Αγιοκατάταξη Γέροντος Πορφυρίου

[paulina]

Ήταν πολύ συγκινητικά!....

Την ευχή του αγίου Πρφυρίου να έχουμε.

Δοξασμένο το όνομά Του!

[ΜΙΧΣ]

την καλύτερη μετάνοια την έβαλε ένα μικρό κοριτσάκι μπροστά στην εικόνα του αγίου μας... αυτό ήταν πράγματι πολύ πολύ συγκινητικό

[Dimitris39]

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς Εὐβοίας τὸν γόνον,
Πανελλήνων τὸν Γέροντα,
τῆς Θεολογίας τὸν μύστην
καὶ Χριστοῦ φίλον γνήσιον,
Πορφύριον τιμήσωμεν, πιστοί,
τὸν πλήρη χαρισμάτων ἐκ παιδός.
Δαιμονῶντας γὰρ λυτροῦται,
καὶ ἀσθενεῖς ἰᾶται πίστει κράζοντας·
δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν,
δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι,
δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Τελικα αυτο ειναι το Απολυτικιο του Αγιου
αφου αυτο ειπαν στην Θεια λειτουργια του

[ΜΙΧΣ]

Διονύση, Σ' ευχαριστώ για ότι έγραψες και γράφεις... Βοήθειά σου.

Μπορούμε... υπάρχει ένα ανθρώπινο που μπορούμε να δώσουμε.

Τη μετάνοιά μας!

[Dimitris39]

Οταν κατεβηκα Αθηνα ειχα την ευλογια να παμε με τον Βασιλη εκει να ειμαστε μαλιστα παρον στον Εσπερινο
αλλου θελαμε να παμε και ο Βασιλης στον δρομο μπερδευτικε και μου λεει τωρα μονο στο Μηλεσι μπορω να σε παω στον π.Πορφυριοοπου ιαι ειχαμε την ευλογια να προσκυνησουμε στο κελι του το ταπεινο το πετραχιλη του

η ειχαμε μπερδευτη η ο Πατερ Πορφυριος μας τραβηξε με τον τροπο του τον ευλαβουμε 30 χρονια απο τοτε που ειχα ακουσει γι αυτον παιδακι ημουν ακομη και εγινε κατι που εως τοτες ειταν για μενα ονειρο

Ευχαιστω Βασιλιε θυμασαι? πως πηγαμε εκει?

[Dimitris39]

Ζητω συγνωμη για το προσωπικο τονο,
αλλα το βλεπω δορυφορικα στο γραφειο, και τα "ζουμια" εχουν φτασει κατω.

Μεγαλη συγκινηση, αισθηματα που δεν περιγραφονται, ουτε κρυβονται ευκολα.
Αισθηματα και βιωματα που μονο η Εκκλησια δινει στον ανθρωπο.

Τα μοιραζομαι, γιατι ξερω οτι ολοι διακατεχεστε απο τα ιδια αισθηματα αυτην την στιγμη.

Ειναι μεγαλη η θλιψη μας, που δεν μπορουμε να ειμαστε εκει τωρα,
αλλα πολυ πιο μεγαλη η χαρα μας γιαυτα τα φρικτα και θαυμασια που τελουνται.

Ειναι μεγαλες οι στιγμες, ειναι ιστορικες, ειναι η Ζωντανη Εκκλησια μας,
η Αγωνιζομενη και η Θριαμβευουσα, η ΧριστοΠολιτεια μας,
που ξεπερνα τον χρονο, τον χωρο την ζωη, το κτιστο, τον θανατο, τις θλιψεις,
τα βασανα, τον παλαιο εαυτο μας, τον εχθρο,
και υψωνεται γινεται ορος,
γινεται τοπος χαρας, ευφροσυνης, ντυμενη με την πορφυρα
και τον βυσσον των Αγιων της,
των μαρτυρων της, του πιστου λαου της.

Η πορφυρα, ειναι δοξα, και ως ενδυμα, αλλα και ως ονομα.

Ο Αγιος Πορφυριος πλεον δοξαζεται παγκοινα, οικουμενικα και εις αιωνες αιωνων.

Ο ασημος, ο ασθενης, ο παμπτωχος, ο ερημιτης, ο καυσοκαλυβιτης, ο κατα κοσμον λαθρα βιωσας.
Ο ενδοξος, ο χαρισματουχος, ο συνομιλος των αγγελων, ο φιλος του Χριστου, ο θαυματουργος.

Ετσι δοξαζει ο Χριστος, ο Μεγαλομαρτυρας του Γολγοθα, ο Αναστας και Λυτρωτης μας, Κυριος της Δοξης,
τους δοξασαντες Αυτον, με την ζωη, την αγαπη, την προσφορα και θυσια τους, στον ανθρωπο και στον Θεο.

Τις Θεος Μεγας, ως ο Θεος ημων;
Τι Του δινουμε εμεις, για να μας δινει τετοιες χαρες και ευλογιες;
Τι μπορουμε να Του ανταποδωσουμε για τους αγιους και τους οσιους Του;

Τιποτα το ανθρωπινο.

Μονο ενα μπορουμε να Του χαρισουμε, που και αυτο χαρισμα Του ειναι.

Aς παλεψουμε με ολες τις δυναμεις μας να σωθουμε, να ζησουμε μαζι Του αιωνια.
Μονο αυτην την χαρα θελει ο Κυριος απο εμας, να Του χαρισουμε.

