Πνευματικές νουθεσίες από τον Μοναχό Ζωσιμά

[Domna]

Όταν έρχονταν γονείς και ζητούσαν από τον Γέροντα να κάνει προσευχή για τα παιδιά τους για να τα φωτίσει ό Θεός, γιατί ήταν πολύ ανυπάκουα, αμέσως ό Γέροντας κατα­λάβαινε πώς πρώτα πρέπει να κάνει προσευχή να γίνουν καλοί χριστιανοί οι ίδιοι οι γονείς και βλέποντας τον αγώνα τους ό Θεός θα φωτίζει και θα καθοδηγεί και τα παιδιά τους Πάντα συμβούλευε τούς γονείς λέγοντας τους:
- Για να γίνει αυτό πού θέλουμε, δηλ. τα παιδιά μας να είναι υπάκουα και φρόνιμα αυτό εξαρτάται από τον δικό μας αγώνα. Όταν φέρουμε παιδιά στον κόσμο, δεν τα φέ­ρουμε μόνο και μόνο για να τα φέρουμε και ή υποχρέωση μας δεν είναι μόνο να φροντίσουμε να μην τούς λείπει τίποτα και να τούς παρέχουμε τα υλικά αγαθά και την κο­σμική μόρφωση. Έχουμε μεγάλη ευθύνη για την διαπαι­δαγώγηση της ψυχής τους. Ό κάθε γονιός είναι υπεύθυ­νος για την ψυχή του παιδιού του και, όταν θα πάει στον άλλο κόσμο, θα δώσει λόγο στον Θεό για το αν αγωνίστηκε να μάθει στο παιδί του να είναι καλός χριστιανός. Τα παιδιά είναι του Θεού και οι γονείς λειτουργούν σαν εκπαιδευτές της ψυχής τους και αυτό πρέπει να γίνει από την μικρή ηλικία των παιδιών. Στους βίους των Αγίων συ­ναντάμε πολλά παραδείγματα πού μικρά παιδιά μαρτύρη­σαν για την αγάπη του Χριστού, γιατί από βρέφη γαλου­χήθηκαν πάνω από όλα να αγαπάνε τον Χριστό. Τα παι­διά μοιάζουν με τα μικρά δεντράκια πού, όταν τα φυτεύσεις, είναι αδύνατα και χρειάζονται να τα στηρίξεις. Με το πότισμα και την κατάλληλη φροντίδα, όσο μεγαλώ­νουν, δυναμώνουν και γίνονται γερά. Έτσι και τα μικρά παιδιά πρέπει με το πού θα γεννηθούν και σαραντίσουν να βαπτίζονται και με την συχνή Θεία Κοινωνία να δυ­ναμώνουν. Δεν πρέπει να στερούμε τον Χριστό από τα παιδιά, είναι μεγάλη αμαρτία αυτό. Από μωρά πρέπει να τα έχετε κοντά στον Θεό με νηστεία, εξομολόγηση και τακ­τικό εκκλησιασμό. Φέρουμε παιδιά στον κόσμο και αντί να τα ετοιμάζουμε για τον Παράδεισο, τα ετοιμάζουμε για την κόλαση.
Όταν οι γονείς του έλεγαν και τι αμαρτίες έχουν τα παιδιά για να εξομολογηθούν; Εκείνος τούς έφερνε το πα­ράδειγμα του Γέροντα Σίμωνα πού, όταν πήγαιναν μικρά παιδιά στο κελάκι του για να εξομολογηθούν, τούς συμπε­ριφερόταν σαν να ήταν ενήλικες.
Ό π.Σίμωνας διαπαιδαγωγούσε τα παιδιά για να μά­θουν πόσο σημαντική είναι ή εξομολόγηση. Τα παιδιά έλε­γαν τις αταξίες τους και τις άνυπακοές τους στους γονείς τους κα! μετά τούς έβαζε το πετραχήλι και τα διάβαζε και έτσι τα παιδιά μάθαιναν τι θα πει αμαρτία και τί εξομολόγηση.
Αλλά για να μπορέσουμε να κατηχήσουμε καλά τα παιδιά μας πρέπει και εμείς να κάνουμε αυτό πού θέλει ό Χριστός. Πώς θέλουμε τα δικά μας παιδιά να μας υπακούουν, όταν εμείς δεν κάνουμε υπακοή στο θέλημα του Ουρανίου Πατέρα μας και όταν λέμε να κάνουμε υπακοή, εννοούμε ότι πρέπει και εμείς να γίνουμε καλοί χριστιανοί και να τηρούμε τις εντολές του και είναι σίγουρο ότι τα παι­διά μας θα τα προσέχει και θα τα καθοδηγεί ό Ίδιος ό Θεός.
Όταν τα παιδιά μεγαλώσουν και έχουν διαπαιδαγω­γηθεί χριστιανικά και έχουν πάρει τις βάσεις, όσο και να απομακρυνθούν από την εκκλησία ή συνείδηση τους θα τα ελέγχει. 'Αν πάλι δεν μεγαλώσουν χριστιανικά, τότε είναι πολύ δύσκολα και χρειάζεται μεγαλύτερος αγώνας από τούς γονείς για να τα φωτίζει και να τα καθοδηγεί ό Χρι­στός μας. Εφόσον τα παιδιά δεν έμαθαν να αγωνίζονται για τον Χριστό, οι γονείς πρέπει να αγωνίζονται μέρα και νύχτα να προσεύχονται για αυτά και να μην εφησυχάζουν, γιατί τα παιδιά τους βρίσκονται μέσα στην δίνη της αμαρ­τίας και της ζωής. Έλεγε πάντα στους γονείς να μιμηθούν τον αγώνα πού έκανε ή μητέρα του ιερού Αυγουστίνου, ή Αγία Μόνικα.
ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937-2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

