Οχι φιλτορ είμαστε αλλού και στην παρούσα ζωή βλέπουμε το είδωλό μας όπως καθρεπτίζεται στον καθρέφτη...filtor έγραψε:...Είμαστε;
Αρα τι ζούμε εδώ και την "κάνουμε" γι' αλλού ?
Ο τρόπος είναι εύκολος !!!
Χρ.
Καλές ειδήσεις : αντίδοτο στην γκρίνια και την απραξία!
Συντονιστής: Συντονιστές
-
eortologio_gr
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1644
- Εγγραφή: Τρί Ιουν 13, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Χρήστος@Thessaloniki
- Επικοινωνία:
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid= ... bid=146421#Σχολείο μέσα σε σπηλιά!
19/11/2007 1:48:46 μμ
Οι υπεύθυνοι ενός χωριού στην Κίνα έκτισαν ένα σχολείο μέσα σε μια σπηλιά!
Το σχολείο ονομάζεται Middle Cave School και βρίσκεται μέσα σε μια σπηλιά ενός βουνού στην περιοχή του Guizhou.
Όταν άνοιξε είχε μόνο μια τάξη ενώ τώρα έχει οκτώ δασκάλους και 186 μαθητές!
Το σχολείο λειτουργεί όπως κάθε άλλο σχολείο με τάξεις και αυλή ώστε να παίζουν τα παιδιά ενώ η μόνη διαφορά είναι ότι δεν υπάρχει σκεπή αφού δεν χρειάζεται.
«Τα παιδιά διψούν για γνώση και μάλιστα ένας μαθητής περπατά έξι ώρες για να παρακολουθήσει τα μαθήματα,» είπε ο Διευθυντής τους σχολείου.
Μιχάλης Μπακ
Άμα υπάρχει θέληση για να μάθει ο άλλος γράμματα...
ΕΡΤ 3
(23/9/2007 1:16:00 μμ)
Πηγή: ΑΠΕ
Κάνετε την κηδεία σας όσο ακόμα... ζείτε
Γνωστά γραφεία κηδειών της Μελβούρνης προσφέρουν στους ενδιαφερομένους και ...υποψήφιους νεκρούς, τελετές κηδειών όσο είναι ακόμα ζωντανοί!
Η μακάβρια προσφορά, σύμφωνα με το διευθυντή του γραφείου κηδειών «Mulqueen», Andian O’ Shea έχει ως στόχο της άτομα με ανίατες ασθένειες που βρίσκονται κοντά στο θάνατο και θέλουν να αποχαιρετήσουν συγγενείς και φίλους όσο ακόμα μπορούν.
Σύμφωνα με τον κ. O’ Shea, ο πρώτος τέτοιος πελάτης του γραφείου του ήταν ένας φίλος του πατέρα του, ο οποίος και ήθελε να αποχαιρετήσει τους συγγενείς και φίλους του για τελευταία, φορά όσο ακόμα ζούσε.
Η ατμόσφαιρα κατά την διάρκεια της τελετής, είπε ο κ. O’ Shea ήταν πάρα πολύ συγκινητική ιδιαίτερα όταν έγινε αναφορά σε κοινές αναμνήσεις που είχε με τους παραβρισκόμενους στην... κηδεία του.Με σκεπτικισμό αντιμετωπίζουν το όλο θέμα άλλα γραφεία κηδειών, διευκρινίζοντας ότι είναι άλλο πράγμα να φροντίσεις για την κηδεία σου και άλλο να παραβρεθείς στην τελετή, που λαμβάνει χώρα μετά τον θάνατο.
(23/9/2007 1:16:00 μμ)
Πηγή: ΑΠΕ
Κάνετε την κηδεία σας όσο ακόμα... ζείτε
Γνωστά γραφεία κηδειών της Μελβούρνης προσφέρουν στους ενδιαφερομένους και ...υποψήφιους νεκρούς, τελετές κηδειών όσο είναι ακόμα ζωντανοί!
Η μακάβρια προσφορά, σύμφωνα με το διευθυντή του γραφείου κηδειών «Mulqueen», Andian O’ Shea έχει ως στόχο της άτομα με ανίατες ασθένειες που βρίσκονται κοντά στο θάνατο και θέλουν να αποχαιρετήσουν συγγενείς και φίλους όσο ακόμα μπορούν.