Αγιε Πορφυριε, πρεσβευε υπερ ημων των αμαρτωλων.

Αμην.

να παμε να ζησουμε μαζι με τους Αγιους του τους Ιερεις του του Επισκοπους του και τοσες Αγιες ψυχες που περασανε απο την γη
αν τον επικαλουμαστε δεν θα μας αφηση ετσι ο Αγιος Πορφυριος και οσοι δεν πηγατε Καυσοκαλυβια να επιδιωξετε να πατε

[Dimitris39]

Τῆς Εὐβοίας τὸν γόνον, Πανελλήνων τὸν Γέροντα,
τῆς Θεολογίας τὸν μύστην καὶ Χριστοῦ φίλον γνήσιον, Πορφύριον τιμήσωμεν,
πιστοί, τὸν πλήρη χαρισμάτων ἐκ παιδός. Δαιμονῶντας γὰρ λυτροῦται,
καὶ ἀσθενεῖς ἰᾶται πίστει κράζοντας• δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν,
δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

[Μ.Δ.Κ.]

Hταν γύρω στο 1979 -80 είμουν στα είκοσι και είχα να πατήσω σε Εκκλησία απο τα 15. Περνούσα έξω απο το παρεκκλήσι εκεί κάτω απο την Πολυκλινική, ήταν περίπου προς το μεσημέρι, βλέπω έναν παπούλη έξω απο το εκκλησάκι να καλεί τον κόσμο που παιρνούσε απέξω, με τρόπο παρακλητικό και επίμονο έως ΄΄αδιάκριτο΄΄ ( νομιζόμενα όπως θα έλεγα σήμερα) να μπεί και να ανάψει ένα κερί. Το μυαλό μου ( που τότε δεν είχα, και εξακολουθώ να μην έχω, πήγε στους κράχτες που είχα δεί σε τουριστικό νησί, που τους έβαζαν έξω απο τα εστιατόρια να καλούν τους τουρίστες φορτικά να προτιμήσουν το δικό τους). Νόμιζα ότι το κάνει για χρήματα, για να μαζέψει επειγόντως χρήματα. Και έτσι να ήταν, ποιός ξέρει ποιός είχε ανάγκη μεγάλη και ο παπούλης παρακαλούσε για λογαριασμό του..... μα ούτε εγώ ο ίδιος δεν γνώριζα πόση ανάγκη είχα απο ένα κερί, πράγμα που σύντομα τον επόμενο καιρό θα διαπίστωνα.....
- Έλα και σύ να ανάψεις ένα κερί μου είπε, και με έβαλε σχεδόν τραβώντας με μέσα.
Εκείνη την εποχή -αργότερα διάβασα- ότι είχε συνταξιοδοτηθεί, πιστεύω εξ΄αρχής και σταθερά όμως ότι ήταν ο άγιος, δεν νομίζω ότι μετά την συνταξιοδότησή του δεν πέρασε ποτέ ξανά απο το παρεκκλήσι....

[ΜΙΧΣ]

Κυριάκο έχεις ευλογηθεί πολύ! Χτίσε... Δόξα τω Θεώ!

[filotas]

Hταν γύρω στο 1979 -80 είμουν στα είκοσι και είχα να πατήσω σε Εκκλησία απο τα 15. Περνούσα έξω απο το παρεκκλήσι εκεί κάτω απο την Πολυκλινική, ήταν περίπου προς το μεσημέρι, βλέπω έναν παπούλη έξω απο το εκκλησάκι να καλεί τον κόσμο που παιρνούσε απέξω, με τρόπο παρακλητικό και επίμονο έως ΄΄αδιάκριτο΄΄ ( νομιζόμενα όπως θα έλεγα σήμερα) να μπεί και να ανάψει ένα κερί. Το μυαλό μου ( που τότε δεν είχα, και εξακολουθώ να μην έχω, πήγε στους κράχτες που είχα δεί σε τουριστικό νησί, που τους έβαζαν έξω απο τα εστιατόρια να καλούν τους τουρίστες φορτικά να προτιμήσουν το δικό τους). Νόμιζα ότι το κάνει για χρήματα, για να μαζέψει επειγόντως χρήματα. Και έτσι να ήταν, ποιός ξέρει ποιός είχε ανάγκη μεγάλη και ο παπούλης παρακαλούσε για λογαριασμό του..... μα ούτε εγώ ο ίδιος δεν γνώριζα πόση ανάγκη είχα απο ένα κερί, πράγμα που σύντομα τον επόμενο καιρό θα διαπίστωνα.....
- Έλα και σύ να ανάψεις ένα κερί μου είπε, και με έβαλε σχεδόν τραβώντας με μέσα.
Εκείνη την εποχή -αργότερα διάβασα- ότι είχε συνταξιοδοτηθεί, πιστεύω εξ΄αρχής και σταθερά όμως ότι ήταν ο άγιος, δεν νομίζω ότι μετά την συνταξιοδότησή του δεν πέρασε ποτέ ξανά απο το παρεκκλήσι....

Εξακολούθησε και μετά τη συνταξιοδότησή του να εξομολογεί στην Πολυκλινική. Εγώ τον συνάντησα εκεί γύρω στο 1977, ενώ απ' ότι γράφει η βιογραφία του είχε συνταξιοδοτηθεί από το 1973.