Όταν πάλι έρχονταν γονείς και έκαναν παράπονα και κατηγορούσαν παντού τα παιδιά τους, εκείνος τούς μάλω­νε και τούς συμβούλευε λέγοντας τους:
- Οφείλουμε να σκεπάζουμε τα παιδιά μας. Απαγο­ρεύεται να μιλάμε άσχημα για τα παιδιά μας, να τα κακο­λογούμε παντού και να αγανακτούμε γι' αυτά. 'Αν οι γονείς συμπεριφέρονται έτσι, τι καλό θα δει κα! ό Θεός για να τα βοηθήσει. Πρέπει μόνο να προσευχόμαστε με δάκρυα να τα φωτίσει ό Θεός να διορθωθούν και να έρθουν στον δρόμο Του.
Αλλά και στα παιδιά πού ήταν ατίθασα και δεν άκου­γαν τούς γονείς τους πολύ τα μάλωνε λέγοντας τους:
- «Ό κακολόγων πατέρα και μητέρα θανάτω τελευτάτω», άλλά και «τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα ήτις εστίν εντολή πρώτη εν επαγγελία, Ίνα ευ σοι γένηται και έση μακροχρόνιος επί της γης». Οφείλεται να αγαπάτε κα! να σέβεσθε τους γονείς σας, είναι μεγάλη αμαρτία απέ­ναντι στον Θεό να συμπεριφέρεστε άπρεπα απέναντι τους. Εκείνοι, επειδή σάς αγαπούν, σάς συγχωρούν αυτό όμως δεν σημαίνει πώς δεν είναι αμαρτία ή άσχημη συ­μπεριφορά σας και τα άσχημα λόγια.

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... _1843.html

[Domna]

ΜΟΝΑΧΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ. ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΕΓΚΩΜΙΟΝ

Όταν μας άκουγε να εγκωμιάζουμε κάποιον άνθρωπο και να λέμε καλά λόγια για αυτόν, μάς μάλωνε λέγοντας μας:
- Όσο καλός άνθρωπος και να είναι κάποιος, ποτέ δεν πρέπει να τον εγκωμιάζουμε, γιατί αμέσως πάει ό πονηρός και τον πειράζει και από καλός πού είναι αμέσως χαλάει. Συμβαίνει δε πολλές φορές να συναντήσεις τον άνθρωπο αυτόν και να μην τον αναγνωρίσεις από την άσχημη συμπεριφορά πού έχει και να αναρωτιέσαι τι έγινε και άλλαξε τόσο πολύ. Γι` αυτό καλό είναι, πάντα να είμαστε συγκρατημένοι και αντί να εγκωμιάζουμε, να παρακαλάμε τον Θεό να τον δυναμώνει στον αγώνα του. Επίσης πάντα θυμάμαι την μαρτυρία της κυρίας Φωτεινής από την Καισαριανή πού ό π. Σίμωνας της είχε πει: «να μην αγαπάς πάρα πολύ ποτέ κανέναν άνθρωπο, ούτε ζώο, ούτε αντικείμενο, διότι γίνεται κατόπιν πόλεμος από τον πειρασμό και μάς φεύγει αυτή ή υπερβολική αγάπη και ψυχραινόμαστε. Σε όλα πρέπει να βάζουμε μέτρο».
Άλλοτε πάλι, όταν άκουγε να προτείνουμε κάποιο μαγαζί ότι είναι καλό και φθηνό, πάλι δεν του άρεσε και μάς συμβούλευε λέγοντας μας: «ποτέ δεν πρέπει να προτείνετε να πάει ό κόσμος σε ένα μαγαζί, γιατί είναι καλύτερο και φθηνότερο από τα άλλα, αλλά να αφήνετε τον κόσμο να πάει όπου ό Θεός τον πάει. Όλοι θέλουν να ζήσουν».
ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937-2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... _9503.html