Σύμφωνα με τον κ. O’ Shea, ο πρώτος τέτοιος πελάτης του γραφείου του ήταν ένας φίλος του πατέρα του, ο οποίος και ήθελε να αποχαιρετήσει τους συγγενείς και φίλους του για τελευταία, φορά όσο ακόμα ζούσε.
Η ατμόσφαιρα κατά την διάρκεια της τελετής, είπε ο κ. O’ Shea ήταν πάρα πολύ συγκινητική ιδιαίτερα όταν έγινε αναφορά σε κοινές αναμνήσεις που είχε με τους παραβρισκόμενους στην... κηδεία του.Με σκεπτικισμό αντιμετωπίζουν το όλο θέμα άλλα γραφεία κηδειών, διευκρινίζοντας ότι είναι άλλο πράγμα να φροντίσεις για την κηδεία σου και άλλο να παραβρεθείς στην τελετή, που λαμβάνει χώρα μετά τον θάνατο.
-
filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Πρωτοποριακή επέμβαση σε 6χρονη
Τετάτη, 14.11
Σε πρωτοποριακή εγχείρηση υποβλήθηκε πρόσφατα στο Καρδιοχειρουργικό Τμήμα Παίδων και Συγγενών Καρδιοπαθειών του Ωνάσειου, με τη συνεργασία καρδιοχειρουργών και καρδιολόγων, ένα παιδί ηλικίας 6 ετών με ιδιαίτερα σύμπλοκη καρδιοπάθεια και προηγηθείσα εγχείρηση, σύμφωνα με ανακοίνωση του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου.
Στην εγχείρηση χρησιμοποιήθηκε μια νέα συνδυασμένη καρδιολογική και καρδιοχειρουργική τεχνική για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και με την καρδιά πάλλουσα οι παιδοκαρδιοχειρουργοί με τη βοήθεια των παιδοκαρδιολόγων πέτυχαν με τη μέθοδο αυτή τη διεύρυνση αρτηριών από 2mm σε 14mm και από 6mm σε 16mm αντίστοιχα. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, προστίθεται στην ανακοίνωση, έπρεπε η ασθενής να υποβληθεί σε ιδιαίτερα περίπλοκη αγγειοπλαστική με ιδιαίτερη προσοχή να μην επέλθει ρήξη του αγγείου και κατόπιν τοποθετήθηκαν νάρθηκες (stents) στις ανωτέρω προαναφερθείσες διαμέτρους. Είχε προηγηθεί διεύρυνση της ιδιαίτερα υποπλαστικής αορτής (από 6mm σε 16mm). Η διάρκεια του χειρουργείου ήταν δύο ώρες. Αμέσως μετά το πέρας του χειρουργείου η μικρή ασθενής μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αποσωληνώθηκε την επομένη ημέρα και τη μεθεπομένη βγήκε από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Σήμερα το παιδί βρίσκεται στο σπίτι του.
"Το Καρδιοχειρουργικό Τμήμα Παίδων και Συγγενών Καρδιοπαθειών αύξησε σημαντικά τον αριθμό των καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων με υπερτριπλασιασμό των νεογνικών και παιδιατρικών περιστατικών, πολύ μικρή θνησιμότητα και νοσηρότητα χειρουργώντας κάθε παιδί που του παραπέμφθηκε συμπεριλαμβανομένων των ιδιαίτερα βαρέως νοσούντων νεογνών με όλο το φάσμα των σύμπλοκων συγγενών καρδιοπαθειών (μεταθέσεις μεγάλων αγγείων, διακεκομμένα αορτικά τόξα, ατρησίες βαλβίδων, επανεπεμβάσεις κ.α.) με άριστα αποτελέσματα", καταλήγει η ανακοίνωση του Ωνάσειου.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Τετάτη, 14.11
Σε πρωτοποριακή εγχείρηση υποβλήθηκε πρόσφατα στο Καρδιοχειρουργικό Τμήμα Παίδων και Συγγενών Καρδιοπαθειών του Ωνάσειου, με τη συνεργασία καρδιοχειρουργών και καρδιολόγων, ένα παιδί ηλικίας 6 ετών με ιδιαίτερα σύμπλοκη καρδιοπάθεια και προηγηθείσα εγχείρηση, σύμφωνα με ανακοίνωση του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου.
