Δραπέτης ετών 12...

[NIKOSZ]

Η ιστορία που ακολουθεί δεν είναι μια ιστορία φαντασίας που αφορά ένα μακρινό παρελθόν. Δεν έχει συμβεί, αλλά τεχνολογικά είναι δυνατό με τη τεχνολογία που ξέρουμε από τώρα. Όλα όσα αναφέρονται θα μπορούσαν να είχαν συμβεί χθες. Όχι αύριο, χθες!


Η Μαρία άνοιξε την πόρτα του γραφείου και προχώρησε στο μπαρ. Ήταν 11.30 το πρωί αλλά ήδη ένιωθε ότι χωρίς ένα ποτό θα κατέρρεε. Σε λίγη ώρα το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας είχε έκτακτη συνέλευση. Η καριέρα της κρεμόταν από μια κλωστή. Τότε χτύπησε το κινητό της.
- Καλημέρα. Tηλεφωνώ από το σχολείο. Είμαι ο Διευθυντής.
- Συ...Συμβαίνει τίποτε;
- Ε... ξέρετε... ο γιός σας έχει φύγει από το σχολείο...
- ΠΩΣ;
- Ε... να... είπε ότι πήγαινε για λίγο έξω και...
- Και ο πομπός του δεν λειτούργησε; O συναγερμός δεν χτύπησε;
- ...
- Μα καλά, όλα αυτά τα συστήματα και δεν λειτούργησε τίποτε; Και τώρα τι γίνεται;
- Ειδοποιήσαμε την Αστυνομία και θα ξεκινήσουν να ψάχνουν, αλλά αυτό μπορεί να γίνει ή με εισαγγελική εντολή ή με γραπτή εντολή από εσάς. Προστασία Προσωπικών Δεδομένων βλέπετε...
- Δηλαδή;
- Πρέπει να πάτε αμέσως στο Αστυνομικό τμήμα Χαλανδρίου.
Η Μαρία έκλεισε το τηλέφωνο και χωρίς να χαιρετήσει κανέναν μπήκε στο ασανσέρ, κατέβηκε στο γκαράζ και έφυγε βιαστικά από το κτήριο της εταιρείας. Καθώς έβγαινε, ενεργοποιήθηκε ο πομπός της. Το κινητό της χτύπησε.
- Τηλεφωνώ από τη γραμματεία της εταιρείας. Αφήσατε τον χώρο εργασίας σας χωρίς να ειδοποιήσετε. Τι συνέβη;
- Ε... Είμαι άρρωστη.
- Αλήθεια; Oι ενδείξεις θερμοκρασίας σώματος, καρδιακών παλμών και πίεσης αίματος από τον πομπό σας δεν δείχνουν κάτι εκτός του φυσιολογικού. Είμαι μπροστά στην οθόνη τώρα. - Ε, δεν είναι αυτό...
- Μήπως θέλετε να πείτε ότι το σύστημά μας κάνει λάθος; Το ξέρετε ότι δεν σας συμφέρει... Άλλοι που το προσπάθησαν...
Η Μαρία την διέκοψε.
- Μου τηλεφώνησαν για το γιο μου. Έχει χαθεί. Πάω τώρα στην αστυνομία.
- Μμμ... Μαρία, η Ντίνα είμαι. Αυτό δεν θα είναι ωραίο για το προφίλ σου, ιδιαίτερα τώρα που γίνεται η κρίση για τη θέση του τμηματάρχη. Καλύτερα να κανονίσεις ένα ραντεβού με τον ψυχολόγο της εταιρείας.
- Πρέπει να κλείσω τώρα.
- Α ναι.
Εν τω μεταξύ είχε φτάσει ήδη στο Τμήμα. Πήγε στον αξιωματικό υπηρεσίας του κέντρου λήψης σημάτων για τους πομπούς της περιοχής. Εκεί βρισκόταν και ένας άλλος άντρας, γύρω στα 47, κακοντυμένος, με πρόσωπο που έδειχνε πιο γερασμένο από την ηλικία του. Δεν είχε συνηθίσει να βρίσκεται δίπλα σε τέτοιους ανθρώπους. Ήταν μια πλευρά της ζωής που στα εμπορικά κέντρα της πόλης δεν συναντούσε κανείς πια. Και να ʽθελε κάποιος σαν αυτόν να πάει εκεί, σιγά μη μπορούσε. Θα χτυπούσε ο πομπός του μόλις περνούσε τον Μεγάλο Δακτύλιο. Το όριο αυτό είχε ξεκινήσει για τον έλεγχο της κυκλοφορίας, έπειτα ήρθαν οι κάμερες, κι αυτές δεν απέδωσαν, έπειτα οι πομποί. Τουλάχιστον αυτοί έφεραν κάποιο αποτέλεσμα.