[Domna]

ΜΟΝΑΧΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ. ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ

Κάθε φορά πού θα έρχονται λογισμοί βλασφημίας δεν θα πρέπει να ταράζεσαι αλλά, όταν οι λογισμοί βλασφημίας είναι για τον Κύριο, αμέσως θα λέγεις «συντάσσομαι σου Χριστέ μου» κάθε φορά πού ακούς τον λογισμό αυτό θα λέγεις και όταν οι λογισμοί βλασφημίας είναι για την Θεοτόκο, θα λες αμέσως το «Θεοτόκε παρθένε, χαίρε και χαριτωμένη Μαρία, ό Κύριος με τα σου ευλογημένη σύ εν γυναιξί, και ευλογημένος ό καρπός της κοιλίας σου ότι σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών». Κάθε φορά πού θα ακούς τον λογισμό αυτό θα λέγεις και έτσι θα σκάει ό σατανάς και θα φεύγει.
ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937-2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... _4850.html

[Domna]

ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ............ΜΟΝΑΧΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ

Κάθε φορά πού ρωτούσαμε τον Γέροντα τι γεγονότα πρόκειται να συμβούν μας έλεγε: «Πολλά πρόκειται να συμβούν αλλά ποτέ δεν πρέπει να βάζουμε ημερομηνία και να ορίζουμε ημερα, γιατί ό Θεός για την μετάνοια κάποιου άνθρωπου μπορεί να δώσει παράταση και έτσι να πέσουμε έξω, όπως και πολλές φορές πολλοί πέσανε έξω.

Είναι ή εποχή πού θα καθαρίσει ή ήρα από το στάρι.

Αυτό δεν θα γίνει με πόλεμο αλλά ή ήρα από το στάρι είναι ή προαίρεση του καθενός, αν θα πάρουν το τσιπάκι ή όχι και αν θα σφραγιστούν.

Όταν θα έρθει ή ώρα, πολλοί θα προβληματιστούν, γιατί θα έχουν παιδιά και θα σκέφτονται πώς θα ζήσουν. Γι` αυτό λέγει «πολλοί εκλεκτοί θα πλανηθούν». Είναι ή εποχή πού θα βγουν οι μεγαλύτεροι μάρτυρες του Χριστού. Για να μπορέσουμε να αντέξουμε, πρέπει να γίνουμε χριστιανοί, όπως θέλει ό Θεός και όχι όπως θέλουμε εμείς.

Να αγωνιστούμε να κρατήσουμε την ευσέβεια για να είναι μαζί μας ό Χριστός για να μάς δυναμώνει και να μας προστατεύει. Αυτό πού πάντα πρέπει να έχουμε στον νου μας είναι πώς, ότι και να συμβεί και ότι και να μάς πουν, εμείς πρέπει μπροστά μας να βλέπουμε και να ακολουθούμε τον Χριστό.
ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937-2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... _3521.html

[Domna]

«Όχι!!! δεν μπορώ να το αντέξω αυτό». Πνευματική εμπειρία του μοναχού Ζωσιμά

Σ' όλες τις δύσκολες καταστάσεις πού αντιμετωπίζαμε μας έλεγε:
- Τα δύσκολα πρέπει να τα αφήνουμε στον Θεό και, όταν λέμε να τα αφήνουμε στον Θεό, εννοούμε να τα αφή­νουμε με μεγάλη πίστη χωρίς να ανακατευόμαστε και να αγωνιούμε, διότι διαφορετικά δεν μπορεί να ενεργήσει ό Θεός. Θα παρακαλάμε μόνο να μας δείξει το θέλημα του.