Στην εγχείρηση χρησιμοποιήθηκε μια νέα συνδυασμένη καρδιολογική και καρδιοχειρουργική τεχνική για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και με την καρδιά πάλλουσα οι παιδοκαρδιοχειρουργοί με τη βοήθεια των παιδοκαρδιολόγων πέτυχαν με τη μέθοδο αυτή τη διεύρυνση αρτηριών από 2mm σε 14mm και από 6mm σε 16mm αντίστοιχα. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, προστίθεται στην ανακοίνωση, έπρεπε η ασθενής να υποβληθεί σε ιδιαίτερα περίπλοκη αγγειοπλαστική με ιδιαίτερη προσοχή να μην επέλθει ρήξη του αγγείου και κατόπιν τοποθετήθηκαν νάρθηκες (stents) στις ανωτέρω προαναφερθείσες διαμέτρους. Είχε προηγηθεί διεύρυνση της ιδιαίτερα υποπλαστικής αορτής (από 6mm σε 16mm). Η διάρκεια του χειρουργείου ήταν δύο ώρες. Αμέσως μετά το πέρας του χειρουργείου η μικρή ασθενής μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αποσωληνώθηκε την επομένη ημέρα και τη μεθεπομένη βγήκε από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Σήμερα το παιδί βρίσκεται στο σπίτι του.
"Το Καρδιοχειρουργικό Τμήμα Παίδων και Συγγενών Καρδιοπαθειών αύξησε σημαντικά τον αριθμό των καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων με υπερτριπλασιασμό των νεογνικών και παιδιατρικών περιστατικών, πολύ μικρή θνησιμότητα και νοσηρότητα χειρουργώντας κάθε παιδί που του παραπέμφθηκε συμπεριλαμβανομένων των ιδιαίτερα βαρέως νοσούντων νεογνών με όλο το φάσμα των σύμπλοκων συγγενών καρδιοπαθειών (μεταθέσεις μεγάλων αγγείων, διακεκομμένα αορτικά τόξα, ατρησίες βαλβίδων, επανεπεμβάσεις κ.α.) με άριστα αποτελέσματα", καταλήγει η ανακοίνωση του Ωνάσειου.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
-
filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Mε φάρμακο το γέλιο και τα παραμύθια
Τρίτη, 20.11.07
«Παραμύθι, μύθι, μύθι, το κουκί και το ρεβίθι, δώσ’ του κλότσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινήσει…». Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα οκτάχρονο αγόρι που νοσηλευόταν στο ογκολογικό τμήμα ενός μεγάλου νοσοκομείου. Είχε καρκίνο. Το παιδί δεν ήθελε ούτε να φάει ούτε να πιει ούτε να μιλήσει. Μαζί του στο δωμάτιο ήταν κι ένας γελωτοθεραπευτής, ο οποίος κρατώντας ένα κουτάκι με καθρέφτη στο εσωτερικό του, το ρώτησε: «Τι θέλεις να κάνω για σένα;». Καμία απάντηση. «Μα έχω τον πιο όμορφο μαζί μου να σου δείξω. Είναι εδώ μέσα». Καμία απόκριση. Κάνει να φύγει. «Τελικά, μήπως θέλεις να στον δείξω; Πες μου τι θέλεις να σου φέρω την άλλη φορά». Και τότε το αγόρι του απάντησε: «Ενα κομμάτι ουρανό».
Τότε ο γελωτοθεραπευτής έβαλε το καθρεφτάκι στο παράθυρο και του έδειξε τον ουρανό. Το παιδί χαμογέλασε, σηκώθηκε και έφαγε.
Η ιστορία είναι πραγματική. Και σαν αυτή την ιστορία υπάρχουν πολλές, μα πάρα πολλές. Το αγόρι μπορεί να ζει, μπορεί και όχι. Αυτό που έχει σημασία όμως, σύμφωνα με τον κ. Δημήτρη Αβούρη, αφηγητή παραμυθιών και ιδρυτή του «Οναρ-Μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί», είναι «η ποιότητα ζωής μέχρι το τελευταίο λεπτό».
Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού σήμερα και το πρώτιστο αγαθό για κάθε άνθρωπο στα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι το δικαίωμα στη χαρά, στην ίδια τη ζωή.
Η ποιότητα αυτή για τα άρρωστα παιδιά δεν εξασφαλίζεται μόνο με τους καλύτερους γιατρούς και τα καλύτερα νοσοκομεία, αλλά και με τους καλύτερους θεραπευτές της ψυχής. Αυτό ακριβώς κάνει ο κ. Αβούρης και η ομάδα του. Βρίσκεται εδώ κι εννιά χρόνια στο πλάι των παιδιών που πάσχουν από χρόνιες ασθένειες, ψυχικές διαταραχές ή νοητικά προβλήματα, έχοντας δημιουργήσει ένα δίκτυο εθελοντών που αποτελείται από παραμυθάδες, γιατρούς κλόουν, γελωτοθεραπευτές, παιχνιδοθεραπευτές και θεραπευτές μέσω της τέχνης (χορού, εικαστικού, θεατρικού παιχνιδιού) που δρουν μέσα στα νοσοκομεία της πόλης. «Μπορεί το παιδί να φύγει σε μια ώρα», μας λέει, «αλλά φανταστείτε μια ώρα πριν κλείσει τα μάτια να είσαι από πάνω και να υπάρχει ελπίδα. Να συμμετέχει και να παίζει όπως έπαιζε και σπίτι του. Εχει συμβεί πολλές φορές να μας ζητάει ένα παιδάκι τις τελευταίες του ώρες… και πάμε. Και θέλει να ακούσει ένα συγκεκριμένο παραμύθι, γιατί ξέρει. Τόσα χρόνια μέσα στα νοσοκομεία ξέρει ποια είναι η πορεία του και σίγουρα έχει περάσει από το μυαλό του ότι και αυτό μπορεί να συμβεί».
Ο κ. Αβούρης αφηγείται, παίζει και γράφει παραμύθια εδώ και 15 χρόνια. Τα Χριστούγεννα του 1996 ο τότε διευθυντής του «Αγλαΐα Κυριακού» τον κάλεσε να αφηγηθεί στα παιδιά παραμύθια. Ο ίδιος θυμάται: «Τα Χριστούγεννα όλος ο κόσμος πάει στα νοσοκομεία να κάνει κάτι. Διαπιστώσαμε, όμως, ότι η ανάγκη δεν είναι τα Χριστούγεννα. Και τότε ξεκίνησα με δύο συνεργάτες να πηγαίνω σε καθημερινή βάση σε δύο νοσοκομεία. Μείναμε και η ομάδα μεγάλωνε. Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Σε κάθε αλλαγή διοικητή, μας απαγόρευαν να έχουμε γραφείο στο νοσοκομείο. Μας έβγαζαν στο διάδρομο. Την τελευταία φορά είχαμε το γραφείο μας στα σκαλοπάτια. Περνώντας τα χρόνια και μέσα από δύσκολες καταστάσεις, αποφασίσαμε ότι ή θα σταματήσουμε ή θα κάνουμε κάτι μεγάλο».
Και πριν από 2,5 χρόνια αυτό το μεγάλο ξεκίνησε χωρίς εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Η ομάδα αφηγείτο μονάχα παραμύθια. Στη συνέχεια, άνθρωποι που σπούδασαν στο εξωτερικό θεραπεία μέσω της τέχνης γύρισαν στην Ελλάδα, υποστήριξαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την προσπάθεια του «Οναρ».
