Γραφτό ή όχι

[Domna]

Χαίρετε εν Χριστώ.

Μερικές φορές συζητώ με φίλους.
Και σαν εγωιστής και υπερήφανος άνθρωπος, συχνά δεν συγκρατώ τον συναισθηματισμό μου και έτσι εκτιθέμενος στο περιβάλλον, αφήνω την ημιμάθεια και τον εγωισμό μου να γίνονται αιτία παρεξηγήσεων. Αν και τις περισσότερες φορές αποφεύγω να συζητώ για θέματα θεολογικά, για ευνόητους λόγους, ωστόσο, δεν θέλω να πω μεγάλη κουβέντα, πως η προσωρινή μου μετάνοια θα αναστείλλει την προδιάθεση, η οποία με κυνηγάει διαρκώς, και ότι δεν θα ξαναβρεθώ στο ίδιο σημείο. Θα το προσπαθήσω όμως.
Για να μην χρονοτριβώ, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικά με το γραφτό και το αυτεξούσιο.

Έτσι λοιπόν το χε φέρει η κουβέντα, με έναν φίλο και έγινε ο εξής διάλογος, αρχίζοντας το απόσπασμα απο τον φίλο.
- Πιστεύεις ότι είναι γραφτό ό,τι γίνεται?
- Όχι. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος χαράσσει το μέλλον του.
- Δηλαδή, δεν πιστέυεις πως το μέλλον μας είναι γραμμένο και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε?
- Όχι, αυτά τα λένε κάτι νεοεποχίτικες φιλοσοφίες και τις αφομοιώνουν και κάποιες οργανώσεις για να κερδίσουν χρήματα.
- Πιστεύεις ότι ο Θεός γνωρίζει το μέλλον και ξέρει τι θα κάνεις?
(Εδώ κόλλησα, καταννοόντας που θέλει να καταλήξει. Δεν ήξερα τί να απαντήσω. Να έλεγα όχι, θα μου έλεγε "αφού είναι ο Θεός, πως δεν ξέρει", να έλεγα ναι, θα μου έλεγε "άρα είναι γραφτό το μέλλον". Και τότε τί θα συνέχιζα εγώ να του λέω περί αυτεξούσιας συμπεριφοράς και ελευθερίας?)
Όντως αυτές τις ερωτήσεις μου έθεσε.
Του απάντησα τότε απλώς, ότι το θέμα ξεφεύγει από τα όρια μου και αν θέλει περισσότερες απαντήσεις ας απευθυνθεί σε έναν ιερέα.
Μου έμεινε όμως και η συγκεκριμένη περίσταση, αλλά και η ντροπή που δεν ήξερα τί να του απαντήσω.
Ένας χριστιανός ορθόδοξος και να μην γνωρίζω βασικές γνώσεις της πίστης μου!

Αλήθεια, σε αυτό το σημείο έχω μπερδευτεί.
Τί μπορεί κανείς να απαντήσει σε αυτή την ε΄ρωτηση? Όχι στους άλλους, αλλά στον εαυτό του.
Υπάρχει κατά την πίστη μας το "γραφτό" και αν ναι, τοτε πως αλληλεπιδρά σε σχέση μει την ελευθερία μας?

[nkope]

Δόμνα μου, ο Θεός γνωρίζει το μέλλον αλλά δεν το επηρεάζει, χωρίς τη θέληση του ίδιου του ανθρώπου. Επίσης το Άγιο Πνεύμα αποκαλύπτει το μέλλον αυτό σε Άγιους ανθρώπους στην έκταση που μπορεί να είναι χρήσιμο και ωφέλιμο στους ανθρώπους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι προφητείες δεν μπορούν με τη Δύναμη του Ελέους του Θεού ν΄αλλάξουν, αν κι αυτό κρίνει η Σοφία Του ότι ωφελεί τους ανθρώπους.