Τώρα ο δακτύλιος είχε φτάσει ως την Κόρινθο και τη Θήβα, ήταν το όριο ανάμεσα σε εκείνους που ζούσαν όπως στις διαφημίσεις, με ένα μεγαλύτερο παιδί και δύο μωρά ευτυχισμένα για την τελευταία διαστημική βρεφική πάνα με δύο πλευρικούς αερόσακους που απορροφά τα πάντα σε 2.3 δευτερόλεπτα και έχει την υπογραφή του Valentino –κάνει 3.20 ευρώ η μια, λεπτομέρεια μπροστά στην αποθέωση του βρεφικού ντιζάιν- ένα μεγάλο καθαρό σπίτι με αλλοδαπή υπηρέτρια και μεγάλο γεμάτο ψυγείο. Στο σπίτι πήγαιναν κάθε μέρα στις 9 - η δουλειά είναι όλο και πιο απαιτητική, όλοι δούλευαν πλέον και τα Σάββατα και τις Κυριακές- και το μόνο που είχαν δύναμη να κάνουν ήταν να ελέγξουν εάν οι τρεις δάσκαλοι είχαν διαβάσει τα παιδιά. Ένιωθαν βέβαια προστατευμένοι από τα συστήματα ασφαλείας και είχαν ό,τι είχαν ζητήσει στα παιδικά τους όνειρα, αλλά... Εκείνοι που ζούσαν στον άλλο τομέα δεν θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν καλύτερα. Oι δουλειές λίγες, η εγκληματικότητα υψηλή και το μέλλον αβέβαιο.

Προχώρησε στον αξιωματικό. Αυτός έστρεψε την κεφαλή ανάγνωσης του πομπού στο χέρι της.
- Α, κυρία Αναγνώστου, σας περίμενα. Αν μας δώσετε την ψηφιακή υπογραφή σας από το κινητό σας, θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε.
- ...
- Τώρα που τελειώσαμε με τα διαδικαστικά, μπορούμε να ψάξουμε. - Να ψάξετε; Δηλαδή δεν ξέρετε;
- Τι εννοείτε;
- Αφού ζούμε στον Μεγάλο Δακτύλιο. Είμαστε ενταγμένοι στο πρόγραμμα παρακολούθησης. Δεν μπορείτε να βρείτε το στίγμα μέσω δορυφόρου;
- Κοιτάξτε, στην Αθήνα ζουν επτά εκατομύρια άτομα, νόμιμα και παράνομα. Δεν γίνεται να παρακολουθούνται όλοι σε πραγματικό χρόνο. Υπάρχει μια καθυστέρηση στη λήψη δεδομένων. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να επιταχύνουμε τη λήψη δεδομένων.
- Καλά. Ακούω.
- Λοιπόν. Στο σύστημα βλέπω ότι από πλευράς υγείας μέχρι πριν από πέντε λεπτά ήταν καλά. Μέχρι τότε φτάνουν τα δεδομένα μας. Κατά τις 11.20 αυξήθηκαν οι καρδιακοί παλμοί του γιου σας, άρα θα έτρεξε για να απομακρυνθεί από το σχολείο του. Αυτό συνεχίστηκε ως τις 11.34.. .. Αχα! Είναι και καλός στη Γυμναστική βλέπω. Έτσι εξηγείται. Για να δω... το ρεκόρ του είναι δύο χιλιόμετρα σε πέντε λεπτά, άρα θα προχώρησε περίπου δέκα - δώδεκα χιλιόμετρα. Από τότε είναι σχετικά σταθεροί οι παλμοί του. Κάπου κρύβεται. Τα σήματα από τον πομπό έχουν προτεραιότητα στο σύστημα μετάδοσης, για αυτό και βλέπω αυτά πρώτα. - Ωραία, άρχισαν να έρχονται και τα δεδομένα από το GPS.