Πηγή: ΓΑΡΝΕΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ / Ελεύθερος Τύπος
Τρίτη, 20.11.07
«Παραμύθι, μύθι, μύθι, το κουκί και το ρεβίθι, δώσ’ του κλότσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινήσει…». Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα οκτάχρονο αγόρι που νοσηλευόταν στο ογκολογικό τμήμα ενός μεγάλου νοσοκομείου. Είχε καρκίνο. Το παιδί δεν ήθελε ούτε να φάει ούτε να πιει ούτε να μιλήσει. Μαζί του στο δωμάτιο ήταν κι ένας γελωτοθεραπευτής, ο οποίος κρατώντας ένα κουτάκι με καθρέφτη στο εσωτερικό του, το ρώτησε: «Τι θέλεις να κάνω για σένα;». Καμία απάντηση. «Μα έχω τον πιο όμορφο μαζί μου να σου δείξω. Είναι εδώ μέσα». Καμία απόκριση. Κάνει να φύγει. «Τελικά, μήπως θέλεις να στον δείξω; Πες μου τι θέλεις να σου φέρω την άλλη φορά». Και τότε το αγόρι του απάντησε: «Ενα κομμάτι ουρανό».
Τότε ο γελωτοθεραπευτής έβαλε το καθρεφτάκι στο παράθυρο και του έδειξε τον ουρανό. Το παιδί χαμογέλασε, σηκώθηκε και έφαγε.
Η ιστορία είναι πραγματική. Και σαν αυτή την ιστορία υπάρχουν πολλές, μα πάρα πολλές. Το αγόρι μπορεί να ζει, μπορεί και όχι. Αυτό που έχει σημασία όμως, σύμφωνα με τον κ. Δημήτρη Αβούρη, αφηγητή παραμυθιών και ιδρυτή του «Οναρ-Μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί», είναι «η ποιότητα ζωής μέχρι το τελευταίο λεπτό».
Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού σήμερα και το πρώτιστο αγαθό για κάθε άνθρωπο στα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι το δικαίωμα στη χαρά, στην ίδια τη ζωή.
Η ποιότητα αυτή για τα άρρωστα παιδιά δεν εξασφαλίζεται μόνο με τους καλύτερους γιατρούς και τα καλύτερα νοσοκομεία, αλλά και με τους καλύτερους θεραπευτές της ψυχής. Αυτό ακριβώς κάνει ο κ. Αβούρης και η ομάδα του. Βρίσκεται εδώ κι εννιά χρόνια στο πλάι των παιδιών που πάσχουν από χρόνιες ασθένειες, ψυχικές διαταραχές ή νοητικά προβλήματα, έχοντας δημιουργήσει ένα δίκτυο εθελοντών που αποτελείται από παραμυθάδες, γιατρούς κλόουν, γελωτοθεραπευτές, παιχνιδοθεραπευτές και θεραπευτές μέσω της τέχνης (χορού, εικαστικού, θεατρικού παιχνιδιού) που δρουν μέσα στα νοσοκομεία της πόλης. «Μπορεί το παιδί να φύγει σε μια ώρα», μας λέει, «αλλά φανταστείτε μια ώρα πριν κλείσει τα μάτια να είσαι από πάνω και να υπάρχει ελπίδα. Να συμμετέχει και να παίζει όπως έπαιζε και σπίτι του. Εχει συμβεί πολλές φορές να μας ζητάει ένα παιδάκι τις τελευταίες του ώρες… και πάμε. Και θέλει να ακούσει ένα συγκεκριμένο παραμύθι, γιατί ξέρει. Τόσα χρόνια μέσα στα νοσοκομεία ξέρει ποια είναι η πορεία του και σίγουρα έχει περάσει από το μυαλό του ότι και αυτό μπορεί να συμβεί».
Ο κ. Αβούρης αφηγείται, παίζει και γράφει παραμύθια εδώ και 15 χρόνια. Τα Χριστούγεννα του 1996 ο τότε διευθυντής του «Αγλαΐα Κυριακού» τον κάλεσε να αφηγηθεί στα παιδιά παραμύθια. Ο ίδιος θυμάται: «Τα Χριστούγεννα όλος ο κόσμος πάει στα νοσοκομεία να κάνει κάτι. Διαπιστώσαμε, όμως, ότι η ανάγκη δεν είναι τα Χριστούγεννα. Και τότε ξεκίνησα με δύο συνεργάτες να πηγαίνω σε καθημερινή βάση σε δύο νοσοκομεία. Μείναμε και η ομάδα μεγάλωνε. Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Σε κάθε αλλαγή διοικητή, μας απαγόρευαν να έχουμε γραφείο στο νοσοκομείο. Μας έβγαζαν στο διάδρομο. Την τελευταία φορά είχαμε το γραφείο μας στα σκαλοπάτια. Περνώντας τα χρόνια και μέσα από δύσκολες καταστάσεις, αποφασίσαμε ότι ή θα σταματήσουμε ή θα κάνουμε κάτι μεγάλο».
