμηνευτικά το χωρίο του προφήτου Δαυίδ σε ελεύθερη απόδοση λέει_ "Φαύλοι παντού κατάντησαν, στις πράξεις σιχαμένοι. Κανείς να κάνει το καλό, απόλυτα μήτ' ένας. Άπ' τα ουράνια κοίταξε ο Κύριος τους ανθρώπους, να δει αν συνετός κανείς υπάρχει ή Τον ζητά. Ξεστρατισμένοι ολότελα, όλοι ξαχρειωμένοι! Κανείς να πράττει το αγαθό, απόλυτα μήτʼ ένας!" (Χατζηκώστα Λ., Ψαλμοί Τευχ. 1ο, Λευκωσία 1979, σ. 31). Δηλαδή ήταν τόσο το κακό, η διαφθορά, η ασέβεια ώστε ο άνθρωπος οδηγήθηκε στην άρνηση του Θεού.
Ο Ιωήλ Γιαννακόπουλος υποστηρίζει ότι η γνώμη του άφρονος ανθρώπου "ότι δεν υπάρχει Θεός" δεν έχει καμία αξία, επειδή "άφρων" κατά την Αγίαν Γραφήν είναι ο ασεβής, ο αμαρτωλός, διότι φρόνησις και σοφία δεν είναι η θεωρητική γνώσις αλλά ο φόβος (ο σεβασμός) του Κυρίου. (Γιαννακόπουλου Ι., Ψαλμοί, εκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσσαλονίκη 1970, σ.72). Και ο Π. Τρεμπέλας σε σχετική ερμηνευτική του προσέγγιση ζητά από τον Θεό να φυλάξει τα πλάσματά του από αυτή την εκτροπή και να διατηρήσει τις καρδιές τους αγνές. Διότι πρώτα γίνεται η καρδιά ακάθαρτος και έπειτα σκοτίζεται ο νους. (Τρεμπέλα Π., Το Ψαλτήριον, εκδ. Σωτήρ, Αθήναι 1978, σ. 46).
«Δεν υπάρχει Θεός
Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας αναλύοντας τη φράση "είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού" λέγει_ "είπε μέσα στην καρδιά του", δηλαδή σκέφθηκε, "ότι δεν υπάρχει Θεός". Και καθένας που αμαρτάνει χωρίς ντροπή, γι' αυτά που φαίνεται να περιφρονεί, ακόμα και αν δεν το λέγει με λόγια, αλλά με τα ίδια του τα έργα και με τη γεμάτη κακότητα ζωή του έχει διακηρύξει κατά κάποιο τρόπο το "Δεν υπάρχει Θεός". Γιατί αυτοί που έχουν συνηθίσει να ζουν με τον τρόπο αυτόν, σαν να μη βλέπει ο Θεός, κάνοντας τα πάντα απερίσκεπτα, με τα ίδια τους τα έργα και τα συμβάντα αρνούνται τον Θεό". (Κυρ. Αλεξανδρείας, Ερμηνεία εις τους Ψαλμούς, ΕΠΕ 14, 175).
Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση ο φιλεύσπλαχνος πλάστης "εκ του ουρανού διέκυψεν επί τους υιούς των ανθρώπων", έριξε το βλέμμα του προς τα δημιουργήματα του και εκδήλωσε εμπράκτως την άκρα αγάπη του με την ενανθρώπηση του Υιού του. Αυτή την άποψη παραθέτει ο Μέγας "Αθανάσιος λέγοντας ότι "Τούτο γαρ σαφώς την εις ανθρώπους του Κυρίου πρόοδον κατασημαίνει". (Μ. Αθανασίου, Εξηγήσεις εις τους Ψαλμούς, ΕΠΕΓ), 144). Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρουσιάζει το Χριστό "ως μέγα εραστή" που αναζητά επίμονα και καταδιώκει τα πλάσματα του για να τους χαρίσει τα αγαθά του. "Κανένας εραστής (λέγει) και εάν ακόμα είναι πάρα πολύ παράφρονας από τον ερωτά του, δεν κατακαίεται τόσο από την αγάπη του για την ερωμένη του όσο ο Θεός ποθεί τη σωτηρία των ψυχών μας".(Ιωάν. Χρυσοστόμου, Κατήχησις 12, 2 ΕΠΕ30, 603)