- Α, το GPS...
- O δορυφόρος...
- Α, το ήξερα!
Άντε γειά, σκέφτηκε ο αξιωματικός. Κανείς δεν σκέφτεται τη δουλειά που κάνουμε εδώ... Όλοι πίνουν διπλό φρέντο με ζάχαρη οργανικής καλλιέργειας και κανείς δεν σκέφτεται το σύστημα...
- Τελικά είναι πολύ προηγμένο το σύστημα.
Ευχαριστώ, με συγκινείτε, ευχαριστώ τον σκηνοθέτη μου, τον σεναριογράφο, για την εκτίμησή σας δουλεύω... Έτσι μουʼρχεται να τα παρατήσω και να πάω να ζήσω εκτός Δακτυλίου, να ʽχω το κεφάλι μου ήσυχο από όλες τις κάμερες και τους πομπούς. Έναν για τις ζωτικές λειτουργίες, έναν για την παρακολούθηση τοποθεσίας, με τόσους πομπούς δεν είμαι αστυνομικός, ο Μιχάλης Τσαουσόπουλος είμαι... Α μα πια...Ε... τι είναι αυτό;;;
Η Μαρία διάβασε την έκπληξη στο πρόσωπό του.
- Τι συμβαίνει;
- Η ώρα είναι 12.01. Σύμφωνα με τα δεδομένα από τον δορυφόρο, ο γιος σας έφυγε από το σχολείο με τα πόδια, προχώρησε 10.6 χιλιόμετρα, και μετά προφανώς επιβιβάστηκε σε κάποιο όχημα, το ταξί υπʼ αριθμόν ΤΑΑ-56411-ΕΑ. Χρησιμοποίησε την πιστωτική σας κάρτα. Η διαδρομή στοίχισε 16.45 ευρώ.
Η Μαρία έψαξε το πορτοφόλι της. Πράγματι έλειπε.
- Ωραία, και πού πήγε;
- Για αυτό θα πρέπει να περιμένουμε, υπάρχει μια καθυστέρηση στο σύστημα. Θεέ μου, σκέφτηκε. Μα ξέχασα, δεν πιστεύω...
- Πάντως από την αξία της διαδρομής, το πολύ μέχρι τα όρια του δακτυλίου θα έφτασε.
- Αχ, ευτυχώς, άμα είναι μέσα στον δακτύλιο είναι ασφαλές!
Μιχάλης Τσαουσόπουλος καλεί κέντρο... Πάρτε με από εδώ! Aν είναι μέσα... είναι ασφαλές...
Δεν μας ρωτάς κι εμάς που ξέρουμε;
- Λοιπόν, ήρθαν όλα τα δεδομένα, αλλά τα επεξεργάζεται ο υπολογιστής. Σε λίγο θα ξέρουμε. Πάντως έφτασε στα όρια του δακτυλίου. Πήγε στο Πάρκο Ελευθερίας. Έχετε ξαναπάει εκεί;
- Ε, ναι, το περασμένο Σάββατο που ήταν 25η Μαρτίου -τώρα πώς μέσα στην όλη ιστορία έβαλα να γιορτάζονται ακόμη εθνικές επέτειοι, δεν ξέρω, αλλά κάποτε έπρεπε να είχαν πάει, πότε να το έβαζα;
- Στο Πάρκο Ελευθερίας υπήρχε ένα πρόβλημα στο δίκτυο, το οποίο ανακαλύφθηκε σήμερα. Το πρόβλημα αυτό επέτρεπε σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα να εισέρχονται στον δακτύλιο. - Δηλαδή το παιδί μου ήρθε κοντά σε έναν από εκείνους;
O γερασμένος άντρας που ήταν στο δωμάτιο μαζί τον αξιωματικό την κοίταξε με ένα ύφος ειρωνείας.
- Ναι, πολύ φοβάμαι πως ναι...
- Και;
- Έγινε μια έφοδος της αστυνομίας, και από ότι βλέπω ο γιος σας συνελήφθη.
- Συνελήφθη, σαν εγκληματίας...
- Και έγινε μεταγωγή του υπόπτου...
- Ποιος ύποπτος; O γιος μου είναι...
- Ναι, κυρία μου, ο γιος σας είναι, αλλά είναι ύποπτος.
- Μα δεν μπορεί να έκανε τίποτε... Τέλος πάντων, πού είναι τώρα;
- Εδώ.
- Πού εδώ;