Και πριν από 2,5 χρόνια αυτό το μεγάλο ξεκίνησε χωρίς εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Η ομάδα αφηγείτο μονάχα παραμύθια. Στη συνέχεια, άνθρωποι που σπούδασαν στο εξωτερικό θεραπεία μέσω της τέχνης γύρισαν στην Ελλάδα, υποστήριξαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την προσπάθεια του «Οναρ».
Πηγή: ΓΑΡΝΕΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ / Ελεύθερος Τύπος
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
"Δερματικά κύτταρα φτιαγμένα για να μιμηθούν βλαστοκύτταρα"
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=16489256
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=16489256
ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΧΟΥΣ
Ο εφημέριος πρόσφερε μαθήματα για τον έλεγχο του στρες μέσα ...σε τάφο
Ενας εφημέριος στη Γερμανία είχε την πρωτότυπη ιδέα να βοηθήσει τα μέλη της ενορίας του να απαλλαγούν από το άγχος και τα προβλήματα της καθημερινής ζωής επιτρέποντάς τους να ξαπλώνουν μέσα σε ...ανοιχτούς τάφους.
Ο πάστορας Θόρστεν Νόλτινγκ, από το Ντίσελντορφ, ενοχλήθηκε πολύ όταν στο...ησυχαστήριό του εμφανίστηκαν ξαφνικά δημοσιογράφοι.
"Πρόκειται για μια άσκηση διαλογισμού. Ηθελα οι ενορίτες μου να αναλογίζονται τα βάρη που σηκώνουν στον απάνω κόσμο πέρνοντας μια γεύση από τον κάτω κόσμο και μέσα στο σκοτάδι να παίρνουν ενέργεια για να αντιμετωπίσουν τη ζωή", δήλωσε ο εφημέριος στο Ρόιτερς.
Οι πιο τολμηροί κατέβαιναν σε βάθος δύο μέτρων στους ανοιχτούς τάφους για να ζήσουν αυτή την εμπειρία.
Ομως, σύμφωνα με δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας, ένας προφανώς λιγότερο τολμηρός ενορίτης, άντεξε μόλις επτά λεπτά την εμπειρία και ...ακόμα προσπαθεί να συνέλθει.
Πηγή ΑΠΕ 31/03/2008 http://62.103.128.215/portal/portal/inf ... ry=oddnews
Ενας εφημέριος στη Γερμανία είχε την πρωτότυπη ιδέα να βοηθήσει τα μέλη της ενορίας του να απαλλαγούν από το άγχος και τα προβλήματα της καθημερινής ζωής επιτρέποντάς τους να ξαπλώνουν μέσα σε ...ανοιχτούς τάφους.
Ο πάστορας Θόρστεν Νόλτινγκ, από το Ντίσελντορφ, ενοχλήθηκε πολύ όταν στο...ησυχαστήριό του εμφανίστηκαν ξαφνικά δημοσιογράφοι.
"Πρόκειται για μια άσκηση διαλογισμού. Ηθελα οι ενορίτες μου να αναλογίζονται τα βάρη που σηκώνουν στον απάνω κόσμο πέρνοντας μια γεύση από τον κάτω κόσμο και μέσα στο σκοτάδι να παίρνουν ενέργεια για να αντιμετωπίσουν τη ζωή", δήλωσε ο εφημέριος στο Ρόιτερς.
Οι πιο τολμηροί κατέβαιναν σε βάθος δύο μέτρων στους ανοιχτούς τάφους για να ζήσουν αυτή την εμπειρία.
Ομως, σύμφωνα με δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας, ένας προφανώς λιγότερο τολμηρός ενορίτης, άντεξε μόλις επτά λεπτά την εμπειρία και ...ακόμα προσπαθεί να συνέλθει.