Αυτό που είναι γραφτό είναι ότι ο άνθρωπος απ΄τη στιμή που ήρθε σ΄αυτή τη ζωή, είναι βέβαιο ότι κάποτε θα φύγει και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, κι ότι όλο το ανθρώπινο γένος θα κριθεί κατά τη Δευτέρα ένδοξη Παρουσία του Κυρίου, η οποία θα σημαίνει και το τέλος του κόσμου. Εκτός απ΄αυτό όλα τ΄άλλα είναι συνεργασία ή μη συνεργασία του θελήματος του ανθρώπου με το θέλημα του Θεού.

Αντίθετα ο διάβολος και τα όργανά του δε γνωρίζουν το μέλλον. Οι βραχυπρόθεσμες προγνώσεις που κάνουν βασίζονται στο παρελθόν και στην εμπειρία που διαθέτει ο διάβολος στο να γνωρίζει πολύ καλά την ανθρώπινη φύση, αλλά και τις ενέργειες των ανθρώπων που τις προκαλεί ο ίδιος.

[andriyian]

Τα πάντα είναι γραμμένα στο τευτέρι του Θεού. Ο Θεός θα αποφασίσει για όλα. Ειτε κάνουμε προσευχή ,είτε δεν κάνουμε είμαστε στο έλεός του. Θα πω ένα παράδειγμα: Βλέπουμε δύο διαφορετικούς ανθρώπους ή οικογένειες. Ας πούμε ότι και οι δυο είναι ενάρετοι ,πάνε εκκλησία , προσευχονται. Ομως ο ένας ζοριζεται στη ζωή του και ο άλλος περνάει ζωή χαρισάμενη. Και βλέπουμε ότι αυτό είναι μακροχρόνιο. Δεν είναι αυτο "γραμμένο";

[filotas]

Όχι αγαπητέ andriyian κα΄νεις μεγάλο λάθος. Δεν υπάρχει κανένα τεφτέρι μόνο η Αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο. Όλοι δοκιμαζόμαστε κατά τις δυνάμεις μας και πρέπει να παρακαλούμε το Θεό, όχι να μην δοκιμαστούμε, αλλά να μας δυναμώνει να βγούμε νικητές στις δοκιμασίες μας.

Όσο γι αυτό που φαίνεται τις περισσότερες φορές δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν εξωτερικά τις εσωτερικές τους μάχες.

Ο καθ΄ένας βαστάζει στην πλάτη του το σταυρό του που έχει ακριβώς το μέγεθος που μπορεί να βαστάξει.

Οι μόνοι που δεν υφίστανται στην παρούσα φάση δοκιμασίες είναι οι αμετανόητοι, εκείνοι που ο Κύριος γνωρίζει ότι η δοκιμασία δεν θά ΄φερνε κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχή τους.

[anny]

Συντάσσομαι απολύτως με τους φίλους Νίκο και Φιλώτα.
Αγαπητέ andriyian, η άποψή σου προϊδεάζει δόγμα του Κορανίου, κατά το οποίο κανείς δεν ξεφεύγει απο το "κισμέτ",το γραμμένο δηλαδή.
Η Ορθοδοξία σημαίνει ελευθερία εκούσιας θέλησης στο καλό ή στο κακό, και εν προκειμένω στην τήρηση των εντολών του Κυρίου.
Ο Θεός προγνωρίζει τα πάντα, ως όντως κτιστά από Εκείνον.
Δεν τα προκαθορίζει όμως.
Ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και είναι τρεπτός, είτε στην αρετή είτε στην αμαρτία, γι' αυτό τον λόγο ο Κύριος περιμένει πάντα υπομονετικά την μεταστροφή του αμαρτωλού.
Το παράδειγμα που έφερες, είναι αδύνατον να σχολιαστεί πνευματικά, επειδή στερείται τεκμηριωμένων στοιχείων.
Δύο οικογένειες που πηγαίνουν στην εκκλησία και φαίνεται οτι τηρούν και τελούν εν Ορθοδοξία είναι γενικό και αφηρημένο γεγονός.
Ο Θεός γνωρίζει την πνευματική τους κατάσταση, και την γνησιότητα των ψυχών τους.
Και αν θέλεις την ταπεινή μου γνώμη, αυτή η οικογένεια που δοκιμάζεται έχει την εύνοια του Κυρίου,γιατι με αυτό τον τρόπο φαίνονται οι αρετές της υπομονής, της πίστης, της ελπίδας προς τον Ουράνιο Πατέρα.

