Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

[inaf]

Είναι μεγάλο αγαθό η πίστη, μεγάλο, και γίνεται κίνητρο για πολλά αγαθά, αφού μπορούν οι άνθρωποι να κατορθώσουν όσα και ο Θεός με την επίκλησή Του… Είναι λοιπόν μεγάλο αγαθό η πίστη, όταν όμως είναι καρπός θερμής διαθέσεως, πολλής αγάπης και φλογερής ψυχής. Αυτή μας αναδεικνύει φιλόσοφους, αυτή σκεπάζει την ανθρώπινη αναξιότητα και, αφού εγκαταλείψει τα γήινα φρονήματα, φιλοσοφεί για τις ουράνιες αλήθειες, ή καλύτερα, εκείνο που ανθρώπινη σοφία δεν μπορεί να εννοήσει, αυτό η πίστη από τη φύση της το συλλαμβάνει και το κατορθώνει με το παραπάνω.

Ας την κατέχουμε λοιπόν σταθερά και ας μην εμπιστευόμαστε τα προβλήματά μας στους ανθρώπινους συλλογισμούς. Πες μου, γιατί οι Έλληνες δεν μπόρεσαν να βρουν την αλήθεια; Δεν εγνώρισαν όλη την ανθρώπινη σοφία; Γιατί λοιπόν δεν μπόρεσαν να φανούν ανώτεροι από τους ψαράδες και σκηνοποιούς, από τους αφελείς (Απόστολους); Δεν συνέβηκε αυτό, επειδή οι μεν Έλληνες εμπιστεύθηκαν τα πάντα στο λογικό, οι δε Απόστολοι στην πίστη; Γι’ αυτό οι Απόστολοι αναδείχθηκαν ανώτεροι από τον Πλάτωνα και τον Πυθαγόρα και από όλους γενικά τους φιλοσόφους, που πλανήθηκαν. Υπερνίκησαν επίσης εκείνους που ενδιέτριψαν στην Αστρονομία και στα Μαθηματικά και στη Γεωμετρία και στην Αριθμητική και διδάχτηκαν κάθε είδος γνώσεως. Και αναδείχτηκαν (οι Απόστολοι) τόσο πολύ ανώτεροι, όσο οι αληθινοί και πραγματικοί φιλόσοφοι είναι ανώτεροι από τους ανόητους και παραπαίοντες.

[inaf]

Αν λοιπόν κι εμείς βλέπουμε πάντοτε με τη σκέψη μας το Θεό, αν πάντοτε στρέφουμε τη διάνοιά μας
προς Αυτόν και τον ενθυμούμαστε, όλα θα μας φαίνονται εύκολα, όλα υποφερτά, όλα θα τα υπομένουμε
με ευκολία, όλα θα τα υπερνικούμε.

Γιατί, αν κάποιος, βλέποντας ένα αγαπημένο του πρόσωπο, ή και μόνον που το θυμάται διεγείρεται
ψυχικά και ο νους του αγρυπνεί και τα υπομένει όλα με ευκολία, γιατί ευφραίνεται μόνο με την
ενθύμηση του, εκείνος που έχει μέσα στη σκέψη του και στην ψυχή του, Αυτόν που μας αξίωσε
να τον αγαπήσουμε πραγματικά και να τον ενθυμούμαστε, πότε θα αισθανθεί κάτι λυπηρό ή θα
φοβηθεί κάτι φοβερό και επικίνδυνο; Και πότε θα ολιγοψυχήσει; Ποτέ. Πραγματικά όλα μας φαίνονται
δύσκολα, γιατί δεν ενθυμούμαστε το Θεό όπως πρέπει, γιατί τον έχουμε διαρκώς στη σκέψη μας.

[inaf]

Όταν απολαμβάνουμε την πρόνοια του Θεού, όχι μόνον των πονηρών ανθρώπων τα εχθρικά σχέδια μπορούμε να αποφύγουμε, αλλά, και σε ανήμερα και άγρια θηρία αν περιπέσουμε, δεν θα πάθουμε κανένα κακό. Γιατί ο Κύριος των όλων δείχνοντας την μεγάλη και περίσσια δύναμή Του, και των θηρίων μεταβάλει την φύση και την μετατρέπει σε ημερότητα προβάτων, χωρίς να τα μετακινεί από τη θηριωδία τους, αλλά, αφήνοντάς τα στη φύση τους, τα κάνει να συμπεριφέρονται σαν πρόβατα. Κι αυτό μπορεί να το δει κανείς όχι μόνο στα θηρία, αλλά και στα ίδια τα στοιχεία της φύσεως. Γιατί, όταν Αυτός θέλει, και τα στοιχεία της φύσεως ξεχνούν τη δική τους ιδιότητα και ούτε η φωτιά δείχνει την ενέργεια της φωτιάς.