Ό Γέροντας πάντα συμβούλευε και προέτρεπε ακόμα και τους λαϊκούς να αρχίσουν τον καθημερινό πνευματικό αγώνα λέγοντας:
-Δεν έχει σημασία πού δεν είστε μοναχοί, πρέπει καθημερινά να αγωνίζεστε, να κάνετε τα καθήκοντα σας, την παράκληση της Παναγίας την πρωινή και την βραδινή σας προσευχή. Να είστε συγκεντρωμένοι, να κάνετε κομποσκοίνι και να λέτε την ευχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησον με». Πάντα πρέπει να είσαστε στον αγώνα και στην συγκέντρωση για να έχετε την προστασία και την σκέπη του Θεού εσείς και ή οικογένεια σας.
Ή ευχή, όταν λέγεται, πρέπει να λέγεται ολόκληρη και όχι με συντομία δηλ. πρέπει να λέγεται και το «Υιέ του Θεού». Όταν έδωσα τον λόγο μου στον Γέροντα να γίνω μοναχός, μια από τις πολλές συμβουλές πού μου έδωσε ό π. Σίμωνας ήταν να λέω την νοερά προσευχή λέγοντας «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού ελέησον με». Κάποτε είχε έρθει ένας προσκυνητής στο μοναστήρι μας και είδα να κρατάει στο χέρι του ένα κομποσκοίνι μεγάλο και να λέει την ευχή πολύ γρήγορα, σαν μηχανή πήγαινε το χέρι του. Εγώ τον κοίταξα και απόρησα μέσα μου και έλεγα «τι ευχή να λέει άραγε και το κάνει τόσο γρήγορα;» Ήθελα να μάθω και τον ρώτησα πώς την λέει την ευχή και μου είπε:
- Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με
- Καλά του είπα Υιέ του Θεού; γιατί δεν το λες;
-Δεν χρειάζεται, είπε, το ίδιο είναι με λίγες λέξεις λέγεται πιο γρήγορα και εγώ τον πίστεψα και άρχισα από εκείνη την ήμερα να κάνω και εγώ το ίδιο με την ευχή.

Φούσκωνα από την υπερηφάνεια μου πού έλεγα και εγώ γρήγορα την ευχή. Το βράδυ, πού κοιμήθηκα, βλέπω στον ύπνο μου ένα Αράπη γεροδεμένο σαν παλαιστής ήταν. Είχαμε αγκαλιαστεί στήθος με στήθος και παλεύαμε. Αυτός είχε πολύ δύναμη καταλάβαινα ότι δεν θα μπορούσα να τον νικήσω. Άρχισα να λέω την ευχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με». Με τίποτα δεν ελευθερωνόμουν, πότε με έσπρωχνε αυτός πίσω πότε εγώ. Αυτό γινόταν συνέχεια και έλεγα μέσα μου και απορούσα να λέω την ευχή τόση ώρα και να μην μπορώ να ελευθερωθώ. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω, να λέω την ευχή συνέχεια πολύ και να μη πιάνει καθόλου ή ευχή. Είχα κουραστεί να παλεύω, είχα καταϊδρώσει. Εκείνη την στιγμή θυμήθηκα να πω την ευχή, όπως μου είχε πει ό Γέροντας «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησον με». 'Ακούω τον σατανά να βγάζει μια κραυγή πολύ δυνατή «Όχι!!! δεν μπορώ να το αντέξω αυτό». Αμέσως έγινε ένας μαύρος καπνός και ελευθερώθηκα. Έμεινα κατάπληκτος και είπα εκείνη την στιγμή πόσο δύναμη έχει ή ευχή, όταν είναι μέσα και το «Υιέ του Θεού».
Όταν το εξομολογήθηκα στον Γέροντα εκείνος μου είπε: - Παιδί μου, ή καλή προσευχή και ή αληθινή έτσι είναι. Εσύ μην κοιτάς, πώς την λένε οι άλλοι, να την λες, όπως πρέπει. Επιβάλλεται να λέμε την νοερά προσευχή με το «Υιέ του Θεού», διότι είναι ομολογία πίστεως.
ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937-2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... _3620.html

[Domna]

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Ό Γέροντας πάντα μας συμβούλευε να αγωνιζόμαστε, να σηκώνουμε τις δοκιμασίες πού μας έρχονται και να μην ζητάμε από τον Θεό να μας τις πάρει, γιατί, αν φύγει ή μία δοκιμασία, θα έρθει χειρότερη. Μάλιστα σε πολλούς πού έρχονταν για να σταυρωθούν, τούς σταύρωνε ίσα-ίσα για να τούς δυναμώσει να μπορέσουν να σηκώσουν την δοκι­μασία, γιατί καταλάβαινε, πώς αυτή ή δοκιμασία πού έχουν είναι για να αγωνίζονται λέγοντας τους: «Ευλογημένη, να αγωνιστείς, να σηκώσεις την δοκιμασία. Ό Θεός ξέρει τι κάνει. Με μια μικρή δοκιμασία πολλές φορές σε προστατεύει από πολύ μεγαλύτερη. Αν φύγει αυτή, θα έρθει χει­ρότερη. Δεν είναι καλά να μην έχουμε δοκιμασίες, πρέπει να έχουμε για να αγωνιζόμαστε. Διά πολλών θλίψεων δει είσελθείν εις τον ουρανόν».
ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937-2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/20 ... st_02.html