Πηγή ΑΠΕ 31/03/2008 http://62.103.128.215/portal/portal/inf ... ry=oddnews
MEGA ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη 8 Ιουλίου 2008, 20:24
Δικαίωσε το Φανάρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Δικαιώνεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, με συμμετοχή και Τούρκου δικαστή, που αναγνωρίζει ότι παραβιάσθηκε η ιδιοκτησία του στο ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, που ήταν και το μοναδικό ακίνητο του.
Το ορφανοτροφείο αγοράστηκε από το Πατριαρχείο το 1902 και μέχρι το 1964 λειτούργησε ως ορφανοτροφείο, φιλοξενώντας χιλιάδες Ελληνόπουλα. Τη δεκαετία του '70 άρχισαν οι αμφισβητήσεις των Τούρκων, που ακύρωσαν την ιδιοκτησία του Πατριαρχείου, το οποίο προσέφυγε αρχικά στα τουρκικά δικαστήρια, χωρίς επιτυχία.
Το 2005 στράφηκε προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και η απόφαση που εκδόθηκε ενισχύει το Φανάρι, όχι μόνο γιατί πρέπει να επιστραφεί το κτίριο ή να αποζημιωθεί, αλλά και γιατί καταρρίπτεται η θέση της Αγκυρας που δεν αναγνωρίζει τη νομική προσωπικότητα του Πατριαρχείου και ως εκ τούτου αμφισβητεί το δικαίωμά του να διαθέτει ακίνητη περιουσία.
Ηταν η πρώτη φορά που το Οικουμενικό Πατριαρχείο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εναντίον του τουρκικού κράτους και η απόφαση, που έρχεται σε μια κρίσιμη πολιτικά εποχή για την Τουρκία, είναι ενδεχόμενο να αποτελέσει και προηγούμενο για τη διεκδίκηση περιουσιών των ομογενών.
Σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω απόφαση εάν δεν γίνει σεβαστή από την Τουρκία, είναι βέβαιον πως θα την εκθέσει στη διεθνή κοινότητα και θα μετρήσει αρνητικά στην ευρωπαϊκή προοπτική της.
http://www.megatv.com/gegonota/shownews ... 2459&cat=8
Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη 8 Ιουλίου 2008, 20:24
Δικαίωσε το Φανάρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Δικαιώνεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, με συμμετοχή και Τούρκου δικαστή, που αναγνωρίζει ότι παραβιάσθηκε η ιδιοκτησία του στο ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, που ήταν και το μοναδικό ακίνητο του.
Το ορφανοτροφείο αγοράστηκε από το Πατριαρχείο το 1902 και μέχρι το 1964 λειτούργησε ως ορφανοτροφείο, φιλοξενώντας χιλιάδες Ελληνόπουλα. Τη δεκαετία του '70 άρχισαν οι αμφισβητήσεις των Τούρκων, που ακύρωσαν την ιδιοκτησία του Πατριαρχείου, το οποίο προσέφυγε αρχικά στα τουρκικά δικαστήρια, χωρίς επιτυχία.
Το 2005 στράφηκε προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και η απόφαση που εκδόθηκε ενισχύει το Φανάρι, όχι μόνο γιατί πρέπει να επιστραφεί το κτίριο ή να αποζημιωθεί, αλλά και γιατί καταρρίπτεται η θέση της Αγκυρας που δεν αναγνωρίζει τη νομική προσωπικότητα του Πατριαρχείου και ως εκ τούτου αμφισβητεί το δικαίωμά του να διαθέτει ακίνητη περιουσία.
Ηταν η πρώτη φορά που το Οικουμενικό Πατριαρχείο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εναντίον του τουρκικού κράτους και η απόφαση, που έρχεται σε μια κρίσιμη πολιτικά εποχή για την Τουρκία, είναι ενδεχόμενο να αποτελέσει και προηγούμενο για τη διεκδίκηση περιουσιών των ομογενών.
Σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω απόφαση εάν δεν γίνει σεβαστή από την Τουρκία, είναι βέβαιον πως θα την εκθέσει στη διεθνή κοινότητα και θα μετρήσει αρνητικά στην ευρωπαϊκή προοπτική της.
http://www.megatv.com/gegonota/shownews ... 2459&cat=8