[inaf]

Το να πιστέψουμε στην αρχή και να υπακούσουμε, όταν κληθούμε από το Θεό, εξαρτάται από τη δική μας ευγνώμονα διάθεση• μετά όμως από τη θεμελίωση της πίστεως μέσα μας έχουμε ανάγκη από τη βοήθεια του Αγ. Πνεύματος, για να μείνει διαρκώς ακλόνητη και αμετάβλητη. Γιατί, ούτε ο Θεός ούτε η χάρη του Αγ. Πνεύματος προλαβαίνει τη δική μας προαίρεση, γιατί προκαλεί βέβαια αλλά περιμένει, ώστε από μόνοι μας και με την ελεύθερη θέλησή μας να προσέλθουμε , τότε μας παρέχει όλη τη δική Του συμμαχία και βοήθεια. . Πως όμως θα μπορέσουμε να προσελκύσουμε την βοήθειας του Αγ. Πνεύματος και το Το πείσουμε να μείνει κοντά μας; Με τα αγαθά έργα και τον άριστο τρόπο ζωής.

Η πίστη χρειάζεται τη βοήθεια και την παραμονή του Αγ. Πνεύματος , για να μείνει ακλόνητη, ενώ η βοήθεια του Αγ. Πνεύματος συνήθως παραμένει κοντά μας, όταν η ζωή μας είναι καθαρή και η διαγωγή μας άριστη. Γιατί δεν είναι δυνατόν εκείνος που ζει αμαρτηλή ζωή, πραγματικά δεν είναι δυνατόν να μην κλονίζεται στην πίστη. Και για να πεισθείτε ότι αυτό είναι αληθινό και ότι οι κακές πράξεις καταστρέφουν τη σταθερότητα της πίστεως, άκουσε τι λέγει ο Απ. Παύλος γράφοντας στον Τιμόθεο: «Για να είσαι», λέγει, «συνεχώς επιστρατεύμενος στον καλόν αγώνα, έχοντας πίστη και αγαθή συνείδηση» (η αγαθή όμως συνείδηση μπορεί να υπάρξει μόνον σαν καρπός ορθής ζωής και ορθών πράξεων) «την οποία συνείδηση» λέει, «μερικοί την κατέπνιξαν και για αυτό εναυάγησαν και στην πίστη». Γιατί ότι ακριβώς είναι η τροφή για το σώμα, αυτό είναι και η διαγωγή για την πίστη• και όπως ακριβώς η φύση της σάρκας μας είναι τέτοια ώστε να μην μπορεί να διατηρηθεί χωρίς τροφή, έτσι και η πίστη δεν συντηρείται χωρίς καλά έργα• γιατί «η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή».

[gkou]

. «Για να είσαι», λέγει, «συνεχώς επιστρατεύμενος στον καλόν αγώνα, έχοντας πίστη και αγαθή συνείδηση» (η αγαθή όμως συνείδηση μπορεί να υπάρξει μόνον σαν καρπός ορθής ζωής και ορθών πράξεων) «την οποία συνείδηση» λέει, «μερικοί την κατέπνιξαν και για αυτό εναυάγησαν και στην πίστη» .

Τρομερή αλήθεια, συγκλονιστική... πόσο εύκολα εμείς καθημερινά κατατροπώνουμε τη συνείδησή μας... και μετά όλα μας φταίνε... Να είσαι καλά Σωτήρη, σε ευχαριστούμε για τα όμορφα κείμενα!

[inaf]

«Ο μη αναγεννημένος πνευματικά άνθρωπος δεν δέχεται εκείνα που έχει αποκαλύψει το Πνεύμα του Θεού, γιατί του φαίνονται ανόητα».
Και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, λέγει ο Απ. Παύλος, ο διεφθαρμένος βίος είναι η αιτία του να μην δέχεται κανείς τα τελειότερα δόγματα.
Ο ακάθαρτος βίος αποτελεί εμπόδιο στην κατανόηση υψηλών αληθειών, γιατί δεν αφήνει να φανερωθεί η διορατική ικανότητα της σκέψεως. Όπως λοιπόν δεν είναι ποτέ δυνατόν κάποιος, που βρίσκεται σε πλάνη και ζει ορθά, να παραμείνει στην πλάνη, έτσι δεν είναι εύκολο ένας που ζει με πονηριά, ξαφνικά να ατενίσει προς το ύψος των χριστιανικών αληθειών, αλλά εκείνος που πρόκειται να αναζητήσει και να βρει την αλήθεια, πρέπει προηγουμένως να είναι καθαρός από όλα τα πάθη. Γιατί εκείνος που έχει απαλλαγεί από τα πάθη, θα απαλλαγεί και από την πλάνη και θα βρει την αλήθεια.