- Στο κρατητήριο.
- Το παιδί μου στο κρατητήριο...
- Ελάτε, πάμε να το δούμε.
- Αχ, να τελειώσει αυτή η ιστορία να γυρίσουμε στο σπίτι μας
και στη ζωή μας...
O γερασμένος άντρας ξανακοίταξε έντονα τη Μαρία. Η ειρωνεία είχε μετατραπεί σε οίκτο. Αν δεν είχε χειροπέδες θα σηκωνόταν να της πει ότι...
Σύντομα η Μαρία βρισκόταν στην έξοδο του τμήματος με τον γιο της. O αξιωματικός τούς αποχαιρέτησε και φρόντισε να φαίνεται καλά στην κάμερα. Σε λίγους μήνες θα γίνονταν οι προαγωγές και ήξερε ότι κάτι τέτοια είναι χρυσάφι για να πάρει τη θέση που ήθελε.
Πήρε το παιδί και οδήγησε ως το σπίτι. Δεν ήθελε να μιλήσει μέσα στο αυτοκίνητο για αυτό το θέμα γιατί θα καταγράφονταν όλα στο μαύρο κουτί του αυτοκινήτου.
- Αλέξανδρε, πες μου, γιατί τα έκανες όλα αυτά; Θες να πάθω κάτι;
- Όχι, αλλά...
- Αλλά ΤΙ;
- Ήθελα να δω πώς είναι ο κόσμος πέρα από τον δακτύλιο. Πώς καταφέρνουν να ζουν χωρίς τον πομπό τους.
- Θα σου πω εγώ πώς ζουν. Δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Αρρώστιες, ανεργία, έγκλημα. Τεμπέληδες είναι! Όλο αργίες έχουν! Σάββατο και Κυριακή κάθονται! Ακούς εκεί!
- Μα μαμά, εγώ θα προτιμούσα...
- Άσʼ τα αυτά, θα πάω για θαλασσοθεραπεία για μια βδομάδα για να συνέλθω από τις τρέλες σου!
- Μα μαμά, δεν θα ήταν καλύτερα αν...
- Τα πολλά-πολλά κομμένα γιατί τώρα που θα μαθευτεί αυτό στη δουλειά, άντε να πείσω ξανά πως είμαι μια ψυχολογικά ισορροπημένη μητέρα με σαφείς επαγγελματικούς στόχους και αφοσίωση στη δουλειά της!
- Μα εμένα δεν με νοιάζει αν στη δουλειά σου οι άλλοι...
- Αχ, πια σταμάτα, υπάρχουν και προτεραιότητες στη ζωή! Με τέτοια που κάνεις θα χάσω τη δουλειά μου, θα χάσουμε το σπίτι και θα μας πετάξουν έξω από τον δακτύλιο...
Α καλά τότε, να το κάνω συνέχεια, σκέφτηκε ο Αλέξανδρος.
Μπήκαν στο σπίτι. Ένα μπωλ με το εκλεκτό παγωτό που άρεσε τόσο στον Αλέξανδρο τον περίμενε στο τραπέζι. Η μητέρα του έβαλε ένα ποτό, ο Αλέξανδρος άρχισε να τρώει το παγωτό του· η υπηρέτρια καθάριζε χαμογελαστή.
Όλα είχαν ξαναγίνει φυσιολογικά. Αν ο Αλέξανδρος θα θυμόταν την περιπέτεια αυτή μετά από ένα-δυο χρόνια, δεν είναι σίγουρο. Σίγουρο όμως είναι ότι δύσκολα θα την επαναλάμβανε, και ναʼθελε. Σε ένα μήνα έγινε αναβάθμιση των συστημάτων ασφαλείας στο σχολείο, καθώς και σʼ όλα τα παιδιά που φοιτούσαν σε αυτό.

Τώρα δεν μπορούσε να φύγει.

Δεν έχει σημασία πώς τελείωσε η ιστορία. Το σημαντικότερο είναι πώς ξεκίνησε. Πώς έφτασε η κοινωνία στο σημείο να αποδεχθεί όλα αυτά τα μέτρα. Ή μάλλον, το σημαντικότερο είναι τι θα γίνει στην πραγματικότητα. Τι θα κάνουμε εμείς.


Φίλιππος Δογάνης
υπ. διδάκτωρ Xημικός Mηχανικός EMΠ

xfe.gr