Όσον άφορα στα ερωτήματα που θα συναντήσει κανείς τον Θεό, πως θα συνομιλήσει μαζί του, πότε θα τον ακούσει, αυτά απαντώνται μόνο δια της εντάξεως του ανθρώπου στη ζώσα λατρευτική παράδοση. Σχετικές προς αυτή την άποψη είναι και οι παρακάτω σκέψεις. Εκείνο που πρέπει να βροντοφωνηθεί αυτή τη στιγμή είναι τούτο: "Ότι τον αληθινό Θεό τον βρίσκουν οπωσδήποτε οι αληθινοί. Οι ευθείς και ταπεινοί στο νου και στην καρδιά. Όχι οι εγωιστές και διεστραμμένοι, Τον βρίσκουν όσοι δεν δίνουν προτεραιότητα στο εγώ τους και στον τεχνικό πολιτισμό, αλλά αξιοποιούν την τέχνη και την επιστήμη για να εκφράσουν την αγάπη, την αλήθεια και την ελευθερία. Για να πετύχουν το υψηλό ήθος. Για να κατακτήσουν το εσωτερικό τους σύμπαν. Για να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Όσοι, δηλαδή, δίνουν προτεραιότητα στο "ευ ζην" και όχι απλώς στο "ζην". Τον βρίσκουν όσοι αγαπούν ασταμάτητα και "άνευ ορών". Όσοι θυσιάζονται για τους άλλους και συμμετέχουν στον πόνο και στη χαρά τους ειλικρινά. Όσοι νιώθουν όλο τον κόσμο αδελφό τους - ακόμα και τον εχθρό τους. "Όσοι αγαπούν με πάθος την ελευθερία - όχι μόνο τη δική τους, αλλά και του άλλου. Όσοι δεν υπερβαίνουν την ελευθερία τους, για να μην υποδουλώνονται.
Όσοι δεν έχουν τυφλωθεί τελείως από τα πάθη τους. Όσοι δεν έρπουν. Όσοι ανανεώνονται συνέχεια από την αλήθεια. Όσοι δεν βάζουν παρωπίδες και προσωπίδες στη ζωή τους. (Κιλίφη Τ, Υπάρχει Θεός: -Αθήνα 1978, σ. 32).
Κατόπιν τούτων μία είναι η φράση που ευκαίρως - ακαίρως οφείλομε να επαναλαμβάνομε_ "έστι Θεός", Υπάρχει Θεός.
Από την ιστοσελίδα της ενορίας Αγίου Γεωργίου Ανωγείων:
http://www.anogi.gr/2nd/mpournelis.htm
"καμοια προσευχη κανουμε γι αυτους τους ανθρωπους; απο το να βερμπαλιζουμε θεωριτικα καλο ειναι να βερμπαλιζουμε με τον θεο γι αυτους"giannisxr έγραψε:με τις υγιες του απλως να ξερει πως ο θεος θα τον περιμενει στην γωνια
Ορθοδοξότατες.....προσεγγίσεις. Από τη μια ο Θεός...περιμένει στη γωνία...από την άλλη...βερμπαλισμός με το Θεό.
Μήπως είμαστε τελικά άφρονες στο νου και την καρδιά???
Κανείς δεν γνωρίζει πως λειτουργεί η θεία χάρι για όλους μας. Μπορεί...από την "αθεία "ενός,να προκύψει...ζώσα πίστη.
Δεν νομίζω πως η λέξη άθεος ορίζει ή νοηματοδοτεί κάτι. Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι απλά μια λέξη με νόημα ανύπαρκτο.
ΚΑΛΗ & ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Ακριβως ! Α-θεος σημαινει χωρις Θεο. Οχι κατα του Θεου,οχι εχθρικος η κοροιδευτικος η απογοητευμενος, η αδιαφορος (α-γνωστικος) εναντι του Θεου,αλλα παντελης απουσια του Θεου απο σκεψη ,συναισθημα,πραξεις .jimysn έγραψε: Δεν νομίζω πως η λέξη άθεος ορίζει ή νοηματοδοτεί κάτι. Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι απλά μια λέξη με νόημα ανύπαρκτο.
[/b][/color]
Τετοιο ατομο δεν υπαρχει.
Υπαρχουν τραυματισμενα ατομα,αμαρτωλα ατομα, ατομα με θολωμενο νου και καρδια ,αλλα ατομα με ελλειψη εννοιας η σκεψης Θεου δεν υπαρχουν.
Αν εξετασουμε τις ιδεες και πραξεις "αθεων" , θα δουμε οτι ειναι θεομαχοι μαλλον,παρα αθεοι.
Ουτε ο ιδιος ο Εωσφορος ειναι αθεος.
...ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΜΕΘ`ΥΜΩΝ ΕΙΜΙ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ. ΑΜΗΝ.