[relis]

Αδελφοί,
σε βασικά θέματα,
για τα οποία έχουν δογματίσει
οι Αγιοι Πατέρες,
δεν επιτρέπεται να προβληματιζόμαστε,
αλλά σαν τις μέλισσες προς τα άνθη,
να σπεύδουμε στα έργα τους.
Σχετικά με την ειμαρμένη ή "γραφτό",
υπάρχει το έργο :
"Περί ειμαρμένης"
Νομίζω είναι του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης.
Μπορεί να το επιβεβαιώσει και κάποιος άλλος αδελφός,
αλλιώς αν θέλετε μπορώ να ψάξω για λεπτομέρειες.
"Γραφτό" δεν υπάρχει.

ΔΟΞΑ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΩ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΩ ΤΡΙΑΔΙ

[andriyian]

Τότε anny μου γιατί κάνουμε προσευχη; Δεν κάνουμε προσευχή για να αλλάξουμε τη μοίρα μας με τη βοήθεια του θεού;

[filotas]

Όλοι δοκιμαζόμαστε κατά τις δυνάμεις μας και πρέπει να παρακαλούμε το Θεό, όχι να μην δοκιμαστούμε, αλλά να μας δυναμώνει να βγούμε νικητές στις δοκιμασίες μας.

[anny]

Καλέ μου andriyian,προσευχή δεν κάνουμε για να αλλάξουμε την μοίρα μας, γιατί αυτο θα προϋπόθετε οτι την προγνωρίζουμε....πράγμα αδύνατον.
Προσευχή κάνουμε, για να ζητήσουμε το έλεος του Θεού, για να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας, να μας ενδυναμώνει στον αγώνα κατά των παθών μας, και να μας ενισχύει να παραμείνουμε σ' αυτον τον αγώνα χωρίς να καμφθούμε.
Η προσευχή είναι η καθημερινή μας εξομολόγηση σε Κείνον, ζητώντας ταπεινά συγγνώμη,για "πάν πλημέλλημα εκούσιόν τε και ακούσιο, είτε εν λόγω είτε εν έργω είτε εν διανοία" τελέσαμε κατά την διάρκεια της ημέρας.
Οπως ζητάς από ένα αγαπημένο σου πρόσωπο να συγχωρέσει ένα ατόπημά σου, και χαίρεσαι όταν επέλθη συμφιλίωση, έτσι και με την προσευχή συμφιλιώνεσαι συνεχώς με τουν Ουράνιο Πατέρα....λέγοντάς του "γεννηθήτω το θέλημά Σου".
Η προσευχή είναι η πνευματική γέφυρα που μας ενώνει με τον Κύριο.
Εκείνος βλέπει τον κόπο και την προσπάθειά μας και έλκεται η φιλανθρωπία Του χαρίζοντάς μας το έλεός Του.

[Ioan]

Του απάντησα τότε απλώς, ότι το θέμα ξεφεύγει από τα όρια μου και αν θέλει περισσότερες απαντήσεις ας απευθυνθεί σε έναν ιερέα.
Μου έμεινε όμως και η συγκεκριμένη περίσταση, αλλά και η ντροπή που δεν ήξερα τί να του απαντήσω.

Έκανες την πιο σωστή επιλογή. Όλοι μας έτσι θα πρέπει να ενεργούμε σε ανάλογες περιπτώσεις. Δεν είναι δυνατό να τα ξέρουμε όλα. Και προκειμένου να δώσουμε απαντησεις που δεν ισχύουν, καλό θα είναι να παραπέμψουμε τον συνομιλητή μας σε αρμόδιο ιερέα, για να πάρει τη σωστή και ορθόδοξη απάντηση.
Δεν είναι ντροπή. Να χαίρεσαι Δόμνα, διότι έτσι έπρεπε να κάνεις.